ΔΕΥΑΡ: Ακυρώθηκε η ανάθεση έργου σε εργολαβική εταιρεία με έκπτωση 51,89%

Με την υπ’ αρίθμ. 327/2021 απόφαση του 5ου Κλι­μα­κίου της Αρχής Εξέ­τα­σης Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών ακυ­ρώ­θηκε η υπ’ αριθμ. 514/09.12.2020 απόφαση της ΔΕΥΑ Ρόδου με την οποία ανα­δεί­χθηκε προ­σω­ρι­νός ανά­δο­χος δια­γω­νι­σμού εται­ρεία παρότι η προ­σφορά της (έκπτωσή της) ήταν ιδιαί­τερα χαμηλή.

Πιο συγκε­κρι­μένα η Αρχή Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών εξέτασε την από 24 Δεκεμ­βρίου 2020 προ­σφυγή της ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης με την επω­νυ­μία «Ανδρέας Κορ­κί­δας» κατά της ΔΕΥΑ Ρόδου για την ακύρωση των υπ’ αριθμ. 546/09.12.2020 και 514/09.12.2020 απο­φά­σεων του ανα­θέ­το­ντος φορέα επί τω τέλει απόρ­ρι­ψης της προ­σφο­ράς της προ­σω­ρι­νής ανα­δό­χου δια­γω­νι­σμού εται­ρείας «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.».

‏Με δια­κή­ρυξη του ανα­θέ­το­ντος φορέα προ­κη­ρύ­χθηκε ανοι­κτός ηλε­κτρο­νι­κός δια­γω­νι­σμός για την ανά­δειξη ανα­δό­χου κατα­σκευής του έργου «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΝΕΩΝ ΣΥΝΔΕΣΕΩΝ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ», προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 421.552,32€ μη συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ, με κρι­τή­ριο ανά­θε­σης την πλέον συμ­φέ­ρουσα από οικο­νο­μική άποψη προ­σφορά μόνο βάσει τιμής (χαμη­λό­τερη‏ τιμή).

Στο δια­γω­νι­σμό υπέ­βα­λαν προ­σφο­ρές πέντε δια­γω­νι­ζό­με­νοι, μεταξύ των οποίων η προ­σφεύ­γουσα και η δια­γω­νι­ζό­μενη «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.».

Στις 20 Οκτω­βρίου 2020 ο ανα­θέ­των φορέας κοι­νο­ποί­ησε στους δια­γω­νι­ζό­με­νους την υπ’ αριθμ. 490/2020 απόφασή του, με την οποία, κατόπιν έγκρι­σης του ενσω­μα­τού­με­νου σε αυτήν Πρα­κτι­κού της Επι­τρο­πής Δια­γω­νι­σμού, με το οποίο αφενός κατα­τάσ­σο­νται η ΣΤΗΡΙΞΙΣ πρώτη με έκπτωση 51,89% και η προ­σφεύ­γουσα δεύτερη με 25,30%. Ο ανα­θέ­των φορέας απο­φά­σισε ότι η προ­σφορά του οικο­νο­μι­κού φορέα «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» είναι ασυ­νή­θι­στα χαμηλή, (με μέση έκπτωση 51,89%) και ζήτησε από την Επι­τροπή Δια­γω­νι­σμού να προ­σκα­λέ­σει τον οικο­νο­μικό φορέα εντός απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας δέκα (10) ημερών για έγγρα­φες εξη­γή­σεις επί της προ­σφο­ράς του.

Στις 30.10.2020 η «ΣΤΗΡΙΞΙΣ» υπέβαλε μέσω της λει­τουρ­γι­κό­τη­τας «επι­κοι­νω­νία» του ηλε­κτρο­νι­κού τόπου του δια­γω­νι­σμού έγγραφη αιτιο­λό­γηση της οικο­νο­μι­κής της προ­σφο­ράς.

Η Επι­τροπή του δια­γω­νι­σμού έκρινε ότι οι εξη­γή­σεις της εται­ρείας δεν ήταν επαρκώς αιτιο­λο­γη­μέ­νες και ακο­λού­θως η ΔΕΥΑ Ρόδου κατόπιν εισή­γη­σης του Γενικού Διευ­θυ­ντή της κατα­κύ­ρωσε τον δια­γω­νι­σμό στην ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ με μέση έκπτωση 51,89% τονί­ζο­ντας ότι επα­φί­ε­ται στην Διευ­θύ­νουσα Υπη­ρε­σία του έργου να δια­σφα­λί­σει την ποσο­τική και ποιο­τική εκτέ­λεση του σύμφωνα με τους όρους και τις προ­δια­γρα­φές της μελέτης.

