Ξέσπασμα Παπαζάχου για τον Ολλανδό που προβλέπει σεισμό 7 Ρίχτερ

Την έντονη αντί­δραση του διευ­θυ­ντή του Εργα­στη­ρίου Γεω­φυ­σι­κής του Αρι­στο­τε­λείου Πανε­πι­στη­μίου της Θεσ­σα­λο­νί­κης, Κώστα Παπα­ζά­χου, προ­κά­λεσε η πρό­βλεψη ενός Ολλαν­δού ερευ­νητή για επι­κεί­μενο σεισμό στην Ελλάδα τις επό­με­νες ημέρες, μεγέ­θους 7 και 8 βαθμών ρίχτερ.

Ο κ. Παπα­ζά­χος, μιλώ­ντας στην ΕΡΤ, χαρα­κτή­ρισε ως μάστιγα την ψευ­δο­ε­πι­στήμη προ­τεί­νο­ντας στους πολίτες να κλεί­σουν τα αυτιά τους και να μην ανα­πα­ρά­γουν, ούτε να υιο­θε­τούν, όσα ισχυ­ρί­ζο­νται διά­φο­ροι “τσαρ­λα­τά­νοι”.

“Ο σει­σμο­λό­γοι αλλά πάρα πολλές επι­στή­μες ταλαι­πω­ρού­νται από ανθρώ­πους οι οποίοι αυτο­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ερευ­νη­τές και δυστυ­χώς αυτή τη στιγμή το δια­δί­κτυο δίνει τη δυνα­τό­τητα στον καθένα να ανα­πα­ρά­γει με ανεύ­θυνο τρόπο ειδή­σεις. Πόσο δύσκολο είναι κανείς να κάνει σωστά τη δουλειά του και να μετα­δώ­σει μια δια­σταυ­ρω­μένη και αξιό­πι­στη είδηση σε σχέση με όλη τη σαβούρα;” είπε αρχικά ενω σχο­λιά­ζο­ντας το προφίλ του Ολλαν­δού ερευ­νητή είπε:

“Αυτός είναι ένας άνθρω­πος ο οποίος δεν είναι ερευ­νη­τής, δεν δου­λεύει σε κανένα ερευ­νη­τικό κέντρο, δεν έχει κάποια επι­στη­μο­σύνη, ο όποιος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι χρη­σι­μο­ποιεί μεθό­δους αστρο­νο­μίας και μπορεί να προ­βλέ­ψει τους σει­σμούς. Αυτός ο άνθρω­πος δεν έχει μεθο­δο­λο­γία, δεν έχει δεδο­μένα”.

“Οι Έλληνες που ζουν στη χώρα με την υψη­λό­τερη σει­σμι­κό­τητα στην Ευρώπη, πρέπει να κλεί­σουν λίγο τα αυτιά τους και να μην ανα­πα­ρά­γουν και να μην υιο­θε­τούν ο,τιδή­ποτε βλέπουν εκεί έξω.

Η ψευ­δο­ε­πι­στήμη, η οποία έχει μια έξαρση στις μέρες μας, είναι μια από τις σύγ­χρο­νες μάστι­γες της επι­στή­μης, όχι μόνο σει­σμο­λο­γία. Το φαι­νό­μενο αυτό ταλαι­πω­ρεί όλες οι επι­στη­μο­νι­κές ειδι­κό­τη­τες.

Θυμη­θείτε τι έγινε στα θέματα της ιατρι­κής κατά την περίοδο του κορο­νοϊού, όπου εμφα­νί­στη­καν αντί­στοιχα δεκάδες φαι­νό­μενα για θερα­πείες κτλ. Αλλά στην επι­στήμη δεν υπάρχει καταγ­γε­λία, δεν υπάρχει κάποιος μηχα­νι­σμός, υπάρχει ο εισαγ­γε­λέας ο οποίος μπορεί να τον διώξει.

Δεν μπορεί κάθε φορά κάποιος ανεύ­θυνα δια­δί­δει μια είδηση στο δια­δί­κτυο και μάλιστα από άλλη χώρα, Ολλαν­δός, Τούρκος, παλαιό­τερα, Έλληνας παλαιό­τερα (…) Ας προ­φυ­λα­χτούμε από όλους αυτούς τους επι­στη­μο­νι­κούς τσαρ­λα­τά­νους χωρίς να ανοί­ξουμε ένα βήμα και ας κλεί­σουμε λίγο τα αυτιά μας σε όλα.

Το πρό­βλημα είναι ότι αυτές (σ.σ. οι ειδή­σεις) δια­δί­δο­νται από το δια­δί­κτυο, όχι από δημο­σιο­γρά­φους, από ανθρώ­πους που απλώς ανα­πα­ρά­γουν μια είδηση για να κερ­δί­σουν μερικά κλικ”.

Πώς σχο­λί­ασε την έντονη σει­σμική δρα­στη­ριό­τητα στο Άγιο Όρος

“Είναι πολύ περισ­σό­τερο από δέκα μέρες που έχει ξεκι­νή­σει η δρα­στη­ριό­τητα στο Άγιο Όρος, και συγκε­κρι­μένα εδώ και σχεδόν ένα μήνα, με μικρό­τε­ρους σει­σμούς (…) Οι Έλληνες που ζουν στη χώρα με την υψη­λό­τερη σει­σμι­κό­τητα στην Ευρώπη, πρέπει να κλεί­σουν λίγο τα αυτιά τους και να μην ανα­πα­ρά­γουν και να μην υιο­θε­τούν ο,τιδή­ποτε βλέπουν εκεί έξω”, τόνισε στη συνέ­χεια σχετικά με τη σει­σμική δρα­στη­ριό­τητα στο Άγιο Όρος.

