ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Παπαστεργίου: Από 1η Ιανουαρίου το όριο των 15 ετών στα social media

news room 13 λεπτά ανάγνωση
ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Ελλάδα έχει προ­χω­ρή­σει σε πρω­το­βου­λίες για την ψηφιακή ενη­λι­κί­ωση, με στόχο την προ­στα­σία των ανη­λί­κων στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.
  • Η κυβέρ­νηση προ­γραμ­μα­τί­ζει την εφαρ­μογή ηλι­κια­κού ορίου 15 ετών από την 1η Ιανουα­ρίου 2027, ενώ η Ευρώπη δια­μορ­φώ­νει ειδικά πλαίσια για ηλικίες 13 έως 15 ετών.
  • Ο υπουρ­γός Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης, Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου, τονίζει τη σημασία της επα­λή­θευ­σης ηλικίας μέσω του Kids Wallet, που προ­στα­τεύει τα προ­σω­πικά δεδο­μένα.
  • Η Ελλάδα επι­λέ­γει να προ­χω­ρή­σει άμεσα με την εθνική νομο­θέ­τηση, ανε­ξάρ­τητα από την ολο­κλή­ρωση της ευρω­παϊ­κής δια­δι­κα­σίας, για να δια­σφα­λί­σει την ασφά­λεια των παιδιών στο ψηφιακό περι­βάλ­λον.

Η Ελλάδα είχε ανοίξει τη συζή­τηση για την «ψηφιακή ενη­λι­κί­ωση» πριν το ζήτημα της προ­στα­σίας των ανη­λί­κων στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης λάβει τη σημε­ρινή ευρω­παϊκή διά­σταση. Από την πρώτη πολι­τική παρέμ­βαση του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη στη Γενική Συνέ­λευση των Ηνω­μέ­νων Εθνών πριν από περίπου δύο χρόνια, μέχρι την ανά­πτυξη του Kids Wallet και την πρόταση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για το EU Kids Act, η συζή­τηση μετα­κι­νή­θηκε από το αν χρειά­ζε­ται να υπάρξει ηλι­κιακό όριο, στο πώς αυτό μπορεί να εφαρ­μο­στεί στην πράξη χωρίς να δημιουρ­γού­νται νέοι κίν­δυ­νοι για τα προ­σω­πικά δεδο­μένα των χρηστών.

Το νέο βήμα είναι πλέον η εθνική νομο­θέ­τηση με την κυβέρ­νηση να προωθεί την εφαρ­μογή του ορίου των 15 ετών από την 1η Ιανουα­ρίου 2027. Την ίδια ώρα σε ευρω­παϊκό επίπεδο, δια­μορ­φώ­νε­ται ένα πλαίσιο που προ­βλέ­πει δια­φο­ρε­τική προ­σέγ­γιση για τις ηλικίες 13 έως 15 ετών με πρό­σβαση σε ειδικά δια­μορ­φω­μένα περι­βάλ­λο­ντα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και αυξη­μέ­νους περιο­ρι­σμούς ως προς τον τρόπο λει­τουρ­γίας τους.

Σε συνέ­ντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων με αφορμή την παρου­σί­αση -μαζί με τον υπουργό επι­κρα­τείας ‘Ακη Σκέρτσο- του νέου πλαι­σίου στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο, ο υπουρ­γός Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης και Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου περι­γρά­φει τη δια­δρομή από τις πρώτες ελλη­νι­κές πρω­το­βου­λίες μέχρι το ευρω­παϊκό πλαίσιο και εξηγεί γιατί η Ελλάδα επι­λέ­γει να προ­χω­ρή­σει τώρα χωρίς να περι­μέ­νει την ολο­κλή­ρωση της ευρω­παϊ­κής νομο­θε­τι­κής δια­δι­κα­σίας.

