Αίτηση αναστολής εκτέλεσης απόφασης που οδηγεί σε κατάσχεση μετοχών ξενοδοχειακής εταιρείας

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αίτηση ανα­στο­λής εκτε­λέ­σεως της υπ’ αρίθμ. 59/2018 από­φα­σης του ίδιου δικα­στη­ρίου και κατά ενός κατοί­κου της Αμμο­ο­πής Μενετών Καρ­πά­θου προ­σέ­φυγε χθες ο ισο­βί­της πρώην διευ­θυ­ντής της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Καρ­πά­θου.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Καρ­πά­θου θα συζη­τη­θεί την Παρα­σκευή 18 Νοεμ­βρίου 2019 η αίτηση κατα­σχέ­σεως ειδικού περιου­σια­κού στοι­χείου που υπέβαλε εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Καρ­πά­θου, ο ανωτέρω.

Το θύμα του πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή στρέ­φε­ται συγκε­κρι­μένα και κατά ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Καρ­πά­θου δηλώ­νο­ντας στο δικό­γραφο ότι έχει απαί­τηση, ανε­ξό­φλητη εις βάρος του ύψους 258.000 ευρώ, η οποία βεβαιώ­θηκε με την υπ’ αριθμ. 59/2018 προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.
 Η ως άνω απόφαση επε­δί­κασε το ανωτέρω χρη­μα­τικό ποσό ως κεφά­λαιο με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επί­δο­σης της σχε­τι­κής αγωγής, απαί­τηση, την οποία μετά των λοιπών εξόδων προ­τί­θε­ται να εκτε­λέ­σει σε βάρος του πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, στον οποίο ήδη έχει κοι­νο­ποι­η­θεί αντί­γραφο πρώτου εκτε­λε­στού απο­γρά­φου της από­φα­σης, με επιταγή προς εκούσια συμ­μόρ­φωση, έχει δε παρέλ­θει άκαρπη η τρι­ή­μερη προ­θε­σμία συμ­μορ­φώ­σεως.
 Συνο­λικά δε διεκ­δι­κεί το ποσό των 338.372,30 ευρώ συν τον τόκο επι­δι­κίας επί του ποσού αυτού.
 Ο πρώην τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής φέρεται να είναι μέτοχος κατά ποσοστό 50% στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία με έδρα στην Κάρπαθο, με κατα­βε­βλη­μένο κεφά­λαιο 2.500.000 ευρώ διαι­ρού­μενο σε 250.000 ονο­μα­στι­κές κοινές μετοχές ονο­μα­στι­κής αξίας δέκα (10) ευρώ η κάθε μία, μη εισηγ­μέ­νων, οι τίτλοι των οποίων δεν έχουν εκδοθεί από το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της εται­ρείας.
 Αξιώνει την εκπλει­στη­ρί­αση του ως άνω δικαιώ­μα­τος του πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θεί η απαί­τησή του, αφού ουδέν άλλο εμφανές περιου­σιακό στοι­χείο δια­θέ­τει.

Θυμί­ζουμε ότι ο ενάγων διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ωση ύψους 399.956 ευρώ από αδι­κο­πρα­ξία και υπο­στη­ρί­ζει, ότι δια­τη­ρούσε ένα λογα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μένη θεία του, αδελφή του πατέρα του, που απε­βί­ωσε την 7η Μαΐου 2006.
Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κατα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή.
 Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ηλικία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τερη εμπι­στο­σύνη τους στο πρόσωπό του, τους έπεισε να προβούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις.

Η θεία του μηνυτή φέρεται να προέβη στις 31.03.2003 σε ανάληψη ποσού 100.000€ και στις 13.08.2003 σε ανάληψη ποσού 150.000 ευρώ και να τα παρέ­δωσε στον τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τίτλους, οι οποίοι, όπως αργό­τερα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τική Τράπεζα, ουδεμία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλαστοί.
Υπο­στη­ρί­ζε­ται συγκε­κρι­μένα ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συμπλή­ρωσε ένα έντυπο (σύμβαση εξω­νή­σεως δικαιω­μά­των επί τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου), το οποίο υπέ­γραψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο περι­πτώ­σεις και έθεσε μάλιστα επ’ αυτού και τη σφρα­γίδα της τρά­πε­ζας.
 Με την δημο­σιο­ποί­ηση του σκαν­δά­λου δια­πί­στωσε με μεγάλη έκπληξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μένη θεία του, είχαν πέσει θύματα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απάτης, της μεγα­λύ­τε­ρης στα δωδε­κα­νη­σιακά χρονικά, με θύματα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κατοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποίοι προ­χώ­ρη­σαν στη σύναψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποίος τους παρου­σί­αζε τους εν λόγω τίτλους, την ύπαρξη και εγκυ­ρό­τητα των οποίων αρνεί­ται η Aγροτική Τράπεζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τικό όφελος και ενώ γνώριζε εκ της θέσεώς του, ότι οι εν λόγω τίτλοι, που αυτός επι­νό­ησε, ουδεμία αξία και υπό­σταση είχαν. Στην αίτηση ανα­στο­λής που άσκησε δια­τεί­νε­ται, μεταξύ άλλων, ότι οι σχε­τι­κές πράξεις σύστα­σης repos ήταν ανυ­πό­στα­τες, μη κατα­χω­ρι­σθεί­σες στα συστή­ματα και τα σχετικά βιβλία της Τρά­πε­ζας.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Δέσποινα Κοκκάρη – Κυρίτση.

-Στο μεταξύ χθες έπαυσε ορι­στικά σε εφαρ­μογή σχε­τι­κής πρό­βλε­ψης του νέου Ποι­νι­κού Κώδικα υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο τον ίδιο πρώην τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή για υπε­ξαί­ρεση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας, το οποίο είχαν εμπι­στευ­τεί στον υπαίτιο, λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας. Του είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον όρο της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ και της εμφά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Την 5η Σεπτεμ­βρίου 2008, ημέρα Παρα­σκευή και περί ώρα 14.30 και ενώ το ταμείο της τρά­πε­ζας είχε κλείσει, εμφα­νί­στηκε ο μηνυτής, προ­κει­μέ­νου να προβεί σε χρη­μα­τική κατά­θεση 90.000 ευρώ, σε μετρητά. Μόλις εισήλθε εντός του υπο­κα­τα­στή­μα­τος φέρεται να κατευ­θύν­θηκε προς τον ταμία, ο οποίος όμως του είπε ότι λόγω λήξεως του ωραρίου τα ταμεία είχαν κλείσει και κάλεσε τον διευ­θυ­ντή. Αφού κατέ­φτασε ο διευ­θυ­ντής, φέρεται να προ­έ­τρεψε τον πελάτη να αφήσει τα χρήματα εντός του υπο­κα­τα­στή­μα­τος ούτως ώστε να κατα­με­τρη­θούν και να κατα­τε­θούν την επόμενη εργά­σιμη ημέρα, ήτοι την Δευτέρα, 8 Σεπτεμ­βρίου 2008. Μετά ταύτα ο κατα­θέ­της πεί­στηκε, έχοντας εμπι­στο­σύνη στον διευ­θυ­ντή και στην αξιο­πι­στία της τρά­πε­ζας, άφησε τα χρήματα και απο­χώ­ρησε. Εντού­τοις μέχρι και την 15η Φεβρουα­ρίου 2012, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η κατά­θεση του ποσού στον λογα­ρια­σμό του.