Η Ρόδος δεν έγινε ποτέ και δεν θα γίνει τόπος για «Σούσλοφ»!

• Η πραγματικότητα του νησιού είναι χειρότερη από την επίμαχη φωτορεαλιστική εικόνα και αυτό το γνωρίζουν πρώτοι οι ίδιοι οι αιρετοί • Το «κατηγορητήριο» περί τεχνητής νοημοσύνης κατασκευάστηκε μια εβδομάδα αργότερα, την παραμονή της οριστικής κατακύρωσης του έργου των drones στη Vanguard και μετά από 7 ημέρες αλλεπάλληλων αποκαλύψεων της εφημερίδας • Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το παρόν δημοσίευμα, τραβηγμένες την Κυριακή, μόλις 2 ώρες μετά την ανακοίνωση του δήμου, κλείνουν οριστικά τη συζήτηση

Η ανακοίνωση της δημοτικής αρχής Κολιάδη, με την οποία εξαγγέλλεται προσφυγή στη Δικαιοσύνη κατά της «δημοκρατικής» και της ιστοσελίδας dimokratiki.gr για την εικόνα που συνόδευε το ρεπορτάζ της Κυριακής 5 Ιουλίου 2026, επιβάλλει μια απάντηση που δεν θα περιοριστεί σε γενικότητες και δηλώσεις αρχών. Θα δοθεί με στοιχεία, με ονόματα, με ημερομηνίες, με φωτογραφίες και με μια ιστορική υπενθύμιση που η δημοτική αρχή οφείλει να μελετήσει προσεκτικά. Γιατί η μέθοδος που επιχειρείται στη Ρόδο του 2026 δεν είναι πρωτότυπη. Έχει δοκιμαστεί ξανά, σε άλλους τόπους και σε άλλες εποχές, έχει μελετηθεί από ιστορικούς και πολιτικούς επιστήμονες και έχει όνομα.
Και επειδή η εφημερίδα πιστεύει ότι οι αναγνώστες της δικαιούνται να γνωρίζουν το βάθος των πραγμάτων, θα ξεκινήσει από εκεί.

Ιδού η Ρόδος. Ποιος ήταν ο Σούσλοφ
Ο Μιχαήλ Αντρέγιεβιτς Σούσλοφ, 1902 έως 1982, υπήρξε πανίσχυρος Σοβιετικός πολιτικός και ο κύριος θεωρητικός και ιδεολόγος του Κομμουνιστικού Κόμματος επί ηγεσίας του Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Γνωστός για τον ασκητικό του βίο, επέβαλε σκληρή κομματική γραμμή στη λογοκρισία και καταδίωξε σθεναρά τους διαφωνούντες, κερδίζοντας το παρατσούκλι «ο γκρίζος εμίρης του Κρεμλίνου». Η αποτελεσματικότητα της προπαγάνδας του βασίστηκε σε 3 πυλώνες. Στην αδιάκοπη επανάληψη, στον απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας και στον αποκλεισμό κάθε εναλλακτικής πηγής. Με αυτή τη μέθοδο αναδείχθηκε στον μακροβιότερο «ιεροεξεταστή» της σοβιετικής σκέψης, τον άνθρωπο που επί δεκαετίες αποφάσιζε τι επιτρεπόταν να ειπωθεί, τι έπρεπε να αποσιωπηθεί και ποιος έπρεπε να πληρώσει το τίμημα επειδή τόλμησε να περιγράψει την πραγματικότητα όπως την έβλεπε και όχι όπως την ήθελε η εξουσία.
Η αναλογία δεν είναι σχήμα λόγου ούτε ρητορική υπερβολή. Αδιάκοπη επανάληψη μέσα από καθημερινές αναρτήσεις, φωτορεαλιστικά σχέδια και δελτία Τύπου που περιγράφουν μια Ρόδο η οποία υπάρχει μόνο στις οθόνες.
Απόπειρα ελέγχου της πληροφορίας μέσα από τη στοχοποίηση της εφημερίδας που αρνείται να δείχνει αμάσητη την επίσημη εκδοχή. Και επιδίωξη αποκλεισμού της εναλλακτικής πηγής, αυτή τη φορά όχι με τη λογοκρισία του σοβιετικού μηχανισμού αλλά με το σύγχρονο υποκατάστατό της, την εξαγγελία μηνύσεων και τη μετατροπή του δημοσιογραφικού ελέγχου σε δικαστική υπόθεση.
