Προσωρινά κρατούμενος για τον φόνο του Καριώτη και για τη ληστεία σε άστεγο: Οι ισχυρισμοί του 41χρονου και το κουβάρι των αποκαλύψεων

• Με δύο δια­φο­ρε­τι­κούς συ­νη­γό­ρους, ο 41χρο­νος που κα­το­νο­μά­στη­κε ως συ­νερ­γός στον φόνο του 75χρο­νου Κα­ριώ­τη, κρί­θη­κε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος τόσο για την αν­θρω­πο­κτο­νία όσο και για μία άγρια λη­στεία σε βάρος άστε­γου. Οι ισχυ­ρι­σμοί του, τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, η κα­τά­θε­ση της πρώην συ­ντρό­φου του και το αδιά­σει­στο DNA

Μία από τις πιο πο­λύ­κρο­τες υπο­θέ­σεις των τε­λευ­ταί­ων ετών στη Ρόδο —η δο­λο­φο­νία του 75χρο­νου Γιώρ­γου Κα­ριώ­τη τον Ιού­νιο του 2022— επι­στρέ­φει με νέα, συ­γκλο­νι­στι­κά στοι­χεία. Ο 41χρο­νος ημε­δα­πός που συ­νε­λή­φθη στις 6 Ιου­νί­ου 2025, θε­ω­ρεί­ται συ­νερ­γός του ήδη κα­τα­δι­κα­σμέ­νου γιου του θύ­μα­τος, Ευάγ­γε­λου Κου­λια­νού. Ο Κου­λια­νός έχει κα­τα­δι­κα­στεί σε ισό­βια από το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω, χωρίς ελα­φρυ­ντι­κά.

Η νέα σύλ­λη­ψη βα­σί­στη­κε σε ευ­ρή­μα­τα της Υπο­διεύ­θυν­σης Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου και σε ανά­λυ­ση DNA, η οποία έδει­ξε πως βιο­λο­γι­κό υλικό του 41χρο­νου βρέ­θη­κε τόσο στην πε­τσέ­τα όσο και στον βρόχο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε στη δο­λο­φο­νία.

Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία: Άγρια επί­θε­ση σε άστε­γο

Πέρα από την κα­τη­γο­ρία της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας, ο ίδιος άν­δρας κρί­θη­κε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος και για επί­θε­ση κατά 57χρο­νου άστε­γου στις 4 Ιου­νί­ου, λίγες ημέ­ρες πριν τη σύλ­λη­ψή του.

Το θύμα κα­τήγ­γει­λε ότι ξυ­λο­κο­πή­θη­κε και επι­χει­ρή­θη­κε στραγ­γα­λι­σμός του με κορ­δό­νια, ενώ του αφαι­ρέ­θη­κε κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο.

Ο συ­νή­γο­ρός του σε αυτήν την υπό­θε­ση, κ. Γιώρ­γος Λα­μπα­δά­κης, δή­λω­σε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­στη­ρί­ζει πως το θύμα τού όφει­λε 280 ευρώ και τον κο­ρόι­δευε, προ­κα­λώ­ντας την οργή του.

Η κα­θο­ρι­στι­κή μαρ­τυ­ρία της 47χρο­νης πρώην συ­ντρό­φου

Ακρο­γω­νιαί­ος λίθος για την εξέ­λι­ξη της υπό­θε­σης στά­θη­κε η ένορ­κη κα­τά­θε­ση μίας 47χρο­νης γυ­ναί­κας, πρώην συ­ντρό­φου του 41χρο­νου, η οποία προ­σήλ­θε αυ­θόρ­μη­τα στην Ει­σαγ­γε­λία Ρόδου τον Δε­κέμ­βριο του 2024. Υπο­στή­ρι­ξε ότι της απο­κά­λυ­ψε πως συμ­με­τεί­χε στη δο­λο­φο­νία Κα­ριώ­τη και ότι σκό­τω­σε και μία γυ­ναί­κα συ­νερ­γό του από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, επει­δή φο­βή­θη­κε ότι θα τον προ­δώ­σει.

