Με αγωγές το ελληνικό κράτος απειλεί την περιουσία του Δήμου στην Πάτμο και της Μονής στους Αρκιούς

Ως βαθείς γνώστες των τοπικών κατα­στά­σεων και όχι ως μετά Χριστόν προ­φή­τες μέσα από τις στήλες της εφη­με­ρί­δας Πατμιακά Χρονικά, είχαμε ανα­φερ­θεί σε μία εξέλιξη ανα­με­νό­μενη δυστυ­χώς σ’ εμάς, μη ανα­με­νό­μενη όμως σ’ όλους εκεί­νους που κοντό­φθαλμα έβλεπαν τα πράγ­ματα και δεν έδωσαν βάση σ’αυτά που η δημο­σιο­γρα­φική έρευνα έφερνε στο φως.

Χρόνια τώρα με ρεπορ­τάζ και άρθρα απευ­θυ­νό­με­νοι τόσο προς το δήμο όσο και προς τη Μονή, τονί­ζαμε την ανα­γκαιό­τητα διευ­θέ­τη­σης της περιου­σίας, του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος και της ιδιο­μορ­φίας που υπάρχει λόγω ενός ψευ­δε­πί­γρα­φου νοτα­ρι­κού γράμ­μα­τος με το οποίο ο ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΜΟΥ βρέθηκε από το πουθενά κύριος του μισού νησιού και που δυστυ­χώς, σήμερα απο­τε­λεί πηγή πολλών κακών. Ας πάρουμε τα πράγ­ματα από την αρχή.

Πρό­κει­ται να παρα­δο­θούν ταυ­τό­χρονα στο ΔΗΜΟ 1 ΑΓΩΓΗ με την οποία το αδηφάγο ΚΡΑΤΟΣ ζητά από το πολυ­με­λές πρω­το­δι­κείο Κω να ακυ­ρώ­σει από το κτη­μα­το­λό­γιο και από την περιου­σία του δήμου ακίνητο εμβαδού 838.502 τ.μ. (838,5 στρεμ­μά­των) στη θέση Γερανός καθώς και 4 ΑΓΩΓΕΣ προς την Ιερά Μονή με την οποία ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ζητά την επι­στροφή, ή καλύ­τερα θεω­ρεί­ται ιδιο­κτή­της 4 άλλων οικο­πε­δι­κών εκτά­σεων στους Αρκιούς και τις διεκ­δι­κεί.

Αξίζει πάντως να σημειω­θεί, ότι αυτή η αγωγή η οποία βρι­κό­νταν στα χέρια μας εδώ και αρκετές ημέρες και είχαμε ενη­με­ρώ­σει σχετικά τον κ. δήμαρχο, επρό­κειτο να κοι­νο­ποι­η­θεί στο δήμο τη Μ.Τετάρτη. Επειδή για διά­φο­ρους λόγους δεν κατέστη αυτό δυνατό, θα επι­τευ­χθεί εντός των προ­σε­χών ημερών.

Τι έχει γίνει όμως στην πραγ­μα­τι­κό­τητα; Πρώτα- πρώτα με το θέμα του ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΜΟΥ.

 

Σε σχετική αρθρο­γρα­φία στην εφη­με­ρίδα μας ΠΑΤΜΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑhttp://www.patmostimes.gr/category/8947-1720-3 είχαμε ανα­φέ­ρει και δυστυ­χώς το ίδιο ακριβώς επι­κα­λεί­ται αιτιο­λο­γικά και νομικά η αγωγή, ότι το νοτα­ρικό γράμμα με το οποίο ο ΔΗΜΟΣ δήλωσε την περιου­σία του στο κτη­μα­το­λό­γιο, δεν έχει κάποια νομική ισχύ, αφού δεν μετα­βι­βά­ζε­ται από τη ΜΟΝΗ η κυριό­τητα λόγω ΔΩΡΕΑΣ ΕΝ ΖΩΗ, όπως ανα­γρά­φε­ται στο κτη­μα­το­λό­γιο, καθώς επίσης ότι το γράμμα συνε­τάγη για την άρση της δια­φω­νίας περί των ορίων των τόπων όπου κυριεύει μεν το ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ είναι δε στην εξουσία της Χώρας.

Από αυτό και μόνο πρα­κτικά συνε­πά­γε­ται ότι θα ακο­λου­θή­σουν και άλλες αγωγές ενα­ντίον και των υπό­λοι­πων δηλω­θέ­ντων από το δήμο περιου­σια­κών στοι­χείων, εδάφη που δήλωσε ως ιδιο­κτη­σία από τη Νετιά και πέρα όλο το υπό­λοιπο τμήμα του νησιού.

Και φυσικά για το δήμο δημιουρ­γεί­ται μείζον πρό­βλημα «στο οποίο και σ’ αυτό είχαμε ανα­φερ­θεί:

Πως χωρίς να έχει περιου­σιακά στοι­χεία και εφόσον εθε­ω­ρείτο κατα­πα­τη­τής μονα­στη­ρια­κής ή δημό­σιας σύμφωνα με την αγωγή περιου­σίας προέβη σε υποβολή 95 αγωγών ενα­ντίον κατοί­κων του Κάμπου ως κατα­πα­τη­τών;

Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτό.

