Στο εδώλιο για τον φάκελο που δεν έφτασε ποτέ στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής

• Την Τε­τάρ­τη 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 δι­κά­ζο­νται ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου ένα στέ­λε­χος της δη­μο­τι­κής διοί­κη­σης για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας που φέ­ρε­ται ως ιδιο­κτή­της του κα­τα­στή­μα­τος για ηθική αυ­τουρ­γία, μετά τη με­τα­τό­πι­ση της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης από το συλ­λο­γι­κό όρ­γα­νο στους κρί­κους της υπη­ρε­σια­κής αλυ­σί­δας

Σχε­δόν 5 χρό­νια μετά το επί­μα­χο έγ­γρα­φο του Νο­εμ­βρί­ου του 2021, η υπό­θε­ση της λει­τουρ­γί­ας κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στην πα­ρα­λία της Λίν­δου φτά­νει σε ακρο­α­τή­ριο. Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου θα κα­θί­σουν την Τε­τάρ­τη 2 κα­τη­γο­ρού­με­νοι. Ο πρώ­τος διώ­κε­ται για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, ενώ ο δεύ­τε­ρος, ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας που εμ­φα­νί­ζε­ται ως ιδιο­κτή­της του κα­τα­στή­μα­τος, διώ­κε­ται για ηθική αυ­τουρ­γία στην ίδια πράξη.

Η δίκη αυτή απο­τε­λεί το τρίτο κε­φά­λαιο μιας δια­δρο­μής που ξε­κί­νη­σε από ανώ­νυ­μη κα­ταγ­γε­λία, πέ­ρα­σε από το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου και κα­τέ­λη­ξε, με νέα δι­κο­γρα­φία, στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου. Το ερώ­τη­μα που κα­λεί­ται πλέον να απα­ντή­σει το δι­κα­στή­ριο δεν είναι αν το κα­τά­στη­μα λει­τουρ­γού­σε νό­μι­μα, αλλά ποιος όφει­λε να ενη­με­ρώ­σει το αρ­μό­διο συλ­λο­γι­κό όρ­γα­νο του Δήμου για την πραγ­μα­τι­κή πο­λε­ο­δο­μι­κή και χω­ρο­τα­ξι­κή κα­τά­στα­ση του ακι­νή­του και γιατί αυτό δεν έγινε. Η υπό­θε­ση πυ­ρο­δο­τή­θη­κε από ανώ­νυ­μη μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά που έθετε ερω­τή­μα­τα για τη νο­μι­μό­τη­τα της λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος στην πα­ρα­λία. Ακο­λού­θη­σε προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση και, μετά την ολο­κλή­ρω­σή της, ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και κατά συ­ναυ­τουρ­γία σε βάρος 11 μελών της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής του Δήμου, καθώς και για ηθική αυ­τουρ­γία κατά συρ­ροή σε βάρος του επι­χει­ρη­μα­τία. Η δι­κο­γρα­φία δια­βι­βά­στη­κε στο επί­πε­δο του Εφε­τεί­ου λόγω ει­δι­κής αρ­μο­διό­τη­τας που συν­δέ­ε­ται με την επαγ­γελ­μα­τι­κή ιδιό­τη­τα ενός εκ των εμπλε­κο­μέ­νων ως δι­κη­γό­ρου.

