Ποινή φυλάκισης 30 μηνών σε δύο Καρπάθιους για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη επί Δικαστηρίω

Ποινή φυλά­κι­σης 30 μηνών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου σε δύο κατοί­κους της Καρ­πά­θου, που κρί­θη­καν ένοχοι πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως, απάτης επί δικα­στη­ρίω, ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας και ηθικής αυτουρ­γίας στις πράξεις αυτές.

Η πολι­τι­κώς ενά­γουσα δια­τεί­νε­ται συγκε­κρι­μένα ότι οι δύο πρώτοι με τη συν­δρομή δύο Αθη­ναίων κατά­στρω­σαν και εκτέ­λε­σαν ένα απί­στευτο σχέδιο εξα­πά­τη­σης της, που απο­σκο­πούσε στην υφαρ­παγή της κινητής και ακί­νη­της περιου­σίας της, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την οικο­νο­μική της αδυ­να­μία.

Η εγκα­λούσα, ηλικίας 42 ετών, έγγαμη με τρία τέκνα δια­τη­ρούσε μέχρι το 2010 κατά­στημα πώλησης γυναι­κείων ενδυ­μά­των. Εν συνε­χεία εργα­ζό­ταν με συμ­βά­σεις εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου ως καθα­ρί­στρια και έκτοτε μέχρι και σήμερα είναι άνεργη.

Oι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι είναι συγ­χω­ρια­νοί της. Με την πρώτη δια­τη­ρούσε φιλία και με τον δεύτερο συνερ­γα­ζό­ταν λόγω και της ιδιό­τη­τας του ως λογιστή.

Το κατά­στημά της δεν πήγαινε καλά, με απο­τέ­λε­σμα να εγγρα­φεί στον Τει­ρε­σία και να μην μπορεί να δανειο­δο­τη­θεί.

Η πρώτη φέρεται να την κατηύ­θυνε μέσω του δεύ­τε­ρου στη λήψη δανείου από γνω­στούς τους στην Αθήνα, που μπορούν να χορη­γούν δάνεια σε «μαυ­ρι­σμέ­νους» στον Τει­ρε­σία υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα ενέ­γραφε υποθήκη σε δύο δια­με­ρί­σματα που είχε κλη­ρο­νο­μή­σει από τον πατέρα της.

Ξεκί­νησε έτσι τις δια­δι­κα­σίες για τη λήψη δανείου ύψους 100.000 – 150.000 ευρώ.

Της ζητή­θηκε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, να χορη­γή­σει πλη­ρε­ξού­σιο σε έναν δικη­γόρο Αθηνών για να πωλήσει, μετα­βι­βά­σει και παρα­δώ­σει προς οποιον­δή­ποτε τα δύο δια­με­ρί­σματα της με οποιουσ­δή­ποτε όρους και συμ­φω­νίες, εισπράτ­το­ντας ταυ­τό­χρονα το τίμημα ή πιστώ­νο­ντας με αυτό τους αγο­ρα­στές του και με οποια­δή­ποτε ασφά­λεια, να υπο­γρά­ψει προ­σύμ­φωνο κ.λπ. και να δώσει στους αγο­ρα­στές το δικαί­ωμα αυτο­σύμ­βα­σης για την κατάρ­τιση του ορι­στι­κού συμ­βο­λαίου, να υπο­γρά­ψει πράξη εξό­φλη­σης, να χορη­γή­σει στους αγο­ρα­στές ανέκ­κλητη εντολή και πλη­ρε­ξου­σιό­τητα να υπο­γρά­ψουν πράξη εξό­φλη­σης ή εξά­λει­ψης υπο­θή­κης με αυτο­σύμ­βαση.

Επίσης με άλλο πλη­ρε­ξού­σιο φέρεται να έδωσε εντολή, κατόπιν παρό­τρυν­σης του δευ­τέ­ρου κατη­γο­ρού­με­νου, σε Αθηναίο, τον οποίο ουδέ­ποτε γνώρισε, να συναι­νέ­σει στο όνομα και για λογα­ρια­σμό της, ενώπιον παντός αρμο­δίου δικα­στη­ρίου, στην εγγραφή προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης στο ένα δια­μέ­ρι­σμα για δήθεν άτοκο δάνειο που θα της χορη­γούσε μέχρι του ποσού των 7.000 ευρώ.