Η 47χρονη έκανε λόγο για φρι­κτές λε­πτο­μέ­ρειες: από την ει­σβο­λή στο σπίτι του θύ­μα­τος μέχρι την εξα­φά­νι­ση της γυ­ναί­κας με τη βο­ή­θεια ατό­μων αλ­βα­νι­κής κα­τα­γω­γής, πε­τώ­ντας το πτώμα της με πέτρα στον λαιμό στη θά­λασ­σα.

Η αστυ­νο­μι­κή έρευ­να δεν έχει ακόμη δια­σταυ­ρώ­σει την ύπαρ­ξη τέ­τοιου δεύ­τε­ρου εγκλή­μα­τος.

Οι υπε­ρα­σπι­στι­κοί ισχυ­ρι­σμοί για τη  δο­λο­φο­νία Κα­ριώ­τη

Μέσω του συ­νη­γό­ρου του κ. Δη­μή­τρη Δη­μη­τριά­δη, ο 41χρο­νος αρ­νεί­ται την κα­τη­γο­ρία της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας. Στο υπό­μνη­μά του προς τον ανα­κρι­τή, επι­κα­λεί­ται:

• Ψυ­χια­τρι­κά προ­βλή­μα­τα και χρήση ναρ­κω­τι­κών: Ο ίδιος δη­λώ­νει ψυ­χι­κά ασθε­νής με ιστο­ρι­κό νο­ση­λεί­ας και διά­γνω­ση ψυ­χω­σι­κής δια­τα­ρα­χής λόγω χρή­σης κο­κα­ΐ­νης και δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής.

• Με­ρι­κή εμπλο­κή: Ομο­λο­γεί ότι βρέ­θη­κε στον τόπο του εγκλή­μα­τος κα­τό­πιν κλή­σης του Κου­λια­νού, είδε τον πα­τέ­ρα του πε­σμέ­νο νεκρό και, όπως υπο­στη­ρί­ζει, βο­ή­θη­σε μόνο στο να σκη­νο­θε­τη­θεί ψευ­δής λη­στεία. Δη­λώ­νει πως ακού­μπη­σε πε­τσέ­τα και σκοι­νί, γι’ αυτό και βρέ­θη­κε το DNA του, όμως αρ­νεί­ται πως έπαι­ξε ρόλο στη δο­λο­φο­νία.

• Κα­τη­γο­ρεί τη 47χρονη για ψεύδη: Υπο­στη­ρί­ζει ότι εκεί­νη κι­νεί­ται από εκ­δί­κη­ση και έχει ιστο­ρι­κό κα­τα­μη­νύ­σε­ων. Μά­λι­στα, την κα­τη­γο­ρεί πως εκεί­νη τον πα­ρέ­συ­ρε σε κλοπή, για την οποία κα­τα­δι­κά­στη­καν και οι δύο.

Οι απο­κα­λύ­ψεις του 41χρο­νου

Κατά την απο­λο­γία του, ο 41χρο­νος πα­ρα­δέ­χθη­κε τη συμ­με­το­χή του σε κλο­πές και ναρ­κω­τι­κά, αλλά διέ­ψευ­σε ότι δο­λο­φό­νη­σε ο ίδιος τον Κα­ριώ­τη. Πε­ριέ­γρα­ψε τον θα­νό­ντα ως ξά­δερ­φο του πα­τέ­ρα του, με τον οποίο είχε πα­ρελ­θόν οι­κο­γε­νεια­κής γνω­ρι­μί­ας. Ανα­φέρ­θη­κε σε συ­νερ­γα­σία με τον Κου­λια­νό στο εμπό­ριο ναρ­κω­τι­κών, η οποία φέ­ρε­ται να τους έφερε σε σύ­γκρου­ση με προ­μη­θευ­τές, όταν χά­θη­κε μία παρ­τί­δα κο­κα­ΐ­νης.

