Αλλάζουν αναθέσεις μαθημάτων για να βουλώσουν τρύπες στα σχολεία

Υπουρ­γείο Παι­δείας: Θα ανα­θέ­σουμε και σε άλλες ειδι­κό­τη­τες εκπαι­δευ­τι­κών να διδά­ξουν Μαθη­μα­τικά και Φυσική στα σχολεία

Τα τελευ­ταία χρόνια της μνη­μο­νια­κής καται­γί­δας, δεν υπήρξε υπουρ­γός της Παι­δείας που να μην παρέμ­βει στις ανα­θέ­σεις των καθη­γη­τών, δηλαδή, στο τι θα διδά­σκουν οι καθη­γη­τές στους μαθητές τους. Στο όνομα μιας δήθεν αξιο­ποί­η­σης του υπάρ­χο­ντος δυνα­μι­κού -αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πρι­μο­δο­τώ­ντας μια μηχα­νι­στική λογική της κάλυψης κενών και της τυπικής διεκ­πε­ραί­ω­σης του ωρο­λο­γίου προ­γράμ­μα­τος και παρα­βλέ­πο­ντας επι­στη­μο­νικά και διδα­κτικά κριτήρια-, οι πολι­τι­κές ηγεσίες του Υπουρ­γείου Παι­δείας τρο­πο­ποιού­σαν και μοί­ρα­ζαν πρώτες και δεύ­τε­ρες ανα­θέ­σεις μαθη­μά­των στις διά­φο­ρες ειδι­κό­τη­τες των καθη­γη­τών.

Αυτές οι παρεμ­βά­σεις που πολλές φορές, δημιουρ­γού­σαν καρι­κα­τού­ρες διδα­σκα­λίας, ξεσή­κω­ναν, εκτός των άλλων που αφορούν τη μαθη­σιακή δια­δι­κα­σία, μικρούς ή μεγα­λύ­τε­ρους και σίγουρα επι­ζή­μιους, εμφύ­λιους μεταξύ των δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των των διδα­σκό­ντων.

Το 2012, η τότε υφυ­πουρ­γός Παι­δείας Ε. Χρι­στο­φι­λο­πού­λου, στην προ­σπά­θειά της να μετα­θέ­σει το πρό­βλημα που δημιουρ­γούσε η ρύθμιση για τις ξένες γλώσσες  δεν δίστασε να υπο­σχε­θεί ξεθε­με­λί­ωμα των συνόρων της ανά­θε­σης μαθη­μά­των : «Εμείς δεν είπαμε ποτέ ότι δεν θα αξιο­ποι­ή­σουμε τους καθη­γη­τές των ξένων γλωσσών. Οι καθη­γη­τές αυτοί, πολλοί από αυτούς διδά­σκουν και στα δημο­τικά και συμπλη­ρώ­νουν ωράριο και βεβαίως έχουν και τη δυνα­τό­τητα να διδά­ξουν λογο­τε­χνία, είναι καθη­γη­τές λογο­τε­χνίας και ίσως και κάποιο άλλο μάθημα».

Δημιουρ­γική λογι­στική στις ανα­θέ­σεις μαθη­μά­των

Λίγο αργό­τερα το Φθι­νό­πωρο του 2013 ο τότε υπουρ­γός Κ. Αρβα­νι­τό­που­λος δίνει εντολή στους περι­φε­ρεια­κούς διευ­θυ­ντές να «σφίξουν» τους μαθητές στα τμήματα, να «ελα­στι­κο­ποι­ή­σουν» τους εκπαι­δευ­τι­κούς, να «ξεχει­λώ­σουν» τις ανα­θέ­σεις μαθη­μά­των, στην κατεύ­θυνση «δεν με ενδια­φέ­ρει αν μπορείς να διδά­ξεις το μάθημα, με ενδια­φέ­ρει να μη φαί­νο­νται κενά».

