in.gr: “Το λουκέτο φαίνεται πλέον αναπόφευκτο”

“Το λου­κέ­το στο in.gr, όπως και στα άλλα μέσα του ΔΟΛ, φαί­νε­ται πλέον ανα­πό­φευ­κτο λόγω αδυ­να­μί­ας λει­τουρ­γί­ας του και μόνο μία κί­νη­ση που θα ανα­τρέ­πει τα μέχρι στιγ­μής δε­δο­μέ­να μπο­ρεί να το απο­τρέ­ψει”.

Τα πα­ρα­πά­νω ανα­φέ­ρει το ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κό site στην κε­ντρι­κή του σε­λί­δα, εκ­φρά­ζο­ντας την ελ­πί­δα “να εκ­δη­λω­θεί αυτή η κί­νη­ση. Το in.gr θέλει να πα­ρα­μεί­νει η home page στην ενη­μέ­ρω­σή σας”.

Ολό­κλη­ρο το κεί­με­νο:

“Το in.gr και η ασφυ­ξία στην οποία οδη­γεί­ται

Το in.gr δεν απευ­θύν­θη­κε ποτέ μέχρι σή­με­ρα στους ανα­γνώ­στες του σε πρώτο ενικό. Το κάνει για πρώτη φορά τώρα, λί­γους μήνες πριν συ­μπλη­ρώ­σει τα 18 του χρό­νια, σε μία δύ­σκο­λη στιγ­μή που μαζί με τα άλλα μέσα του ΔΟΛ οδη­γεί­ται σε ασφυ­ξία.

Σε ένα δια­δι­κτυα­κό πε­ρι­βάλ­λον όπου η “κοι­νο­το­πία του κακού” είναι το μέτρο, το in.gr προ­σπά­θη­σε –και ομο­λο­γου­μέ­νως πέ­τυ­χε- να γίνει όλα αυτά τα χρό­νια το ση­μείο ανα­φο­ράς για την έγκυ­ρη ενη­μέ­ρω­ση, στοι­χείο που δια­τή­ρη­σε αναλ­λοί­ω­το από την πρώτη μέρα λει­τουρ­γί­ας του μέχρι σή­με­ρα και εκτι­μή­θη­κε από τα εκα­τομ­μύ­ρια ανα­γνω­στών του κάθε μήνα. Είναι η home page της ενη­μέ­ρω­σής τους. Αυτό δεί­χνουν τα στοι­χεία επι­σκε­ψι­μό­τη­τας που το κα­τα­τάσ­σουν στις κο­ρυ­φαί­ες προ­τι­μή­σεις του κοι­νού στη δια­δι­κτυα­κή ενη­μέ­ρω­ση.

Η επι­τυ­χία αυτή δεν είναι τυ­χαία: Αναμ­φί­βο­λα, τα εύ­ση­μα ανή­κουν κατά κύριο λόγο στους ερ­γα­ζό­με­νούς του, δη­μο­σιο­γρά­φους και τε­χνι­κούς. Οι ίδιοι αν­θρω­ποι που παρ’ όλο πα­ρα­μέ­νουν για έβδο­μο μήνα απλή­ρω­τοι, χρη­μα­το­δο­τούν με την ερ­γα­σία τους και τα έξοδα με­τά­βα­σής τους στον ερ­γα­σια­κό χώρο τη λει­τουρ­γία του in.gr, υπη­ρε­τώ­ντας την ενη­μέ­ρω­ση και προ­α­σπί­ζο­ντας ένα δη­μιούρ­γη­μα που, για όσους εί­χα­με την τύχη, να το υπη­ρε­τή­σου­με απο­τε­λεί έργο ζωής.

Το in.gr έχει συ­ναί­σθη­ση της βα­ριάς κλη­ρο­νο­μιάς που κου­βα­λά­ει. Είναι η συ­νέ­χεια σε μία μακρά αλυ­σί­δα από βα­ρείς και ιστο­ρι­κούς τί­τλους, όπως Το Βήμα, Τα Νέα, τις Επο­χές, τον Οι­κο­νο­μι­κό Τα­χυ­δρό­μο και αμέ­τρη­τες άλλες εκ­δό­σεις που αφή­σαν ανε­ξί­τη­λα τα ίχνη τους στη σύγ­χρο­νη Ιστο­ρία μας. Είναι ο κρί­κος που συ­νέ­δε­σε ένα πα­ρα­δο­σια­κό συ­γκρό­τη­μα Τύπου με το μέλ­λον της δη­μο­σιο­γρα­φί­ας και τον ανε­ξά­ντλη­το κόσμο του Internet.