Ο κ. Παπα­στερ­γίου ανα­φέ­ρε­ται ανα­λυ­τικά στον τρόπο με τον οποίο θα γίνεται η επα­λή­θευση ηλικίας επι­ση­μαί­νο­ντας ότι το Kids Wallet δεν επι­στρέ­φει την ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σης ή άλλα στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας αλλά μόνο μια ένδειξη για το αν ο χρήστης βρί­σκε­ται πάνω ή κάτω από το εκά­στοτε ηλι­κιακό όριο. Παράλ­ληλα, εξηγεί γιατί θεωρεί ότι η ευθύνη δεν μπορεί να είναι ισο­με­ρώς κατα­νε­μη­μένη μεταξύ πλατ­φορ­μών και γονέων. Μιλά για την ανάγκη ενη­μέ­ρω­σης των οικο­γε­νειών και περι­γρά­φει τις επι­πτώ­σεις που μπορεί να έχει η εθι­στική σχε­δί­αση των ψηφια­κών υπη­ρε­σιών στα παιδιά, ενώ ανα­φέ­ρε­ται και στην ευρω­παϊκή δια­δι­κα­σία επι­βο­λής των κανόνων μέσω του Digital Services Act στον ρόλο της ΕΕΤΤ.

Ακο­λου­θεί η συνέ­ντευξη του Δημήτρη Παπα­στερ­γίου:

ΕΡ.: Η Ελλάδα είχε ανοίξει τη συζή­τηση για την «ψηφιακή ενη­λι­κί­ωση» πριν αυτή απο­κτή­σει τη σημε­ρινή ευρω­παϊκή διά­σταση. Ποια ήταν η δια­δρομή από τις ελλη­νι­κές πρω­το­βου­λίες μέχρι το EU KIDS Act και σε ποια σημεία υπάρχει σήμερα σύγκλιση;

ΑΠ.: Η Ελλάδα άνοιξε αυτή τη συζή­τηση πολύ νωρίς ακριβώς πριν από δύο χρόνια. Ήταν τότε που ο πρω­θυ­πουρ­γός από το βήμα των Ηνω­μέ­νων Εθνών μίλησε για την ανάγκη κοινής δράσης και κοινής λήψης μέτρων.

Δεν ήταν εύκολη αυτή η δια­δρομή. Χρειά­στηκε στη συνέ­χεια να βγούμε στην Ευρώπη να συζη­τή­σουμε και να παρου­σιά­σουμε τον τρόπο με τον οποίο εμείς φαντα­ζό­μα­σταν αυτά τα μέτρα. Αρκετά νωρίς, εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο, παρου­σιά­σαμε τον τρόπο με τον οποίο θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ένας μηχα­νι­σμός επι­βε­βαί­ω­σης ηλικίας γιατί αυτό ήταν ο «ελέ­φα­ντας στο δωμάτιο»: ο ισχυ­ρι­σμός των πλατ­φορ­μών ότι δεν μπο­ρού­σαν να είναι βέβαιες για την ηλικία ενός χρήστη.

Το Kids Wallet τόσο στην πρώτη του μορφή όσο και στην πιο πρό­σφατη ήταν αυτή η απά­ντηση. Γι’ αυτό και χαι­ρό­μα­στε γιατί σε όλο αυτό το διά­στημα συνερ­γα­ζό­με­νοι και με άλλα κράτη κατα­φέ­ραμε να ωθή­σουμε και να πιέ­σουμε την Ευρώπη προς αυτό το κείμενο το οποίο παρου­σιά­στηκε πριν από μερικές ημέρες με τις βασικές αρχές του EU KIDS Act.

Βέβαια από εδώ και πέρα, μένει για μεν την Ευρώπη να το ορι­στι­κο­ποι­ή­σει και για δε την Ελλάδα να προ­χω­ρή­σει στη νομο­θέ­τηση όπως ακριβώς είχαμε πει.

ΕΡ.: Ποια στοι­χεία της ελλη­νι­κής προ­σέγ­γι­σης θεω­ρείτε ότι επη­ρέ­α­σαν περισ­σό­τερο την ευρω­παϊκή συζή­τηση;

ΑΠ.: Θεωρώ ότι ήταν δύο τα βασικά σημεία. Το ένα ήταν η ηλικία της ψηφια­κής ενη­λι­κί­ω­σης όπου προσ­διο­ρί­στη­καν τα 15 χρόνια. Θέλω στη συνέ­χεια να εξηγήσω λίγο και το 13-15 που προ­τεί­νει η Ευρώπη.