Το Σεπτέμ­βριο του 2014, ο τότε υπουρ­γός Παι­δείας Ανδρέας Λοβέρ­δος δεν δίστασε να δηλώσει ότι «θα καλύ­ψουμε τα κενά, ζητώ­ντας από καθη­γη­τές και δασκά­λους να διδά­ξουν αυτό που λέμε τα εγγύ­τερα προς την ειδι­κό­τητά τους αντι­κεί­μενα. Και μέσα στον χειμώνα η πληθώρα των ειδι­κο­τή­των θα εξορ­θο­λο­γι­στεί». Την ίδια ώρα, αλλάζει και μοι­ρά­ζει πρώτες και δεύ­τε­ρες ανα­θέ­σεις μαθη­μά­των σε ειδι­κό­τη­τες (Ιστορία, project, Οικιακή Οικο­νο­μία, Τεχνικό Σχέδιο, Ελλη­νι­κός και Ευρω­παϊ­κός Πολι­τι­σμός κ.λπ.).

Έτσι ο κ. υπουρ­γός απο­φά­σισε τότε το μάθημα της Ιστο­ρίας ως β’ ανάθεση θα μπορούν να το διδά­ξουν οι θεο­λό­γοι, καθη­γη­τές Γαλ­λι­κής, Αγγλι­κής και Γερ­μα­νι­κής Γλώσσας, Κοι­νω­νιο­λό­γοι, Νομικής Επι­στή­μης κ.ά.

Ως γνωστόν, αυτοί οι κλάδοι των εκπαι­δευ­τι­κών έχουν πλε­ο­νά­σματα στα σχολεία (χωρίς δική τους ευθύνη) και, αφού οι φιλό­λο­γοι έχουν ελλείμ­ματα, η Ιστορία θα διδά­σκε­ται από όλους, εκτός από αυτούς που έχουν την αρμο­διό­τητα να τη διδά­ξουν.

Παράλ­ληλα, επειδή περίσ­σευαν καθη­γη­τές Πλη­ρο­φο­ρι­κής και έλειπαν μαθη­μα­τι­κοί, το μάθημα των Μαθη­μα­τι­κών ως β’ ανάθεση απο­φα­σί­στηκε να το έχουν οι καθη­γη­τές Πλη­ρο­φο­ρι­κής, που σημαί­νει ότι θα το διδά­σκουν υπο­χρε­ω­τικά ως πρώτη ανάθεση εκεί όπου δεν υπήρχαν μαθη­μα­τι­κοί.

Οι αλλαγές αυτές δεν είναι οι μονα­δι­κές, πιθανόν όμως να είναι οι πιο χαρα­κτη­ρι­στι­κές, καθώς απο­κα­λύ­πτουν τις επι­στη­μο­νι­κές και παι­δα­γω­γι­κές αντι­λή­ψεις του υπουρ­γείου Παι­δείας και τον τρόπο με τον οποίο επι­χει­ρούσε να δια­χει­ρι­στεί την πολι­τική του μηδε­νι­σμού των διο­ρι­σμών που είχαν δημιουρ­γή­σει τερά­στια κενά στην εκπαί­δευση.

Δάσκαλε, τι… δίδα­σκες

Ένα χρόνο μετά, τον Οκτώ­βριο του 2015 η νέα ηγεσία του Υπουρ­γείου Παι­δείας βρήκε και πάλι τον εύκολο τρόπο, αφενός να κρύψει τα κενά εκπαι­δευ­τι­κών στα σχολεία και αφε­τέ­ρου να τους οδη­γή­σει σε αλλη­λο­σπα­ραγμό: μέσω των νέων… ανα­θέ­σεων μαθη­μά­των προωθεί το μοντέλο του καθηγητή-δασκάλου που «τα κάνει όλα και συμ­φέ­ρει».

Με έγγραφό του, την Πέμπτη 1/10, λοιπόν, για άλλη μια φορά, ενώ έχουν αρχίσει προ πολλού τα μαθή­ματα και χωρίς κανένα παι­δα­γω­γικό κρι­τή­ριο, το υπουρ­γείο Παι­δείας τρο­πο­ποιεί τις ανα­θέ­σεις των μαθη­μά­των. Φτάνει ανάμεσα σε άλλα στην ακραία περί­πτωση να απα­γο­ρεύει στους φιλο­λό­γους να διδά­ξουν το μάθημα της Τοπικής Ιστο­ρίας!