Ο ΔΟΛ συ­νο­λι­κά και κατ’ επέ­κτα­ση το in.gr βρί­σκο­νται στο τέλος μιας πο­ρεί­ας. Έφθα­σε η στιγ­μή που όλοι κρί­νο­νται: οι τρά­πε­ζες, η ιδιο­κτη­σία του ΔΟΛ και οι πο­λι­τι­κοί. Όλοι βρί­σκο­νται ενώ­πιον των ευ­θυ­νών τους.

Η χθε­σι­νή από­φα­ση του Πρω­το­δι­κεί­ου επι­σφρά­γι­σε την ασφυ­ξία που μας επε­βλή­θη. Με την από­φα­ση αυτή κλεί­νει η οδός εν­διά­με­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης του ιστο­ρι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος, που θα επέ­τρε­πε τη στοι­χειώ­δη λει­τουρ­γία του, την έκ­δο­ση δη­λα­δή των εντύ­πων του, την ενη­μέ­ρω­ση των δι­κτυα­κών του τόπων και τη λει­τουρ­γία του ρα­διο­φω­νι­κού σταθ­μού, μέχρι την τε­λι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση από τις τρά­πε­ζες.

Σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό του δι­κα­στη­ρί­ου, “θα μεί­νει αμε­τά­βλη­τη η πε­ριου­σια­κή κα­τά­στα­ση” του ΔΟΛ. Ωστό­σο, είναι γνω­στόν τοις πάσι πως η πε­ριου­σία του ΔΟΛ είναι τα μέσα του. Είναι απο­ρί­ας άξιον πώς θα κα­τα­φέ­ρουν οι τρά­πε­ζες να κρα­τή­σουν αμε­τά­βλη­τη την πε­ριου­σια­κή κα­τά­στα­ση της εται­ρεί­ας χωρίς να λει­τουρ­γούν τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Προ­φα­νώς, δεν πεί­θουν και προ­φα­νώς η απά­ντη­ση στο ποιο είναι το ζη­τού­με­νο πρέ­πει να ανα­ζη­τη­θεί αλλού.

Πα­ράλ­λη­λα, οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον ΔΟΛ μπο­ρούν -αν μη τι άλλο- να είναι υπε­ρή­φα­νοι για την ευ­ρεία συ­ναί­νε­ση που προ­κά­λε­σαν. Κυ­βέρ­νη­ση, αντι­πο­λί­τευ­ση, τρά­πε­ζες, “κο­ρά­κια” της αγο­ράς, κολ­λη­μέ­να τρολ, πλη­ρω­μέ­νοι (;) ή απλή­ρω­τοι κα­λο­θε­λη­τές όλοι βρέ­θη­καν, για τους δι­κούς τους λό­γους ο κα­θέ­νας, στην ίδια πλευ­ρά… Υπό συν­θή­κες ομα­λό­τη­τας αυτό θα ήταν πα­ρά­ση­μο τιμής για έναν δη­μο­σιο­γρά­φο.

Το λου­κέ­το στο in.gr, όπως και στα άλλα μέσα του ΔΟΛ, φαί­νε­ται πλέον ανα­πό­φευ­κτο λόγω αδυ­να­μί­ας λει­τουρ­γί­ας του και μόνο μία κί­νη­ση που θα ανα­τρέ­πει τα μέχρι στιγ­μής δε­δο­μέ­να μπο­ρεί να το απο­τρέ­ψει.

Ελ­πί­ζου­με να εκ­δη­λω­θεί αυτή η κί­νη­ση. Το in.gr θέλει να πα­ρα­μεί­νει η home page στην ενη­μέ­ρω­σή σας”.

capital.gr