Το δεύτερο και πάρα πολύ σημα­ντικό ήταν η προ­σέγ­γιση για την επι­βε­βαί­ωση ηλικίας. Το Kids Wallet δεν επι­στρέ­φει κανένα στοι­χείο παρά μόνο αν ένας χρήστης ή ένα παιδί είναι πάνω ή κάτω από τα 12 τα 13 ή τα 15 ανάλογα με τα όρια που τελικά θα τεθούν. Αυτή τη στιγμή φαί­νε­ται ότι το όριο είναι τα 15, με μια ενδιά­μεση κλίμακα για τις ηλικίες 13 έως 15.

Και τι σημαί­νει αυτό το 13-15; Κάποιος θα μπο­ρούσε να πει: «Μα εσείς λέγατε απο­κλει­σμό κάτω από τα 15 και η Ευρώπη το θέτει λίγο δια­φο­ρε­τικά». Η Ευρώπη δεν το θέτει δια­φο­ρε­τικά. Τι λέει; Ότι από τα 13 μέχρι τα 15 μπορούν τα παιδιά να έχουν μια πρώτη επαφή με κάποια μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Με αυτά που έχουμε σήμερα; Σε καμία περί­πτωση. Δεν δέχεται ούτε η Ευρώπη σε αυτή την πολύ ευαί­σθητη ηλικία των παιδιών στο γυμνά­σιο στην ουσία, να υπάρ­χουν social media, τα οποία θα έχουν εθι­στικό περιε­χό­μενο, θα επι­τρέ­πουν το συνεχές scrolling και θα λει­τουρ­γούν για άπειρες ώρες εκτός εάν κάποιος γονέας ρυθ­μί­σει το κινητό του παιδιού του σε λιγό­τε­ρες ώρες.

Αυτό λοιπόν, που λέει η Ευρώπη για τις ηλικίες 13 έως 15 είναι ότι ναι μπορούν να υπάρ­χουν κάποια social media χωρίς όμως, προ­σω­πι­κούς λογα­ρια­σμούς των παιδιών με κλει­δώ­ματα για το βράδυ, με μέγιστη χρήση μία ώρα την ημέρα και χωρίς ατε­λεί­ωτο scrolling.

‘Αρα ναι νομίζω πως η προ­σέγ­γισή μας στα δύο αυτά σημεία, επη­ρέ­ασε σε μεγάλο βαθμό και την ευρω­παϊκή λύση, την πρόταση για τη νομο­θέ­τηση του EU KIDS Act.

ΕΡ.: Γιατί επι­λέ­ξατε να προ­χω­ρή­σετε τώρα στη νομο­θέ­τηση του ορίου των 15 ετών από τη στιγμή που έχει ήδη ανα­κοι­νω­θεί η ευρω­παϊκή πρω­το­βου­λία;

ΑΠ.: Είναι ανα­γκαίο διότι η Ευρώπη ναι μεν ανα­κοί­νωσε τι προ­τί­θε­ται να κάνει όμως, από την πρόθεση μέχρι την ευρω­παϊκή νομο­θέ­τηση θα περά­σουν αρκετοί μήνες. Εμείς, θα πρέπει και μπο­ρούμε -αυτό δεν απα­γο­ρεύ­ε­ται από την Ευρώπη- να νομο­θε­τή­σουμε και μάλιστα να νομο­θε­τή­σουμε συμβατά με αυτά τα οποία η Ευρώπη είπε.

‘Αρα, θα πρέπει εμείς να πάρουμε τα μέτρα μας. Προ­φα­νώς, στην πορεία πιθανώς, θα τρο­πο­ποι­ή­σουμε σημειακά τη νομο­θε­σία. Όμως, το πρώτο και πολύ σημα­ντικό βήμα είναι μπροστά μας. Θα γίνει το επόμενο διά­στημα.

Είχαμε πει ότι θα το φέρουμε τον Αύγου­στο στη Βουλή. Μεσο­λά­βη­σαν όμως, όλες αυτές οι πλη­ρο­φο­ρίες για την επερ­χό­μενη πλέον ευρω­παϊκή πρω­το­βου­λία οπότε οφεί­λαμε να περι­μέ­νουμε αυτούς τους δύο μήνες.

Από την 1η Ιανουα­ρίου του 2027 ξεκι­νάμε και παράλ­ληλα συμ­με­τέ­χουμε πολύ πιο ενεργά πλέον γιατί υπάρχει και ένα κείμενο στο τραπέζι για την ευρω­παϊκή νομο­θέ­τηση έτσι ώστε πραγ­μα­τικά το EU KIDS Act να πιάσει και τα social media αλλά και το κομμάτι της τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης.