Σύμφωνα με το έγγραφό του, η ανάθεση του μαθή­μα­τος της Τοπικής Ιστο­ρίας, του οποίου ήδη η διδα­σκα­λία στις σχο­λι­κές μονάδες είχε ανα­τε­θεί στον κλάδο ΠΕ02 Φιλο­λό­γων, έπαψε να ισχύει. Το υπουρ­γείο απα­γο­ρεύει να το διδά­σκουν οι φιλό­λο­γοι και το ανα­θέ­τει σε όλες σχεδόν τις υπό­λοι­πες ειδι­κό­τη­τες (εκτός μαθη­μα­τι­κών και φυσικών).

Πάρε εσύ… φύγε εσύ!

Στο πλαίσιο των εκδη­λώ­σεων «Ημέρες Προ­βλη­μα­τι­σμού» έγινε το Σάββατο (16/4) στο υπουρ­γείο συνά­ντηση με τα επι­με­λη­τή­ρια, τις επαγ­γελ­μα­τι­κές ενώσεις και τα συν­δι­κάτα με θέμα «Προ­βλη­μα­τι­σμοί και Συνέρ­γειες – Δικαιώ­ματα και Συνευ­θύνη: Τεχνική και Επαγ­γελ­μα­τική Εκπαί­δευση, Κατάρ­τιση και Μαθη­τεία, Πιστο­ποί­ηση Τίτλων και Προ­σό­ντων».

Κατά την έναρξη των εργα­σιών ο υπουρ­γός Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των, Νίκος Φίλης, ανάμεσα σε άλλα, τόνισε:

«Από τη δική μου μαθη­τική και φοι­τη­τική εμπει­ρία οι καλύ­τε­ροι και οι καλύ­τε­ρες του θετικού τμή­μα­τος στο σχολείο μου συνέ­χι­ζαν τις σπουδές τους στα πολυ­τε­χνεία. Ήξεραν πολύ καλή Φυσική και πολύ καλά μαθη­μα­τικά αλλά δεν μπο­ρού­σαν να διδά­ξουν Μαθη­μα­τικά και Φυσική στη Τεχνική Εκπαί­δευση. Προ­κύ­πτει ένα ερώτημα, γιατί περι­χα­ρα­κώ­νουμε τα αντι­κεί­μενα; Χρειά­ζε­ται κάποια διδα­κτική μόρφωση νωρί­τερα; Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους, φυσι­κούς και μαθη­μα­τι­κούς. Τότε να το κάνουμε. Αλλά γιατί πρέπει να έχουμε ένα Τεχνικό Λύκειο όπου στη μία τάξη υπάρχει ο μηχα­νι­κός που μπορεί να κάνει μαθή­ματα μηχα­νι­κής κατεύ­θυν­σης και δίπλα στην άλλη τάξη δεν υπάρχει μαθη­μα­τι­κός ή φυσικός και δεν μπορεί ο μηχα­νι­κός να κάνει μάθημα, ο μηχα­νι­κός Μαθη­μα­τικά ή Φυσική.

Παρα­λο­γι­σμοί που υπα­κού­ουν σε συντε­χνια­κές αντι­λή­ψεις και δυστυ­χώς υπα­κού­ουν σε μία αντί­ληψη ότι το δικαί­ωμα στην εργασία, που είναι ιερό και απα­ρα­βί­α­στο, δεν είναι δυνατόν να απο­λυ­το­ποιεί­ται έναντι του δικαιώ­μα­τος για μία εκπαί­δευση προς όφελος συνο­λικά της κοι­νω­νίας. Χρειά­ζε­ται συναρ­μογή και σύνθεση δικαιω­μά­των. Δεν είναι δυνατόν να απο­λυ­το­ποιεί­ται το ένα εις βάρος του άλλου».

efsyn.gr