Ενώ ανέφερε, ακόμη:

“Υπάρχει ένα κομμάτι στις νότιες νοτιο­δυ­τι­κές ακτές του Αγίου Όρους, το πιο βόρειο τμήμα και πιο κοντά στο Μαίναλο, ανάμεσα στις Καρυές και στην Ουρα­νού­πολη, το οποίο σε ένα τμήμα του γύρω στα 10 με 15 χιλιό­με­τρα, έχει ενερ­γο­ποι­η­θεί με μια σειρά από μικρο­σει­σμούς, οι οποίοι φαί­νε­ται ότι σχετικά επι­μέ­νουν.

Δεν είναι κάποιο ρήγμα γνωστό. Δεν υπάρ­χουν πολλά στην Ελλάδα (…) Είναι κρυμ­μένα, δεν έχουν επι­φα­νεια­κές εκδη­λώ­σεις.

Φαί­νε­ται ότι είναι αυτά τα ρήγματα, τα οποία είναι παράλ­ληλα με τις ακτές, όπως ακριβώς η μορ­φο­λο­γία του τοπίου. Δηλαδή βορειο­δυ­τικά από τα ανα­το­λικά και τα οποία κατά καιρούς ξεκι­νάνε και έχουν κάποια μικρή σει­σμική δρα­στη­ριό­τητα.

Αυτή η ακο­λου­θία έχει τα χαρα­κτη­ρι­στικά της ιονό­σφαι­ρας, δηλαδή μιας ομάδος σεισμών η οποία επι­μέ­νει και τέτοια φαι­νό­μενα έχουμε πολύ συχνά στον ελλη­νικό χώρο – σε κάποιες περι­πτώ­σεις κρατούν δυστυ­χώς και μήνες.

Στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση απλώς επειδή το κομμάτι που έχει ενερ­γο­ποι­η­θεί είναι μεγάλο και επειδή το Άγιο Όρος φιλο­ξε­νεί κτίρια μονα­δι­κής ιστο­ρι­κής και θρη­σκευ­τι­κής αξίας, τα οποία όμως δεν έχουν την απα­ραί­τητα, δεν είναι σύγ­χρο­νες με τις ειδικές κατα­σκευές, υπήρχε μια επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα γιατί θα μπο­ρούσε να γίνει κάποιος πιο ισχυρός σεισμός, ο οποίος θα μπο­ρούσε να έχει σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις”.

Για το αν ο τρόπος που είναι κατα­σκευα­σμένα τα μονα­στή­ρια τα κάνει πιο ευάλωτα κι αν μπορεί για κάποιο άλλο λόγο να είναι πιο ανθε­κτικά, επι­σή­μανε:

“Γενικά στον ελλα­δικό χώρο υπήρχαν παρα­δο­σια­κές τεχνι­κές, οι οποίες πετύ­χαι­ναν να αυξή­σουν την ανθε­κτι­κό­τητα των κτιρίων ή μπο­ρού­σαν να κάνουν τα κτίρια πιο εύπλα­στα (…)

Υπήρχαν διά­φο­ρες εμπει­ρι­κές τεχνι­κές έτσι ώστε να αυξηθεί η αντι­σει­σμική επάρ­κεια των κτιρίων.

Και στο Άγιο Όρος, επειδή έχει μια τερά­στια ιστορία και επειδή έχει δεχτεί πάρα πολλούς ισχυ­ρούς σει­σμούς, κυρίως την τάφρο του Βορείου Αιγαίου, από πιο νότια, είχαν ανα­πτυ­χθεί πρα­κτι­κοί τρόποι για να κάνουν τα κτίρια πιο ανθε­κτικά.

Σε καμία περί­πτωση όμως δεν μπορεί να πει κανείς ότι αυτά τα ψηλά κτίρια τα οποία υπάρ­χουν εκεί, έχουν οποια­δή­ποτε σχέση με την αντι­σει­σμική επάρ­κεια που έχει μια σύγ­χρονη κατα­σκευή από οπλι­σμένο σκυ­ρό­δεμα. Δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί με τον ίδιο τρόπο. Δεν είμαι μηχα­νι­κός, αλλά οι φίλοι μας οι μηχα­νι­κοί αυτό μας λένε”.

Ο κ. Παπα­ζά­χος είπε, ακόμη:

“Υπάρ­χουν πάρα πάρα πολλοί τρόποι που οι άνθρω­ποι τότε φρό­ντι­ζαν και ενί­σχυαν την αντι­σει­σμική τους επάρ­κεια μέχρι και τις κολώνες της Ακρό­πο­λης (…) Αυτό όμως δεν σημαί­νει σε καμία περί­πτωση, ότι τα ιστο­ρικά μας αυτά κτίρια μπορούν να έχουν την αντα­πό­κριση ενός σύγ­χρο­νου κτιρίου.

Σε κάθε περί­πτωση, όταν έχουμε μια ακο­λου­θία όπως εκεί, πρέπει να είμαστε επι­φυ­λα­κτι­κοί γιατί η ακο­λου­θία επι­μέ­νει για μεγάλο χρονικό διά­στημα. Και μπορεί ξαφνικά ένας σεισμός, (μεγέ­θους) 5 – 5,2, ή ένας 5,5 να προ­κα­λέ­σει σημα­ντι­κές βλάβες.

Γι’ αυτό και υπήρχε και υπάρχει ακόμα μια επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα ως ακο­λου­θία. Δεν έχει σβήσει τελείως (…) παρα­μέ­νει σε εξέλιξη”.

Πηγή: thetoc.gr