Γιατί και αυτό το κομμάτι θέλει ρύθμιση. Εκεί είναι πολύ επι­κίν­δυνο, ένα παιδί να ρωτάει οτι­δή­ποτε σε ένα μοντέλο τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης και να παίρνει προ­φα­νώς οποιεσ­δή­ποτε απα­ντή­σεις.

ΕΡ.: Πώς θα μετρή­σετε αν αυτή η πολι­τική πέτυχε; Τι θα πρέπει να έχει αλλάξει στην καθη­με­ρι­νό­τητα των παιδιών σε ένα ή δύο χρόνια για να πείτε ότι το μέτρο έχει απο­τέ­λε­σμα;

ΑΠ.: Έχει πραγ­μα­τικά ενδια­φέ­ρον να δούμε τι πέτυχε και τι δεν πέτυχε. Να δούμε το λεγό­μενο παρά­δειγμα της Αυστρα­λίας, γιατί εκεί δεν πήγε καλά. Δεν είναι όμως, η απόλυτα σωστή βάση.

Επι­τυ­χία είναι να βγούμε με έναν νόμο, ο οποίος θα περάσει το μήνυμα: «Ξέρεις παιδί μου το να μπαί­νεις στα social media σε έναν λογα­ρια­σμό που προ­ο­ρι­ζό­ταν για έναν ενήλικο ενώ εσύ είσαι 13 ετών, απα­γο­ρεύ­ε­ται».

‘Αρα θα πρέπει να βγούμε όντως με ενη­μέ­ρωση με στήριξη των γονέων. Οι γονείς δεν μπορούν με όσα καθη­με­ρινά βιώνουν -ή βιώ­νουμε και εγώ γονέας είμαι- να είναι συνεχώς πάνω από το κεφάλι του παιδιού. Οφεί­λουν όμως, να κάνουν κάποια βασικά πολύ πρώτα βήματα.

Αν δηλαδή ένας γονέας όταν μια πλατ­φόρμα ζητήσει επι­βε­βαί­ωση ηλικίας βάζει το δικό του κινητό ή τη δική του ταυ­τό­τητα τότε προ­φα­νώς έχουμε απο­τύ­χει. Αυτό όμως, πρέπει να το εξη­γή­σουμε στους γονείς.

Συνεπώς, επι­τυ­χία θα είναι πρώτον, να υπάρξει αυτή η νομο­θέ­τηση. Δεύ­τε­ρον, να βάλουμε κάποια επι­πλέον τεχνικά μέτρα σε σχέση με το τι νομο­θε­τή­θηκε στην Αυστρα­λία. Γιατί όντως όλοι αυτοί οι τρόποι κλει­δώ­μα­τος θα μπο­ρού­σαν τεχνικά να παρα­καμ­φθούν αλλά υπάρ­χουν και επι­πλέον δια­δι­κα­σίες που μπο­ρούμε να προ­τεί­νουμε και αυτό θα κάνουμε στις πλατ­φόρ­μες και στην Ευρώπη.

Συνεπώς, για μένα επι­τυ­χία θα είναι πρώτον η νομο­θέ­τηση. Δεύ­τε­ρον, η ενη­μέ­ρωση των γονέων. Και τρίτον, το να μπο­ρέ­σουμε να βοη­θή­σουμε τα παιδιά να δουν τον πραγ­μα­τικό κόσμο και όχι τον κόσμο μέσα από τα γυαλιά του ψηφια­κού κόσμου και των social media.

ΕΡ.: Υπάρχει σχε­δια­σμός για μια οργα­νω­μένη καμπά­νια ενη­μέ­ρω­σης των γονέων και των κηδε­μό­νων;

ΑΠ.: Ναι. Και στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο επίσης, επι­ση­μάν­θηκε πόσο σημα­ντικό είναι να πάμε στα σχολεία να μιλή­σουμε με δασκά­λους και εκπαι­δευ­τι­κούς και κυρίως, να μιλή­σουμε με συλ­λό­γους γονέων και κηδε­μό­νων αλλά και ομάδες γονέων.

