Καταδικάστηκαν ξανά οι αμετανόητοι ζωοκλέφτες

Ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στο­λή επέ­βα­λε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των σε δύο ημε­δα­πούς, αδελ­φούς, ηλι­κί­ας 46 και 35 ετών, που κρί­θη­καν ένο­χοι για ζω­ο­κλο­πή με αντι­κεί­με­νο ζώα ευ­ρι­σκό­με­να σε ει­δι­κό για τη φύ­λα­ξη τους πε­ρι­φραγ­μέ­νο χώρο τε­λε­σθεί­σα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Ο εγκα­λών δια­τη­ρεί στην πε­ριο­χή «Τσα­ΐ­ρι» στη Ρόδο πε­ρι­φραγ­μέ­νη μά­ντρα με πρό­βα­τα, χοί­ρους, κου­νέ­λια και κότες, μά­ντρα η οποία γειτ­νιά­ζει με υπό­στε­γο (σταύ­λο) το οποίο χρη­σι­μο­ποιούν κατά και­ρούς οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αδελ­φοί για τη φύ­λα­ξη δικών τους οι­κό­σι­των ζώων, όπως ιδίως προ­βά­των και χοί­ρων.

Οι ανω­τέ­ρω κα­τη­γο­ρού­με­νοι, την 29η Μαρ­τί­ου 2019, κα­τό­πιν με­τα­ξύ τους συ­να­πό­φα­σης, ει­σήλ­θαν χωρίς την άδεια, στη μά­ντρα του μη­νυ­τή και αφαί­ρε­σαν από την κα­το­χή του τε­λευ­ταί­ου 8 πρό­βα­τα, τα οποία έφε­ραν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά κου­δού­νια, μο­να­δι­κά για την πε­ριο­χή της Ρόδου, τα οποία είχε φέρει από την Κρήτη ο ανω­τέ­ρω παθών σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο.

Όμοιες ενέρ­γειες είχαν δια­πρά­ξει οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι και σε προ­γε­νέ­στε­ρες μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νί­ες εντός των ετών 2017 και 2018, στο πλαί­σιο των οποί­ων αφαί­ρε­σαν πα­ρα­νό­μως από τον πε­ρι­φραγ­μέ­νο χώρο του πα­θό­ντος συ­νο­λι­κά σα­ρά­ντα πρό­βα­τα, τα οποία ιδιο­ποι­ή­θη­καν εν­σω­μα­τώ­νο­ντας τα στην πε­ριου­σία τους και ανα­μει­γνύ­ο­ντας τα στο δικό τους κο­πά­δι.

Κα­τό­πιν σχε­τι­κής κα­ταγ­γε­λί­ας του εγκα­λού­ντος, διε­νερ­γή­θη­κε, εξάλ­λου, έρευ­να από αστυ­νο­μι­κούς της Υ.Α Ρόδου, στο πλαί­σιο της οποί­ας ανευ­ρέ­θη­σαν στην κα­το­χή των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και δη εντός συρ­τα­ριέ­ρας ευ­ρι­σκό­με­νης στο προ­α­να­φερ­θέν υπό­στε­γο συ­νο­λι­κά 40 κου­δού­νια των οποί­ων την κα­το­χή δεν μπο­ρού­σαν να δι­καιο­λο­γή­σουν εκ των οποί­ων τα 14 ανή­καν στον εγκα­λού­ντα, τα δε υπό­λοι­πα σε άγνω­στους κατά την ανά­κρι­ση κτη­νο­τρό­φους.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι στο πλαί­σιο της απο­λο­γί­ας τους ενώ­πιον της Ανα­κρί­τριας αρ­νή­θη­καν την κα­τη­γο­ρία, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι οι κα­τη­γο­ρί­ες που τους επιρ­ρί­πτει ο εγκα­λων οφεί­λο­νται στην πρό­θε­ση του τε­λευ­ταί­ου να τους εκ­δι­κη­θεί εξαι­τί­ας διέ­νε­ξης τους επ’αφορ­μή βό­σκη­σης των προ­βά­των τους σε χώρο ιδιο­κτη­σί­ας του και ότι είχε χάσει τα ζώα του και ότι ο ίδιος τον βο­ή­θη­σε να τα ανα­ζη­τή­σει, χωρίς όμως επι­τυ­χία. Αμ­φό­τε­ροι ισχυ­ρί­ζο­νται εξάλ­λου, ότι τα κου­δού­νια που ανευ­ρέ­θη­σαν στην κα­το­χή τους εντός συρ­τα­ριέ­ρας τα είχε αγο­ρά­σει ο πα­τέ­ρας τους από τον εγκα­λού­ντα προ δέκα ή δε­κα­πέ­ντε ετών.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής τους πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Σταύ­ρος Πα­να­γιω­τα­κό­που­λος.