Το Λιμενικό Ταμείο προσέφυγε κατά του Ελληνικού Δημοσίου

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε χθες το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου κατά του Ελλη­νι­κού  Δημο­σίου, της  Περι­φε­ρεια­κής Δ/νσης Δημό­σιας Περιου­σίας Αιγαίου και του υπ’αριθμ. πρωτ. 6/18/1/2017 Πρω­το­κόλ­λου Καθο­ρι­σμού Απο­ζη­μί­ω­σης Αυθαί­ρε­της Χρήσεως με το οποίο καθο­ρί­στηκε σε βάρος του το ποσό των 74.921,60 ευρώ ως κατα­βλη­τέα απο­ζη­μί­ωση στο Δημόσιο για την αυθαί­ρετη χρήση από 30/11/2011 έως 29/11/2016 του λιμένα των Φανών.

Το προ­σβαλ­λό­μενο πρω­τό­κολλο εκδό­θηκε με αφορμή το με αρ. πρωτ. ΔΤΥ/Ζ1/2564/5-11-2013 αίτημα του Λιμε­νι­κού Ταμείου προς την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου, για τη νομι­μο­ποί­ηση του έργου “Λιμε­νί­σκος Φανών Ρόδου”, που ευρί­σκε­ται εντός τμή­μα­τος κοι­νο­χρή­στου αιγια­λού, παρα­λίας και θάλασ­σας και κατόπιν προ­φο­ρι­κής εντολής του υπευ­θύ­νου του αυτο­τε­λούς Γρα­φείου Δημό­σιας Περιου­σίας Δωδε­κα­νή­σου.

Το Λιμε­νικό Ταμείο δια­τεί­νε­ται ότι στην περί­πτωση κατά την οποία το συνι­στώ­μενο δημο­τικό νομικό πρόσωπο δημο­σίου δικαίου εκτεί­νε­ται σε γεω­γρα­φική περιοχή, η οποία περι­λαμ­βά­νει και λιμάνια που βρί­σκο­νται εκτός των διοι­κη­τι­κών ορίων του ΟΤΑ, που καθο­ρί­ζε­ται ως έδρα του, τότε αποκτά δια­δη­μο­τικό χαρα­κτήρα.

Σαν ΝΠΔΔ που ανήκει στο δημόσιο τομέα δεν έχουν εφαρ­μογή οι δια­τά­ξεις  του άρθρου 3 παρ. 23 περ. Α Ν. 4092/2012 περί προ­κα­τα­βο­λής ποσο­στού για το παρα­δε­κτό της ανα­κο­πής και του άρθρου 115 του από 11/12/11/1929 ΠΔ και της παρ. 4 του άρθρου 5 του Α.Ν. 263/1968 περί απο­ζη­μί­ω­σης χρήσης.

Τονίζει δε ότι είναι παρα­λο­γι­σμός το δημόσιο να επι­βάλ­λει πρό­στιμο στο δημόσιο.

Επίσης, όπως τονί­ζε­ται στην ανακοπή, η αντί­δραση  του Λιμε­νι­κού Ταμείου και η άσκηση ανα­κο­πής σκοπό έχει ακριβώς να περιο­ρι­στεί η αυθαί­ρετη επιβολή ομοίων κατα­λο­γι­στι­κών πράξεων και στο μέλλον σε λιμε­νι­κές ζώνες και σε εξο­μοιού­με­νες λιμε­νι­κές ζώνες (άρθρ.3 του Ν.Δ. 444/70), όπως η συγκε­κρι­μένη, των οποίων τη χρήση έχουν βάσει νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων και όχι απλά από σύμβαση.

Η εμμονή των αντι­δί­κων ότι και μετά τη νομι­μο­ποί­ηση του έργου θα κατα­βάλ­λε­ται απο­ζη­μί­ωση χρήσης, όπως υπο­στη­ρί­ζει το Λιμε­νικό Ταμείο, στε­ρεί­ται νομικού ερεί­σμα­τος και αντί­κει­ται στις δια­τά­ξεις περί αρμο­διο­τή­των των Λιμε­νι­κών Ταμείων.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο νομικός σύμ­βου­λος του Λιμε­νι­κού Ταμείου κ. Β. Κατα­βε­νά­κης.