ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ε. Λέκκας: «15 περιοχές υψηλού κινδύνου στη Ρόδο για πλημμύρες»

Μαίρη Φώτη 3 λεπτά ανάγνωση
ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Με νωπές ακόμα τις μνήμες από τις κατα­στρο­φές στην Μάνδρα και στη Σύμη, ο καθη­γη­τής Γεω­λο­γίας Ευθύ­μιος Λέκκας με δηλώ­σεις του στην «δημο­κρα­τική», κρούει τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για το νησί της Ρόδου, σημειώ­νο­ντας ότι υπάρ­χουν 15 σημεία, που έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί ως επι­κίν­δυνα για πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα.

Ο κ. Ε. Λέκκας επι­ση­μαί­νει ότι και τα σημεία είναι γνωστά αλλά και τι θα έπρεπε να είχαν κάνει δια­δο­χικά οι τοπικές αρχές στα τελευ­ταία χρόνια είναι γνωστό, όμως κάθε χρόνο γίνεται η ίδια συζή­τηση με τα αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα να παρα­μέ­νουν ανε­κτέ­λε­στα.

«Οι αιτίες και οι παρά­γο­ντες που προ­κα­λούν τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα είναι γνωστά σε όλους∙ τα έντονα καιρικά φαι­νό­μενα που ως ένα βαθμό συν­δυά­ζο­νται και με την κλι­μα­τική αλλαγή, οι γεω­λο­γι­κές γεω­μορ­φο­λο­γι­κές, εδα­φο­λο­γι­κές συν­θή­κες κλπ και κυρίως η ανθρώ­πινη παρέμ­βαση η οποία παίζει καθο­ρι­στικό ρόλο σε ποσοστό πάνω 50%, στην εκδή­λωση αυτών των φαι­νο­μέ­νων. Στη Ρόδο, υπάρ­χουν 10 με 15 περιο­χές υψηλού κιν­δύ­νου. Σε κάποιες από αυτές πρέπει να γίνουν παρεμ­βά­σεις υπάρ­χουν όμως και κάποιες που δεν μπορούν να γίνουν παρεμ­βά­σεις γιατί είναι δομη­μέ­νες, είναι κλει­σμέ­νες και δεν μπορούν να απο­δο­θούν στο φυσικό περι­βάλ­λον όπως ήταν παλιά, κάτι που ενέχει κιν­δύ­νους αλλά δημιουρ­γεί και νέους σε ό,τι αφορά τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα», λέει ο κ. Ε. Λέκκας.

Ο καθη­γη­τής επι­ση­μαί­νει ότι οι αρχές γνω­ρί­ζουν τα προ­βλή­ματα και τις προ­βλη­μα­τι­κές περιο­χές, ωστόσο δεν έχουν γίνει μέχρι σήμερα οι απα­ραί­τη­τες παρεμ­βά­σεις: «Τα τελευ­ταία 15, 20, 30 χρόνια ακούμε συνεχώς ότι θα κινη­το­ποι­η­θούν οι αρχές και συνεχώς βλέ­πουμε από τις ίδιες τις αρχές να εντάσ­σουν στο σχέδιο πόλης και­νού­ριες περιο­χές, αυθαί­ρε­τες περιο­χές, αυθαί­ρετα κτί­σματα κι αυτά γίνο­νται δια­χρο­νικά. Δεν είναι θέμα των τελευ­ταίων ετών μόνο, είναι πρό­βλημα του μοντέ­λου ανά­πτυ­ξης της Ελλάδας μετά τον πόλεμο. Και στη Ρόδο αλλά και σε όλη την Ελλάδα, υπάρ­χουν ρέματα που έχουν κατα­πα­τη­θεί κι έχουν γίνει οικό­πεδα, έχουν κτιστεί ξενο­δο­χεία, εκκλη­σίες, σχολεία… Εχουν κτιστεί τα πάντα πάνω στα ρέματα. Αν κανείς παρα­κο­λου­θή­σει από παλιές εικόνες ή αερο­φω­το­γρα­φίες συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές και τις συγκρί­νει με το σήμερα, δια­πι­στώ­νει ότι το τοπίο έχει αλλοιω­θεί τελείως. Οπου υπάρχει ρέμα έχουμε βαλθεί είτε να το μολύ­νουμε με διά­φο­ρες δια­δι­κα­σίες είτε να το κατα­πα­τή­σουμε, ακριβώς το αντί­θετο δηλαδή απ΄ότι συμ­βαί­νει στην υπό­λοιπη Ευρώπη όπου το ποτάμι είναι πηγή ζωής, είναι το κέντρο απ όπου ξεκι­νούν όλα και το προ­φυ­λάσ­σουν με κάθε τρόπο. Εμείς εδώ είτε με τα μπάζα, είτε με τις κατα­πα­τή­σεις, είτε με την απόρ­ριψη επι­κίν­δυ­νων υλικών και σκου­πι­διών, είτε με το κλεί­σιμο, είτε με την από­φραξη, είτε με οποιον­δή­ποτε άλλο τρόπο, δημιουρ­γούμε ένα εκρη­κτικό περι­βάλ­λον που το μόνο εύκολο είναι πλέον να ανα­πτυ­χθεί πλημ­μύρα».