Ως υπουρ­γός έχω κάνει τις πιο ενδια­φέ­ρου­σες συζη­τή­σεις για το θέμα αυτό στα δύο χρόνια που πέρασαν από τότε που «πατή­σαμε το κουμπί» και μάλιστα, μίλησε και ο πρω­θυ­πουρ­γός σε συζη­τή­σεις που κάναμε σε ομάδες γονέων. Εκεί, ελεύ­θερα και χωρίς να μας κυνη­γάει ο χρόνος μιας σχο­λι­κής ώρας συζη­τή­σαμε για το τι δια­κυ­βεύ­ε­ται, τι μέτρα μπορούν να παρθούν και πώς μπορούν πραγ­μα­τικά οι γονείς να ρυθ­μί­σουν διά­φο­ρες δια­δι­κα­σίες γονικού ελέγχου και τέλος, πώς τελικά τα παιδιά μπορούν να ισορ­ρο­πή­σουν ανάμεσα στον ψηφιακό και τον αληθινό κόσμο.

Δεν είμαστε τεχνο­φο­βι­κοί. Υπάρ­χουν πολύ ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα τα οποία ένα παιδί μπορεί να δει και να μάθει στο δια­δί­κτυο αλλά υπάρχει και ένας φυσικός κόσμος, ο φυσικός τρόπος με τον οποίο τα παιδιά μας οφεί­λουν να μεγα­λώ­σουν. Οφεί­λουμε εμείς να τους επι­τρέ­ψουμε να μεγα­λώ­σουν.

ΕΡ.: Γιατί θεω­ρείτε ότι πρέπει να υπάρξει εθνική ρύθμιση τώρα και να μην περι­μέ­νουμε την ολο­κλή­ρωση του EU KIDS Act;

ΑΠ.: Με δεδο­μένο ότι το ευρω­παϊκό πλαίσιο θα κάνει κατ’ εκτί­μηση περίπου 20 μήνες για να ψηφι­στεί, μερι­μνούμε και για την επόμενη γενιά παιδιών του δημο­τι­κού και του γυμνα­σίου τα οποία θα είναι αβο­ή­θητα μέσα σε ένα ψηφιακό τοπίο χωρίς ρύθμιση χωρίς καθο­δή­γηση.

Αφού λοιπόν, πλέον ξέρουμε τις βασικές αρχές δεν έχουμε κανένα λόγο να περι­μέ­νουμε και να χάσουμε 20 μήνες.

ΕΡ.: Η ελλη­νική ρύθμιση είναι σε ένα σημείο αυστη­ρό­τερη από την ευρω­παϊκή πρόταση. Υπάρχει περί­πτωση να αλλάξει στην πορεία και γιατί επι­λέ­χθηκε αυτή η προ­σέγ­γιση;

ΑΠ.: Όχι και η ελλη­νική νομο­θε­σία θα προ­σαρ­μο­στεί σε αυτά που περίπου το EU KIDS Act λέει αλλά δεν λέει κάτι συγκλο­νι­στικά δια­φο­ρε­τικό.

Η Ευρώπη δεν λέει ότι στα 13 ένα παιδί θα μπει στο Instagram όπως είναι το Instagram σήμερα. Λέει πως θα μπορούν τα παιδιά να έχουν πρό­σβαση, βέβαια με γονική συναί­νεση σε ειδικά δια­μορ­φω­μένα περι­βάλ­λο­ντα social media, χωρίς συνεχές scrolling, όπου δεν θα επι­τρέ­πε­ται σε έναν ξένο να στέλνει μηνύ­ματα και δεν θα λει­τουρ­γεί το βράδυ. Σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον, λέει η Ευρώπη ότι θα μπο­ρού­σαν τα παιδιά να αρχί­σουν να μπαί­νουν.

Θεωρώ, λοιπόν ότι η δική μας αυστηρή στάση βοήθησε και την Ευρώπη αλλά και τις πλατ­φόρ­μες να έρθουν λίγο πιο κοντά σε αυτά που θέλουμε.

