Nίκος Φουτούλης: Μια δυναμική υποψηφιότητα στις περιφερειακές εκλογές

Μία από τις ηχη­ρές δυ­να­μι­κές υπο­ψη­φιό­τη­τες για τις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές του επό­με­νου μήνα είναι, αναμ­φί­βο­λα, η υπο­ψη­φιό­τη­τα του προ­έ­δρου του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου κ. Νίκου Φου­τού­λη.

Πρό­ε­δρος του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου επί δώ­δε­κα συ­να­πτά χρό­νια ο κ. Φου­τού­λης πέ­τυ­χε να δώσει στο συν­δι­κα­λι­στι­κό όρ­γα­νο των φαρ­μα­κο­ποιών επι­στη­μο­νι­κό και κοι­νω­νι­κό κύρος, με δρά­σεις και πα­ρεμ­βά­σεις κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα σε όλα τα νησιά και δεν είναι τυ­χαίο ότι σή­με­ρα χαί­ρει της εκτί­μη­σης και της εμπι­στο­σύ­νης της συ­ντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φί­ας των συ­να­δέλ­φων του αλλά και των πο­λι­τών εκεί­νων που τον γνω­ρί­ζουν.

Στη συ­νέ­ντευ­ξη που ακο­λου­θεί εξη­γεί γιατί είναι υπο­ψή­φιος με τον νυν πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο αξιο­λο­γώ­ντας το έργο του και εκ­φρά­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα την αι­σιο­δο­ξία του για την νίκη της πα­ρά­τα­ξής του, αλλά και την αντί­θε­σή του στην πό­λω­ση του πο­λι­τι­κού κλί­μα­τος επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «ο εκλο­γι­κός νόμος εκ των πραγ­μά­των, απαι­τεί, μετά την εκλο­γι­κή μάχη, ενω­τι­κό πνεύ­μα και συ­ναι­νέ­σεις» για να πάει ο τόπος μπρο­στά.

• Κύριε Φου­τού­λη έπει­τα από πολλά χρό­νια στην προ­ε­δρία του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου σας βλέ­που­με τώρα στους υπο­ψή­φιους για μια θέση στο νέο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο που θα προ­κύ­ψει από τις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές του Μαΐου. Τι σας ώθησε στην από­φα­σή σας;

Πρώτα απ’ όλα θεωρώ ότι οι αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές είναι εκεί­νες που κα­θο­ρί­ζουν, εν πολ­λοίς, τη μοίρα των το­πι­κών κοι­νω­νιών, συ­νε­πώς, κάθε πο­λί­της που αυ­το­χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται «ενερ­γός πο­λί­της» έχει υπο­χρέ­ω­ση να συμ­με­τέ­χει, με κάθε τρόπο, στα κοινά του τόπου που ζει. Αυτό με έχει δι­δά­ξει η πο­λυ­ε­τής δράση μου, μέσα από τον Φαρ­μα­κευ­τι­κό Σύλ­λο­γο.

Ο «κα­να­πές», όπως γνω­ρί­ζε­τε κα­λύ­τε­ρα από μένα, δεν λύνει ποτέ κα­νέ­να πρό­βλη­μα, δεν βελ­τιώ­νει την ποιό­τη­τα ζωής των πο­λι­τών, που είναι και το ζη­τού­με­νο σε τε­λι­κή ανά­λυ­ση.

• Αυτό που λέτε ειν’ αλή­θεια, αλλά γιατί τώρα; Και γιατί με την πα­ρά­τα­ξη του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου;

Όσον αφορά στο πρώτο ερώ­τη­μά σας το συν­δι­κα­λι­στι­κό όρ­γα­νό μας, δη­λα­δή ο Φαρ­μα­κευ­τι­κός Σύλ­λο­γος, χάρις στην ομο­ψυ­χία και την πο­λύ­πλευ­ρη στή­ρι­ξη των συ­να­δέλ­φων μου, έχει βρει τον δρόμο του και, επο­μέ­νως, μου πα­ρέ­χει τον απαι­τού­με­νο χρόνο για ν’ ασχο­λη­θώ, με υπευ­θυ­νό­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα, όπως πάντα, με τις υπο­θέ­σεις της Πε­ρι­φέ­ρειας, εφό­σον οι πο­λί­τες με τι­μή­σουν με την ψήφο τους.

