Αυθαίρετα σε παραλίες: Νέες έγγραφες εξηγήσεις από τα μέλη της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής

• Δίνουν εξη­γή­σεις για 5η συνεχή φορά

Συμπλη­ρω­μα­τι­κές έγγρα­φες εξη­γή­σεις ξεκί­νη­σαν από χθες να δίνουν ενώπιον της Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου 11 μέλη της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής του Δήμου Ρόδου, ως ύποπτοι για παρά­βαση καθή­κο­ντος και παρα­βά­σεις της νομο­θε­σίας περί αυθαί­ρε­της δόμησης.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως συνέ­χεια της προ­κα­ταρ­κτι­κής έρευνας που δια­τά­χθηκε μετά από καταγ­γε­λία που υπο­γρά­φε­ται από άγνωστο πρόσωπο με το όνομα «Μιχάλης Παπα­δό­που­λος».

Όπως είχε ανα­φέ­ρει η «δημο­κρα­τική», η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου παρήγ­γειλε προ­κα­ταρ­κτική εξέταση προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θεί η ευθύνη των μελών της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής στην ανέ­γερση και λει­τουρ­γία αυθαί­ρε­των κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στο παρα­λιακό μέτωπο της πόλης της Ρόδου.

Στο πλαίσιο της έρευνας, η Πται­σμα­το­δί­κης έχει ήδη συλ­λέ­ξει έγγραφα από αρμό­διες υπη­ρε­σίες, όπως η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου, η Εφορεία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων και η Πολε­ο­δο­μία Ρόδου.

Η έρευνα επι­κε­ντρώ­νε­ται σε πολι­τικά πρόσωπα, ενώ η Επι­τροπή έχει αρμο­διό­τητα μόνο για τη σφρά­γιση κατα­στη­μά­των και όχι για τη νομι­μό­τητα των κατα­σκευών.

Η εν λόγω έρευνα βασί­ζε­ται σε καταγ­γε­λία που, όπως προ­κύ­πτει, έγινε ανώνυμα από άγνωστο πρόσωπο, γεγονός που έχει εγείρει νομικές ενστά­σεις. Σύμφωνα με τη νομο­θε­σία, οι ανώ­νυ­μες καταγ­γε­λίες δεν μπορούν να απο­τε­λούν βάση για ποι­νι­κές δια­δι­κα­σίες, εκτός εάν συντρέ­χουν συγκε­κρι­μέ­νοι και εξαι­ρε­τι­κοί λόγοι, οι οποίοι δεν φαί­νε­ται να αιτιο­λο­γού­νται στην παρούσα περί­πτωση.

Οι εμπλε­κό­με­νοι στην υπόθεση υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι υπη­ρε­σίες του Δήμου είναι αρμό­διες για την κατά­θεση σχε­τι­κών ειση­γή­σεων στην Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής, προτού αυτή απο­φα­σί­σει επί θεμάτων. Από τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε, δια­πι­στώ­θηκε ότι ουδέ­ποτε κατα­τέ­θηκε τέτοια εισή­γηση για τις συγκε­κρι­μέ­νες κατα­σκευές.

Εχουν ήδη σχη­μα­τι­στεί του­λά­χι­στον πέντε δικο­γρα­φίες για το ίδιο θέμα (Α2022/3211, Α2022/3776, Α2022/4187, Γ2022/4756 και Γ2024/3710). Η επα­να­λαμ­βα­νό­μενη κλήση σε εξη­γή­σεις για την ίδια υπόθεση δημιουρ­γεί νομικό προη­γού­μενο που θα μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ως εκκρε­μο­δι­κία, δηλαδή την απα­γό­ρευση της παράλ­λη­λης διε­ρεύ­νη­σης της ίδιας αξιό­ποι­νης πράξης από δια­φο­ρε­τι­κές δικο­γρα­φίες.

Οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης κ.κ. Ανα­στα­σία Παπα­νι­κο­λάου και Μιχάλης Καρα­γιάν­νης υπο­γραμ­μί­ζουν ότι, βάσει του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, αν μία ποινική δίωξη έχει ήδη ασκηθεί για συγκε­κρι­μένη πράξη, τότε οποια­δή­ποτε νεότερη δια­δι­κα­σία για την ίδια υπόθεση καθί­στα­ται άκυρη και θα πρέπει να τεθεί στο αρχείο.

Από τα στοι­χεία που έχουν κατα­τε­θεί στη δικο­γρα­φία, προ­κύ­πτει ότι η Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων και Τεχνι­κών Έργων Δωδε­κα­νή­σου δεν δια­πί­στωσε καμία παρά­βαση, ενώ για ορι­σμένα κατα­στή­ματα που εντο­πί­στη­καν παρα­τυ­πίες, οι φάκελοι ήταν ελλι­πείς ή οι επι­χει­ρή­σεις είχαν συμ­μορ­φω­θεί με τις υπο­δεί­ξεις των αρχών.

Επι­πλέον, οι δικη­γό­ροι των αιρετών υπο­γραμ­μί­ζουν ότι η Εισαγ­γε­λία δεν έχει ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα ποια καθή­κο­ντα παρέ­βη­σαν τα μέλη της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής ούτε πώς ακριβώς στοι­χειο­θε­τεί­ται η κατη­γο­ρία της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος. Η έλλειψη σαφούς περι­γρα­φής της αξιό­ποι­νης πράξης δυσχε­ραί­νει την υπε­ρά­σπιση των κατη­γο­ρου­μέ­νων, καθι­στώ­ντας τη δια­δι­κα­σία δικο­νο­μικά προ­βλη­μα­τική.

Βάσει όλων των παρα­πάνω, οι νομικοί εκπρό­σω­ποι των εμπλε­κο­μέ­νων ζητούν την άμεση αρχειο­θέ­τηση της υπό­θε­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν υπάρχει καμία τεκ­μη­ριω­μένη ένδειξη τέλεσης αξιό­ποι­νων πράξεων.

Παράλ­ληλα, τονί­ζουν ότι η Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής λει­τουρ­γεί βάσει συγκε­κρι­μέ­νου κανο­νι­σμού και δεν έχει αρμο­διό­τητα να απο­φα­σί­ζει για τη νομι­μό­τητα των κατα­σκευών, καθώς αυτό είναι απο­κλει­στική ευθύνη των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών.