ΜαρΙα Γκασούκα: «Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, είναι μια αναγκαιότητα»

Η Μαρία Γκα­σού­κα είναι ομό­τι­μη κα­θη­γή­τρια Λα­ο­γρα­φί­ας και Φύλου του Πα­νε­πι­στή­μιου Αι­γαί­ου. Διε­τέ­λε­σε αντι­πρό­ε­δρος του Εθνι­κού Κέ­ντρου Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης/Αυ­το­διοί­κη­σης και διευ­θύ­ντρια του Ιν­στι­τού­του Επι­μόρ­φω­σης.

Είναι συγ­γρα­φέ­ας εί­κο­σι πέντε βι­βλί­ων που εκ­δό­θη­καν στην Ελ­λά­δα και στο εξω­τε­ρι­κό στο πεδίο του Φύλου και του Πο­λι­τι­σμού.

Έχει δη­μο­σιεύ­σει πλή­θος σχε­τι­κών επι­στη­μο­νι­κών άρ­θρων στην ελ­λη­νι­κή και αγ­γλι­κή γλώσ­σα, ενώ κεί­με­νά της έχουν με­τα­φρα­στεί στα Τουρ­κι­κά και στα Ισπα­νι­κά. Έχει σχε­διά­σει, υλο­ποι­ή­σει και αξιο­λο­γή­σει ση­μα­ντι­κό αριθ­μό έμ­φυ­λων Ευ­ρω­παϊ­κών Προ­γραμ­μά­των και Κοι­νο­τι­κών Πρω­το­βου­λιών.

Είναι η συ­ντά­κτρια του «Εθνι­κού Σχε­δί­ου Δρά­σης για την Ισό­τη­τα των Φύλων 2007-2013» της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Μαζί με την κα­θη­γή­τρια Μα­ριάν­θη Γε­ωρ­γαλ­λί­δου συ­νέ­γρα­ψαν τους «Οδη­γούς Χρή­σης μη Σε­ξι­στι­κής Γλώσ­σας στα Δη­μό­σια Έγ­γρα­φα» της Ελ­λά­δας και της Κύ­πρου.

Υπήρ­ξε πρό­ε­δρος της ομά­δας ερ­γα­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών για τη δια­μόρ­φω­ση του Σ.Ν. για την Ου­σια­στι­κή Ισό­τη­τα. Από το 2002 έως το 2024 ήταν Πρό­ε­δρος της Επι­στη­μο­νι­κής Επι­τρο­πής του Πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ου Ισό­τη­τας Κύ­πρου (ΠΙΚ), καθώς και εξω­τε­ρι­κή συ­νερ­γά­τρια του EIGE.

Διε­τέ­λε­σε Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ισό­τη­τας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου και μέλος της Πρω­το­βου­λί­ας κατά των Γυ­ναι­κο­κτο­νιών, όπως και του Δι­κτύ­ου Γυ­ναι­κών Συγ­γρα­φέ­ων κατά της Έμ­φυ­λης Βίας και των Γυ­ναι­κο­κτο­νιών «Η φωνή της».

Υπήρ­ξε μέλος της Κε­ντρι­κής Επι­τρο­πής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και της Νέας Αρι­στε­ράς. Είναι μέλος του Επι­στη­μο­νι­κού Συμ­βου­λί­ου του Ιν­στι­τού­του “Αλέ­ξης Τσί­πρας”.

Στη συ­νέ­ντευ­ξη που ακο­λου­θεί, μι­λά­ει για την επι­στρο­φή στην πο­λι­τι­κή σκηνή του τέως πρω­θυ­πουρ­γού, κ. Αλέξη Τσί­πρα και ανα­λύ­ει με­ρι­κές από τις θέ­σεις που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο ‘Μα­νι­φέ­στο’ με ση­μείο αιχ­μής το νέο πα­τριω­τι­σμό, τα δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών και τα τρία ρεύ­μα­τα της Αρι­στε­ράς.

• Κυρία Γκα­σού­κα, θα ήθελα να μας μι­λή­σε­τε για το μα­νι­φέ­στο για την «κυ­βερ­νώ­σα Αρι­στε­ρά της νέας επο­χής», που δη­μο­σιο­ποί­η­σε το Ιν­στι­τού­το του Αλέξη Τσί­πρα. Πώς το σχο­λιά­ζε­τε;

Το μα­νι­φέ­στο για την «κυ­βερ­νώ­σα Αρι­στε­ρά της νέας επο­χής», που δη­μο­σιο­ποί­η­σε το Ιν­στι­τού­το του Αλέξη Τσί­πρα, απο­τε­λεί, ένα νέο κοι­νω­νι­κό συμ­βό­λαιο. Φτιά­χτη­κε από μία πολύ ση­μα­ντι­κή ομάδα ερ­γα­σί­ας δια­φο­ρε­τι­κών ιδε­ο­λο­γι­κών και πο­λι­τι­κών προ­ε­λεύ­σε­ων η οποία όμως συμ­φω­νεί ότι υπάρ­χει ανα­γκαιό­τη­τα ενός νέου κοι­νω­νι­κού συμ­βο­λαί­ου, ρε­α­λι­στι­κού, εφαρ­μό­σι­μου και ενω­τι­κού. Κι έρ­χε­ται να δώσει ελ­πί­δα.

