Οι σοκαριστικοί διάλογοι του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Γ. Πανούση – Προσβλητικές εκφράσεις

Σοκά­ρουν οι διά­λο­γοι που είχε στέ­λε­χος του ΣΥΡΙΖΑ με κρα­τού­με­νους, δια­λό­γους που κατέ­θεσε ο Γιάννης Πανού­σης. Πρό­κει­ται για υβρι­στι­κές και εξαι­ρε­τικά προ­σβλη­τι­κές εκφρά­σεις κατά του πρώην υπουρ­γού ενώ θα μπο­ρού­σαν να υπο­κρύ­πτουν και κάποιου είδους εκβια­σμό όταν το στέ­χε­λος ακού­γε­ται να λέει “εγώ έχω κάποιες μαλα­κίες που είχε κάνει παλιά στο Υπ. Δικαιο­σύ­νης”.

Από τους δια­λό­γους αυτούς, που απο­κα­λύ­πτει το Βήμα της Κυρια­κής προ­κύ­πτει, όπως ανα­φέ­ρει η εφη­με­ρίδα, ότι η «η κυβέρ­νηση με βασικό δια­με­σο­λα­βητή τον σύμ­βουλο του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης και στέ­λε­χος της Πολι­τι­κής Γραμ­μα­τείας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Λάμπρου προ­σπα­θούσε να κρατά ικα­νο­ποι­η­μέ­νους τους ποι­νι­κούς και τρο­μο­κρά­τες».

Όλα τα στοι­χεία που έχει κατα­θέ­σει ο κ. Πανού­σης στην εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου περι­λαμ­βά­νο­νται σε απόρ­ρητα ενη­με­ρω­τικά σημειώ­ματα που είχαν κοι­νο­ποι­η­θεί από την ΕΥΠ και τα οποία επι­κα­λού­νται «ευαί­σθη­τες πηγές υψηλής αξιο­πι­στίας».

«Οταν γίνο­νταν συλ­λή­ψεις, δεχό­μουν τηλε­φω­νή­ματα “να αφήσω τα παιδιά”»!

Στην απο­κά­λυψη αυτή που ανα­δει­κνύει την προ­βλη­μα­τική ή και ενοχική σχέση της κυβέρ­νη­σης με τους «μπα­χα­λά­κη­δες» προ­βαί­νει ο Γιάννης Πανού­σης, στην Καθη­με­ρινή της Κυρια­κής, δηλώ­νο­ντας «ιδιαί­τερα ανή­συ­χος» για το δια­φαι­νό­μενο ενδε­χό­μενο οι διά­δο­χοί του να εφαρ­μό­σουν το δόγμα του ΣΥΡΙΖΑ «κατάρ­γηση των ΜΑΤ και διάλογο με τους κου­κου­λο­φό­ρους».

Στην πρώτη συνέ­ντευξη που παρα­χω­ρεί μετά τις καταγ­γε­λίες του ότι δεχόταν απειλές από ποι­νι­κούς κρα­τού­με­νους και τρο­μο­κρά­τες που έχουν ανοιχτή γραμμή με συγκε­κρι­μένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Πανού­σης απαντά ευθέως στην κυβέρ­νηση που αμφι­σβη­τεί την αξιο­πι­στία του. Υπο­γραμ­μί­ζει ότι τα απο­δει­κτικά έγγραφα που κατέ­θεσε στην εισαγ­γε­λία, «έχουν υπο­γρα­φές, σφρα­γί­δες και κοι­νο­ποι­ή­σεις» και χαρα­κτη­ρί­ζει «συνταγ­μα­τικά ανε­πί­τρε­πτη» τη «γρα­βα­τω­μένη μήνυση» που κατέθεσαν- φωτο­γρα­φικά ενα­ντίον του- οι κ. Τόσκας και Παρα­σκευό­που­λος και «ανεύ­θυ­νους» και «ασό­βα­ρους» τους κ. Κατρού­γκαλο και Δρίτσα που έσπευ­σαν να τον απα­ξιώ­σουν, χωρίς να γνω­ρί­ζουν την υπόθεση.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι ο κ. Πανού­σης απο­φεύ­γει να απα­ντή­σει αρνη­τικά στο ερώτημα «αν έχει επι­πλέον στοι­χεία που εμπλέ­κουν κι άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ». Σχο­λιά­ζο­ντας, τέλος, την αιφ­νί­δια απο­μά­κρυνση του ταξί­αρ­χου Σταύρου Σταυ­ρό­που­λου από τη θέση του επι­κε­φα­λής της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της ΕΛ.ΑΣ., δεν απέ­κλεισε την πιθα­νό­τητα να εξυ­πη­ρε­τεί πολι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες και ευχή­θηκε να μην ακο­λου­θή­σουν κι άλλες παρεμ­φε­ρείς επι­λο­γές που θα επι­βε­βαιώ­σουν τις ανη­συ­χίες του…