Το χρο­νι­κό ση­μείο που προ­βλή­θη­κε ως κρί­σι­μο για την κα­τη­γο­ρία ήταν η 25η Νο­εμ­βρί­ου 2021, ημε­ρο­μη­νία στην οποία το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο το­πο­θέ­τη­σε την πα­ρά­λει­ψη συ­γκε­κρι­μέ­νης ενέρ­γειας, δη­λα­δή τη μη ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας και τη μη σφρά­γι­ση του κα­τα­στή­μα­τος εντός προ­θε­σμί­ας από τη γνώση πα­ρά­βα­σης πο­λε­ο­δο­μι­κών και χω­ρο­τα­ξι­κών δια­τά­ξε­ων, με σκοπό την πα­ρο­χή πα­ρά­νο­μου οφέ­λους. Στην καρ­διά της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται ένα έγ­γρα­φο που φέ­ρε­ται να συ­ντά­χθη­κε στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2021 από υπη­ρε­σία επι­θε­ώ­ρη­σης του Υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας. Το έγ­γρα­φο πε­ρι­γρά­φει την ύπαρ­ξη αυ­θαί­ρε­των κα­τα­σκευών στέ­γα­σης σε χώρο αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας, με συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­φο­ρά σε τσι­με­ντέ­νιο οι­κί­σκο πε­ρί­που 69 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων και πλα­κό­στρω­το δά­πε­δο με πέρ­γκο­λα πε­ρί­που 130 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων, συ­νο­λι­κής επι­φά­νειας 199 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, για τις κα­τα­σκευ­ές αυτές υπήρ­χε πρω­τό­κολ­λο κα­τε­δά­φι­σης και διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής ήδη από το 2010, καθώς και πρω­τό­κολ­λα απο­ζη­μί­ω­σης αυ­θαί­ρε­της χρή­σης κοι­νο­χρή­στου χώρου σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο χρόνο.

Αυτό που άλ­λα­ξε τη στάθ­μι­ση στο επί­πε­δο του Εφε­τεί­ου δεν ήταν η σο­βα­ρό­τη­τα των κα­ταγ­γελ­λό­με­νων πα­ρα­βά­σε­ων, αλλά το αν απο­δει­κνυό­ταν ότι η Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής έλαβε γνώση του συ­γκε­κρι­μέ­νου εγ­γρά­φου. Η ει­σαγ­γε­λι­κή εκτί­μη­ση κα­τέ­γρα­ψε πως το επί­μα­χο έγ­γρα­φο δεν είχε απο­δέ­κτη την Επι­τρο­πή, αλλά άλλες υπη­ρε­σί­ες και γρα­φεία του Δήμου που σχε­τί­ζο­νται με αδειο­δο­τή­σεις και πο­λε­ο­δο­μι­κές εφαρ­μο­γές. Από εκεί­νο το ση­μείο και μετά, το ζή­τη­μα με­τα­τρά­πη­κε από κα­τη­γο­ρία πα­ρά­λει­ψης σε ζή­τη­μα δια­δρο­μής εγ­γρά­φων και υπη­ρε­σια­κής ενη­μέ­ρω­σης.

Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, με βού­λευ­μά του, έκανε δεκτή την πρό­τα­ση του Αντει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών και απο­φάν­θη­κε ότι δεν πρέ­πει να γίνει κα­τη­γο­ρία σε βάρος των 11 μελών της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής, καθώς και σε βάρος του επι­χει­ρη­μα­τία για ηθική αυ­τουρ­γία στην ίδια πράξη. Η αι­τιο­λο­γία ήταν σαφής. Από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε ότι τα μέλη της Επι­τρο­πής έλα­βαν γνώση του εγ­γρά­φου της 5ης Νο­εμ­βρί­ου 2021 και, χωρίς το στοι­χείο της γνώ­σης, η πα­ρά­λει­ψη δεν μπο­ρού­σε να τους απο­δο­θεί ως συ­νει­δη­τή πα­ρα­βί­α­ση υπη­ρε­σια­κού κα­θή­κο­ντος με σκοπό την ωφέ­λεια τρί­του. Αντί­στοι­χα, εφό­σον δεν στοι­χειο­θε­τού­νταν η βα­σι­κή πράξη, δεν μπο­ρού­σε να στα­θεί ούτε η κα­τη­γο­ρία της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας για την υπο­κί­νη­σή της.