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, ο Κου­λια­νός του είπε ότι ο πα­τέ­ρας του είχε χρή­μα­τα κρυμ­μέ­να στο σπίτι, προ­τεί­νο­ντάς του να τον κλέ­ψουν. Όμως, όταν πήγε να τον συ­να­ντή­σει μετά την πράξη, βρήκε τον ηλι­κιω­μέ­νο ήδη νεκρό. Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Κου­λια­νός τού ζή­τη­σε να σκη­νο­θε­τή­σουν τη σκηνή για να φανεί ως λη­στεία και ότι βο­ή­θη­σε στον χει­ρι­σμό της σορού και την τα­κτο­ποί­η­ση του χώρου, αλλά δεν συμ­με­τεί­χε στον φόνο.

Το DNA μί­λη­σε

Τα ερ­γα­στη­ρια­κά ευ­ρή­μα­τα είναι συ­ντρι­πτι­κά. Σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα απο­τε­λέ­σμα­τα της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών:

• Η πι­θα­νό­τη­τα να ανή­κουν τα δείγ­μα­τα DNA που βρέ­θη­καν σε πε­τσέ­τα και βρόχο στον 41χρονο και στο θύμα είναι 112.947.000.000.000.000.000 φορές με­γα­λύ­τε­ρη από το να ανή­κουν σε δύο τυ­χαία άτομα.

• Ο γε­νε­τι­κός του τύπος ταυ­το­ποιεί­ται με σα­φή­νεια σε τρία ση­μεία-κλει­διά: στον βρόχο, στην πε­τσέ­τα και σε ίχνη βιο­λο­γι­κού υλι­κού δίπλα στο σώμα του θύ­μα­τος.

Ποιος λέει την αλή­θεια;

Ο Κου­λια­νός, από την πλευ­ρά του, συ­νε­χί­ζει να αρ­νεί­ται οποια­δή­πο­τε εμπλο­κή. Κα­τη­γο­ρεί συγ­γε­νείς και χρή­στες ναρ­κω­τι­κών από το στενό του πε­ρι­βάλ­λον. Στον αντί­πο­δα, ο 41χρο­νος ισχυ­ρί­ζε­ται πως μόνο υπέ­θαλ­ψε τον δρά­στη και ότι η πα­ρου­σία του στο σπίτι έγινε μετά την τέ­λε­ση του εγκλή­μα­τος.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η ενοχή του Κου­λια­νού τεκ­μη­ριώ­θη­κε από απο­τυ­πώ­μα­τα και στοι­χεία που τον ενέ­πλε­ξαν άμεσα στον τόπο του εγκλή­μα­τος.

Η συ­νέ­χεια

Μετά την απο­λο­γία του, ο 41χρο­νος κρί­θη­κε προ­φυ­λα­κι­στέ­ος για τις κα­τη­γο­ρί­ες της:

• Συ­νέρ­γειας σε αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση

• Λη­στεί­ας με ιδιαί­τε­ρη σκλη­ρό­τη­τα

• Από­πει­ρας αν­θρω­πο­κτο­νί­ας (υπό­θε­ση άστε­γου)

Η υπό­θε­ση θα συ­νε­χί­σει να εξε­λίσ­σε­ται στις δι­κα­στι­κές αί­θου­σες, ενώ ανα­μέ­νο­νται νέες μαρ­τυ­ρί­ες και εν­δε­χο­μέ­νως νέα στοι­χεία από την έρευ­να για τη μυ­στη­ριώ­δη εξα­φά­νι­ση της γυ­ναί­κας από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Μια υπό­θε­ση γε­μά­τη σκιές, εθι­σμούς, βία και προ­δο­σία. Οι δι­κα­στι­κές εξε­λί­ξεις θα κρί­νουν αν το δί­κτυο της ενο­χής κα­λύ­πτει δύο ή πε­ρισ­σό­τε­ρους δρά­στες. Το μόνο σί­γου­ρο είναι πως η αλή­θεια, όσο σκλη­ρή κι αν είναι, έχει αρ­χί­σει να βγαί­νει στο φως.