Έρ­χε­ται να απα­ντή­σει σε αυτή την αί­σθη­ση μα­ταί­ω­σης, σε αυτή την ψευδή αλλά επι­βαλ­λό­με­νη από τα πάνω, αντί­λη­ψη, ότι δεν υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα βελ­τί­ω­σης. Πέρνα όπως περ­νάς και πα­ρα­κά­λα να μην γί­νουν χει­ρό­τε­ρα τα πράγ­μα­τα. Δη­λα­δή αντί να ζεις το μισό μήνα με το μισθό σου, να εύ­χε­σαι να μην ζεις 12 μέρες σε λίγο. Και αυτή η ψευ­δής ανα­φο­ρά που προ­σπα­θεί να πεί­σει την κοι­νω­νία, έχει και ένα πλέγ­μα ψευ­δών ιδε­ο­λο­γη­μά­των, όπως το κλα­σι­κό ιδε­ο­λό­γη­μα ότι δεν υπάρ­χει δια­φο­ρά ανά­με­σα στη Δεξιά και την Αρι­στε­ρά, σή­με­ρα. Κι αυτό ση­μαί­νει ότι δεν υπάρ­χει άλλη λύση.

Δεν υπάρ­χει διέ­ξο­δος για μια ποιό­τη­τα ζωής δια­φο­ρε­τι­κή, για τους αν­θρώ­πους αυτής της χώρας. Άρα λοι­πόν είναι μια ση­μα­ντι­κή στιγ­μή, είναι ένα ση­μα­ντι­κό κεί­με­νο, μπο­ρεί να δε­χτεί κρι­τι­κή, μπο­ρεί να δε­χτεί προ­τά­σεις βελ­τί­ω­σης, άρα δεν μπο­ρεί να αγνοη­θεί.

• Είναι πά­ντως άμεσα συν­δε­δε­μέ­νο με την επι­στρο­φή του κ. Αλέξη Τσί­πρα στην πο­λι­τι­κή σκηνή της χώρας. Θε­ω­ρεί­τε ότι είναι το σωστό timing για την επι­στρο­φή του;

Είναι το σωστό timing. Το βλέπω κι εγώ, πως και όλη η Ελ­λά­δα ότι δεν υπάρ­χει άλλος δρό­μος, δεν υπάρ­χει άλλη λύση, δεν υπάρ­χει άλλο πρό­σω­πο που να συ­μπυ­κνώ­νει την ελ­πί­δα, που να μας δη­μιουρ­γεί προσ­δο­κί­ες. Και ξέ­ρε­τε, λόγω του επαγ­γέλ­μα­τός μου, χρειά­ζε­ται και τα­ξι­δεύω, έχω επαφή με διε­θνείς φο­ρείς κ.λπ. Δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο την Ελ­λά­δα.

Είναι ένα θέμα που αφορά ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη και τη δυ­να­τό­τη­τά της να απο­κρού­σει αφε­νός, την Ακρα Δεξιά που καλ­πά­ζει, αφε­τέ­ρου να δη­μιουρ­γή­σει ελ­πί­δα και να πεί­σει τον κόσμο της Ευ­ρώ­πης ότι υπάρ­χει άλλος δρό­μος όπου η ισό­τη­τα είναι το κε­ντρι­κό ση­μείο ανα­φο­ράς. Αλλά μια ισό­τη­τα όχι μόνο στις ευ­και­ρί­ες αλλά και στις αφε­τη­ρί­ες, ξέ­ρε­τε. Και εκεί είναι που πραγ­μα­τι­κά δεν έχου­με προ­τά­σεις και δεν έχου­με αντί­λη­ψη να λει­τουρ­γή­σου­με δια­φο­ρε­τι­κά.

• Πά­ντως, πρέ­πει να πούμε ότι ο πο­λι­τι­κός χώρος αυτός υπέ­στη πολύ με­γά­λη τα­λαι­πω­ρία θα έλεγα εντός ει­σα­γω­γι­κών και δια­σπά­σεις. Και μέχρι τώρα, δεν είχε βρε­θεί ένα πρό­σω­πο το οποίο θα μπο­ρού­σε να τον ενώ­σει -κυ­ρί­ως σε αυτή τη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­ο­δο, σε αυτή τη δε­δο­μέ­νη στιγ­μή.

