Απορρίφθηκε ανακοπή οφειλέτη που επικαλέστηκε εξόφληση της οφειλής του από τα καταπιστεύματα του Αρτέμη Σώρρα!

Mε απόφαση, που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την ειδική δια­δι­κα­σία των περιου­σια­κών δια­φο­ρών, απορ­ρί­φθηκε η ανακοπή ενός κατοί­κου της Ρόδου κατά του Ταχυ­δρο­μι­κού Ταμιευ­τη­ρίου Ελλάδος, υπό εκκα­θά­ριση και της PQH Eιδική Εκκα­θά­ριση Α.Ε. για την ακύρωση έκθεσης ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης ακί­νη­της περιου­σίας του, με επί­κληση, μεταξύ άλλων, και εξό­φλη­σης της οφειλής του από τα κατα­πι­στεύ­ματα του Αρτέμη Σώρρα.

Στην απόφαση ανα­φέ­ρο­νται επί του προ­κει­μέ­νου τα εξής:

Με τον εκτι­μώ­μενο ως όγδοο λόγο της ανα­κο­πής, ο ανα­κό­πτων, κατ’εκτίμηση του δικο­γρά­φου της ανα­κο­πής, προ­βάλ­λει ισχυ­ρι­σμό ο οποίος συνιστά ένσταση εξό­φλη­σης, εκθέ­το­ντας ότι η ένδικη απαί­τηση έχει εξο­φλη­θεί ολο­σχε­ρώς, συνε­πεία της εξώ­δι­κης δήλωσης-εντολής-εξουσιοδότησής του προς την καθ’ης, την οποία η τελευ­ταία απο­δέ­χθηκε σιωπηρά, ώστε η καθ’ης να εισπρά­ξει κάθε εκκα­θα­ρι­σμένη σε βάρος του οφειλή από τα δύο περιου­σιακά στοι­χεία στα οποία είναι κύριος και τελικός απο­δέ­κτης ως Έλληνας και συγκε­κρι­μένα: α) από το ποσό των 600 δις δολα­ρίων Η.Π.Α. που κατα­τέ­θηκε σε μορφή διεθνών συναλλαγματικών-χρεογράφων, άμεσα ρευ­στο­ποι­ή­σι­μες και β) από το ποσό των 2.300.000.000.000,00 ευρώ, το οποίο ο Αρτέμης Σώρρας δέσμευσε δυνάμει συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κού πλη­ρε­ξου­σίου από τα «κλη­ρο­νο­μικά κεφά­λαια» που ανήκουν στους Έλληνες πολίτες για έργα κοινής ωφέ­λειας και υπο­δο­μών σε όλη την ελλη­νική επι­κρά­τεια, καθώς και για την ανα­κού­φιση από τα «κόκκινα» δάνεια και τις οφειλές προς το Δημόσιο των επι­χει­ρή­σεων και των ιδιωτών.

Επίσης, ο ανα­κό­πτων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι υφί­στα­ται δεδι­κα­σμένο από την υπ’αριθμ. 67.650/2013 απόφαση του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Αθηνών ως προς την ύπαρξη των ανωτέρω περιου­σια­κών στοι­χείων.

Ωστόσο, ο λόγος αυτός της ανα­κο­πής, με τον οποίο προ­τεί­νε­ται ένσταση εξό­φλη­σης, πρέπει να απορ­ρι­φθεί ως αόρι­στος, καθώς στο δικό­γραφο της ανα­κο­πής δεν εξει­δι­κεύ­ο­νται επαρκώς τα απα­ραί­τητα κατά το νόμο στοι­χεία προ­κει­μέ­νου να κριθεί η νομική και ουσια­στική βασι­μό­τητά του και ειδι­κό­τερα σε ποιους λογα­ρια­σμούς και σε ποιες τρά­πε­ζες βρί­σκο­νται κατα­τε­θει­μένα τα ανωτέρω πολύ μεγάλα χρη­μα­τικά ποσά, όπως και ο ειδι­κό­τε­ρος τρόπος με τον οποίο και δυνάμει ποίου πλη­ρε­ξου­σίου κατέστη δια­χει­ρι­στής των ποσών αυτών ο Αρτέμης Σώρρας. Ακόμη, ο ισχυ­ρι­σμός περί ύπαρξης δεδι­κα­σμέ­νου, κρί­νε­ται μη νόμιμος διότι οι απο­φά­σεις ποι­νι­κών δικα­στη­ρίων, κατα­δι­κα­στι­κές ή αθω­ω­τι­κές αμε­τά­κλη­τες, μετά την έναρξη ισχύος του ΚΠολΔ (16-09-1968,κατ’άρθρο 74 ΕισΝΚΠολΔ), δεν απο­τε­λούν δεδι­κα­σμένο στην πολι­τική δίκη (ΑΠ 987/2008)».

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την ανακοπή του και τον κατα­δί­κασε στα δικα­στικά έξοδα, τα οποία όρισε στο ποσό των 3.600 ευρώ.