Σε επικίνδυνη κανονικότητα εξελίσσεται η κατανάλωση αλκοόλ από ανήλικους στη Ρόδο

• Για τους για­τρούς και το νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό του Νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου, απο­τε­λεί πλέον μια γνώ­ρι­μη και δυ­σά­ρε­στη ει­κό­να • Η συ­χνό­τη­τα με την οποία η δι­καιο­σύ­νη και οι αστυ­νο­μι­κές αρχές της Ρόδου ασχο­λού­νται πλέον με τέ­τοιες υπο­θέ­σεις, δεί­χνει ότι οι έλεγ­χοι και οι συλ­λή­ψεις έχουν αυ­ξη­θεί

Τα επα­να­λαμ­βα­νό­με­να πε­ρι­στα­τι­κά που κα­τα­γρά­φο­νται στη Ρόδο από την αρχή του 2026 απο­δει­κνύ­ουν με τον πιο πε­ρί­τρα­νο τρόπο ότι η κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ από ανη­λί­κους έχει στα­μα­τή­σει προ πολ­λού να απο­τε­λεί εξαί­ρε­ση.

Λει­τουρ­γεί πλέον ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της κα­λο­και­ρι­νής κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, εμ­φα­νί­ζο­ντας ανη­συ­χη­τι­κή πλέον συ­χνό­τη­τα και ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο μο­τί­βο, με βάση το οποίο ένας ανή­λι­κος κα­τα­να­λώ­νει αλ­κο­όλ, το σώμα του δεν αντέ­χει, ακο­λου­θεί η δια­κο­μι­δή του στο νο­σο­κο­μείο και, στη συ­νέ­χεια, η σύλ­λη­ψη ενός ή πε­ρισ­σό­τε­ρων ενη­λί­κων γύρω του. Μά­λι­στα, υπάρ­χουν και δε­κά­δες άλλα πε­ρι­στα­τι­κά μέθης ανη­λί­κων που δεν φτά­νουν ποτέ μέχρι την πόρτα του Νο­σο­κο­μεί­ου.

Η πρό­σβα­ση των εφή­βων στο αλ­κο­όλ δεν προ­ϋ­πο­θέ­τει την ανα­ζή­τη­ση κά­ποιου πα­ρά­νο­μου τρό­που προ­μή­θειας, αλλά αρκεί μια συ­νη­θι­σμέ­νη έξο­δος σε ένα μα­γα­ζί της γει­το­νιάς, μια βρα­διά δια­σκέ­δα­σης ή ένα δω­μά­τιο ξε­νο­δο­χεί­ου όπου κα­νείς δεν μπαί­νει στον κόπο να ζη­τή­σει ταυ­τό­τη­τα.

Η ευ­θύ­νη έχει πια με­τα­το­πι­στεί και στο οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η εξοι­κεί­ω­ση με το ποτό ξε­κι­νά συχνά από το ίδιο το σπίτι, όταν οι οι­κεί­οι θε­ω­ρούν ότι «λίγο δεν πει­ρά­ζει» ή όταν η χα­λά­ρω­ση της επι­τή­ρη­σης κατά τη διάρ­κεια των δια­κο­πών λει­τουρ­γεί ως πρό­σθε­τος πα­ρά­γο­ντας έκ­θε­σης σε κίν­δυ­νο. Το φαι­νό­με­νο αυτό πα­ρα­τη­ρεί­ται έντο­να και σε οι­κο­γέ­νειες του­ρι­στών, όπως στην πρό­σφα­τη πε­ρί­πτω­ση της 16χρο­νης Γαλ­λί­δας που νο­ση­λεύ­τη­κε με οξεία αλ­κο­ο­λι­κή δη­λη­τη­ρί­α­ση, η οποία, αν και συ­νο­δευό­ταν από πέντε ενή­λι­κους, κα­τα­νά­λω­σε ποτά που πα­ραγ­γέλ­θη­καν από την ίδια της την παρέα.

Για τους για­τρούς και το νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό του Νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου, η δια­χεί­ρι­ση αυτών των πε­ρι­στα­τι­κών απο­τε­λεί πλέον μια γνώ­ρι­μη και δυ­σά­ρε­στη ει­κό­να, με ανή­λι­κα αγό­ρια και κο­ρί­τσια να με­τα­φέ­ρο­νται με­θυ­σμέ­να αργά τη νύχτα, είτε σε ημι­λι­πό­θυ­μη κα­τά­στα­ση με ασθε­νο­φό­ρα του ΕΚΑΒ είτε συ­νο­δευό­με­να από τις πα­ρέ­ες τους. Πρό­κει­ται για παι­διά που συ­νή­θως έχουν πιει γρή­γο­ρα και πολύ, με απο­τέ­λε­σμα στα επεί­γο­ντα να τους χο­ρη­γεί­ται ορός για ενυ­δά­τω­ση και απο­κα­τά­στα­ση ηλε­κτρο­λυ­τών.