Ακόμη με άλλο πλη­ρε­ξού­σιο έδωσε την εντολή στο ίδιο πρόσωπο να παρα­στεί και να συναι­νέ­σει στο όνομα και για λογα­ρια­σμό της ενώπιον παντός αρμο­δίου δικα­στη­ρίου στην εγγραφή προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης επί δια­με­ρί­σμα­τός της για δήθεν άτοκο δάνειο που θα της χορη­γούσε μέχρι του ποσού των 32.000 ευρώ.

Στις αρχές Ιανουα­ρίου 2010 η πρώτη κατη­γο­ο­ρύ­μενη φέρεται να την δια­βε­βαί­ωσε ότι σύντομα θα ελάμ­βανε το ποσό του δανείου και συγ­χρό­νως της έδωσε ένα γραμ­μά­τιο να το υπο­γρά­ψει για την αμοιβή και τα έξοδα αυτών που μεσο­λά­βη­σαν για το δάνειό και που τα έξοδα που θ’ ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 6.000 – 7.000 ευρώ.

Συμπλή­ρωσε, όπως δια­τεί­νε­ται, μόνο τα στοι­χεία του εκδότη. Τα λοιπά στοι­χεία συμπλη­ρώ­θη­καν, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται από τους ίδιους για ποσό 31.000 ευρώ, για τα έξοδα του δανείου που αρχικώς την είχαν δια­βε­βαιώ­σει, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανέρ­χο­ντο στο ποσό των 7.000 ευρώ.

Το πρωί της 4ης Φεβρουα­ρίου 2010 ο δεύ­τε­ρος φέρεται να επι­κοι­νώ­νησε μαζί της και να την ενη­μέ­ρωσε ότι εγκρί­θηκε ποσό δανείου 100.000 ευρώ και ότι αυθη­με­ρόν θα ελάμ­βανε μόνο το ποσό των 30.000 ευρώ και το υπό­λοιπο ποσό των 70.000 ευρώ θα το κρα­τού­σαν ως εγγύηση οι συνερ­γά­τες στην Αθήνα μέχρι να λάβει και τα υπό­λοιπα χρήματα με προ­ση­μεί­ωση του δεύ­τε­ρου δια­με­ρί­σμα­τός της.

Την 5η Φεβρουα­ρίου 2010 έδωσε σε έναν άγνωστο πρόσωπο έξω από την ΑΤΕ Καρ­πά­θου το ποσό των 75.000 ευρώ.

Περί­μενε την εκτα­μί­ευση του δεύ­τε­ρου δανείου και τότε ενη­με­ρώ­θηκε από τον δεύτερο ότι δεν θα το ελάμ­βανε. Όταν ζήτησε να της επι­στρα­φούν οι 70.000 ευρώ του πρώτου δανείου τότε ενη­με­ρώ­θηκε ότι ήταν η αμοιβή των Αθη­ναίων!

Αθη­ναίος φέρεται να της απέ­στειλε στην πορεία ένα πίνακα δόσεων δανείου που είχε ληφθεί επ’ ονόματι του τρίτου αντι­δί­κου της, Αθη­ναίου και απαί­τησε να κατα­βά­λει τις δόσεις, προει­δο­ποιώ­ντας την ότι θα έχανε την ιδιο­κτη­σία των δύο ακι­νή­των της.

Λίγες μέρες μετά, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, έλαβε και μια ειδο­ποί­ηση της ΑΤΕ για την πληρωμή της συναλ­λαγ­μα­τι­κής.

Ανα­γκά­στηκε τότε να ενη­με­ρώ­σει τους συγ­γε­νείς της και ο αδελφός της επι­κοι­νώ­νησε με τον δεύτερο, ο οποίος φέρεται να διέ­ψευσε όλα τα ανωτέρω υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η συναλ­λαγ­μα­τική ήταν προϊόν δανείου της πρώτης προς εκείνη.

Ακο­λού­θη­σαν κι άλλες συνα­ντή­σεις και δια­πλη­κτι­σμοί ενώ στην πορεία η πρώτη εξέδωσε διαταγή πλη­ρω­μής σε βάρος της για ποσό 32.834,97 ευρώ με τη συναλ­λαγ­μα­τική.

Στην πορεία δια­πί­στωσε ότι τα δύο δια­με­ρί­σματά της είχαν μετα­βι­βα­στεί με συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας στον τρίτο αντί­δικο της. Το συμ­βό­λαιο υπε­γράφη δυνάμει των πλη­ρε­ξου­σίων που είχε χορη­γή­σει.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Μητσού.