Οι «Σούσλοφ» όμως δεν έχουν θέση στο νησί μας. Η «δημοκρατική» το δηλώνει με κάθε επισημότητα και θα το αποδείξει στην πράξη, όπως το αποδεικνύει άλλωστε εδώ και δεκαετίες.

Η πραγματικότητα είναι χειρότερη από την εικόνα και το ξέρουν καλύτερα από όλους
Η ουσία της υπόθεσης χωρά σε μια πρόταση, την οποία οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το παρόν δημοσίευμα καθιστούν αδιαμφισβήτητη. Η πραγματικότητα στη Ρόδο όχι μόνο δεν διαφέρει από τη φωτορεαλιστική εικόνα με την οποία ασχολήθηκε επί μια ολόκληρη εβδομάδα ο επικοινωνιακός μηχανισμός του δημάρχου κ. Αλέξανδρου Κολιάδη, δείχνοντας ένα τάμπλετ με likes, αλλά είναι χειρότερη. Αισθητά χειρότερη.
Η εφημερίδα επέλεξε μια απεικόνιση ηπιότερη από την ωμή πραγματικότητα. Αντί αυτό να εκτιμηθεί ως ό,τι πραγματικά ήταν, δηλαδή μια κριτική με μοναδική επιδίωξη το συμφέρον του νησιού, η εφημερίδα κατηγορήθηκε με έναν χυδαίο και ερμαφρόδιτο τραμπουκισμό γκεμπελιστικού τύπου, που παντρεύει τον λαϊκισμό με την τεχνητή νοημοσύνη και επιχειρεί να παρουσιάσει τον καταγραφέα της εγκατάλειψης ως δήθεν κατασκευαστή της.
Το απέδειξε άλλωστε, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, η ίδια η πόλη. Δεν απαιτήθηκαν παρά 2 ώρες από την έκδοση της ανακοίνωσης του Δήμου Ρόδου για να αποθανατίσει ο φακός της εφημερίδας, με φωτογραφίες πραγματικές, χρονολογημένες και αδιαμφισβήτητες, τα ορατά σε όλους κακώς κείμενα.
Σκουπίδια γύρω από τους κάδους, ξερά χόρτα εν μέσω αντιπυρικής περιόδου, πάρκα σε εγκατάλειψη, κατεστραμμένα οδοστρώματα, κυβόλιθοι που δοκιμάζουν πεζούς και οδηγούς. Δεν απαιτήθηκε ιδιαίτερος κόπος ούτε δημοσιογραφική έρευνα βάθους. Μια βόλτα απαιτήθηκε. Από αυτές που δεν κάνουν οι αρμόδιοι, απασχολημένοι καθώς είναι με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις αναρτήσεις εις βάρος ΜΜΕ και δημοσιογράφων και την καταμέτρηση των like. Οι φωτογραφίες αυτές, με πλήρη στοιχεία λήψης, συνοδεύουν το παρόν δημοσίευμα και απαντούν αφ’ εαυτών στη δημόσια πρόσκληση του δήμου περί μεταδεδομένων. Ιδού τα μεταδεδομένα. Ιδού και η Ρόδος.
Το τηλεφώνημα Καρατζιά που καταρρίπτει το «κατηγορητήριο»
Πόσο εκ των υστέρων κατασκευασμένη είναι η αγανάκτηση περί παραπλάνησης του κοινού το μαρτυρά ένα γεγονός. Την ίδια την Κυριακή 5 Ιουλίου 2026, ημέρα δημοσίευσης του ρεπορτάζ, ο κ. Δημήτρης Καρατζιάς τηλεφώνησε στην εφημερίδα. Τηλεφώνησε για να επισημάνει αφενός ότι ήταν σε εξέλιξη το street food festival και προφανώς έγιναν σκουπίδια, αφετέρου ότι το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί σε κάθε περίπτωση αρμοδιότητα του Λιμενικού Ταμείου. Η απάντηση που έλαβε ήταν σαφής. Να μην μπερδεύεται, γιατί η εικόνα είναι φωτορεαλιστική και δεν είναι αυτή η ουσία.
