Μάνος Κόνσολας: «Ο κόσμος έχει αλλάξει. Οι πολίτες απορρίπτουν την τοξικότητα και την οξύτητα»

Κύριε Κόνσολα, η πρόταση δυσπι­στίας που κατέ­θεσε ο κ. Νίκος Ανδρου­λά­κης είχε πολι­τικό απο­τέ­λε­σμα, αφού προ­κά­λεσε τις καρα­το­μή­σεις δύο υπουρ­γών. Ωστόσο, απο­δεί­χθηκε πως η αντι­πο­λί­τευση δεν έχει την δύναμη να προ­κα­λέ­σει σοβαρά πλήγ­ματα στην κυβέρ­νηση. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Θα μου επι­τρέ­ψετε, κα. Ντόκου, να παρα­τη­ρήσω ότι το πολι­τικό απο­τέ­λε­σμα που συν­δέ­ε­ται με τις πρω­το­βου­λίες των πολιτών αρχηγών και τη δρα­στη­ριό­τητα των κομ­μά­των απο­τυ­πώ­νε­ται με δύο τρόπους: στις μετρή­σεις της κοινής γνώμης και στην κάλπη.

Σε ό,τι αφορά στις μετρή­σεις της κοινής γνώμης δεν φαί­νε­ται να έχει παρα­χθεί ένα θετικό απο­τέ­λε­σμα για τον κ. Ανδρου­λάκη. Αντί­θετα, η Νέα Δημο­κρα­τία παρα­μέ­νει η κυρί­αρχη πολι­τικά δύναμη, ενώ στην καταλ­λη­λό­τητα για το αξίωμα του Πρω­θυ­πουρ­γού, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης «παίζει», κυριο­λε­κτικά, χωρίς αντί­παλο.

Σε ό,τι αφορά στις κάλπες θα πρέπει να κάνουμε υπομονή έως την 9η Ιουνίου, που έχουμε τις εκλογές για το ευρω­παϊκό κοι­νο­βού­λιο.

Είναι πάντως γενική η παρα­δοχή, ότι μόνο η Νέα Δημο­κρα­τία απο­τε­λεί τη μονα­δική αξιό­πι­στη και ρεα­λι­στική επιλογή για τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας. Η ανε­πάρ­κεια της αντι­πο­λί­τευ­σης πηγάζει από την αδυ­να­μία της να επε­ξερ­γα­στεί ρεα­λι­στι­κές θέσεις και προ­τά­σεις για τα προ­βλή­ματα των πολιτών.

Η αντι­πο­λί­τευση αντί να κοιτά το μέλλον, είναι εγκλω­βι­σμένη στο παρελ­θόν. Υπε­ρα­σπί­ζε­ται σχήματα, νοο­τρο­πίες και ιδέες του χθες ενώ ο κόσμος έχει αλλάξει.

Το τραγικό δυστύ­χημα των Τεμπών, όμως, επη­ρε­ά­ζει ακόμα την κοινή γνώμη και δημιουρ­γεί­ται η εντύ­πωση συγκά­λυ­ψης των ευθυνών, η οποία κατα­λο­γί­ζε­ται στην κυβέρ­νηση. Τι απα­ντάτε;

Κυρία Ντόκου, υπάρχει σε εξέλιξη έρευνα της Δικαιο­σύ­νης, στην οποία δεν πρέπει να κλο­νί­ζε­ται ή να μειώ­νε­ται η εμπι­στο­σύνη μας.

Το τραγικό αυτό δυστύ­χημα μάς άγγιξε όλους, κανείς δεν μένει ασυ­γκί­νη­τος μπροστά στο δράμα των οικο­γε­νειών που έχασαν τους δικούς τους ανθρώ­πους.

Οι ευθύνες πρέπει να κατα­λο­γι­στούν στο ακέραιο, και τις ευθύνες τις τεκ­μη­ριώ­νει και τις κατα­λο­γί­ζει η Δικαιο­σύνη.

Σε καμία περί­πτωση δεν πρέπει να υπάρ­χουν εργα­λειο­ποι­ή­σεις του τρα­γι­κού αυτού δυστυ­χή­μα­τος, όπως δυστυ­χώς κάνει, ατεκ­μη­ρί­ωτα, η αντι­πο­λί­τευση.

Πρέπει να αφή­σουμε τη Δικαιο­σύνη να κάνει τη δουλειά της.