Υπάρχει σε εξέλιξη το θέμα των δασικών χαρτών με τις δια­μαρ­τυ­ρίες των κατοί­κων για το χαρα­κτη­ρι­σμό του 80% του νησιού ως δασικών. Φαί­νε­ται ότι το κράτος κινεί­ται βάσει σχεδίου και ξέρει καλά τι κάνει, οπότε οποια­δή­ποτε προ­σπά­θεια απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμού τους ως δασικών που γίνεται μάλλον θα πέσει στο κενό.

Και ίσως για το δήμο η Κερ­κό­πορτα στο Δημόσιο να άνοιξε στο μέσο της δεκα­ε­τίας του ’90, όταν ζητή­θηκε από το Υπουρ­γείο Γεωρ­γίας να απα­ντη­θεί το ερώτημα σε ποιον ανήκει ιδιο­κτη­σιακά ο χώρος που θα κατα­σκευα­ζό­ταν το ΦΡΑΓΜΑ ΣΤΟ ΓΕΡΑΝΟ. Ο Δήμος σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, θεώρησε πρέπον να μην απα­ντή­σει και το ελλη­νικό δημόσιο το κατο­χύ­ρωσε ως δικό του περιου­σιακό του στοι­χείο.

Να γιατί σε προη­γού­μενο ρεπορ­τάζ είχαμε ανα­φω­νή­σει:  Η ΠΑΤΜΟΣ ΕΑΛΩ. Η ΠΑΤΜΟΣ ΚΑΤΑΛΗΦΘΗΚΕ.

Και αυτό αφού αυτές οι αγωγές είναι μόνο η αρχή αφού ακο­λου­θεί απ’ ότι πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε μπαράζ αγωγών κατά ιδιωτών, κατά δήμου και κατά της Μονής.

Για δε το συγκε­κρι­μένο ακίνητο του Δήμου στο ΓΕΡΑΝΟ ανα­φέ­ρε­ται ότι πρό­κειτα για δάση, δασικές και χορ­το­λι­βα­δι­κές εκτά­σεις κατά την έννοια των δια­τά­ξεων του άρθρου 3 του ν. 998/1979, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­καν με το άρθρο 3 του ν.4280/14. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι ο δήμος για την επίδικη έκταση δεν θεμε­λί­ωσε ποτέ λόγω της μορ­φο­λο­γίας του εδάφους, δικαί­ωμα διη­νε­κούς εξου­σί­α­σης (τεσ­σα­ρούφ) καλ­λιερ­γώ­ντας την έκταση επί μία δεκα­ε­τία και μέχρι το 1949, ούτε κατέστη κύριος, σύμφωνα με το άρθρο 9, παρ. 1, εδάφιο α΄του ν. 2100/1952.

Και ερχό­μα­στε τώρα στις 4 αγωγές ενα­ντίον της Μονής για τους Αρκιούς. Προ μηνών για αντί­στοι­χες υπο­θέ­σεις, το ίδιο κράτος είχε φάει τα μούτρα του, και δυστυ­χώς επα­νέρ­χε­ται, δεί­χνο­ντας την υπο­κρι­σία του για άλλη μια φορά.

Και δεν πέρασαν δύο μήνες από τότε που ο υπουρ­γός Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας κ. Κου­ρου­μπλής στους Αρκιούς, όταν του έθεσαν το πρό­βλημα οι κάτοι­κοι είπε: «τι θέλει το κράτος, παίρ­νο­ντάς σας τα οικό­πεδα να φύγετε και οι υπό­λοι­ποι από αυτόν τον τόπο;» Παρά λοιπόν τα λεγό­μενα του υπουρ­γού ότι το ελλη­νικό κράτος δεν τα διεκ­δι­κεί έχουμε αυτό το μπαράζ των αγωγών και με αφορμή και βάση τους δασι­κούς χάρτες εφαρ­μό­ζει μια καλά οργα­νω­μένη παρεμ­βα­τική πολι­τική κατά­ληξη της οποίας θα είναι: Μετά από λίγο και αφού περιέλ­θουν στην κατοχή του κράτους θα τα απο­χα­ρα­κτη­ρί­σει και θα τα μοσχο­που­λή­σει για να γεμίσει τα άδεια ταμεία του ΤΑΙΠΕΔ.

Τι κάνει ο κόσμος; Τι κάνει ο Δήμος; Τι κάνει η Μονή;  Τι κάνει το Πατριαρ­χείο;

Παίρνω αφορμή από το τελευ­ταίο, το ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ γιατί επι­τέ­λους πρέπει να παίξει το ρόλο που του αρμόζει.

Αν δια­βά­σει κάποιος το αιτιο­λο­γικό αμφι­σβή­τη­σης της ιδιο­κτη­σίας της Μονής τόσο στην Πάτμο όσο και στους Αρκιούς με δέος θα δια­πι­στώ­σει ότι υπάρχει άρνηση της ιστο­ρι­κής αλή­θειας και πραγ­μα­τι­κό­τη­τας αυτής που σεβά­στη­καν ακόμη και οι Οθω­μα­νοί κατα­κτη­τές.

