Αγωγή ξενοδοχειακής εταιρείας κατά της ΔΕΥΑΡ

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την τακτική δια­δι­κα­σία προ­σέ­φυγε χθες ξενο­δο­χειακή εται­ρεία της Ρόδου κατά της ΔΕΥΑΡ.

‏Το έτος 1990, χρόνος κατά τον οποίο είχαν αρχίσει οι εργα­σίες ανέ­γερ­σης του ξενο­δο­χεια­κού συγκρο­τή­μα­τός της, υπέ­γρα­ψαν από κοινού με την ενα­γό­μενη σύμβαση υδρο­δό­τη­σης του ξενο­δο­χείου, με βάση τους ανα­φε­ρό­με­νους σ’ αυτήν προ­δια­τυ­πω­μέ­νους όρους (σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης).

‏Το ξενο­δο­χείο που από το έτος 1992 μέχρι σήμερα λει­τουρ­γεί με το επίσημο σήμα του EOT και με κατά­ταξη στην κατη­γο­ρία των τριών (3) αστέρων, έχει ανε­γερ­θεί σε οικό­πεδο 15.550 τ.μ., δεν έχει εξα­ντλή­σει την οικο­δο­μική κάλυψη και είναι δυνα­μι­κό­τη­τας 67 δωμα­τίων, δηλαδή 140 περίπου κλινών, σύμφωνα με τα ξενο­δο­χειακά πρότυπα.

‏Σύμφωνα με τους όρους της σύμ­βα­σης, η ενα­γό­μενη ανε­λάμ­βανε την υπο­χρέ­ωση να παρέχει νερό στο ξενο­δο­χείο με βάση την καθο­ρι­ζό­μενη από κανο­νι­στική απόφαση τιμή ανά κυβικό μέτρο και πάντοτε κατόπιν της εμφαι­νό­με­νης στον υδρο­με­τρητή, που η ίδια είχε τοπο­θε­τή­σει, ένδειξη της ποσό­τη­τας που είχε κατα­να­λω­θεί κατά περιό­δους (ανά δίμηνο).

‏Στο οικό­πεδο υπήρχε από αμνη­μο­νεύ­των χρόνων, πηγάδι από το οποίο ανά­βλυζε νερό έτσι και προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει μειω­μένο κόστος κατα­νά­λω­σης λόγω του τερά­στιου κήπου και των πολυά­ριθ­μων δέντρων που είχε φυτέψει, ζήτησε και έλαβε από την αρμόδια Υπη­ρε­σία Εγγείων Βελ­τιώ­σεων της τότε Νομαρ­χίας Δωδ/σου ‏άδεια γεώ­τρη­σης, το νερό της οποίας διο­χε­τεύ­ε­ται απο­κλει­στικά και μόνο στο πότισμα των φυτών και των δέντρων.

‏Μέχρι τον Φεβρουά­ριο του 2016 η σχέση της με την ενα­γό­μενη ήταν άριστη. Κάθε δίμηνο ερχόταν και ο λογα­ρια­σμός με μέση κατα­νά­λωση τα 100 € τον χειμώνα και τα 350 – 400 € τη θερινή περίοδο (επο­χιακή λει­τουρ­γία).

‏Η ενα­γό­μενη, όπως τονίζει η εται­ρεία στην αγωγής της, γνώριζε ότι η χρήση του νερού που της παρείχε αφο­ρούσε την εξυ­πη­ρέ­τηση των αναγκών της ως πόσιμου ύδατος και όχι την εξυ­πη­ρέ­τηση για τα μπάνια των πελατών ή το πότισμα των φυτών για τα οποία υπήρχε η γεώ­τρηση, η ύπαρξη της οποίας ήταν γνωστή στους εκπρο­σώ­πους της.

‏Τον Φεβρουά­ριο του 2016 τελείως αιφ­νι­δια­στικά και απρό­βλε­πτα της κοι­νο­ποι­ή­θηκε λογα­ρια­σμός στον οποίο, η μεν τρέ­χουσα κατα­νά­λωση (λόγω χειμώνα) ήταν η συνήθης των 101,20 €, εντού­τοις είχαν κατα­χω­ρί­σει με τη σημεί­ωση «σύνολον προη­γού­με­νων οφειλών» το ποσό των 19.894,54 €.

‏Ο λογα­ρια­σμός αυτός επέ­δρασε στα μέλη της οικο­γέ­νειας που απο­τε­λεί τη μετο­χική σύνθεση της εται­ρείας, όπως μια έκρηξη βόμβας μεγάλης ισχύος.

Οπως τονί­ζουν τους εξό­ντωσε κυρίως ηθικά αλλά και οικο­νο­μικά.

‏Μετά το σοκ που υπέ­στη­σαν αντέ­δρα­σαν άμεσα. Αρχικά ζήτησαν εγγρά­φως από την ενα­γό­μενη, με αίτησή τους την δια­γραφή της παρά­νο­μης αυτής χρέωσης και επ’ αυτής δέχτη­καν μια τελείως ασαφή απά­ντηση.

‏Ακο­λού­θησε στη συνέ­χεια η έγγραφη καταγ­γε­λία στην Εισαγ­γε­λία Ρόδου χωρίς όμως να επέλθει καμία μετα­βολή.

‏Παρά την έντονη αντί­δραση της εται­ρείας η αντί­δι­κος εξέδιδε αλλο­πρό­σαλ­λους λογα­ρια­σμούς, σ’ άλλους χρέωνε μαζί με την αξία της κατα­νά­λω­σης και ένα άλλο ποσό που αφο­ρούσε την αξία της κατά τεκ­μή­ριο κατα­νά­λω­σης όπως στον λογα­ρια­σμό του Μαρτίου 2017 ανα­φέ­ρει: μετρη­μένη κατα­νά­λωση 417 μ3 και τεκ­μαρτή 1476 μ3 και χρέωνε το ποσό των 1103,55 € αντί του πραγ­μα­τι­κού που είναι 213,49 €.

‏Στη συνέ­χεια άθροιζε τα τεκ­μαρτά ποσά και προ­σαυ­ξά­νει το τελικό οφε­λό­μενο ποσόν που έπρεπε να πλη­ρω­θεί στις 15 Νοεμ­βρίου 2017 στα 25.915,59 €.

‏Στις 30 Αυγού­στου 2019 εκδί­δε­ται άλλος λογα­ρια­σμός στον οποίο η χρέωση ανέρ­χε­ται στο ποσό των 36.724,76 €.

‏Πρέπει να σημειω­θεί ότι όλοι οι προη­γη­θέ­ντες λογα­ρια­σμοί στα ποσά που ανα­φέ­ρο­νται ως απο­τέ­λε­σμα μέτρη­σης έχουν πλη­ρω­θεί από την εται­ρεία.

Με την αγωγή της διεκ­δι­κεί να ανα­γνω­ρι­σθεί και δικα­στικά η ανυ­παρ­ξία του χρέους, δηλαδή η ακυ­ρό­τητα της γραφής του ποσού των 35.875,26 € στους χρη­μα­τι­κούς κατα­λό­γους και να υπο­χρε­ω­θεί η αντί­δι­κος κατά τις περί συμ­βα­τι­κής ευθύνης δια­τά­ξεις του ΑΚ να δια­γρά­ψει το πιο πάνω ποσόν.

‏Επι­κου­ρικά δε να υπο­χρε­ω­θεί αυτή κατά τις δια­τά­ξεις περί αδι­κο­πρα­ξιών να της κατα­βά­λει συνο­λική απο­ζη­μί­ωση 55.875,26 €.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Σάββας Χαρα­λά­μπους.