Ποινή κάθειρξης 21 ετών σε 55χρονο Ροδίτη για αποπλάνηση παιδιών κατά συρροή

Ποινή κά­θειρ­ξης 21 ετών επέ­βα­λε χθες το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω σε έναν 55χρονο Ρο­δί­τη που κρί­θη­κε ένο­χος, χωρίς ελα­φρυ­ντι­κά, απο­πλά­νη­σης παι­διών κατά συρ­ροή.

Θύ­μα­τά του φέ­ρο­νται δύο ανή­λι­κα παι­διά, ηλι­κί­ας 9 και 6 ετών, παι­διά μιας χήρας, που διέ­με­ναν μαζί με τη μη­τέ­ρα τους σε οικία επί της οδού Θ. Σο­φού­λη. Στο ίδιο οί­κη­μα διέ­με­νε και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, με τον οποίο η χήρα δια­τη­ρού­σε επτά­χρο­νο ερω­τι­κό δεσμό, κατά τη διάρ­κεια του οποί­ου απέ­κτη­σε άλλα δύο παι­διά.

Ο 55χρο­νος κρί­θη­κε ένο­χος για το ό,τι εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την απου­σία της μη­τέ­ρας των κο­ρι­τσιών, πή­γαι­νε στο δω­μά­τιό μιας εξ’ αυτών, της έβγα­ζε τα ρούχα και την χάι­δευε το σώμα. Επί­σης έπαιρ­νε το χέρι της και το έβαζε στα γεν­νη­τι­κά του όρ­γα­να, ενώ άλ­λο­τε την πα­ρα­κι­νού­σε να θω­πεύ­σει το γεν­νη­τι­κό του όρ­γα­νο.

Σύμ­φω­να με την κα­τά­θε­ση της εξά­χρο­νης, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, κατά τη διάρ­κεια απου­σί­ας της μη­τέ­ρας της, πή­γαι­νε στο δω­μά­τιό της, της έβγα­ζε τα εσώ­ρου­χα και τη χάι­δευε στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να, σχε­δόν κάθε μέρα από το 1997 και μετά. O δρά­στης, φέ­ρε­ται, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος τη συ­ναι­σθη­μα­τι­κή ανω­ρι­μό­τη­τα των παι­διών, να χρη­σι­μο­ποί­η­σε τα γεν­νη­τι­κά τους όρ­γα­να προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει ηδο­νι­στι­κό απο­τέ­λε­σμα, αδια­φο­ρώ­ντας για τις επι­πτώ­σεις της συ­μπε­ρι­φο­ράς του στον ψυ­χι­κό τους κόσμο και στη με­τέ­πει­τα, ως ενη­λί­κων πλέον ατό­μων, υγιή ερω­τι­κή ζωή τους.

Στο πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα ανα­φέ­ρο­νται και τα ακό­λου­θα:

«Η μικρή ηλι­κία των πα­θου­σών (έξι και εννέα ετών αντί­στοι­χα), η εκ­με­τάλ­λευ­ση από τον κα­τη­γο­ρού­με­νο του γε­γο­νό­τος ότι ο φυ­σι­κός τους  πα­τέ­ρας είχε απο­βιώ­σει, και επο­μέ­νως τη θέση του κα­τε­λάμ­βα­νε πλέον ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, λόγω και της σχέ­σε­ώς του με τη μη­τέ­ρα τους, η απο­θρά­συν­ση αυτού, η επ’ αρ­κε­τό χρόνο επα­νά­λη­ψη της ίδιας πρά­ξης (σχε­δόν κάθε βράδυ από το 1997 και εντεύ­θεν), η απε­χθής συ­μπε­ρι­φο­ρά του που ασφα­λώς και θα συ­νε­χι­ζό­ταν, εάν τα παι­διά δεν απο­φά­σι­ζαν να μι­λή­σουν στη μη­τέ­ρα τους, είναι στοι­χεία που συ­νη­γο­ρούν υπέρ της ενο­χής του».

