“Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει το οφθαλμός αντί οφθαλμού, είναι να κάνει όλον τον κόσμο τυφλό” (Μαχάτμα Γκάντι)

Δυστυ­χώς, για μια ακόμη φορά η Ελλη­νική Κοι­νω­νία έγινε μάρ­τυ­ρας ακραίων περι­στα­τι­κών βίας, χθες το βράδυ στη Νέα Σμύρνη. Βίας απα­ρά­δε­κτης, αρχέ­γο­νης και ζωώδους, μακριά από κάθε έννοια σεβα­σμού του στοι­χειώ­δους ανθρω­πί­νου δικαιώ­μα­τος της ζωής. Ένας νέος άνθρω­πος που ξυλο­κο­πεί­ται και λιθο­βο­λεί­ται πεσμέ­νος επί 2,5 λεπτά στο έδαφος από ‘’συνανθρώπους’’ του, είναι εικόνα που μόνο φρίκη μπορεί να προ­κα­λέ­σει και παρα­πέ­μπει σε άλλες κοι­νω­νίες του ακραίου Ισλάμ.

Η ‘’βία γεννά βία” ακού­σαμε από χείλη πολλών “υπευ­θύ­νων”, αλλά κυρίως ανεύ­θυ­νων, με αφορμή μια αντιε­παγ­γελ­μα­τική συμπε­ρι­φορά πριν λίγες μέρες. Η κατα­φυγή σε μοι­ρο­λα­τρι­κές ατάκες βιβλίων αυτο­βο­ή­θειας και λαϊκής αμπε­λο­φι­λο­σο­φίας, για να ξεπλυ­θεί το χθεσινό αίσχος, δεν είναι απο­δε­κτή. Δε δεχό­μα­στε κανένα συμ­ψη­φι­σμό και καμία στάθ­μιση των δυο γεγο­νό­των. Στις δημο­κρα­τίες, η δικαιο­σύνη απο­δί­δε­ται δια του νόμου. Όποιος προ­σπα­θεί να επι­βάλ­λει το όποιο “δίκαιο” του ( ή το άδικο του, εφόσον μόνος απο­φα­σί­ζει ) με τη βία, είναι εχθρός της Δημο­κρα­τίας. Δεν υπάρχει καμία δικαιο­λο­γία και κανένας συμ­ψη­φι­σμός.

Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε πως στο μυαλό κάποιων αντηχεί καθη­με­ρινά η σκέψη του Μαρξ που θεω­ρούσε ότι η “βία είναι η μαμή της Ιστο­ρίας”. Είναι όμως αδια­νό­ητο, 200 χρόνια μετά την Επα­νά­σταση του 1821, η ελλη­νική κοι­νω­νία να σπα­ράσ­σε­ται από την έκρηξη δια­φό­ρων μειο­ψη­φιών, όποιας κομ­μα­τι­κής, ομα­δι­κής ή άλλης περι­θω­ρια­κής χροιάς που προ­σπα­θούν να κατα­λύ­σουν κάθε έννοια κοι­νω­νι­κής ειρήνης. Αντί να γιορ­τά­ζουμε μονια­σμέ­νοι και να ατε­νί­ζουμε το μέλλον με αισιο­δο­ξία, κατα­λή­γουμε να διο­λι­σθαί­νουμε ξανά σε λογικές εμφυ­λίου και ανα­μό­χλευση των “ανοι­χτών μετώπων και γύρων που δεν έκλει­σαν ποτέ”.

Ήρθε η ώρα που πρέπει να ξεκα­θα­ρί­σει η κατά­σταση από όλους. Πρώτη, σήμερα, πρέπει να κινηθεί η Δικαιο­σύνη και να ζητήσει (και εν συνε­χεία να απο­δώ­σει) ευθύνες από τους διορ­γα­νω­τές της χθε­σι­νής δια­δή­λω­σης για τις σωρείες ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των που δια­πρά­χθη­καν.

Εν όψει της συζή­τη­σης στη Βουλή την Παρα­σκευή :