– Γιατί έπρεπε να περά­σουν τόσοι μήνες για να απο­κα­λύ­ψετε ότι δέχεστε απειλές κ. Πανούση;

– Πότε θα έπρεπε να το κάνω; Ως υπουρ­γός ενη­μέ­ρωσα μέσω του διοι­κητή της ΕΥΠ, τον πρω­θυ­πουργό και τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό Δικαιο­σύ­νης. Αρα ο θεσμι­κός μου ρόλος ολο­κλη­ρώ­θηκε. Ανέμενα τις κινή­σεις τους, αλλά δεν δόθηκε ούτε πολι­τική λύση, ούτε δικα­στική με παραγ­γε­λία του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης. Ρωτώ λοιπόν: Θα ήταν σωστό να κατα­θέσω μήνυση κατά κρα­του­μέ­νων, κάτι που είναι στην αρμο­διό­τητα του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης, ή να καταγ­γείλω τότε δημο­σίως μέλη του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς την έγκριση του πρω­θυ­πουρ­γού; Αν δημο­σιο­ποιούσα προ­ε­κλο­γικά τις απειλές ενα­ντίον μου, θα έλεγαν ότι παρεμ­βαίνω στις εκλογές. Αν πάλι τα δημο­σιο­ποιούσα αμέσως μετά τις εκλογές, θα ισχυ­ρί­ζο­νταν κάποιοι ότι πικρά­θηκα που δεν ήμουν ξανά υπουρ­γός, ενώ αυτό είχε συμ­φω­νη­θεί με τον πρω­θυ­πουργό προ καιρού. Δημο­σιο­ποί­ησα την υπόθεση δύο μήνες μετά επειδή συνε­χί­ζο­νταν οι απειλές σε βάρος μου. Και παρόλα αυτά κάποιοι «γνήσιοι της αρι­στε­ράς του τίποτα», όπως τους χαρα­κτη­ρίζω, κάτι ψελ­λί­ζουν ότι είμαι μέλος συνω­μο­σίας ανα­τρο­πής του Τσίπρα και άλλα χαρι­τω­μένα, ενώ γνω­ρί­ζουν ότι ποτέ δεν έχω στραφεί κατά του πρω­θυ­πουρ­γού και ως θεσμού και ως ανθρώ­που που με τίμησε.

Με τον κ. Τσίπρα

– Είχατε ποτέ μιλήσει ευθέως στον πρω­θυ­πουργό είτε στο τρι­ψή­φιο είτε κατ’ ιδίαν γι’ αυτό το θέμα κι αν όχι, γιατί;

– Δεν μίλησα ποτέ με τον πρω­θυ­πουργό, πρώτον γιατί ήταν η εποχή του Grexit και δεύ­τε­ρον γιατί πίστευα ότι όλα αυτά θα τελεί­ω­ναν. Υπέθετα ότι οι πλη­ρο­φο­ρίες που του έδωσε ο διοι­κη­τής της ΕΥΠ θα τον ανη­συ­χού­σαν, αλλά προ­φα­νώς είχε άλλες προ­τε­ραιό­τη­τες.

