ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΜαρΙα Γκασούκα: «Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, είναι μια αναγκαιότητα»

Πέγκυ Ντόκου 5 λεπτά ανάγνωση
Μαρία Γκασούκα
Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, είναι μια αναγκαιότητα

ΜΑΡΙΑ ΓΚΑΣΟΥΚΑ

✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Μαρία Γκα­σούκα είναι ομότιμη καθη­γή­τρια Λαο­γρα­φίας και Φύλου στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, με πλούσιο έργο στον τομέα του φύλου και του πολι­τι­σμού.
  • Έχει συγ­γρά­ψει 25 βιβλία και έχει δημο­σιεύ­σει πολλά επι­στη­μο­νικά άρθρα, ενώ έχει συμ­με­τά­σχει σε σημα­ντικά ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα για την έμφυλη ισότητα.
  • Ως πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ισό­τη­τας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, έχει συμ­βάλ­λει στην προ­ώ­θηση της μη σεξι­στι­κής γλώσσας και της ουσια­στι­κής ισό­τη­τας.
  • Στη συνέ­ντευξή της, αναλύει το μανι­φέ­στο του Ινστι­τού­του Αλέξη Τσίπρα, τονί­ζο­ντας την ανάγκη για ένα νέο κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο που θα προ­σφέ­ρει ελπίδα και ενότητα.
  • Η Γκα­σούκα επι­ση­μαί­νει την ψευδή αντί­ληψη ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Δεξιάς και Αρι­στε­ράς και τονίζει την ανάγκη για βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας ζωής των πολιτών.

Η Μαρία Γκα­σούκα είναι ομότιμη καθη­γή­τρια Λαο­γρα­φίας και Φύλου του Πανε­πι­στή­μιου Αιγαίου. Διε­τέ­λεσε αντι­πρό­ε­δρος του Εθνικού Κέντρου Δημό­σιας Διοί­κη­σης/Αυτο­διοί­κη­σης και διευ­θύ­ντρια του Ινστι­τού­του Επι­μόρ­φω­σης.

Είναι συγ­γρα­φέας είκοσι πέντε βιβλίων που εκδό­θη­καν στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό στο πεδίο του Φύλου και του Πολι­τι­σμού.

Έχει δημο­σιεύ­σει πλήθος σχε­τι­κών επι­στη­μο­νι­κών άρθρων στην ελλη­νική και αγγλική γλώσσα, ενώ κείμενά της έχουν μετα­φρα­στεί στα Τουρ­κικά και στα Ισπα­νικά. Έχει σχε­διά­σει, υλο­ποι­ή­σει και αξιο­λο­γή­σει σημα­ντικό αριθμό έμφυλων Ευρω­παϊ­κών Προ­γραμ­μά­των και Κοι­νο­τι­κών Πρω­το­βου­λιών.

Είναι η συντά­κτρια του «Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2007-2013» της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας. Μαζί με την καθη­γή­τρια Μαριάνθη Γεωρ­γαλ­λί­δου συνέ­γρα­ψαν τους «Οδηγούς Χρήσης μη Σεξι­στι­κής Γλώσσας στα Δημόσια Έγγραφα» της Ελλάδας και της Κύπρου.

Υπήρξε πρό­ε­δρος της ομάδας εργα­σίας του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών για τη δια­μόρ­φωση του Σ.Ν. για την Ουσια­στική Ισότητα. Από το 2002 έως το 2024 ήταν Πρό­ε­δρος της Επι­στη­μο­νι­κής Επι­τρο­πής του Παρα­τη­ρη­τη­ρίου Ισό­τη­τας Κύπρου (ΠΙΚ), καθώς και εξω­τε­ρική συνερ­γά­τρια του EIGE.

Διε­τέ­λεσε Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ισό­τη­τας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και μέλος της Πρω­το­βου­λίας κατά των Γυναι­κο­κτο­νιών, όπως και του Δικτύου Γυναι­κών Συγ­γρα­φέων κατά της Έμφυλης Βίας και των Γυναι­κο­κτο­νιών «Η φωνή της».

Υπήρξε μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αρι­στε­ράς. Είναι μέλος του Επι­στη­μο­νι­κού Συμ­βου­λίου του Ινστι­τού­του “Αλέξης Τσίπρας”.

Στη συνέ­ντευξη που ακο­λου­θεί, μιλάει για την επι­στροφή στην πολι­τική σκηνή του τέως πρω­θυ­πουρ­γού, κ. Αλέξη Τσίπρα και αναλύει μερικές από τις θέσεις που περι­λαμ­βά­νο­νται στο ‘Μανι­φέ­στο’ με σημείο αιχμής το νέο πατριω­τι­σμό, τα δικαιώ­ματα των γυναι­κών και τα τρία ρεύματα της Αρι­στε­ράς.

