Αναβλήθηκε η δίκη για τη λυματολάσπη – Υπό κατηγορίαν παράγοντες της ΔΕΥΑΡ

Για την 5η Απρι­λί­ου 2017 ανα­βλή­θη­κε χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η δίκη με κα­τη­γο­ρού­με­νους τους κ.κ. Μα­νώ­λη Δια­κο­μα­νώ­λη, Πα­να­γιώ­τη Κα­ρα­βό­λια, Γε­ώρ­γιο Υψη­λά­ντη και Γ. Κω­στα­ρί­δη, μέλη της πρώην διοί­κη­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου, για πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές πα­ρα­βά­σεις και συ­γκε­κρι­μέ­να για την ενα­πό­θε­ση ακα­τέρ­γα­στης λυµατο­λά­σπης από την επε­ξερ­γα­σία των ακα­θάρ­των στην πε­ριο­χή «Λούκα» του πρώην Δήµου Καλ­λι­θέ­ας, σε µικρή από­στα­ση από ποταµό που εκ­βάλ­λει στο Φα­λη­ρά­κι.

Ο πρώην δήµαρχος Καλ­λι­θέ­ας κ. Γιάν­νης Ια­τρί­δης είχε κα­τα­στή­σει σαφές ότι η ΔΕΥΑΡ που είναι υπεύ­θυ­νη για τη λει­τουρ­γία του βιο­λο­γι­κού, δεν κα­τόρ­θω­σε, παρά τις προ­σπά­θειες που κα­τα­βλή­θη­καν επί δηµαρ­χί­ας Χατζή Χα­τζηευ­θυµίου, να κα­τα­σκευά­σει το έργο για την επε­ξερ­γα­σία της λυµατο­λά­σπης και τη µετα­τρο­πή της σε τέφρα.

Η πα­ρα­γόµενη λυµατο­λά­σπη από τον βιο­λο­γι­κό της Ρόδου κα­τέ­λη­γε, όπως κα­τάγ­γει­λε ο κ. Ια­τρί­δης, σε πα­ρά­νοµους ΧΑΔΑ στ’ Αφά­ντου, στην Κάµειρο, στη Νότια Ρόδο και στον Αρ­χάγ­γε­λο και µετά τη δια­κο­πή της λει­τουρ­γί­ας τους ενα­πο­τί­θε­το πλέον στην πε­ριο­χή «Λούκα».

Ο κ. Ια­τρί­δης έκανε λόγο για µια “το­ξι­κή βόµβα” για το πε­ρι­βάλ­λον και την υγεία των πο­λι­τών, εκ­φρά­ζο­ντας µάλι­στα τον φόβο ότι µε τις πρώ­τες βρο­χές η ρύ­παν­ση θα κα­τέ­λη­γε από τους ποταµούς στη θά­λασ­σα του Φα­λη­ρα­κί­ου.

Την άποψη ότι η λυµατο­λά­σπη που πα­ρά­γε­ται από την µονάδα του βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρισµού στο «Βόδι» και απορ­ρί­πτε­ται ανε­ξέ­λεγ­κτα στην πε­ριο­χή «Λούκα» στην Καλ­λι­θέα δεν είναι επι­βλα­βής για το πε­ρι­βάλ­λον, εξέ­φρα­σαν, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι.

Με­τα­ξύ άλλων ενηµέρω­σαν ατύ­πως ότι η πα­ρα­γόµενη από τον βιο­λο­γι­κό λυµατο­λά­σπη αφυ­δα­τώ­νε­ται και δεν είναι το­ξι­κή ούτε και πε­ριέ­χει βαρέα µέταλ­λα διότι στο δί­κτυο απο­χέ­τευ­σης της Ρόδου δεν είναι συν­δε­δεµένες βιοµηχα­νί­ες, όπως συ­νέ­βαι­νε στη Ψυ­τάλ­λεια. Επεσήµαναν πιο πέρα ότι πε­ριέ­χει πα­θο­γό­νους ορ­γα­νισµούς, ότι η οσµή της είναι δυ­σά­ρε­στη αλλά θε­ω­ρούν ότι δεν προ­κα­λεί βλά­βες στην υγεία.

Τό­νι­σαν δε ότι ανα­γκά­στη­κε η επι­χεί­ρη­ση να την ενα­πο­θέ­τει αρ­χι­κά σε χωµατε­ρές και εν συ­νε­χεία στην πε­ριο­χή «Λούκα» επει­δή δεν υπάρ­χει νοµικό πλαί­σιο στην Ελ­λά­δα που να προ­βλέ­πει άλλως και επει­δή έτσι είχαν απο­φα­σί­σει οι 10 δήµαρχοι του νη­σιού.

Επι­πλέ­ον επεσήµαναν ότι η άδεια πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων που είχε εκ­δο­θεί το 1983 για τον βιο­λο­γι­κό στο «Βόδι» δεν πε­ριε­λάµβανε µονάδα επε­ξερ­γα­σί­ας της λυµατο­λά­σπης καθώς κάτι τέ­τοιο δεν προ­βλε­πό­ταν τότε.

Όπως εξή­γη­σαν, ο βιο­λο­γι­κός της Ρόδου, όπως και όλοι οι βιο­λο­γι­κοί του νη­σιού (δηµόσιοι και ιδιω­τι­κοί) επε­ξερ­γά­ζο­νται λύµατα που απο­δί­δουν στο πε­ρι­βάλ­λον δύο πράγµατα, κα­θα­ρισµένο νερό και αδρα­νο­ποιηµένη ιλύ (λυµατο­λά­σπη) ή αλ­λιώς βιο­στε­ρεά, όπως ανα­φέ­ρο­νται στη διε­θνή βι­βλιο­γρα­φία.

Η ιλύς έχει σί­γου­ρα δυ­σά­ρε­στη όψη και οσµή, αλλά δεν είναι a priori επι­κίν­δυ­νο από­βλη­το. Δια­θέ­τει κά­ποιους πα­θο­γό­νους ορ­γα­νισµούς που σε ανάµιξη µε υδρά­σβε­στο ή µε έκ­θε­ση σε υψηλή θερµοκρα­σία εξου­δε­τε­ρώ­νο­νται και εν­δε­χοµένως βαρέα µέταλ­λα.

Μέχρι και το 2003, η ιλύς δια­τί­θε­το στη χωµατερή της Ρόδου, στο Τσα­ΐ­ρι. Τον Φε­βρουά­ριο του 2004, η χωµατερή έκλει­σε και άνοι­ξε ο ΧΥΤΑ, στον οποίο βέ­βαια δεν µπο­ρού­σε να ενα­πο­τε­θεί λόγω των µηχα­νι­κών της κυ­ρί­ως ιδιο­τή­των (ρευ­στή).