– Τον διάδοχό σας τον ενη­με­ρώ­σατε όταν ανέλαβε καθή­κο­ντα μετά τις εκλογές;

– Δεν κλήθηκα ποτέ για ενη­μέ­ρωση από τον κ. Τόσκα και για κανένα θέμα. Οταν μου τηλε­φώ­νησε μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση της υπό­θε­σής μου, του είπα να ενη­με­ρω­θεί από τον κ. Ρου­μπάτη και μετά τα λέμε. Αντ’ αυτού άρχισαν οι δηλώ­σεις για ανύ­παρ­κτες διαρ­ροές εγγρά­φων και οι «γρα­βα­τω­μέ­νες» μηνύ­σεις. Το λέω διότι ξαφ­νιά­στηκα βλέ­πο­ντας για πρώτη φορά τους δύο υπουρ­γούς με επίσημη αμφίεση να κατα­θέ­τουν εκ μέρους του κράτους μήνυση που με φωτο­γρα­φί­ζει, όταν η κυβέρ­νηση ήταν που με προ­έ­τρεψε να κατα­θέσω ό,τι στοι­χεία είχα στον εισαγ­γε­λέα. Αντι­φα­τικό, οξύμωρο αλλά και συνταγ­μα­τικά ανε­πί­τρε­πτο.

– Δεν είναι όμως οξύμωρο να κάνετε αυτές τις απο­κα­λύ­ψεις σήμερα, όταν θα μπο­ρού­σατε από την υπουρ­γική σας θέση να ξηλώ­σετε ένα κύκλωμα που σήμερα καταγ­γέλ­λετε ότι υπάρχει μεταξύ φυλακών και στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ;

– Το επα­να­λαμ­βάνω γιατί προ­φα­νώς δεν έχει γίνει σαφές. Ενη­μέ­ρωσα τότε τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης, τον οποίο εξα­κο­λουθώ να εκτιμώ ως άνθρωπο και ως επι­στή­μονα. Στην απο­κλει­στική του αρμο­διό­τητα και βούληση ήταν να κάνει τον έλεγχο. Τέτοια αρμο­διό­τητα εγώ δεν είχα.

– Τις αντι­δρά­σεις της κυβέρ­νη­σης έναντι των απο­κα­λύ­ψεών σας πώς τις κρίνετε;

– Αμηχανο-ανήσυχες. Εκτιμώ ότι κακώς κλι­μα­κώ­νουν την υπόθεση και κάκιστα μου επι­τί­θε­νται. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι τη «γραμμή» «να δια­βά­λουμε τον Πανούση για να αμβλύ­νουμε τη σοβα­ρό­τητα των καταγ­γε­λιών του», αλλά η προ­σω­πική ευθύνη και η σοβα­ρό­τητα των υπουρ­γών μιας κυβέρ­νη­σης δεν πρέπει να θυσιά­ζο­νται τόσο εύκολα. Οπως π.χ. με τις αυτό­κλη­τες δηλώ­σεις του κ. Βαρε­μέ­νου περί Τζέιμς Μποντ ή τα περί «αστυ­νο­μι­κής λογο­τε­χνίας» που είπαν οι κ. Κατρού­γκα­λος και Δρίτσας.

– Στην αρχή της εβδο­μά­δας είπατε ότι μια πιθανή αντι­κα­τά­σταση της ηγεσίας της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων θα δημιουρ­γούσε εντύ­πωση συγκά­λυ­ψης ανα­φο­ρικά με την έρευνα για τη συμ­με­τοχή αστυ­νο­μι­κών σε δίκτυα δου­λε­μπό­ρων. Ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης απο­μά­κρυνε τον κ. Στ. Σταυ­ρό­πουλο από επι­κε­φα­λής της εν λόγω υπη­ρε­σίας. Πιστεύ­ετε ότι αυτή η απο­πο­μπή σχε­τί­ζε­ται με τις απειλές κατά της ζωής σας από κρα­του­μέ­νους του Κορυ­δαλ­λού, δεδο­μέ­νου ότι πρόσωπα που είχαν βρεθεί στο επί­κε­ντρο της έρευνας Σταυ­ρό­που­λου, σας είχαν στο­χο­ποι­ή­σει;