Αν και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις στα­θε­ρο­ποιού­νται μετά από με­ρι­κές ώρες στε­νής πα­ρα­κο­λού­θη­σης και επι­στρέ­φουν στο σπίτι, η συ­χνό­τη­τα με την οποία οι έφη­βοι αγ­γί­ζουν τα όρια της αλ­κο­ο­λι­κής δη­λη­τη­ρί­α­σης προ­κα­λεί έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό, με τα πε­ρι­στα­τι­κά να πυ­κνώ­νουν επι­κίν­δυ­να τα βρά­δια της Πα­ρα­σκευ­ής και του Σαβ­βά­του, και να απο­γειώ­νο­νται κατά τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο λόγω των κα­θη­με­ρι­νών εξό­δων.

Η συ­χνό­τη­τα με την οποία η δι­καιο­σύ­νη και οι αστυ­νο­μι­κές αρχές της Ρόδου ασχο­λού­νται πλέον με τέ­τοιες υπο­θέ­σεις, παρά τη δε­δο­μέ­νη υπο­στε­λέ­χω­ση των υπη­ρε­σιών, δεί­χνει ότι οι έλεγ­χοι και οι συλ­λή­ψεις έχουν αυ­ξη­θεί.

Ωστό­σο, αυτή η αυ­στη­ρό­τη­τα δεν με­τα­φρά­ζε­ται αυ­τό­μα­τα σε μεί­ω­ση των πε­ρι­στα­τι­κών, καθώς οι συλ­λή­ψεις πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται επει­δή ακρι­βώς πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται τα ίδια τα συμ­βά­ντα, και όχι το αντί­στρο­φο. Η κα­τα­στο­λή και ο νόμος φτά­νουν πάντα κα­τό­πιν εορ­τής, όταν το παιδί βρί­σκε­ται ήδη στοa κρε­βά­τι του νο­σο­κο­μεί­ου και η έκ­θε­ση σε κίν­δυ­νο έχει συ­ντε­λε­στεί.

Ο κίν­δυ­νος αυτός δεν στα­μα­τά στη μέθη, καθώς τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι η κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ από ανη­λί­κους συν­δέ­ε­ται άρ­ρη­κτα με τον με­γά­λο αριθ­μό τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των στο νησί, αφού πολ­λοί έφη­βοι οδη­γούν δί­κυ­κλα χωρίς δί­πλω­μα και επι­χει­ρούν να επι­στρέ­ψουν υπό την επή­ρεια οι­νο­πνεύ­μα­τος, με ολέ­θριες συ­νέ­πειες στην άσφαλ­το.

Η Πο­λι­τεία ανα­γνώ­ρι­σε αυτό το θε­σμι­κό κενό στην αρχή της φε­τι­νής του­ρι­στι­κής σεζόν, με τη νέα, ανα­λυ­τι­κή εγκύ­κλιο του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας προς τις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις να επι­βάλ­λει ένα αυ­στη­ρό­τε­ρο πλαί­σιο, όπως υπο­χρε­ω­τι­κή ενη­μέ­ρω­ση των πε­λα­τών κατά το check-in, ανάρ­τη­ση ευ­κρι­νούς σή­μαν­σης και στα αγ­γλι­κά, αυ­στη­ρό έλεγ­χο ηλι­κί­ας πριν από κάθε διά­θε­ση αλ­κο­όλ και ει­δι­κή μέ­ρι­μνα για τα μίνι μπαρ δω­μα­τί­ων όπου δια­μέ­νουν απο­κλει­στι­κά ανή­λι­κοι. Η ίδια η ανά­γκη για την έκ­δο­ση τόσο λε­πτο­με­ρών οδη­γιών απο­κα­λύ­πτει, βέ­βαια, πόσο θολά και απροσ­διό­ρι­στα ήταν τα όρια μέχρι πρό­σφα­τα σε έναν κλάδο που υπο­δέ­χε­ται κα­θη­με­ρι­νά χι­λιά­δες ανή­λι­κους επι­σκέ­πτες.