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο… «με πε­ρισ­σό­τε­ρες από μία πρά­ξεις που συ­νι­στούν εξα­κο­λού­θη­ση ενός και του αυτού εγκλή­μα­τος, με πρό­θε­ση ενήρ­γη­σε ασελ­γείς πρά­ξεις με πρό­σω­πο που δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει τα δέκα έτη. Συ­γκε­κρι­μέ­να κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τις αρχές του έτους 1997 έως τον μήνα Mάιο του έτους 2000 και σε ημε­ρο­μη­νί­ες που δεν εξα­κρι­βώ­θη­καν κατά την ανά­κρι­ση κόρης της συ­ντρό­φου του, από προη­γού­με­νο γάμο της, ηλι­κί­ας τότε εννέα ετών, αφού γεν­νή­θη­κε την 4-1-1987, θώ­πευ­σε αυτήν ηδυ­πα­θώς σε όλο της το σώμα, της αφαι­ρού­σε τα εσώ­ρου­χα και αφού έπια­νε το χέρι της, το ακου­μπού­σε στα γεν­νη­τι­κά του όρ­γα­να.

Τις πρά­ξεις αυτές, οι οποί­ες προ­σβάλ­λουν το κοινό αί­σθη­μα της αι­δούς και των ηθών, καθώς και την αγνό­τη­τα της παι­δι­κής ηλι­κί­ας και την ηθική κα­θα­ριό­τη­τα και ψυ­χι­κή υγεία των ανη­λί­κων, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τις τέ­λε­σε με απο­κλει­στι­κό σκοπό ηδο­νι­σμού και ικα­νο­ποί­η­σης της γε­νε­τή­σιας επι­θυ­μί­ας του, αν και γνώ­ρι­ζε ότι η πα­θού­σα δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει το δέ­κα­το έτος της ηλι­κία της.

Mε πε­ρισ­σό­τε­ρες από μία πρά­ξεις που συ­νι­στούν εξα­κο­λού­θη­ση ενός και του αυτού εγκλή­μα­τος, με πρό­θε­ση ενήρ­γη­σε ασελ­γείς πρά­ξεις με πρό­σω­πο που δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει τα δέκα έτη. Συ­γκε­κρι­μέ­να κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τις αρχές του έτους 1997 έως τον μήνα Mάιο του έτους 2000 και σε ημε­ρο­μη­νί­ες που δεν εξα­κρι­βώ­θη­καν κατά την ανά­κρι­ση, αφού ει­σερ­χό­ταν στο υπνο­δω­μά­τιο της, από προη­γού­με­νο γάμο της, ηλι­κί­ας τότε έξι ετών, αφού γεν­νή­θη­κε στις 19-1-1991, θώ­πευ­σε αυτήν ηδυ­πα­θώς σε όλο της το σώμα, της αφαι­ρού­σε τα εσώ­ρου­χα και αφού έπια­νε το χέρι της, το ακου­μπού­σε στα γεν­νη­τι­κά του όρ­γα­να.

Τις πρά­ξεις αυτές, οι οποί­ες προ­σβάλ­λουν το κοινό αί­σθη­μα της αι­δούς και των ηθών, καθώς και την αγνό­τη­τα της παι­δι­κής ηλι­κί­ας και την ηθική κα­θα­ριό­τη­τα και ψυ­χι­κή υγεία των ανη­λί­κων, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τις τέ­λε­σε με απο­κλει­στι­κό σκοπό ηδο­νι­σμού και ικα­νο­ποί­η­σης της γε­νε­τή­σιας επι­θυ­μί­ας του, αν και γνώ­ρι­ζε ότι η πα­θού­σα δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει το δέ­κα­το έτος της ηλι­κί­ας της». Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Χρι­στό­φο­ρος Κα­λο­γή­ρου και ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής ο δι­κη­γό­ρος κ. Αλ­κι­βιά­δης Χα­τζα­ντώ­νης.