– Αυτό είναι αντι­κεί­μενο δικα­στι­κής έρευνας σε όλα τα επίπεδα. Της εισαγ­γε­λίας του Αρείου Πάγου και της εισαγ­γε­λίας Δια­φθο­ράς. Εγώ είπα δημόσια την άποψή μου και εκτιμώ ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό και πρέπει το ταχύ­τερο να δια­λευ­καν­θεί πλήρως. Σε ό,τι αφορά την απο­πο­μπή του κ. Σταυ­ρό­που­λου, προ­φα­νώς ο υπουρ­γός έχει δικαί­ωμα να κάνει τις επι­λο­γές του. Αλλά ο χρόνος και ο τρόπος παίζουν ρόλο τόσο στην αμε­ρο­λη­ψία των απο­φά­σεων, όσο και στην καχυ­πο­ψία με την οποία κανείς μπορεί να τις κρίνει. Αν αυτή ήταν μια πρώτη κίνηση και θα ακο­λου­θή­σουν κι άλλες στην ίδια κατεύ­θυνση, φοβάμαι ότι και ο πιο καλο­προ­αί­ρε­τος θα αρχίσει πλέον να δια­κρί­νει πολι­τική σκο­πι­μό­τητα. Θα φανεί, όμως, αυτό. Επί­κει­νται έκτα­κτες κρίσεις, θα δούμε ποιος θα ανα­λά­βει π.χ. την οικο­νο­μική αστυ­νο­μία, αν θα υπάρξει απαλ­λαγή υπόπτων κ.λπ.

– Πέραν του κ. Λάμπρου, έχετε υπαι­νι­χθεί ότι στο εν λόγω κύκλωμα υπάρ­χουν κι άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κάποια εκ των οποίων είναι βου­λευ­τές. Εχετε στοι­χεία γι’ αυτές τις καταγ­γε­λίες κι αν ναι γιατί δεν τα απο­κα­λύ­πτετε;

– Δεν υπαι­νί­χθηκα τίποτα και για κανέναν. Δεν έχω διαρ­ρεύ­σει κανένα έγγραφο. Τα έχει μόνο η εισαγ­γε­λέας του Α.Π. Αλλωστε ουδείς δια­τεί­νε­ται ότι δια­θέ­τει έστω και ένα έγγραφο. Οι διά­λο­γοι είναι άλλο θέμα και δεν με αφορά.

Κάποιοι βάζουν αυτο­γκόλ

– Επι­πλέον στοι­χεία για κομ­μα­τικά και κυβερ­νη­τικά στελέχη που ενερ­γού­σαν ως «μεσά­ζο­ντες» μεταξύ κυβέρ­νη­σης και φυλακών έχετε πέραν του κ. Λάμπρου;

– Αυτά βγαί­νουν σιγά σιγά από μόνα τους. Προ­φα­νώς δεν έχω τίποτα προ­σω­πικό με τον κ. Λάμπρου και ποτέ βέβαια δεν έκανα υπαι­νιγμό για συνο­λική ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με την τρο­μο­κρα­τία. Αλλά υπάρ­χουν κάποιοι που ήδη βάζουν αυτο­γκόλ. Μην μου πείτε ότι φταίω εγώ που οι τρεις, μέχρι στιγμής, ανα­κοι­νώ­σεις μίσους των Φίλων των Πυρήνων της Φωτιάς και οι δηλώ­σεις πολλών στε­λε­χών και βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ «μοιά­ζουν». Δεν είδα όμως κανένα σχόλιο γι’ αυτή τη σύμ­πτωση από τους λαλί­στα­τους που με δια­βάλ­λουν. Μάλιστα στο υστε­ρό­γραφο της τρίτης τους ανα­κοί­νω­σης οι Φίλοι των Πυρήνων μοιά­ζουν να προ­βλέ­πουν τη μήνυση ενα­ντίον μου. Δεν καταγ­γέλλω. Απλώς ερω­τή­ματα θέτω στην κρίση κάθε πολίτη.