• Απαι­τούμε από την Κυβέρ­νηση να αντι­λη­φθεί, επι­τέ­λους πως η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία δεν μπορεί μόνη της να σηκώσει όλο το βάρος και τη συσ­σω­ρευ­μένη πίεση της τελευ­ταίας χρονιάς. Πρέπει άμεσα να ανα­λά­βει πολι­τι­κές πρω­το­βου­λίες για την εκτό­νωση της κατά­στα­σης. Να της υπεν­θυ­μί­σουμε, επίσης, πως ο οργα­νι­σμός μας δια­θέ­τει ένα από τα πιο αυστηρά πει­θαρ­χικά δίκαια σε όλη την Ευρώπη καθώς και ότι ήρθε η ώρα να ανα­γνω­ρί­σει την επι­κιν­δυ­νό­τητα του αστυ­νο­μι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος και να νομο­θε­τή­σει ανάλογα. Με έργα απτά και συγκε­κρι­μένα και όχι με ευχο­λό­για και φιλικά χτυ­πή­ματα στην πλάτη.
• Απαι­τούμε από τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης να κατα­δι­κά­σουν απε­ρί­φρα­στα και χωρίς αστε­ρί­σκους το νέο κύμα βίας, το οποίο έχει ξεσπά­σει κατά της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας και το προ­σω­πικό της το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα, με απο­κο­ρύ­φωμα τη χθεσινή τραγική εικόνα. Το κλεί­σιμο του ματιού και η συμπό­ρευση με ακραίες μειο­ψη­φίες απο­τε­λεί μη απο­δε­κτή επιλογή, εάν θέλετε μια κοι­νω­νία που συμ­βιώ­νει ειρη­νικά ή έστω χωρίς να απο­δέ­χε­ται της ύπαρξη πολε­μι­κής αντι­πα­λό­τη­τας. Οι λύσεις στις δημο­κρα­τίες δίδο­νται στις κάλπες και όχι σε πλα­τείες και χαρα­κώ­ματα από ανθρώ­πους που κρατούν σιδε­ρό­βερ­γες και προ­βαί­νουν σε δολο­φο­νι­κές επι­θέ­σεις. Τέλος, να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι αυτή η Αστυ­νο­μία προ­στά­τευε τη Δημο­κρα­τία σε όλες τις κρίσεις τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες έναντι οιου­δή­ποτε ακραίου, αντι­κοι­νω­νι­κού στοι­χείου ανε­ξαρ­τή­τως ιδε­ο­λο­γι­κής επι­κά­λυ­ψης και κατα­γω­γής.

Ζητούμε από την ελλη­νική κοι­νω­νία να συνε­χί­σει να έχει εμπι­στο­σύνη στην Ελλη­νική Αστυ­νο­μία και τα στελέχη της, στην προ­σπά­θεια τους για την εμπέ­δωση και δια­τή­ρηση της ασφά­λειας και της κοι­νω­νι­κής ειρήνης. Οι μεμο­νω­μέ­νες και ελά­χι­στες αντιε­παγ­γελ­μα­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές δεν αντι­στοι­χούν στο σύνολο των άοκνα εργα­ζο­μέ­νων αστυ­νο­μι­κών, οι οποίοι είναι μέρος της κοι­νω­νίας και όχι αντί­πα­λοι της.

Καλούμε όλους τους συνα­δέλ­φους να απο­μο­νώ­σουν ακραίες συμπε­ρι­φο­ρές και να συνε­χί­σουν με τον ίδιο ζήλο και επαγ­γελ­μα­τι­σμό το έργο τους. Ο οργα­νι­σμός μας είναι ενιαίος και αδιαί­ρε­τος και όποιες διχα­στι­κές φωνές καλό θα είναι να σιω­πή­σουν. Την ώρα που δεχό­μα­στε δολο­φο­νι­κές επι­θέ­σεις είναι παρά­λογο να εμφι­λο­χω­ρεί ο διχα­σμός, αντί της ανά­πτυ­ξης ενός αρρα­γούς μετώπου.

Η Πολι­τική και Φυσική Ηγεσία του Σώματος θα πρέπει άμεσα να ενι­σχύ­σει και να τονώσει εμπρά­κτως το ηθικό των συνα­δέλ­φων και να σταθεί ως κυμα­το­θραύ­στης απέ­να­ντι στο κύμα βίας εις βάρος των στε­λε­χών του, όπως έπραξε χθες το βράδυ, σπεύ­δο­ντας αμέσως δίπλα στους τραυ­μα­τίες συνα­δέλ­φους, χωρίς όμως μόνο αυτό να αρκεί.

Τέλος, να απευ­θύ­νουμε και δημόσια τον έπαινο στο ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό του 401 ΓΣΝΑ για την άμεση παροχή βοη­θείας στους τραυ­μα­τίες μας (εν αντι­θέ­σει με το ΕΚΑΒ το οποίο παρέ­λαβε με μεγάλη καθυ­στέ­ρηση τον τραυ­μα­τία συνά­δελφο) καθώς και στον Υφυ­πουργό Εθνικής Άμυνας κ. Αλκι­βιάδη ΣΤΕΦΑΝΗ ο οποίος προ­σέ­τρεξε αμέσως στο νοσο­κο­μείο, για το ενδια­φέ­ρον το οποίο επέ­δειξε.

Συνα­δέλ­φισ­σες και συνά­δελ­φοι,

Οι ώρες που βιώ­νουμε είναι κρί­σι­μες, κρα­τή­στε ψηλά το κεφάλι και μην απο­γοη­τεύ­ε­στε. Τιμήστε τον όρκο σας και έχετε κατά νου πως από το 1830 προ­στα­τεύ­ουμε την κοι­νω­νική ειρήνη, το κράτος δικαίου και την ασφά­λεια των Ελλήνων.  Η κοι­νω­νία μπορεί να καθυ­στε­ρή­σει, αλλά όπως γίνεται δια­χρο­νικά θα ανα­γνω­ρί­σει το έργο και την προ­σφορά μας. Μείνετε στις επάλ­ξεις του καθή­κο­ντος. 

Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Αξιω­μα­τι­κών Αστυ­νο­μίας