Η ου­σια­στι­κό­τε­ρη όμως πτυχή του βου­λεύ­μα­τος ήταν η με­τα­τό­πι­ση του εν­δια­φέ­ρο­ντος από το συλ­λο­γι­κό όρ­γα­νο σε συ­γκε­κρι­μέ­νους κρί­κους της υπη­ρε­σια­κής αλυ­σί­δας. Το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι υπήρ­ξε πα­ρά­λει­ψη κοι­νο­ποί­η­σης του κρί­σι­μου εγ­γρά­φου προς την Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής από τον προϊ­στά­με­νο του αρ­μό­διου τμή­μα­τος της δη­μο­τι­κής ενό­τη­τας που χει­ρί­ζε­ται τις άδειες επι­χει­ρή­σε­ων, καθώς και από τον αρ­μό­διο αντι­δή­μαρ­χο. Για τον λόγο αυτό δια­τά­χθη­κε η δια­βί­βα­ση αντι­γρά­φων της δι­κο­γρα­φί­ας στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου, ώστε να διε­ρευ­νη­θούν εν­δε­χό­με­νες ποι­νι­κές ευ­θύ­νες τους για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, αλλά και να εξε­τα­στεί στο νέο αυτό πλαί­σιο η πι­θα­νό­τη­τα ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας από τον επι­χει­ρη­μα­τία, με χρόνο τέ­λε­σης τον Νο­έμ­βριο του 2021.

Η συλ­λο­γι­στι­κή που δια­τυ­πώ­θη­κε τότε ήταν κα­θα­ρή. Αν η Επι­τρο­πή είχε λάβει γνώση ότι το ακί­νη­το εμ­φα­νι­ζό­ταν ως συ­νο­λι­κά πα­ρά­νο­μο σε πο­λε­ο­δο­μι­κό και χω­ρο­τα­ξι­κό επί­πε­δο και ότι δεν επρό­κει­το μόνο για νε­ό­τε­ρες, ήσ­σο­νος ση­μα­σί­ας κα­τα­σκευ­ές, τότε η από­φα­σή της πι­θα­νό­τα­τα θα ήταν δια­φο­ρε­τι­κή και θα είχε οδη­γή­σει σε ανά­κλη­ση άδειας και σφρά­γι­ση. Η μη δια­βί­βα­ση του εγ­γρά­φου ανα­δεί­χθη­κε έτσι ως η κομ­βι­κή πα­ρά­λει­ψη που άξιζε να ελεγ­χθεί.

Η δι­κο­γρα­φία που προ­έ­κυ­ψε από τη δια­βί­βα­ση οδη­γεί πλέον στο ακρο­α­τή­ριο 2 πρό­σω­πα. Για τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο η κα­τη­γο­ρία αφορά την πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, δη­λα­δή τη μη προ­ώ­θη­ση του κρί­σι­μου εγ­γρά­φου προς το αρ­μό­διο συλ­λο­γι­κό όρ­γα­νο που έπρε­πε να απο­φα­σί­σει για την τύχη της άδειας λει­τουρ­γί­ας. Από τα 2 υπη­ρε­σια­κά και αι­ρε­τά πρό­σω­πα για τα οποία ζη­τή­θη­κε η διε­ρεύ­νη­ση ευ­θυ­νών, στο πι­νά­κιο της συ­γκε­κρι­μέ­νης δι­κα­σί­μου εμ­φα­νί­ζε­ται 1, χωρίς από τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία να διευ­κρι­νί­ζε­ται η τύχη του σκέ­λους που αφορά το δεύ­τε­ρο πρό­σω­πο.

