Καμπουρης Τηλεμαχος: Η ιστορία ενός έργου δεν γράφεται με φωτογραφίες

Διάβασα χθες την ανάρ­τηση του Δημάρ­χου για το έργο της Παπα­δια­μά­ντη.

Κάθε έργο που βελ­τιώ­νει την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών είναι καλο­δε­χού­μενο. Το ίδιο δεδο­μένο, όμως, είναι ότι ο Δήμος έχει συνέ­χεια. Και όταν μιλάμε για δημόσια έργα, υπάρχει μία βασική προ­ϋ­πό­θεση: να παρου­σιά­ζε­ται ολό­κληρη η αλήθεια και να μην απο­σιω­πά­ται η δουλειά που προη­γή­θηκε.

Αν κάποιος δεν γνώριζε τι πραγ­μα­τικά συνέβη, θα πίστευε ότι το έργο αυτό ξεκί­νησε το 2024.

Δεν είναι όμως έτσι.

Η Παπα­δια­μά­ντη δεν ήταν ένα ξεχω­ρι­στό έργο. Απο­τε­λεί μέρος του έργου «Κατα­σκευή κυκλι­κών κόμβων στο οδικό δίκτυο της πόλεως Ρόδου και βελ­τιω­τι­κές επεμ­βά­σεις στην οδό Παπα­δια­μά­ντη», ενός ενιαίου έργου που σχε­διά­στηκε, χρη­μα­το­δο­τή­θηκε και δημο­πρα­τή­θηκε ως σύνολο.

Η χρη­μα­το­δό­τησή του από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης εξα­σφα­λί­στηκε το 2023. Ακο­λού­θη­σαν η έγκριση των όρων του δια­γω­νι­σμού, η δημο­πρά­τηση και η ανά­δειξη προ­σω­ρι­νού ανα­δό­χου, όλα πριν από την αλλαγή της δημο­τι­κής αρχής.

Με απλά λόγια, όταν η σημε­ρινή διοί­κηση ανέλαβε, είχε ήδη εξα­σφα­λι­στεί η χρη­μα­το­δό­τηση, είχε ολο­κλη­ρω­θεί η δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία και το έργο είχε ήδη πάρει τον δρόμο της υλο­ποί­η­σης.

Αυτό που πραγ­μα­τικά προ­κα­λεί εντύ­πωση δεν είναι ότι προ­βάλ­λε­ται το έργο. Είναι ότι επι­χει­ρεί­ται να σβηστεί η ιστορία του.

Σαν να ξεκί­νη­σαν όλα την ημέρα που μπήκαν τα μηχα­νή­ματα στο εργο­τά­ξιο.

Όμως το δύσκολο δεν είναι να εκτε­λέ­σεις ένα έργο.

Το δύσκολο είναι να το σχε­διά­σεις, να εξα­σφα­λί­σεις τη χρη­μα­το­δό­τησή του και να το οδη­γή­σεις μέχρι τη δημο­πρά­τηση.

Και αυτό είχε ήδη επι­τευ­χθεί.

Αν υπήρξαν αστο­χίες στη μελέτη ή χρειά­στηκε να προη­γη­θούν άλλα έργα, ασφαλώς και αυτά μπορούν να συμβούν σε κάθε μεγάλο δημόσιο έργο.

Όμως σχεδόν δυόμισι χρόνια είναι υπε­ραρ­κε­τός χρόνος για να γίνουν οι απα­ραί­τη­τες διορ­θώ­σεις και να ξεπε­ρα­στεί κάθε τεχνικό εμπόδιο.

Γι’ αυτό υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα:

Αφού η χρη­μα­το­δό­τηση είχε ήδη εξα­σφα­λι­στεί, η δημο­πρά­τηση είχε ολο­κλη­ρω­θεί , γιατί χρειά­στη­καν σχεδόν δυόμισι χρόνια μέχρι να ξεκι­νή­σει ουσια­στικά η κατα­σκευή του έργου;

Οι πολίτες αξίζουν μια καθαρή απά­ντηση.

Η αλήθεια δεν μειώνει κανέναν.

Αντί­θετα, απο­δί­δει στον καθένα αυτό που πραγ­μα­τικά του ανα­λο­γεί.

Γιατί τα έργα δεν ξεκι­νούν όταν εμφα­νί­ζο­νται τα μηχα­νή­ματα στο εργο­τά­ξιο. Ξεκι­νούν όταν κάποιοι κατα­φέρ­νουν να εξα­σφα­λί­σουν τη χρη­μα­το­δό­τησή τους, να ολο­κλη­ρώ­σουν τις απα­ραί­τη­τες δια­δι­κα­σίες και να τα οδη­γή­σουν μέχρι τη δημο­πρά­τηση. Και αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν μπορεί να σβήσει με καμία ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.