Κοι­τάξ­τε, είναι αλή­θεια ότι η Αρι­στε­ρά έχει πε­ρά­σει μια από τις βα­θύ­τε­ρες κρί­σεις της, τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Και είναι προ­φα­νές ότι δεν υπάρ­χει άλλη λύση από τον Αλέξη Τσί­πρα για την επα­να­φο­ρά της και τη χρη­σι­μό­τη­τά της -σε ενε­στώ­τα χρόνο. Τώρα, όχι σε μελ­λο­ντι­κούς πα­ρα­δεί­σους ή σε μελ­λο­ντι­κά εγ­χει­ρή­μα­τα. Σε ενε­στώ­τα χρόνο, για να ξα­να­ζω­ντα­νέ­ψει η Αρι­στε­ρά, για να γυ­ρί­σει ο κό­σμος της που έχει πάει στα σπί­τια του απο­γοη­τευ­μέ­νος, για να πει­στεί η κοι­νω­νία ότι η ιστο­ρία της κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς είναι μια ιστο­ρία αυτά τα τριά­μι­σι χρό­νια που λα­μπρύ­νει –παρά τη συ­κο­φα­ντία, παρά την χυ­δαιό­τη­τα.

Είναι μια πολύ φι­λο­λαϊ­κή πε­ρί­ο­δος, μια πε­ρί­ο­δος που ανέ­δει­ξε αν­θρω­πιά και αλ­λη­λεγ­γύη. Όλα αυτά λεί­πουν πολύ τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Η επι­στρο­φή του Τσί­πρα λοι­πόν είναι ιστο­ρι­κή ανα­γκαιό­τη­τα και οι και­ροί δεν μπο­ρούν να πε­ρι­μέ­νουν, δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί αυτό που συμ­βαί­νει. Εί­μα­στε σε μια χώρα που απο­συ­ντί­θε­ται, πα­ντού. Μια χώρα που όποια πέτρα να ση­κώ­σεις ξε­πη­δά­ει ένα σκάν­δα­λο, ξε­πη­δά­ει σπα­τά­λη δη­μό­σιου χρή­μα­τος. Πολύ λίγοι, λυ­μαί­νο­νται τα πάντα.

• Βλέ­που­με ότι γί­νε­ται ανα­φο­ρά και για τα δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών αλλά και για το νέο πα­τριω­τι­σμό.

Προ­σέξ­τε, έχει με­γά­λη ση­μα­σία. Στα ση­μεία που θί­ξα­τε, είναι για μένα πολύ ση­μα­ντι­κά μέσα σε αυτό το κεί­με­νο. Το πρώτο ση­μείο είναι η ανα­γκαιό­τη­τα σύ­γκλη­σης των τριών με­γά­λων ιστο­ρι­κών ρευ­μά­των: της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας, της ρι­ζο­σπα­στι­κής και ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς και της πο­λι­τι­κής οι­κο­λο­γί­ας. Θεωρώ ότι σή­με­ρα αυτή η σύ­γκλη­ση ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κρί­σι­μη πο­λι­τι­κή ανα­γκαιό­τη­τα. Και θέλω να πω ότι δεν είναι κα­θό­λου εύ­κο­λη υπό­θε­ση. Πα­ρό­τι το ίδιο το μα­νι­φέ­στο φτιά­χτη­κε από εκ­προ­σώ­πους αυτών των ρευ­μά­των, δεν είναι κα­θό­λου εύ­κο­λες. Γιατί προ­έρ­χο­νται από δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρι­κές δια­δρο­μές.

Το δεύ­τε­ρο και πάρα πολύ ση­μα­ντι­κό, είναι αυτός ο νέος πα­τριω­τι­σμός που επι­κα­λεί­ται και που τον προσ­διο­ρί­ζει το μα­νι­φέ­στο. Τον προσ­διο­ρί­ζει ως έναν δη­μο­κρα­τι­κό, συ­μπε­ρι­λη­πτι­κό και συ­νταγ­μα­τι­κό κατά εξο­χήν πα­τριω­τι­σμό.

Γιατί ξέ­ρε­τε, κυρία Ντό­κου, κάτι που έχου­με ξε­χά­σει. Η αγάπη για τον τόπο μας, η αγάπη για την πα­τρί­δα μας είναι άρ­ρη­κτα δε­μέ­νη με το σε­βα­σμό στην αξία της ζωής.

• Μέσα στο επό­με­νο διά­στη­μα, ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νω­θεί και το κόμμα του κ. Αλέξη Τσί­πρα. Είναι πά­ντως και η πρώτη φορά, που οι δη­μο­σκο­πή­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νουν και αυτό το κόμμα –αν και δεν έχουν γίνει οι ανα­κοι­νώ­σεις, τα στε­λέ­χη, το πρό­γραμ­μα κ.λπ.

Κοι­τάξ­τε, σε πολ­λές δη­μο­σκο­πή­σεις έρ­χε­ται ήδη στη δεύ­τε­ρη θέση. Προ­σω­πι­κά είμαι πολύ αι­σιό­δο­ξη. Μην ξαφ­νια­στεί­τε, εάν δείτε να δια­ψεύ­δο­νται τα πάντα και έχου­με πρω­τιά. Οι σύ­ντρο­φοι, μου λένε να είμαι μα­ζε­μέ­νη και να μην λέω τέ­τοια, αλλά εγώ, ζω και πάλι μέρες του 2012. Είμαι πολύ χα­ρού­με­νη και έχω με­γά­λες προσ­δο­κί­ες…