Κυρία Γκα­σούκα, θα ήθελα να μας μιλή­σετε για το μανι­φέ­στο για την «κυβερ­νώσα Αρι­στερά της νέας εποχής», που δημο­σιο­ποί­ησε το Ινστι­τούτο του Αλέξη Τσίπρα. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Το μανι­φέ­στο για την «κυβερ­νώσα Αρι­στερά της νέας εποχής», που δημο­σιο­ποί­ησε το Ινστι­τούτο του Αλέξη Τσίπρα, απο­τε­λεί, ένα νέο κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο. Φτιά­χτηκε από μία πολύ σημα­ντική ομάδα εργα­σίας δια­φο­ρε­τι­κών ιδε­ο­λο­γι­κών και πολι­τι­κών προ­ε­λεύ­σεων η οποία όμως συμ­φω­νεί ότι υπάρχει ανα­γκαιό­τητα ενός νέου κοι­νω­νι­κού συμ­βο­λαίου, ρεα­λι­στι­κού, εφαρ­μό­σι­μου και ενω­τι­κού. Κι έρχεται να δώσει ελπίδα.

Έρχεται να απα­ντή­σει σε αυτή την αίσθηση ματαί­ω­σης, σε αυτή την ψευδή αλλά επι­βαλ­λό­μενη από τα πάνω, αντί­ληψη, ότι δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα βελ­τί­ω­σης. Πέρνα όπως περνάς και παρα­κάλα να μην γίνουν χει­ρό­τερα τα πράγ­ματα. Δηλαδή αντί να ζεις το μισό μήνα με το μισθό σου, να εύχεσαι να μην ζεις 12 μέρες σε λίγο. Και αυτή η ψευδής αναφορά που προ­σπα­θεί να πείσει την κοι­νω­νία, έχει και ένα πλέγμα ψευδών ιδε­ο­λο­γη­μά­των, όπως το κλασικό ιδε­ο­λό­γημα ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη Δεξιά και την Αρι­στερά, σήμερα. Κι αυτό σημαί­νει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση.

Δεν υπάρχει διέ­ξο­δος για μια ποιό­τητα ζωής δια­φο­ρε­τική, για τους ανθρώ­πους αυτής της χώρας. Άρα λοιπόν είναι μια σημα­ντική στιγμή, είναι ένα σημα­ντικό κείμενο, μπορεί να δεχτεί κριτική, μπορεί να δεχτεί προ­τά­σεις βελ­τί­ω­σης, άρα δεν μπορεί να αγνοη­θεί.

Είναι πάντως άμεσα συν­δε­δε­μένο με την επι­στροφή του κ. Αλέξη Τσίπρα στην πολι­τική σκηνή της χώρας. Θεω­ρείτε ότι είναι το σωστό timing για την επι­στροφή του;

Είναι το σωστό timing. Το βλέπω κι εγώ, πως και όλη η Ελλάδα ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη λύση, δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο που να συμπυ­κνώ­νει την ελπίδα, που να μας δημιουρ­γεί προσ­δο­κίες. Και ξέρετε, λόγω του επαγ­γέλ­μα­τός μου, χρειά­ζε­ται και ταξι­δεύω, έχω επαφή με διε­θνείς φορείς κ.λπ. Δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο την Ελλάδα.

Είναι ένα θέμα που αφορά ολό­κληρη την Ευρώπη και τη δυνα­τό­τητά της να απο­κρού­σει αφενός, την Ακρα Δεξιά που καλ­πά­ζει, αφε­τέ­ρου να δημιουρ­γή­σει ελπίδα και να πείσει τον κόσμο της Ευρώπης ότι υπάρχει άλλος δρόμος όπου η ισότητα είναι το κεντρικό σημείο ανα­φο­ράς. Αλλά μια ισότητα όχι μόνο στις ευκαι­ρίες αλλά και στις αφε­τη­ρίες, ξέρετε. Και εκεί είναι που πραγ­μα­τικά δεν έχουμε προ­τά­σεις και δεν έχουμε αντί­ληψη να λει­τουρ­γή­σουμε δια­φο­ρε­τικά.

Πάντως, πρέπει να πούμε ότι ο πολι­τι­κός χώρος αυτός υπέστη πολύ μεγάλη ταλαι­πω­ρία θα έλεγα εντός εισα­γω­γι­κών και δια­σπά­σεις. Και μέχρι τώρα, δεν είχε βρεθεί ένα πρόσωπο το οποίο θα μπο­ρούσε να τον ενώσει -κυρίως σε αυτή τη συγκε­κρι­μένη περίοδο, σε αυτή τη δεδο­μένη στιγμή.