Χρειάστηκε μια ολόκληρη εβδομάδα επεξεργασίας για να «ανακαλύψει» ο μηχανισμός της ότι δήθεν παραπλανήθηκαν οι αναγνώστες και να μετατρέψει τη συζήτηση από τα σκουπίδια στην τεχνολογία.
Το ερώτημα, έτσι, απαντιέται από μόνο του. Μήπως ο κ. Κολιάδης και ο κάθε αιρετός, όπως και ο κάθε αναγνώστης, δεν μπορούσαν να αντιληφθούν ότι επρόκειτο για εικόνα παραγμένη με τεχνητή νοημοσύνη; Φυσικά και μπορούσαν. Και το αντιλήφθηκαν, όπως αποδεικνύει το τηλεφώνημα της ίδιας ημέρας. Δεν τους πείραξε η εικόνα. Το κείμενο τους πείραξε, γιατί περιγράφει μια Ρόδο που δεν είναι η εικονική πραγματικότητα την οποία σερβίρουν καθημερινά μέσα από αναρτήσεις και δελτία Τύπου. Τους πείραξε γιατί μίλησε τη γλώσσα που ζει ο κάτοικος και ο επισκέπτης και όχι τη γλώσσα που μιλιέται στις οθόνες.
Οι φορτωτές της Πέμπτης και οι ομολογίες Βαγιανάκη
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η συνέχεια, γιατί αποδεικνύει ότι το ρεπορτάζ όχι μόνο δεν κατασκεύασε ψευδή εικόνα αλλά λειτούργησε ως μοχλός κινητοποίησης μιας διοίκησης που λίμναζε. Η αποκατάσταση του πάρκου απέναντι από το Θέρμαι έγινε την Πέμπτη, με φορτωτές, δηλαδή 4 ημέρες αφού είχε προηγηθεί το δημοσίευμα. Και μάλιστα εστάλησαν συγχαρητήρια με μήνυμα στον κ. Γιάννη Μήτσου για την εκτέλεση των εργασιών. Αν η εικόνα του πάρκου ήταν κατασκευασμένο ψεύδος, τι ακριβώς αποκαταστάθηκε με τους φορτωτές;
Σε ό,τι αφορά στο έργο του πεζοδρόμου αρμοδιότητας του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου, οι εξηγήσεις δόθηκαν από τον ίδιο τον κ. Βασίλη Βαγιανάκη, ο οποίος ενημέρωσε την εφημερίδα ότι ο ανάδοχος είχε προθεσμία μέχρι τον Μάιο, ότι δεν διέθετε προσωπικό και ότι υποσχέθηκε να φορτσάρει, όπως και έγινε μέσα στην εβδομάδα. Πρόκειται για ευθεία παραδοχή ότι το έργο ήταν εκτός χρονοδιαγράμματος, ότι ο ανάδοχος υπολειπόταν των συμβατικών του υποχρεώσεων και ότι η επιτάχυνση ήρθε μετά τη δημοσιοποίηση της κατάστασης.
Με απλά λόγια, το ρεπορτάζ έπιασε τόπο. Οι εργασίες που καθυστερούσαν επιταχύνθηκαν μόλις είδαν το φως της δημοσιότητας. Αυτό λέγεται έλεγχος της εξουσίας και αυτή είναι η αποστολή του Τύπου σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία.
Η ουσία που δεν θέλουν να συζητηθεί: οι εργολαβίες
Υπάρχει όμως και μια ουσία που βρίσκεται αλλού και την οποία η δημοτική αρχή αποφεύγει συστηματικά. Η καθαριότητα και τα έργα είναι συμβασιοποιημένα σε ιδιώτες. Ο δήμος δηλαδή πληρώνει αναδόχους για να καθαρίζουν και να κατασκευάζουν, οι ανάδοχοι δεν παραδίδουν το συμφωνημένο αποτέλεσμα και όταν η εφημερίδα καταγράφει το ορατό αποτέλεσμα της αστοχίας, η δημοτική αρχή δεν στρέφεται εκεί όπου θα όφειλε. Αντί να τραβήξει τα αυτιά των αναδόχων της, καθώς η ίδια εκτίθεται σε διαδικασίες που προβλέπουν έλεγχο και παρακολούθηση συμβάσεων, διαμαρτύρεται κατά της εφημερίδας που φωτογραφίζει το αποτέλεσμα. Πληρώνει ο δημότης, δεν παραδίδεται το έργο και «ένοχος» αναδεικνύεται όποιος το καταγράφει. Πρόκειται για αντιστροφή κάθε λογικής λογοδοσίας.