Ανα­φέ­ρε­ται λοιπόν: ότι τα χρυ­σό­βουλα δεν συνι­στούν νόμι­μους τίτλους κτήσεως κυριό­τη­τας κατά παρά­γωγο τρόπο αλλά μόνο συν­δυα­ζό­μενα με πράξεις νομής μπορούν να προ­σπο­ρί­σουν δικαί­ωμα κυριό­τη­τας με πρω­τό­τυπο τρόπο.

Οι ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟΙ ΛΟΓΟΙ δεν απο­τε­λούν νόμι­μους τίτλους κτήσεως κυριό­τη­τας και παρά το γεγονός ότι εμφα­νί­ζο­νται ως ες αεί, αυτές με το τελευ­ταίο χρυ­σό­βουλο φτάνουν μέχρι το 1329. Αυτές και άλλες ανι­στό­ρη­τες θέσεις ανα­φέ­ρο­νται.

Όμως αν είναι έτσι τότε γιατί στο Ελλη­νικό Σύνταγμα στο άρθρο 18 παρά­γραφο Β, ρητά ανα­φέ­ρε­ται περί του ανα­παλ­λο­τρί­ω­του της περιου­σίας του ευαγ­γε­λι­στή Ιωάννη στη Μονή Πάτμου;

Το Πατριαρ­χείο λοιπόν και ειδικά ο Πανα­γιό­τα­τος Πατριάρ­χης μας κάποτε θα πρέπει να αντι­δρά­σει.

Και επειδή δεν εκτι­μήθη ότι ο πρ. ηγού­με­νος Αμφι­λό­χιος Καμί­τσης που έκανε τις αγωγές ενα­ντίον του ελλη­νι­κού δημο­σίου προ­στα­τεύ­ο­ντας την περιου­σία της Μονής  καθαι­ρέθη, πρέπει να μάθουμε τελικά:

Ο σημα­ντι­κό­τε­ρος φορέας της βυζα­ντι­νής αυτο­κρα­το­ρίας και συνε­χι­στής της, πως άραγε αισθά­νε­ται που αμφι­σβη­τού­νται όλα τα χρυ­σό­βουλα των βυζα­ντι­νών αυτο­κρα­τό­ρων της βασι­λεύ­ου­σας;

Βέβαια για μεν το Μονα­στήρι και την περιου­σία του το παρή­γορο είναι ότι σχεδόν επί καθη­με­ρι­νής ή εβδο­μα­διαίας βάσης εκδι­κά­ζο­νται αγωγές του ελλη­νι­κού δημο­σίου ενα­ντίον της Μονής και όλες απορ­ρί­πτο­νται, επειδή ήδη υπάρχει δεδι­κα­σμένο προη­γού­με­νων απο­φά­σεων με τις οποίες τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ την περιου­σία της Μονής και εν πολλοίς ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ τις ανι­στό­ρη­τους ισχυ­ρι­σμούς του ελλη­νι­κού δημο­σίου περί της μη ισχύος των χρυ­σό­βου­λων λόγων.

Πιθανόν και ως εκ τούτου δεν προ­βαί­νει σε άσκηση εφέσεων αφού είναι σίγουρο ότι λόγω του δεδι­κα­σμέ­νου θα τις χάσει. Για το ΔΗΜΟ όμως είναι δια­φο­ρε­τικά και ισχύει η παροι­μία: «Πηγαί­νει ξυπό­λυ­τος στ’ αγκάθια», επειδή, ούτε χρυ­σό­βουλα έχει, ούτε επίσημο παρα­χω­ρη­τή­ριο έχει, ούτε άρθρο του συντάγ­μα­τος που να προ­στα­τεύει την περιου­σία του έχει.

Και τι έχει μόνο; Το περί­φημο πια ΝΟΤΑΡΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ με τις 60 υπο­γρα­φές με τον ίδιο γραφικό χαρα­κτήρα, και φυσικά ποτέ δεν του παρα­χω­ρή­θηκε δικαί­ωμα κυριό­τη­τας, αλλά μόνο χρήσης. Και αυτό «παί­ζε­ται»

Πάντως μένουμε με την ικα­νο­ποί­ηση, του­λά­χι­στον για όσους γνω­ρί­ζουν ότι όλοι οι κατα­κτη­τές σεβά­στη­καν την περιου­σία της Μονής. Η δε δωρεά του Μωάμεθ του Πορθητή, η μεγάλη καντήλα, που υπάρχει στο σκευο­φυ­λά­κιο της Μονής θα θυμίζει πάντα τη ρήση: ότι «το ελλη­νικό κράτος βγάζει μόνο του τα μάτια του. Ή μήπως και ο Δήμος»

Σα δε ντρε­πό­μα­στε λιγάκι…

Μήπως ήλθε ο καιρός να ξυπνή­σουμε από το λήθαργο;

Πηγή patmostimes.gr