Κοι­τάξτε, είναι αλήθεια ότι η Αρι­στερά έχει περάσει μια από τις βαθύ­τε­ρες κρίσεις της, τα τελευ­ταία χρόνια. Και είναι προ­φα­νές ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από τον Αλέξη Τσίπρα για την επα­να­φορά της και τη χρη­σι­μό­τητά της -σε ενε­στώτα χρόνο. Τώρα, όχι σε μελ­λο­ντι­κούς παρα­δεί­σους ή σε μελ­λο­ντικά εγχει­ρή­ματα. Σε ενε­στώτα χρόνο, για να ξανα­ζω­ντα­νέ­ψει η Αρι­στερά, για να γυρίσει ο κόσμος της που έχει πάει στα σπίτια του απο­γοη­τευ­μέ­νος, για να πειστεί η κοι­νω­νία ότι η ιστορία της κυβέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς είναι μια ιστορία αυτά τα τριά­μισι χρόνια που λαμπρύ­νει –παρά τη συκο­φα­ντία, παρά την χυδαιό­τητα.

Είναι μια πολύ φιλο­λαϊκή περί­ο­δος, μια περί­ο­δος που ανέ­δειξε ανθρω­πιά και αλλη­λεγ­γύη. Όλα αυτά λείπουν πολύ τα τελευ­ταία χρόνια. Η επι­στροφή του Τσίπρα λοιπόν είναι ιστο­ρική ανα­γκαιό­τητα και οι καιροί δεν μπορούν να περι­μέ­νουν, δεν μπορεί να συνε­χι­στεί αυτό που συμ­βαί­νει. Είμαστε σε μια χώρα που απο­συ­ντί­θε­ται, παντού. Μια χώρα που όποια πέτρα να σηκώ­σεις ξεπη­δάει ένα σκάν­δαλο, ξεπη­δάει σπατάλη δημό­σιου χρή­μα­τος. Πολύ λίγοι, λυμαί­νο­νται τα πάντα.

Βλέ­πουμε ότι γίνεται αναφορά και για τα δικαιώ­ματα των γυναι­κών αλλά και για το νέο πατριω­τι­σμό.

Προ­σέξτε, έχει μεγάλη σημασία. Στα σημεία που θίξατε, είναι για μένα πολύ σημα­ντικά μέσα σε αυτό το κείμενο. Το πρώτο σημείο είναι η ανα­γκαιό­τητα σύγκλη­σης των τριών μεγάλων ιστο­ρι­κών ρευ­μά­των: της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας, της ριζο­σπα­στι­κής και ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς και της πολι­τι­κής οικο­λο­γίας. Θεωρώ ότι σήμερα αυτή η σύγκληση ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κρίσιμη πολι­τική ανα­γκαιό­τητα. Και θέλω να πω ότι δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Παρότι το ίδιο το μανι­φέ­στο φτιά­χτηκε από εκπρο­σώ­πους αυτών των ρευ­μά­των, δεν είναι καθόλου εύκολες. Γιατί προ­έρ­χο­νται από δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρι­κές δια­δρο­μές.

Το δεύτερο και πάρα πολύ σημα­ντικό, είναι αυτός ο νέος πατριω­τι­σμός που επι­κα­λεί­ται και που τον προσ­διο­ρί­ζει το μανι­φέ­στο. Τον προσ­διο­ρί­ζει ως έναν δημο­κρα­τικό, συμπε­ρι­λη­πτικό και συνταγ­μα­τικό κατά εξοχήν πατριω­τι­σμό.

Γιατί ξέρετε, κυρία Ντόκου, κάτι που έχουμε ξεχάσει. Η αγάπη για τον τόπο μας, η αγάπη για την πατρίδα μας είναι άρρηκτα δεμένη με το σεβασμό στην αξία της ζωής.

Μέσα στο επόμενο διά­στημα, ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νω­θεί και το κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα. Είναι πάντως και η πρώτη φορά, που οι δημο­σκο­πή­σεις περι­λαμ­βά­νουν και αυτό το κόμμα –αν και δεν έχουν γίνει οι ανα­κοι­νώ­σεις, τα στελέχη, το πρό­γραμμα κ.λπ.

Κοι­τάξτε, σε πολλές δημο­σκο­πή­σεις έρχεται ήδη στη δεύτερη θέση. Προ­σω­πικά είμαι πολύ αισιό­δοξη. Μην ξαφ­νια­στείτε, εάν δείτε να δια­ψεύ­δο­νται τα πάντα και έχουμε πρωτιά. Οι σύντρο­φοι, μου λένε να είμαι μαζε­μένη και να μην λέω τέτοια, αλλά εγώ, ζω και πάλι μέρες του 2012. Είμαι πολύ χαρού­μενη και έχω μεγάλες προσ­δο­κίες…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.