Έπει­τα εκτι­μώ ότι η πε­ρί­ο­δος που δια­νύ­ου­με, αλλά και αυτή που θα ακο­λου­θή­σει μετά τις εκλο­γές, είναι μια εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δος για το μέλ­λον των νη­σιών μας και των κα­τοί­κων τους. Σ’ αυτήν τη συ­γκυ­ρία, λοι­πόν, τα­πει­νή φι­λο­δο­ξία μου είναι να βάλω κι εγώ το λι­θα­ρά­κι μου για κα­λύ­τε­ρες μέρες.

Τώρα, γιατί με τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο. Κατ’ αρχάς είναι ένας έξυ­πνος άν­θρω­πος, με­θο­δι­κός, ευθύς, και ει­λι­κρι­νής. Κυ­ρί­ως όμως αγαπά αυτό που κάνει και διεκ­δι­κεί, πά­ντο­τε με επι­χει­ρή­μα­τα, λύ­σεις στα πολλά και σύν­θε­τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει ο νη­σιω­τι­κός μας χώρος.

• Ωστό­σο, αρ­κε­τοί αμ­φι­σβη­τούν τόσο τις ικα­νό­τη­τές του όσο και το έργο του. Και κυ­ρί­ως από την αντί­πα­λη πα­ρά­τα­ξη του κ. Γλυ­νού.

Δη­λα­δή εσείς τι πε­ρι­μέ­να­τε από την αντί­πα­λη πα­ρά­τα­ξη; Να απο­δε­χθεί ότι πράγ­μα­τι έχει υλο­ποι­ή­σει ένα έργο άξιας ανα­φο­ράς; Όχι βέ­βαια. Εδώ οφεί­λω να κάνω μιαν επι­σή­μαν­ση που, πι­στεύω, έχει το δικό της βάρος. Το έργο που πα­ρά­γει κάθε πο­λι­τι­κός θα πρέ­πει να εκτι­μά­ται σε συ­νάρ­τη­ση με τις επι­κρα­τού­σες κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες στο διά­στη­μα της θη­τεί­ας του. Σε μια πε­ρί­ο­δο έντο­νης κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, όπως αυτή της τε­τρα­ε­τί­ας που πέ­ρα­σε, όπου οι δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις ήταν σχε­δόν μη­δε­νι­κές ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος, αξιο­ποιώ­ντας με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τόν τρόπο ευ­ρω­παϊ­κά προ­γράμ­μα­τα, μπό­ρε­σε να υλο­ποι­ή­σει σο­βα­ρά έργα υπο­δο­μών σε όλα τα νησιά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

• Θε­ω­ρεί­τε δη­λα­δή αβά­σι­μα και άδικα τα πυρά που δέ­χε­ται από τη «Συμ­μα­χία Νο­τί­ου Αι­γαί­ου»;

Βε­βαί­ως, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν η όποια πο­λι­τι­κή κρι­τι­κή εμπε­ριέ­χει και δήθεν «σκάν­δα­λα», τα οποία είναι φυ­σι­κά ανύ­παρ­κτα, όπως επι­βε­βαιώ­νουν οι εκ­θέ­σεις των αρ­μό­διων ελεγ­κτι­κών αρχών. Προ­σω­πι­κά, αυτές οι πο­λι­τι­κές πρα­κτι­κές του ψεύ­δους, της «λά­σπης» και της ακραί­ας πό­λω­σης, μου προ­κα­λούν θλίψη, και με βρί­σκουν αντί­θε­το.

Άλ­λω­στε, ζούμε σε μια μικρή κοι­νω­νία και όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε πολύ καλά. Αλλά και οι πο­λί­τες μάς ξέ­ρουν πολύ καλά και είναι σε θέση να γνω­ρί­ζουν ποιοι πο­λι­τεύ­ο­νται από ιδιο­τέ­λεια και ποιοι όχι, ποιοι δη­λα­δή συμ­με­τέ­χουν ενερ­γά στα κοινά με κρι­τή­ριο την προ­σφο­ρά στον τόπο τους και στους αν­θρώ­πους τους.