– Κάποιοι, πάντως, ήδη αμφι­σβη­τούν την αξιο­πι­στία και το περιε­χό­μενο των εγγρά­φων που κατα­θέ­σατε στην εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου.

– Ο φάκελος βρί­σκε­ται στα χέρια της Δικαιο­σύ­νης. Δεν έχω να δηλώσω τίποτα.

– Κατά τη γνώμη σας μπορεί να αμφι­σβη­τη­θεί η αξιο­πι­στία των εγγρά­φων;

– Μα τι να αμφι­σβη­τη­θεί; Τα έγγραφα που παρέ­δωσα έχουν πάνω τους σφρα­γί­δες, υπο­γρα­φές και κοι­νο­ποι­ή­σεις.

– Στελέχη της κυβέρ­νη­σης υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι επαφές στε­λε­χών της με φυλα­κι­σμέ­νους τρο­μο­κρά­τες είχαν στόχο να εξα­σφα­λί­σουν «ειρήνη» στις φυλακές και τα Εξάρ­χεια. Πιστεύ­ετε τη συγκε­κρι­μένη εκδοχή ή εκτι­μάτε ότι το υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης μπήκε σε μια άτυπη δια­πραγ­μά­τευση με κρα­του­μέ­νους για να ικα­νο­ποι­ή­σει τα αιτή­ματά τους;

– Δεν ξέρω τι ακριβώς σκε­φτό­ταν και σκέ­φτε­ται το υπουρ­γείο. Γνωρίζω όμως ότι υπήρχαν και υπάρ­χουν θεσμικά όργανα, όπως το Συμ­βού­λιο των Φυλακών, ο Εισαγ­γε­λέας, ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη, η Δια­κομ­μα­τική Επι­τροπή της Βουλής, που θα μπο­ρού­σαν κάλ­λι­στα να αντι­με­τω­πί­σουν με πλήρη δια­φά­νεια τα αιτή­ματα ή τα προ­βλή­ματα των κρα­του­μέ­νων. Και εξυ­πα­κού­ε­ται βέβαια χωρίς να δέχο­νται τις συμ­βου­λές κανενός…

– Αλήθεια αυτήν τη σχέση στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ με τις παρυφές της τρο­μο­κρα­τίας πώς την ερμη­νεύ­ετε; Είναι άλλη κουλ­τούρα δημο­κρα­τι­κής αντί­λη­ψης συγκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων τα οποία εν αντι­θέ­σει με τα στελέχη όλων των άλλων κομ­μά­των πιστεύ­ουν π.χ. ότι υπάρ­χουν στις φυλακές πολι­τι­κοί κρα­τού­με­νοι;

– Αυτό πρέπει να το ρωτή­σετε σε όσους κάνουν τις σχε­τι­κές δηλώ­σεις. Προ­σω­πικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει νομι­μο­ποι­η­μένη αρι­στερή βία, ούτε ότι επι­τρέ­πε­ται στις δημο­κρα­τίες ο ένοπλος αγώνας. Αλλο η κοι­νω­νική απει­θαρ­χία, άλλο η πολι­τική ανυ­πα­κοή κι άλλο «σκοτώνω γιατί έτσι θ’ αλλάξω τον κόσμο».

– Αρα δεν πιστεύ­ετε ότι υπάρ­χουν πολι­τι­κοί κρα­τού­με­νοι στις φυλακές…

– Προ­φα­νώς και όχι. Στη φυλακή βρί­σκο­νται μόνον ποι­νι­κοί κρα­τού­με­νοι.