Οδεύ­ο­ντας προς τις ευρω­ε­κλο­γές, παρα­τη­ρούμε μια τοξι­κό­τητα στο πολι­τικό σκηνικό. Με ποια κρι­τή­ρια θα πάμε στην κάλπη κατά την εκτί­μησή σας;

Σε ό,τι αφορά σε εμάς, θα πάμε με θετικό λόγο, με ουσια­στι­κές προ­τά­σεις και συγκε­κρι­μέ­νους στόχους για την παρου­σία και την προ­ο­πτική της χώρας μας, ως μέλους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Η Ελλάδα πρέπει να είναι σε θέση να διεκ­δι­κή­σει την ενί­σχυση της περι­φε­ρεια­κής σύγκλι­σης και τη στήριξη περι­φε­ρειών της Ευρώπης με ανα­πτυ­ξιακή υστέ­ρηση, όπως είναι οι νησιω­τι­κές περι­φέ­ρειες.

Όπως γνω­ρί­ζετε, έχω προ­τεί­νει τη δημιουρ­γία και χρη­μα­το­δό­τηση ενός νέου Περι­φε­ρεια­κού Ταμείου για την άσκηση της Περι­φε­ρεια­κής Πολι­τι­κής της Ε.Ε. που θα ενο­ποι­ή­σει τα Διαρ­θρω­τικά Ταμεία που υπάρ­χουν σήμερα.

Αυτό θα σημαί­νει περισ­σό­τε­ρους πόρους, πιο ευέ­λι­κτες δια­δι­κα­σίες και στο­χευ­μένη χρη­μα­το­δό­τηση σε συγκε­κρι­μένα έργα και συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης που θα καθο­ρί­ζο­νται από ένα Εθνικό Σχέδιο Περι­φε­ρεια­κής Ανά­πτυ­ξης, σε κάθε χώρα μέλος και θα εγκρί­νε­ται από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή.

Όπως γίνεται, δηλαδή, και με το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, μόνο που εδώ θα υπάρχει μια αμιγώς περι­φε­ρειακή διά­σταση.

Για όλα αυτά, κα. Ντόκου, πρέπει να μιλή­σουμε, όπως και για τη διεύ­ρυνση των κρι­τη­ρίων για την κατα­νομή των ευρω­παϊ­κών πόρων, αφού πέρα από το ΑΕΠ κάθε περι­φέ­ρειας, πρέπει να συμπε­ρι­λη­φθούν και νέα κρι­τή­ρια όπως ο δείκτης αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και η έννοια της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Η αντι­πο­λί­τευση, μη έχοντας κάτι να αντι­προ­τεί­νει και κυρίως μη έχοντας σχέδιο επι­λέ­γει την ένταση, τον οξύτητα και τη δημιουρ­γία ενός τοξικού κλί­μα­τος. Η Ελλάδα, όμως, δεν θα επι­στρέ­ψει σε αυτές τις εποχές, έχει κλείσει τους λογα­ρια­σμούς της με το λαϊ­κι­σμό, ενώ η μεγάλη πλειο­ψη­φία των πολιτών απορ­ρί­πτει την οξύτητα.

Στα δικά μας, πρό­σφατα επα­νήλθε στον δημόσιο διάλογο το θέμα με την ανα­βάθ­μιση των του­ρι­στι­κών σπουδών στη Ρόδο. Εσείς, δια­χει­ρι­στή­κατε το θέμα όταν ήσασταν στο υπουρ­γείο Του­ρι­σμού -όπως και την ανα­βάθ­μιση των του­ρι­στι­κών σχολών. Εκτι­μάτε πως είναι κάτι εφικτό και υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις;

Υπάρ­χουν στείρες αντι­λή­ψεις, κα. Ντόκου, που συνι­στού­σαν και συνι­στούν εμπόδιο για την ανα­βάθ­μιση της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης.

Φεύ­γο­ντας από το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού παρέ­δωσα ένα πλήρες και τεκ­μη­ριω­μένο νομο­σχέ­διο για την ανα­βάθ­μιση της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης, σύμφωνα με τις εντολές του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού.

Από εκεί και πέρα, υπεν­θυ­μίζω την κοινή υπουρ­γική απόφαση που υπέ­γραψα μαζί με την τότε Υπουργό Παι­δείας, η οποία απο­τε­λεί το πρώτο και μεγάλο θεσμικό αλλά και ουσια­στικό βήμα, για την ανα­βάθ­μιση των ΑΣΤΕ, αφού συν­δέ­ε­ται με την επέ­κταση των τριετών προ­γραμ­μά­των σπουδών των ΑΣΤΕ σε τετρα­ετή, δια­μορ­φώ­νο­ντας τις εξε­λί­ξεις για την ακα­δη­μαϊκή κινη­τι­κό­τητα των φοι­τη­τών και απο­φοί­των τους, αλλά και με ένα νέο και σύγ­χρονο πρό­γραμμα σπουδών, σύστοιχο με τις μεγάλες αλλαγές που επέρ­χο­νται στον του­ρι­σμό, αλλά και τις ανάγκες της αγοράς.