• Υπο­στη­ρί­ζε­ται από αρ­κε­τούς ότι η εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου θα είναι μια αμ­φίρ­ρο­πη μάχη. Η δική σας εκτί­μη­ση ποια είναι;

Αναμ­φί­βο­λα, κάθε εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση έχει τις δυ­σκο­λί­ες της. Ωστό­σο, είμαι αι­σιό­δο­ξος ότι η κάλπη θα ανα­δεί­ξει νι­κη­τή τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο και την πα­ρά­τα­ξή μας.

Αυτό, του­λά­χι­στον, ει­σπράτ­τω από τους πο­λί­τες στις επα­φές μου μαζί τους. Τον εμπι­στεύ­ο­νται σε με­γά­λο βαθμό και, φυ­σι­κά, ανα­γνω­ρί­ζουν το έργο και τις προ­σπά­θειες που κα­τα­βάλ­λει, σε όλα τα επί­πε­δα, για τη βελ­τί­ω­ση της ζωής στα νησιά μας, σε Κυ­κλά­δες και Δω­δε­κά­νη­σα.

Ιδιαί­τε­ρα στον του­ρι­στι­κό τομέα, πέραν από τις υπο­δο­μές, έχει πε­τύ­χει ση­μα­ντι­κά πράγ­μα­τα, χάρις στην καλά σχε­δια­σμέ­νη δια­φη­μι­στι­κή κα­μπά­νια της Πε­ρι­φέ­ρειας σε όλες τις με­γά­λες διε­θνείς του­ρι­στι­κές εκ­θέ­σεις. Ση­μα­ντι­κές είναι, επί­σης, οι πρω­το­βου­λί­ες προ­ώ­θη­σης της γα­στρο­νο­μί­ας και των το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων. Δεν είναι, επο­μέ­νως, τυ­χαίο ότι η Πε­ρι­φέ­ρειά μας κα­τέ­χει σή­με­ρα τα σκή­πτρα στον του­ρι­σμό, γε­γο­νός που ανα­γνω­ρί­ζε­ται από τους επαγ­γελ­μα­τί­ες του κλά­δου.

• Από τη φύση σας είστε αι­σιό­δο­ξος άν­θρω­πος. Πώς βλέ­πε­τε, λοι­πόν, το άμεσο μέλ­λον;

Βλέπω τα πράγ­μα­τα από τη θε­τι­κή τους πλευ­ρά, μο­λο­νό­τι η Πε­ρι­φέ­ρειά μας έχει την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα μιας γε­ω­γρα­φι­κής παν­σπερ­μί­ας μι­κρών και με­γά­λων νη­σιών. Μια ιδιαι­τε­ρό­τη­τα που, αναμ­φί­βο­λα, γεννά προ­βλή­μα­τα αλλά ταυ­τό­χρο­να είναι και το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα σε ό,τι αφορά τον του­ρι­σμό μας.

Θέλω ακόμα να πι­στεύω ότι η οι­κο­νο­μία της χώρας θα πάρει ξανά μπρο­στά, έπει­τα από δέκα χρό­νια λι­τό­τη­τας, και συ­νε­πώς οι συν­θή­κες θα είναι πιο ευ­νοϊ­κές για το έργο μας.

• Κάτι που να σας προ­βλη­μα­τί­ζει ιδιαί­τε­ρα;

Αν κάτι με προ­βλη­μα­τί­ζει είναι ο ίδιος ο εκλο­γι­κός νόμος. Η απλή ανα­λο­γι­κή, εκ των πραγ­μά­των, επι­βάλ­λει ένα πνεύ­μα συ­νερ­γα­σιών, συ­ναί­νε­σης και ενό­τη­τας των πο­λι­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων στην κα­θη­με­ρι­νή αντι­με­τώ­πι­ση των μι­κρών και με­γά­λων ζη­τη­μά­των των νη­σιών μας. Η κοι­νω­νία αυτό το αντι­λαμ­βά­νε­ται και δεν δέ­χε­ται το δι­χα­στι­κό πνεύ­μα την πό­λω­ση, απ’ όπου και αν αυτή εμπο­ρεύ­ε­ται.

Πι­στεύω, ωστό­σο, ότι την επο­μέ­νη της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης το κλίμα της συ­ναί­νε­σης θα επι­κρα­τή­σει.

Όλοι εί­μα­στε πια με­γά­λα παι­διά, ώρι­μοι πο­λί­τες και κάτι μας έχει δι­δά­ξει το πα­ρελ­θόν.