Ποιοι «κυβερ­νούν» τις φυλακές

– Τώρα που ζήσατε και εκ των έσω τα πράγ­ματα, είναι αλήθεια ότι οι φυλακές της χώρας αυτο­διοι­κού­νται από συγκε­κρι­μέ­νους κρα­τού­με­νους;

– Θα σας απα­ντήσω με ένα βαρύ­τερο ρήμα. Οι φυλακές «κυβερ­νώ­νται» από συγκε­κρι­μένα κυκλώ­ματα και μάλιστα με τον πιο σκληρό τρόπο. Χει­ρό­τερο και από τον σωφρο­νι­στικό κατα­να­γκα­σμό ή την όποια αδι­καιο­λό­γητη βία των φυλάκων. Και επί τη ευκαι­ρία επι­τρέψτε μου να επα­να­λάβω κάτι το οποίο μπο­ρείτε να βρείτε σε δεκάδες άρθρα και βιβλία μου. Ημουν και είμαι πάντα υπέρ­μα­χος των δικαιω­μά­των των κρα­του­μέ­νων. Αλλωστε, τόσο το Πόρισμα της Δια­κομ­μα­τι­κής Επι­τρο­πής της Βουλής το 2011 στο οποίο ήμουν επι­στη­μο­νι­κός υπεύ­θυ­νος, όσο και το ν/σ του Νέου Σωφρο­νι­στι­κού Κώδικα που εκκρε­μεί στο υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης επί διετία έχουν τη «σφρα­γίδα» μου. Και ανα­ρω­τιέ­μαι: Αυτό δεν το γνω­ρί­ζουν όσοι με καταγ­γέλ­λουν ως εκφρα­στή της κατα­στο­λής; Ή τους παρα­πλα­νούν ορι­σμέ­νοι για να κρύψουν τα δικά τους κόλπα;

– Εχετε πει ότι δεν σας ενδια­φέ­ρει η πολι­τική ως επάγ­γελμα. Αυτό απο­κλείει το ενδε­χό­μενο να εμπλα­κείτε εκ νέου σε κάποιον πολι­τικό σχη­μα­τι­σμό;

– Δεν έχω «πάστα πολι­τι­κού». Δεν παύω, όμως, να ασχο­λού­μαι με τον δημόσιο χώρο. Δεν βλέπω κανένα λόγο να ενταχθώ σε κάποιο κόμμα. Για να απα­ντήσω όμως ευθέως στο ερώτημά σας, οποια­δή­ποτε πρό­βλεψη ή και αυτοδέ­σμευση «περί μέλ­λο­ντος και αβε­βαίου» είναι σχεδόν πάντα ατυχής.

«Δεν ενέδωσα στις υπο­δεί­ξεις»

– Αλήθεια, στο διά­στημα της υπουρ­γίας σας, δεχθή­κατε ποτέ παρεμ­βά­σεις είτε από τον πρω­θυ­πουργό είτε από άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την αλλαγή της ηγεσίας της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων ή άλλων κρί­σι­μων υπη­ρε­σιών της ΕΛ.ΑΣ.;

– Ούτε ο πρω­θυ­πουρ­γός ούτε ο επο­πτεύων υπουρ­γός Ν. Βούτσης έκαναν ποτέ και για οποιο­δή­ποτε λόγο παρέμ­βαση στο έργο μου. Κυκλο­φο­ρού­σαν τέτοια σενάρια, έφταναν και σε μένα με τη μορφή των βολι­δο­σκο­πή­σεων, αλλά προ­σέ­κρουαν πάνω στον δικό μου τρόπο διοί­κη­σης. Ελπίζω, ωστόσο, να είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόλις έφυγα άρχισαν οι αλλαγές.

– Το λέτε σαν να μην το πιστεύ­ετε.