Σύμφωνα με τον καθη­γητή Γεω­λο­γίας, και­νο­τόμα έργα που θα απο­τρέ­ψουν πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα μπορούν να γίνουν αλλά δεν μπορούν να ισο­πε­δω­θούν περιο­χές ολό­κλη­ρες για να επα­νέλ­θει το φυσικό περι­βάλ­λον. «Είναι αδύ­να­τον στις 300 περιο­χές σε όλη τη χώρα που είναι επι­κίν­δυ­νες, μεταξύ των οποίων και η Ρόδος, να ξεκι­νή­σουμε να γκρε­μί­ζουμε όσα χτί­στη­καν στα ρέματα, δεν είναι εφικτό. Ετσι λοιπόν, τα έργα θα πρέπει να έχουν ως στό­χευση να μειωθεί το απο­δε­κτό επίπεδο κίν­δυ­νου με παρεμ­βά­σεις σε ανάντη τμήματα της περιο­χής απο­στράγ­γι­σης με ήπιες παρεμ­βά­σεις. Για να εξα­λει­φθεί ο κίν­δυ­νος, δεν υπάρχει περί­πτωση».

Ο κ. Ε. Λέκκας πάντως, επι­ση­μαί­νει ότι πέρα από τις όποιες ευθύνες μπορεί να έχει το κράτος και η αυτο­διοί­κηση για την κατά­σταση όπως έχει δια­μορ­φω­θεί σήμερα, την μεγα­λύ­τερη ευθύνη φέρει ο καθένας μας ατομικά. «Εμείς συν­θέ­τουμε και το κράτος, και τον Δήμο και την Περι­φέ­ρεια, που προ­φα­νώς έχουν επίσης ευθύνη. Όμως εμείς είμαστε αυτοί που ρυπαί­νουμε, που κτί­ζουμε περισ­σό­τερο και γκρε­μί­ζε­ται στο σεισμό, που κατα­λαμ­βά­νουμε το ποτάμι και μετά πλημ­μυ­ρί­ζει, που αντλούμε λίγο παρα­πάνω από την γεώ­τρηση και μετά προ­κα­λεί­ται υφαλ­μύ­ρωση. Την μεγα­λύ­τερη ευθύνη για όσα συμ­βαί­νουν την φέρει ο καθένας μας ξεχω­ρι­στά. Το πού θα σημειω­θεί η επόμενη κατα­στροφή είναι θέμα το πού θα πέσει η επόμενη βροχή. Κι όλα αυτά λόγω μπα­ζώ­μα­τος των ρεμάτων, κατα­πα­τή­σεων, αυθαί­ρε­της δόμησης, γεω­λο­γι­κών και γεω­μορ­φο­λο­γι­κών συν­θη­κών», κατέ­ληξε ο κ. Ευθύ­μιος Λέκκας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.