- Το βιβλίο του Στάθη Γκότση «Μουσείο, Εκπαίδευση και κοινωνία» εξετάζει πώς τα μουσεία μπορούν να συνδεθούν ουσιαστικά με την κοινωνία και την εκπαίδευση. Η παρουσίασή του θα γίνει στις 18 Νοεμβρίου 2026, στο Νεστορίδειο Μέλαθρον της Ρόδου.
- Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι τα μουσεία πρέπει να αφηγούνται ιστορίες με τρόπο κατανοητό και σχετικό με τα ενδιαφέροντα και τα ερωτήματα των σημερινών επισκεπτών.
- Τονίζει ότι τα μουσεία οφείλουν να απευθύνονται περισσότερο στις τοπικές κοινωνίες και όχι κυρίως στους τουρίστες, συνδέοντας την πολιτιστική κληρονομιά με τη σύγχρονη ζωή.
- Η τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει την εμπειρία, αλλά χρειάζονται κυρίως συμμετοχικές εκπαιδευτικές δράσεις, οικείες αφηγήσεις και διαφορετική μουσειακή πολιτική, ώστε τα μουσεία να γίνουν ανοιχτά και προσβάσιμα σε όλους.
Τα μουσεία δεν είναι απλώς χώροι φύλαξης και έκθεσης αντικειμένων, αλλά ζωντανοί οργανισμοί που οφείλουν να συνομιλούν με την κοινωνία. Αυτή είναι η βασική θέση του συγγραφέα Στάθη Γκότση, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Μουσείο, Εκπαίδευση και κοινωνία», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Τόπος».
Το Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου, της Διεύθυνσης Παιδείας και Νέας Γενιάς του Δήμου Ρόδου, σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο «Καραβάκι», διοργανώνει την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, στις 18:00, την παρουσίαση του βιβλίου στη Νέα Πτέρυγα του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου – Νεστορίδειο Μέλαθρον.
Μιλώντας προς την «δ», ο συγγραφέας δηλώνει χαρούμενος για την παρουσία του στη Ρόδο, επισημαίνοντας ότι η συζήτηση θα επικεντρωθεί στη σχέση των μουσείων με την κοινωνία και την εκπαίδευση.
Όπως εξηγεί, αποστολή των μουσείων είναι να αφηγούνται ιστορίες μέσα από τα εκθέματά τους. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι ο τρόπος της αφήγησης: αν είναι κατανοητή και αν ανταποκρίνεται στα ενδιαφέροντα, στα ερωτήματα και στη γλώσσα των σημερινών επισκεπτών.
Ο κ. Γκότσης, ο οποίος υπηρέτησε για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια στον χώρο της μουσειολογίας και της μουσειακής εκπαίδευσης στο υπουργείο Πολιτισμού, τονίζει ότι τα μουσεία χρειάζεται να γίνουν πιο ζωντανά, επικοινωνιακά και εκπαιδευτικά αποτελεσματικά.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην ανάγκη να απευθύνονται όχι μόνο στους τουρίστες, αλλά κυρίως στις τοπικές κοινωνίες. «Φοβούμαι ότι αποβλέπουν περισσότερο στην προσέλευση του τουρίστα και όχι στην επικοινωνία με τον τοπικό πληθυσμό», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτιστική κληρονομιά πρέπει να συνδέεται ουσιαστικά με τη ζωή και τους προβληματισμούς των σημερινών ανθρώπων.
Η τεχνολογία μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της μουσειακής εμπειρίας, δεν αρκεί όμως από μόνη της. Καθοριστικό ρόλο έχουν οι εκπαιδευτικές δράσεις και τα προγράμματα που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή και τον διάλογο.
Αναφερόμενος σε όσους αποφεύγουν τα μουσεία επειδή θεωρούν ότι δεν τους αφορούν, ο συγγραφέας είναι σαφής:
«Το μουσείο είναι εκείνο που έχει την ευθύνη να φέρει τον κόσμο στους χώρους του και όχι το αντίστροφο».
Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζονται εκθεσιακές αφηγήσεις οικείες και κατανοητές, που συνδέονται με την καθημερινότητα, την κοινωνική θέση, την οικονομική κατάσταση και τα ερωτήματα των πολιτών.
Ο Στάθης Γκότσης καταλήγει ότι η ουσιαστική επανασύνδεση μουσείου και κοινωνίας προϋποθέτει αλλαγή νοοτροπίας και «μια διαφορετική μουσειακή πολιτική», ώστε τα μουσεία να γίνουν πραγματικά ανοιχτοί και αναγκαίοι χώροι για όλους.
































Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.