– Δεν μου αρέσει η δίκη προ­θέ­σεων. Αλλά βλέπω πολλές κινή­σεις που με κάνουν να ανησυχώ. Οχι μόνο γι’ αυτά που γίνο­νται, αλλά γι’ αυτά που έρχο­νται.

– Αλλου τύπου πιέσεις από κυβερ­νη­τικά στελέχη, π.χ. για συλ­λη­φθέ­ντες σε επει­σό­δια, δεχθή­κατε;

– Πιέσεις όχι. Υπο­δεί­ξεις ναι. Αλλά «δεν συνεμ­μορ­φώ­θην…».

– Πείτε μας ένα παρά­δειγμα.

– Σε επει­σό­δια που είχαν γίνει συλ­λή­ψεις δέχθηκα τηλε­φω­νή­ματα «να αφήσω τα παιδιά». Αλλά η αστυ­νο­μία όφειλε να κάνει τη δουλειά της και προ­φα­νώς δεν ενέδωσα. Από την άλλη μέρα, όμως, συγκε­κρι­μέ­νος ραδιο­φω­νι­κός σταθμός και συγκε­κρι­μένη εφη­με­ρίδα κλι­μά­κω­σαν τον ιερό αγώνα της απο­μά­κρυν­σής μου, διότι συνέ­βαλα στο να συλ­λη­φθούν και να κατα­δι­κα­σθούν «κοι­νω­νι­κοί αγω­νι­στές». Ετσι χαρα­κτή­ρι­ζαν τα εν λόγω ΜΜΕ αυτούς που πετού­σαν μολότοφ, μερικοί από τους οποίους σημειω­τέον κατα­δι­κά­στη­καν σε τρία χρόνια φυλά­κιση με ανα­στολή. Δεν σας κρύβω ότι μετά τις συγκε­κρι­μέ­νες επι­θέ­σεις, τις οποίες δεν απο­δο­κί­μα­σαν ακόμη και συνά­δελ­φοί μου, συνει­δη­το­ποί­ησα ότι οι δικές μου μέρες ήταν μετρη­μέ­νες πια στο υπουρ­γείο.

– Τα γεγο­νότα των τελευ­ταίων ημερών πώς τα κρίνετε; Περι­μέ­νετε αντι­δρά­σεις από τον αντε­ξου­σια­στικό χώρο μετά τις δηλώ­σεις σας;

– Ως την ώρα είχαμε τις τρεις ανα­κοι­νώ­σεις των «Φίλων των Πυρήνων της Φωτιάς» που ανα­φέ­ρο­νταν μόνο σε μένα. Αλλά τα έκτροπα που συνέ­βη­σαν την Πέμπτη στην πανελ­λα­δική απεργία και που δεν είχαν συμβεί στη διάρ­κεια της ήπιας δια­χεί­ρι­σης που επέλεξα στην επτά­μηνη θητεία μου, και ένα κείμενο ιδιαί­τε­ρου μίσους του Νίκου Ρωμανού –σας θυμίζω παρε­μπι­πτό­ντως ότι στη νομο­θέ­τηση της διά­τα­ξης για το βρα­χιο­λάκι είχα πρω­το­στα­τή­σει ως βου­λευ­τής της ΔΗΜΑΡ– δημιουρ­γούν μια νέα κατά­σταση στον χώρο της αντι­πα­ρά­θε­σης των αντε­ξου­σια­στών με την πολι­τεία που με ανη­συ­χεί ιδιαί­τερα. Για μένα έχει ιδιαί­τερο πολι­τικό και εγκλη­μα­το­λο­γικό ενδια­φέ­ρον να δω με ποιο τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι αρμό­διοι υπουρ­γοί θα εφαρ­μό­σουν πλέον το νέο δόγμα «κατα­στο­λής» που επι­κα­λέ­στη­καν, όπως τον αφο­πλι­σμό της αστυ­νο­μίας, την κατάρ­γηση των ΜΑΤ ή τον «διάλογο» με τους κου­κου­λο­φό­ρους…

Ημε­ρη­σία