Για τον επι­χει­ρη­μα­τία η κα­τη­γο­ρία της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας επα­νέρ­χε­ται, αυτή τη φορά όχι σε σχέση με τα μέλη της Επι­τρο­πής, αλλά σε σχέση με την υπη­ρε­σια­κή πα­ρά­λει­ψη. Το δι­κα­στή­ριο θα κλη­θεί να κρί­νει αν φέ­ρε­ται να προ­κά­λε­σε ή να εν­θάρ­ρυ­νε τη μη δια­βί­βα­ση του εγ­γρά­φου, ώστε η Επι­τρο­πή να απο­φα­σί­σει χωρίς πλήρη ει­κό­να της πο­λε­ο­δο­μι­κής και χω­ρο­τα­ξι­κής κα­τά­στα­σης του ακι­νή­του. Ση­μειώ­νε­ται ότι πρό­κει­ται για κα­τη­γο­ρί­ες που πα­ρα­μέ­νουν υπό δι­κα­στι­κή κρίση και οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δια­τη­ρούν το τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας μέχρι την έκ­δο­ση από­φα­σης.

Το ιστο­ρι­κό ενός ακι­νή­του με πρω­τό­κολ­λα από το 2010

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης εκτεί­νε­ται πολύ πριν από το 2021. Το 2010 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε αυ­το­ψία από κτη­μα­τι­κή υπη­ρε­σία, με δια­πί­στω­ση αυ­θαί­ρε­της κα­τά­λη­ψης κοι­νο­χρή­στου χώρου αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας και χρη­μα­τι­κή απο­τί­μη­ση της αυ­θαί­ρε­της χρή­σης σε βάθος χρό­νου. Παρά ταύτα, ο Δήμος χο­ρή­γη­σε το 2011 άδεια λει­τουρ­γί­ας για επι­χεί­ρη­ση με αντι­κεί­με­νο δρα­στη­ριό­τη­τας τύπου σνακ μπαρ θε­ρι­νής πε­ριό­δου.

Το 2018 δια­πι­στώ­θη­καν νέες αυ­θαί­ρε­τες ερ­γα­σί­ες, με σή­μα­τα δια­κο­πής ερ­γα­σιών τόσο από την αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία όσο και από την Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης του Δήμου. Η υπό­θε­ση απέ­κτη­σε επι­πλέ­ον βα­ρύ­τη­τα επει­δή το κα­τά­στη­μα φέ­ρε­ται να βρί­σκε­ται εντός κη­ρυγ­μέ­νου αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου. Στη συ­νέ­χεια, η αρ­μό­δια αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία εμ­φα­νί­ζε­ται να ζή­τη­σε ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας, ενώ υπη­ρε­σια­κό γρα­φείο της δη­μο­τι­κής ενό­τη­τας ενη­μέ­ρω­σε την Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής για ου­σιώ­δη τρο­πο­ποί­η­ση των όρων λει­τουρ­γί­ας, προ­κει­μέ­νου να απο­φα­σί­σει για την τύχη της άδειας. Η Επι­τρο­πή κα­τέ­λη­ξε τότε σε από­φα­ση μη ανά­κλη­σης, με αι­τιο­λο­γία που απο­δί­δε­ται στην απο­κα­τά­στα­ση των πρό­σφα­των αυ­θαι­ρε­σιών. Η ει­σαγ­γε­λι­κή ανά­γνω­ση, ωστό­σο, διέ­κρι­νε 2 επί­πε­δα. Άλλο οι νε­ό­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις που μπο­ρούν να απο­κα­τα­στα­θούν και άλλο η συ­νο­λι­κή πο­λε­ο­δο­μι­κή και χω­ρο­τα­ξι­κή νο­μι­μό­τη­τα του κτι­ρια­κού κε­λύ­φους και της κα­τά­λη­ψης του αι­για­λού, ζή­τη­μα που απα­σχο­λού­σε τις αρχές ήδη από το 2010. Ακρι­βώς αυτή η δεύ­τε­ρη διά­στα­ση, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, δεν έφτα­σε ποτέ στα μέλη του συλ­λο­γι­κού ορ­γά­νου και αυτό είναι το κενό που κα­λεί­ται να φω­τί­σει η δίκη της Τε­τάρ­της.