ΕΡ.: Πώς μπορεί μια πλατ­φόρμα να γνω­ρί­ζει ότι ένας χρήστης είναι κάτω των 15 ετών χωρίς να συλ­λέ­γει ή να ζητά προ­σω­πικά δεδο­μένα και στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας;

ΑΠ.: Οι πλατ­φόρ­μες έχουν το βάρος της ανα­ζή­τη­σης της πραγ­μα­τι­κής ηλικίας. Θα πρέπει λοιπόν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τους ούτως ή άλλως έξυ­πνους αλγο­ρίθ­μους που έχουν και οι οποίοι στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις μπορούν να κατα­λά­βουν ότι το δικό σας και το δικό μου προφίλ δεν είναι προφίλ ενός δεκα­πε­ντά­χρο­νου. Και επίσης, νομίζω πως μπορούν να κατα­νο­ή­σουν αν ένα προφίλ ανήκει σε ένα μικρό­τερο παιδί.

Στις περι­πτώ­σεις όμως, που δεν έχουν αυτή την εύλογη βεβαιό­τητα αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν το εργα­λείο το οποίο η Ευρώπη προ­τεί­νει και εμείς ήδη έχουμε υλο­ποι­ή­σει το Kids Wallet.

Το Kids Wallet ακο­λου­θεί τις τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές που έβγαλε η Ευρώπη και δεν επι­στρέ­φει κανένα στοι­χείο. Αυτό ήταν το προ­α­παι­τού­μενο της λύσης που η Ευρώπη σχε­δί­ασε και εμείς τελικά υλο­ποι­ή­σαμε: να επι­στρέ­φει μόνο ένα flag, ένα σήμα, δηλαδή, ότι αυτός ο χρήστης είναι πάνω ή κάτω από τα 15. Δεν επι­στρέ­φει καν την ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σης.

ΕΡ.: Πώς θα εφαρ­μο­στεί στην πράξη το μέτρο απέ­να­ντι σε πλατ­φόρ­μες που δεν έχουν έδρα στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Για τον λόγο αυτό η ευρω­παϊκή νομο­θε­σία και η ελλη­νική νομο­θε­σία πατούν στο DSA στο Digital Services Act το οποίο προ­βλέ­πει ήδη ποινές για διά­φο­ρες τέτοιου είδους παρα­βά­σεις και παρα­βιά­σεις.

Στο πλαίσιο των περαι­τέρω συζη­τή­σεων με την Ευρώπη με προ­βλη­μα­τί­ζει το πώς μπο­ρούμε να φέρουμε όλη αυτή τη δια­δι­κα­σία των προ­στί­μων λίγο πιο κοντά μας. Αυτό όμως,, είναι κάτι υπό διε­ρεύ­νηση. Μέχρι τότε ακο­λου­θούμε όλη τη δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πει το DSA. Δηλαδή τι; Η ελλη­νική αρμόδια αρχή που είναι η ΕΕΤΤ ανα­φέ­ρει το ζήτημα παρα­δείγ­μα­τος χάριν της πρό­σβα­σης ενός δεκα­τε­τρά­χρο­νου σε κάποιο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης στην Ιρλαν­δία και η Ιρλαν­δία πλέον -γιατί εκεί είναι η έδρα των περισ­σό­τε­ρων από αυτές τις εταιρείες- κινεί από εκεί και πέρα τις δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πει το DSA.

ΕΡ.: Μπορεί από μόνο του το όριο ηλικίας να αντι­με­τω­πί­σει το ζήτημα του ψηφια­κού εθισμού και των σχε­δια­στι­κών πρα­κτι­κών των πλατ­φορ­μών που ενι­σχύ­ουν τη χρήση;

ΑΠ.: Όχι προ­φα­νώς. Το ίδιο πρό­βλημα νομίζω αντι­με­τω­πί­ζουμε και εμείς οι μεγα­λύ­τε­ροι που χρη­σι­μο­ποιούμε social media. Απλώς θεω­ρη­τικά εμείς έχουμε τη δυνα­τό­τητα να ανα­πτύ­ξουμε μηχα­νι­σμούς αυτο­ά­μυ­νας και αυτορ­ρύθ­μι­σης προ­κει­μέ­νου όταν πλέον αρχί­ζουμε να «και­γό­μα­στε» να το αφή­σουμε. Έτσι θεω­ρη­τικά πρέπει να γίνει.