Όμως, την ώρα που ο νο­μο­θέ­της θε­σπί­ζει κα­νό­νες για τα ορ­γα­νω­μέ­να ξε­νο­δο­χεία, η αγορά της Ρόδου έρ­χε­ται αντι­μέ­τω­πη με ένα τε­ρά­στιο «τυφλό ση­μείο» που ακού­ει στο όνομα κα­τα­λύ­μα­τα βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης και ενοι­κια­ζό­με­νες βίλες. Εκεί, πα­ρέ­ες ανη­λί­κων, κυ­ρί­ως αλ­λο­δα­πών, δια­μέ­νουν χωρίς καμία απο­λύ­τως επι­τή­ρη­ση, προ­μη­θεύ­ο­νται αλ­κο­όλ με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή άνεση από τα σού­περ μάρ­κετ ή τα μίνι μάρ­κετ της γει­το­νιάς και το κα­τα­να­λώ­νουν μέσα στο κα­τά­λυ­μα. Σε αυτή την αό­ρα­τη ζώνη ιδιω­τι­κό­τη­τας, κα­νέ­νας έλεγ­χος ρε­σε­ψιόν ή σερ­βι­τό­ρου δεν μπο­ρεί να με­σο­λα­βή­σει, αφή­νο­ντας την ασφά­λεια των παι­διών εντε­λώς εκτε­θει­μέ­νη.

Οι ρίζες του προ­βλή­μα­τος πα­ρα­μέ­νουν βαθιά κοι­νω­νι­κές, με τους ερ­γα­ζό­με­νους στη νύχτα και τους ει­δι­κούς ψυ­χι­κής υγεί­ας να επι­ση­μαί­νουν στη «δ» ότι η εξοι­κεί­ω­ση με το ποτό ξε­κι­νά συχνά από το ίδιο το σπίτι, όταν οι ίδιοι οι κα­νό­νες χα­λα­ρώ­νουν με την ψευ­δαί­σθη­ση ότι στις δια­κο­πές όλα επι­τρέ­πο­νται.

Από την άλλη πλευ­ρά, καμία εγκύ­κλιος δεν μπο­ρεί να αλ­λά­ξει από μόνη της τη στιγ­μή που ένας υπάλ­λη­λος πίσω από τον πάγκο απο­φα­σί­ζει αν θα ζη­τή­σει ταυ­τό­τη­τα από έναν έφηβο που, λόγω εν­δυ­μα­σί­ας ή συ­μπε­ρι­φο­ράς, μοιά­ζει με­γα­λύ­τε­ρος, με τους αν­θρώ­πους της νύ­χτας να επι­βε­βαιώ­νουν ότι είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να ξε­χω­ρί­σεις έναν 17χρονο από έναν 19χρονο αν δεν ζη­τή­σεις έγ­γρα­φο.

Εξάλ­λου τα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα λει­τουρ­γούν ως με­γε­θυ­ντι­κός φακός, ενι­σχύ­ο­ντας την κουλ­τού­ρα της «ενη­λι­κί­ω­σης μέσα από το ποτό» σε ζω­ντα­νή με­τά­δο­ση, με βί­ντεο και φω­το­γρα­φί­ες στα social media να γί­νο­νται μέσο κοι­νω­νι­κής απο­δο­χής, αγνο­ώ­ντας τις προει­δο­ποι­ή­σεις των επι­στη­μό­νων για τις μη ανα­στρέ­ψι­μες βλά­βες που προ­κα­λεί το οι­νό­πνευ­μα στον ανα­πτυσ­σό­με­νο εγκέ­φα­λο.

Σύμ­φω­να με την πα­νελ­λή­νια έρευ­να του Ερευ­νη­τι­κού Πα­νε­πι­στη­μια­κού Ιν­στι­τού­του Ψυ­χι­κής Υγιει­νής (ΕΠΙΨΥ) για το σχο­λι­κό πλη­θυ­σμό, ένας στους τρεις 16χρο­νους στην Ελ­λά­δα έχει κα­τα­να­λώ­σει πάνω από πέντε ποτά σε μία μόνο πε­ρί­στα­ση, ενώ το 92% δη­λώ­νει ότι μπο­ρεί να προ­μη­θευ­τεί αλ­κο­όλ με από­λυ­τη ευ­κο­λία.

Το φε­τι­νό κα­λο­καί­ρι θα δεί­ξει αν οι νέες εγκύ­κλιοι και οι αυ­στη­ρές διώ­ξεις θα αλ­λά­ξουν ου­σια­στι­κά τη συ­μπε­ρι­φο­ρά της αγο­ράς ή αν, αντί­θε­τα, η από­στα­ση ανά­με­σα στο κεί­με­νο του νόμου και στην πρα­κτι­κή εφαρ­μο­γή του θα πα­ρα­μεί­νει το πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα, με την πραγ­μα­τι­κή μάχη, τον κα­θη­με­ρι­νό, αδιά­κο­πο έλεγ­χο ηλι­κί­ας σε κάθε πάγκο και σε κάθε κα­τά­λυ­μα, να συ­νε­χί­σει να κρί­νε­ται στην πράξη και όχι στα χαρ­τιά.