Από την πλευρά μου, εξή­ντλησα όλα τα περι­θώ­ρια. Υπάρ­χουν, όμως, όπως σας είπα αντι­στά­σεις που πρέπει να καμ­φθούν. Και αυτό μπορεί να γίνει, σε ό,τι αφορά στις ΑΣΤΕ, με την υιο­θέ­τηση μιας ενιαίας στάσης, με τη στήριξη αυτής της πρω­το­βου­λίας και με συνεπή διεκ­δί­κηση.

Εκτιμώ, όμως, ότι η Ρόδος δικαιού­ται να έχει μια Του­ρι­στική Σχολή Ανω­τά­του Επι­πέ­δου και το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου πρέπει να κινηθεί προς αυτή την κατεύ­θυνση σε συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο.

Έχω πει ότι θα πρέπει να δούμε ένα ολι­στικό σχέδιο ανα­βάθ­μι­σης του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, που βρί­σκε­ται σε μια ευαί­σθητη, γεω­γρα­φικά και εθνικά, περιοχή.

Να δημιουρ­γη­θούν νέες σχολές και τμήματα προ­σα­να­το­λι­σμένα στον του­ρι­σμό και στην πράσινη οικο­νο­μία. Το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, θα μπο­ρούσε να απλωθεί σε όλο το Αιγαίο, σε νησιά και ιδιαί­τερα στην Κω, που δεν φιλο­ξε­νούν κάποιο τμήμα ή σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου ενώ θα πρέπει να χρη­μα­το­δο­τη­θεί και η κατα­σκευή φοι­τη­τι­κής εστίας, από τη στιγμή που είναι έντονο το στε­γα­στικό πρό­βλημα.

7+1 σημα­ντικά ζητή­ματα που αφορούν στις νησιω­τι­κές περιο­χές θα έρθουν προς συζή­τηση στη Βουλή, με πρω­το­βου­λία δική σας. Τελικά, μπορούν να δοθούν ορι­στι­κές λύσεις;

Στην Επι­τροπή Περι­φε­ρειών της Βουλής, στην οποία είμαι Πρό­ε­δρος, αλλά και στην Υπο­ε­πι­τροπή Νησιω­τι­κών Περιο­χών, ανα­λαμ­βάνω διαρ­κείς πρω­το­βου­λίες για να ανα­δει­χθούν τα προ­βλή­ματα των νησιών, αλλά και για να δια­μορ­φώ­σουμε προ­τά­σεις και πολι­τι­κές για την επίλυσή τους.

Την Πέμπτη, συζη­τή­θηκε στην Επι­τροπή, το ζήτημα της επι­και­ρο­ποί­η­σης του Εθνικού Σχεδίου Ανα­δά­σω­σης που μας αφορά άμεσα, αφού με βάση αυτό το σχέδιο θα φυτευ­τούν περισ­σό­τερα από 30 εκα­τομ­μύ­ρια δέντρα, με έμφαση στις πλη­γεί­σες από τις πυρ­κα­γιές περιο­χές.

Είναι ένα σχέδιο που χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης με 310 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, αλλά και από το ΕΣΠΑ, με στόχο ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του να φτάσει τα 700 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Να υπεν­θυ­μίσω ότι στη Ρόδο μόνο κάηκαν 177.735 στρέμ­ματα στις πυρ­κα­γιές του περα­σμέ­νου Ιουλίου.

Ζήτησα την ένταξη συγκε­κρι­μέ­νων περιο­χών στο Εθνικό Σχέδιο Ανα­δά­σω­σης από αυτές που επλή­γη­σαν στις πρό­σφα­τες κατα­στρο­φές, αλλά και την κατα­γραφή των εκτά­σεων στις οποίες η φύση έχει τη δυνα­τό­τητα να ανα­γεν­νη­θεί και να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η φυσική ανα­δά­σωση, με ενεργό ρόλο της Δασικής Υπη­ρε­σίας.

Υπάρ­χουν πολλές πρω­το­βου­λίες που έχω ήδη προ­ε­τοι­μά­σει, κα. Ντόκου, και θα αρχί­σουν να εκδη­λώ­νο­νται το επόμενο διά­στημα για τα νησιά μας.

Ανα­φέ­ρο­μαι για παρά­δειγμα, στα πράσινα νησιά και στις πολι­τι­κές αει­φο­ρίας στην ενέρ­γεια και στις μετα­φο­ρές στις νησιω­τι­κές περιο­χές, αλλά και στην αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής στις νησιω­τι­κές περι­φέ­ρειες που η τοπική οικο­νο­μία εξαρ­τά­ται από τον του­ρι­σμό.