Για τα παιδιά αυτό δεν είναι δεδο­μένο. Είναι πολύ πιο εύπλα­στοι αυτοί οι μηχα­νι­σμοί στο παιδικό μυαλό. Είναι πολύ πιο επι­κίν­δυ­νες αυτές οι ηλικίες όταν ο εγκέ­φα­λος ανα­πτύσ­σε­ται και όταν οι μαθη­σια­κές δυνα­τό­τη­τες είναι στο πικ τους να δημιουρ­γη­θούν προ­βλή­ματα λόγω του «κολ­λή­μα­τος».

Και όχι μόνο προ­βλή­ματα μαθη­σιακά ή ανα­πτυ­ξιακά αλλά και προ­βλή­ματα αυτο­ε­κτί­μη­σης. Το fear of missing out (FOMO) ή το να μην θέλεις να βγεις από το δωμάτιό σου γιατί είσαι εγκλω­βι­σμέ­νος σε έναν ψηφιακό κόσμο. Όλα αυτά είναι φαι­νό­μενα τα οποία εμφα­νί­ζο­νται κυρίως σε παιδιά αυτής της ηλικίας.

‘Αρα γι’ αυτό, δεν θέλουμε εθι­στικά μοτίβα σε αυτές τις ηλικίες.

Και οι μεγα­λύ­τε­ροι βέβαια, πρέπει να έχουμε τον νου μας γιατί τα παιδιά μας, στην ουσία, εμάς βλέπουν και κάνουν αυτά τα οποία κάνουμε. ‘Αρα θα πρέπει πρώτα, νομίζω, εμείς να κοι­τα­χτούμε στον καθρέ­φτη και μετά να πάμε στα παιδιά μας να πούμε οτι­δή­ποτε.

Το έζησα και εγώ. Τα παιδιά μου πλέον, έχουν φύγει από την ηλικία αυτή αλλά όταν τους έλεγα «μην ασχο­λεί­σαι τόσο με το κινητό» μου έλεγαν: «Ναι αλλά εσύ γιατί είσαι συνέ­χεια με το κινητό;».

Ένα παιδί δεν μπορεί να κατα­λά­βει αν τελικά το κινητό είναι εργα­λείο δου­λειάς για έναν ενήλικο. Θεωρεί ότι και εμείς μπο­ρούμε να παί­ζουμε στα social media όπως κάνει και αυτό.

ΕΡ.: Είναι τελικά ίδια η ευθύνη των πλατ­φορ­μών και των γονέων για την προ­στα­σία των παιδιών από τους κιν­δύ­νους των social media;

ΑΠ.: Δεν πρέπει σε καμία περί­πτωση να είναι ίσο. Δεν πρέπει οι γονείς να τρέχουν πίσω από τις πλατ­φόρ­μες προ­σπα­θώ­ντας να ασφα­λί­σουν τα κινητά των παιδιών τους απέ­να­ντι στις πλατ­φόρ­μες.

Οι πλατ­φόρ­μες δεν πρέπει να έχουν το βάρος της από­δει­ξης ότι είναι ασφα­λείς για τα παιδιά. Ο σχε­δια­σμός τους πρέπει να είναι ασφαλής για τα παιδιά.

Οι γονείς βέβαια όπως και νωρί­τερα λέγαμε, έχουν και αυτοί ένα μερίδιο ευθύνης. Αυτό αφορά το σημείο εκείνο όπου η πλατ­φόρμα θα ζητήσει να επι­βε­βαιώ­σει ή να επα­να­ε­πι­βε­βαιώ­σει την ηλικία ενός χρήστη ή του παιδιού τους.

Αν για παρά­δειγμα το παιδί τους πει «μπαμπά δώσε μου λίγο το κινητό για να ανοίξω το e-wallet να κάνω κάτι» και τελικά, το παιδί δείξει την ταυ­τό­τητα του πατέρα το παι­χνίδι έχει χαθεί.

‘Αρα, οι γονείς θα έχουν κατά την άποψή μου μία και μόνη ευθύνη -ίσως και λίγο παρα­πάνω. Πρώτον, να κάνουν μαζί την επι­βε­βαί­ωση ηλικίας όταν έρθει εκείνη η ώρα. Και βέβαια, κυρίως, να εξη­γή­σουν στα παιδιά τους ότι η πραγ­μα­τική ζωή είναι πιο όμορφη και μεγα­λύ­τερη από ό,τι χωράει ένα smartphone.

Πηγή: insider.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.