Ο Προφήτης Ηλίας, τα Κοσκινού και η στάχτη στα μάτια με τον 25χρονο
Η δημοτική αρχή θα προτιμούσε να ξεχαστεί και κάτι ακόμη, το οποίο η «δημοκρατική» υπενθυμίζει γιατί αφορά στην ασφάλεια του νησιού και όχι στην επικοινωνία. Μετά τη φωτιά στον Προφήτη Ηλία, η εφημερίδα ήταν εκείνη που ανέδειξε ότι η Πολιτική Προστασία και οι αρμόδιοι δεν είχαν κάνει τίποτε για τις χωματερές στα Κοσκινού και για τα χόρτα. Ήταν εκείνη που κατέγραψε τις εστίες κινδύνου την ώρα που οι υπεύθυνοι σιωπούσαν. Και ήταν τουλάχιστον στάχτη στα μάτια το πρόστιμο που επιβλήθηκε σε έναν 25χρονο, όταν η ίδια η δημοτική αρχή δεν έχει εκπληρώσει στοιχειώδεις υποχρεώσεις της. Ο πολίτης τιμωρείται παραδειγματικά για την ατομική του ευθύνη και η διοίκηση που αφήνει το νησί ζωσμένο στα ξερά χόρτα εν μέσω αντιπυρικής περιόδου, με τις ανεξέλεγκτες χωματερές στη θέση τους, εκδίδει ανακοινώσεις κατά εφημερίδων. Αυτή είναι η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων της και οι πολίτες τη βλέπουν.

Το timing της Τρίτης
Στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο και το χρονοδιάγραμμα της ανακοίνωσης μιλά από μόνο του, αρκεί να τοποθετηθεί δίπλα στο ημερολόγιο. Τι έχουμε σήμερα; Την οριστική κατακύρωση του έργου των drones στη Μεσαιωνική Πόλη στην εταιρεία Vanguard. Η «δημοκρατική» είχε αποκαλύψει από τις 20 Μαΐου 2026 πριν γίνει η διαδικασία ποιος θα ήταν ο ανάδοχος, γράφοντας μάλιστα ότι πρόκειται για σύμβαση καρμπόν με εκείνη του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, του δημάρχου κ. Γρηγόρη Κωνσταντέλλου, με τον οποίο ο κ. Κολιάδης διατηρεί, κατά πληροφορίες, φιλικές σχέσεις.
Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για ανοικτό διεθνή ηλεκτρονικό διαγωνισμό συνολικού προϋπολογισμού 1.256.616 ευρώ με ΦΠΑ, διαρθρωμένο σε 3 τμήματα, με την εποπτεία μέσω drone διάρκειας 17 μηνών και αξίας 328.352 ευρώ, τη σταθερή φύλαξη των πυλών εισόδου για 5 μήνες αξίας 248.000 ευρώ και την κινητή επιτήρηση με παροχή πρώτων βοηθειών για 17 μήνες αξίας 577.384 ευρώ. Για τον διαγωνισμό αυτό ο δικηγόρος κ. Χριστόδουλος Μαλιαράκης έχει μιλήσει δημόσια για σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, σημειώνοντας ότι «ο Δήμος Ρόδου δεν είναι ούτε αστυνομική ούτε πυροσβεστική αρχή», θέτοντας ερωτήματα για την απουσία διαβούλευσης με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και χαρακτηρίζοντας την εκχώρηση της συστηματικής καταγραφής ενός ζωντανού, πυκνοκατοικημένου ιστορικού πυρήνα σε ιδιωτική εταιρεία «εντελώς νέο και επικίνδυνο προηγούμενο για τα ελληνικά δεδομένα».