Η Αρχή Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών τονίζει στην απόφαση της ότι η ανα­θέ­τουσα αρχή έκρινε ότι υπάρχει υπόνοια ότι η προ­σφορά του οικο­νο­μι­κού φορέα – ανώνυμη εται­ρεία με την επω­νυ­μία «ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», είναι ασυ­νή­θι­στα χαμηλή προ­σφορά. Όπως προ­κύ­πτει από το περιε­χό­μενο της υπ’ αριθμόν 514/11-11-2020 απο­φά­σεως του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Δήμου Ρόδου, η επι­τροπή Δια­γω­νι­σμού θεώρησε ότι οι έγγρα­φες εξη­γή­σεις του άνω οικο­νο­μι­κού φορέα δεν ήταν επαρκώς αιτιο­λο­γη­μέ­νες. Θεωρεί ότι η αιτιο­λο­γία στην απόφαση της ΔΕΥΑ Ρόδου να ανα­θέ­σει το έργο στην εται­ρεία με την αιτιο­λο­γία που το ανέθεσε οδηγεί στο απο­τέ­λε­σμα – παρά τα ορι­ζό­μενα στις δια­τά­ξεις του νόμου – να μην απορ­ρί­πτε­ται ποτέ ασυ­νή­θι­στα χαμηλή προ­σφορά μέχρις ότου να εκδοθεί σχετική εγκύ­κλιος!!!

Ερχεται, όπως τονίζει, σε ευθεία αντί­θεση με τις δια­τά­ξεις του νόμου, οι οποίες ρητώς προ­βλέ­πουν την έννοια των ασυ­νή­θι­στα χαμηλών προ­σφο­ρών και ορίζουν το πλαίσιο ενερ­γειών των ανα­θε­του­σών αρχών σε αυτές τις περι­πτώ­σεις.

Η Αρχή τονίζει ότι η οικο­νο­μική κατά­σταση της ΔΕΥΑΡ επι­βάλ­λει την επιλογή της πλέον συμ­φέ­ρου­σας από οικο­νο­μική άποψη προ­σφο­ράς, όταν μάλιστα πρό­κει­ται περί συνή­θους φύσεως έργων, χωρίς ιδιαί­τερα πολύ­πλοκο τεχνικό αντι­κεί­μενο.

Το κρι­τή­ριο της πλέον συμ­φέ­ρου­σας από οικο­νο­μική άποψη προ­σφορά δεν μπορεί να άγει στην ανά­δειξη προ­σφο­ράς για την οποία υπάρχει βάσιμος κίν­δυ­νος για τη μη εκτέ­λεση της σύμ­βα­σης σύμφωνα με τους προ­σφε­ρό­με­νους όρους.

Η αναφορά δε της ΔΕΥΑΡ ότι θα ορισθεί πέραν της, εκ του νόμου προ­βλε­πό­με­νης επί­βλε­ψης και έμπει­ρος τεχνι­κός της επι­χεί­ρη­σης για την επι­τό­που παρα­κο­λού­θηση των εκτε­λού­με­νων εργα­σιών, όπως ανα­φέ­ρει η ΑΕΠΠ δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί ότι εξα­λεί­φει πλήρως τον προ­α­να­φε­ρό­μενο κίνδυνο για τη μη εκτέ­λεση της σύμ­βα­σης σύμφωνα με τους προ­σφε­ρό­με­νους όρους. Και αυτό διότι η επί­βλεψη των εργα­σιών δεν μπορεί να απο­τρέ­ψει την αδυ­να­μία του ανα­δό­χου με ασυ­νή­θι­στα χαμηλή προ­σφορά, να εκτε­λέ­σει το έργο σύμφωνα με τις αρχικές τιμές, με συνέ­πεια να προ­σφύ­γει σε τεχνητή αύξηση του εργο­λα­βι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος, μέσω των δια­τά­ξεων για νέες και πρό­σθε­τες εργα­σίες, με τελικό δυσμε­νές επα­κό­λουθο αυτής της αύξησης, τη δια­μόρ­φωση του τελικού κόστους ‏σε επίπεδα που δεν είχαν προ­βλε­φθεί από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της ανα­θέ­του­σας αρχής.

Τα άνω έχουν ως επι­πλέον επα­κό­λουθο να ακυ­ρώ­νε­ται και ανα­τρέ­πε­ται πλήρως κατά την εκτέ­λεση του έργου το κρι­τή­ριο επι­λο­γής βάσει της πλέον συμ­φέ­ρου­σας από οικο­νο­μική άποψης προ­σφο­ράς.

Εκρινε ότι με μη νόμιμη αιτιο­λο­γία ο ανα­θέ­των φορέας προέβη στην ανά­δειξη της «ΣΤΗΡΙΞΙΣ» ως προ­σω­ρι­νής ανα­δό­χου.