Πάνω από 7,1 εκατ. θάνατοι ετησίως λόγω του τσιγάρου -Νέος παγκόσμιος «Άτλαντας Καπνού»

Ξεπέ­ρα­σαν, με συντη­ρη­τι­κές μάλιστα εκτι­μή­σεις, τα 7,1 εκα­τομ­μύ­ρια οι θάνατοι διεθνώς το 2016, λόγω του καπνί­σμα­τος (5,1 εκατ. άνδρες και 2 εκατ. γυναί­κες). Από την άλλη, τα συν­δυα­σμένα ετήσια κέρδη των μεγα­λύ­τε­ρων καπνο­βιο­μη­χα­νιών του κόσμου υπε­ρέ­βη­σαν τα 62,27 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια.

Αυτό σημαί­νει ότι στον θάνατο κάθε καπνι­στή αντι­στοι­χούν κέρδη περίπου 9.730 δολα­ρίων, σύμφωνα με τον νέο -έκτο κατά σειρά- παγκό­σμιο «Άτλαντα Καπνού», που δόθηκε στη δημο­σιό­τητα στο πλαίσιο του 17ου Παγκό­σμιου Συνε­δρίου «Για τον Καπνό ή την Υγεία» στη Νότια Αφρική.

Η νέα έκδοση του Άτλαντα της Αμε­ρι­κα­νι­κής Αντι­καρ­κι­νι­κής Εται­ρείας δείχνει ότι η βιο­μη­χα­νία προ­ϊ­ό­ντων καπνού έχει βάλει ως στόχο τους πλη­θυ­σμούς στις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Μέσης Ανα­το­λής, όπου οι άνθρω­ποι δεν προ­στα­τεύ­ο­νται στον ίδιο βαθμό από αντι­κα­πνι­στι­κούς νόμους.

Οι περισ­σό­τε­ροι από τους 7,1 εκα­τομ­μύ­ρια θανά­τους ετησίως οφεί­λο­νται στο ενερ­γη­τικό κάπνι­σμα, ενώ ένα ποσοστό γύρω στο 12% (περίπου 884.000 θάνατοι) σχε­τί­ζο­νται με το παθη­τικό κάπνι­σμα.

«Κάθε θάνατος από τον καπνό θα μπο­ρούσε να απο­φευ­χθεί και κάθε κυβέρ­νηση έχει τη δύναμη να μειώσει το ανθρώ­πινο και οικο­νο­μικό κόστος της επι­δη­μίας καπνού» δήλωσε ο επι­κε­φα­λής ερευ­νη­τής Δρ Τζέφρι Ντρόουπ, αντι­πρό­ε­δρος της Αμε­ρι­κα­νι­κής Αντι­καρ­κι­νι­κής Εται­ρείας.

Ο Δρ Νιλ Σλού­γκερ επε­σή­μανε ότι «ο καπνός προ­κα­λεί βλάβη σε κάθε στάδιο του κύκλου της ζωής του, από την καλ­λιέρ­γεια έως την διάθεσή του. Συν­δέ­ε­ται με έναν ολοένα αυξα­νό­μενο κατά­λογο ασθε­νειών, επι­βα­ρύ­νει τα συστή­ματα υγείας και επι­δει­νώ­νει τη φτώχεια, ιδίως όταν αρρω­σταί­νει λόγω του καπνί­σμα­τος και πεθαί­νει ο στυ­λο­βά­της ενός νοι­κο­κυ­ριού».

Σύμφωνα με τον «Άτλαντα», η ενερ­γη­τική χρήση καπνού και η παθη­τική έκθεση των ανθρώ­πων σε αυτόν κοστί­ζει στην παγκό­σμια οικο­νο­μία πάνω από δύο τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια κάθε χρόνο, σχεδόν το 2% του παγκό­σμιου ΑΕΠ.

Περισ­σό­τε­ροι από 1,1 δισε­κα­τομ­μύ­ριο άνθρω­ποι είναι καπνι­στές σήμερα, από τους οποίους πάνω από 80% ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισο­δή­μα­τος (ανάλογο είναι και το ποσοστό αυτών των χωρών στους συνο­λι­κούς θανά­τους λόγω καπνού).

Εξαι­τίας των στο­χευ­μέ­νων και επι­θε­τι­κών προ­σπα­θειών μάρ­κε­τινγκ από τις καπνο­βιο­μη­χα­νίες, μόνο στην υπο­σα­χά­ρια Αφρική η κατα­νά­λωση καπνού έχει αυξηθεί κατά 52% μεταξύ 1980-2016, από 164 σε 250 δισε­κα­τομ­μύ­ρια τσιγάρα. Σε χώρες όπως η Νιγηρία, η Αιθιο­πία και η Σενε­γάλη το κάπνι­σμα είναι πια συχνό­τερο μεταξύ των νέων παρά μεταξύ των ενη­λί­κων.

Ο «Άτλα­ντας» τάσ­σε­ται υπέρ της αύξησης των φόρων στα προ­ϊ­ό­ντα καπνού, θεω­ρώ­ντας ότι με αυτό τον τρόπο θα σωθούν εκα­τομ­μύ­ρια ζωές. Το βασικό, σύμφωνα με τους ερευ­νη­τές, είναι «να υπάρξει η πολι­τική βούληση».

ΒΗΜΑ