Τι θέλουν λοιπόν για την Τρίτη; Ένα θέμα για να ασχολείται ο κόσμος και να στραφούν τα βλέμματα αλλού. Η ανακοίνωση περί εικόνων ήρθε ως προπέτασμα καπνού, την παραμονή μιας κατακύρωσης που η εφημερίδα είχε προαναγγείλει με απόλυτη ακρίβεια πριν από σχεδόν 2 μήνες.

Η εβδομάδα των αποκαλύψεων που «απάντησε» με μήνυση
Εξίσου εύγλωττο είναι και το τι μεσολάβησε μέχρι την έκδοση της ανακοίνωσης, γιατί φωτίζει τα κίνητρα με τρόπο που καμία ανακοίνωση δεν μπορεί να συσκοτίσει. Η «δημοκρατική» αποκάλυψε τις τελευταίες ημέρες τον διαγωνισμό των 46,6 εκατομμυρίων ευρώ για το ΒΟΔΙ, με πρόσκληση σε 4 μόνο εταιρείες. Αποκάλυψε την ανάθεση με τους κύβους του Ρούμπικ της ΔΕΥΑΡ. Αποκάλυψε όσα δεν έλεγε ο δήμος για τη συμφωνία που είχε με την ΕΤΑΔ και από την οποία υπαναχώρησε. Αποκάλυψε και τη διαβόητη ανάθεση για τα αμερικανικά βατράχια στο Ροδίνι.
Τέσσερις μείζονες αποκαλύψεις σε μια εβδομάδα, που αφορούν διάθεση δημόσιου χρήματος, διαδικασίες αναθέσεων και συμβατικές δεσμεύσεις του δήμου. Σε καμία από αυτές η δημοτική αρχή δεν απάντησε με στοιχεία. Σε καμία δεν έδωσε εξηγήσεις. Η μόνη «απάντηση» που εκδόθηκε αφορά μια εικόνα. Όταν μια εφημερίδα βγάζει τέτοια θέματα και η απάντηση της εξουσίας δεν είναι έγγραφα και τεκμήρια αλλά μια μήνυση για μια φωτορεαλιστική απεικόνιση, ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.
Η «δημοκρατική» δεν κάνει πίσω και δεν αποδέχεται την νέα «κανονικότητα»
Ας γίνει λοιπόν απολύτως κατανοητό, από όλους και προς κάθε κατεύθυνση. Δεν πρόκειται η «δημοκρατική», επειδή ο πήχης μετά την εκλογή της δημοτικής αρχής Κολιάδη έχει πέσει και επιδιώκεται με την επικοινωνία των likes να πέφτει στάχτη στα μάτια του κόσμου, να κάνει πίσω. Δεν θα ανεχθεί την αδιαφορία και την ανικανότητα ως την νέα κανονικότητα στο νησί και δεν θα αποδεχθεί ωχαδερφικά την κατάσταση ως έχει. Η Ρόδος δεν καταδικάστηκε από κανέναν να συμβιβαστεί με σκουπίδια, χερσότοπους και έργα που σέρνονται, και καμία επικοινωνιακή τεχνική δεν πρόκειται να μετατρέψει την εγκατάλειψη σε φυσιολογική συνθήκη.
Στη μήνυση η εφημερίδα θα απαντήσει με ένδικα μέσα όπου και όποτε χρειαστεί, με την ψυχραιμία και τη σοβαρότητα που αρμόζει μέσω της Δικαιοσύνης. Και θα τα δούμε όλα, ένα προς ένα, με έγγραφα και με ημερομηνίες, για να φανεί στο τέλος ποιος συκοφάντησε ποιον και πώς.
Η Ρόδος χρειάζεται δουλειά, όχι δικογραφίες. Και η «δημοκρατική» θα βρίσκεται εδώ, με τον φακό στραμμένο στην πραγματικότητα, κάθε μέρα, όπως χθες, όπως σήμερα, όπως αύριο.
Η ανακοίνωση του Δήμου Ρόδου
Η «δημοκρατική», σε αντίθεση με όσους φοβούνται τον αντίλογο, δημοσιεύει την ανακοίνωση της δημοτικής αρχής αυτούσια, όπως ακριβώς εκδόθηκε:
«Ο Δήμος Ρόδου προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για τη χρήση κατασκευασμένων με τεχνητή νοημοσύνη εικόνων που παρουσιάστηκαν ως πραγματικές φωτογραφίες του νησιού
Ο Δήμος Ρόδου ανακοινώνει ότι θα ασκήσει κάθε νόμιμο δικαίωμά του κατά της εφημερίδας «Η Δημοκρατική της Ρόδου» και της ιστοσελίδας dimokratiki.gr, με αφορμή δημοσίευμα της Κυριακής 5 Ιουλίου 2026.
Το επίμαχο δημοσίευμα συνοδεύεται από εικόνες που έχουν κατασκευαστεί με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και παρουσιάστηκαν στους αναγνώστες ως πραγματικές φωτογραφίες της Ρόδου, χωρίς καμία απολύτως σήμανση. Οι εικόνες αυτές δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα. Κατασκευάζουν μια ψευδή εικόνα για το νησί μας, η οποία διαδίδεται στο διαδίκτυο χωρίς σύνορα και πλήττει ευθέως ένα τουριστικό προϊόν με διεθνή φήμη, την ώρα μάλιστα που η Ρόδος διανύει την κορύφωση της τουριστικής της περιόδου. Η ζημιά δεν αφορά τη δημοτική αρχή. Αφορά τον τόπο, τους εργαζόμενους και τους επαγγελματίες του, κάθε Ροδίτη που ζει από τη φήμη του νησιού του.
Ας είμαστε απολύτως σαφείς. Ο Δήμος Ρόδου δεν στρέφεται κατά της κριτικής. Η κριτική, ακόμη και η πιο σκληρή, ακόμη και η άδικη κατά την άποψή μας, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του Τύπου και η σημερινή δημοτική αρχή τη σέβεται έμπρακτα, με ανοιχτές πόρτες, με διαφάνεια και με λογοδοσία από την πρώτη ημέρα. Άλλο όμως η κριτική και άλλο η παρουσίαση κατασκευασμένων εικόνων ως πραγματικών. Το πρώτο είναι δημοσιογραφία. Το δεύτερο είναι παραπλάνηση του κοινού και για αυτό ακριβώς θα κριθεί από τη Δικαιοσύνη.
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι το ίδιο μέσο, στο ίδιο ακριβώς δημοσίευμα, σημαίνει με σαφήνεια το περιεχόμενο που παράγει με τεχνητή νοημοσύνη, όπως την ηχητική σύνοψη που φέρει την ένδειξη «Dimokratiki AI». Γνωρίζει επομένως πολύ καλά πότε οφείλει να ενημερώνει τους αναγνώστες του ότι κάτι δεν είναι αυθεντικό. Στις εικόνες που παρουσιάζουν δήθεν την πραγματική Ρόδο, η σήμανση αυτή απουσιάζει.
Καλούμε δημόσια την εφημερίδα και την ιστοσελίδα να δώσουν στη δημοσιότητα τα πρωτότυπα αρχεία των επίμαχων εικόνων, με τα πλήρη μεταδεδομένα τους, καθώς και τον ακριβή τόπο και χρόνο λήψης καθεμιάς. Αν πρόκειται για πραγματικές φωτογραφίες, η απόδειξη είναι απλή. Αν όχι, οφείλουν μια απάντηση όχι σε εμάς, αλλά στους αναγνώστες τους και στην κοινωνία της Ρόδου.
Η δημοτική αρχή δεν απάντησε ποτέ σε προσωπικές αιχμές και προσβολές, όσο συστηματικές κι αν υπήρξαν. Όταν όμως θίγεται το ίδιο το νησί και η εικόνα του στο εξωτερικό, η σιωπή παύει να είναι επιλογή. Ο Δήμος Ρόδου θα προστατεύσει τον τόπο με όλα τα νόμιμα μέσα, αφήνοντας στη Δικαιοσύνη να αξιολογήσει τόσο την πρακτική αυτή όσο και τη σκοπιμότητα που ενδεχομένως εξυπηρετεί».