Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών: Εδώ και τώρα θέσπιση κανονιστικών διατάξεων για την υγιεινή και ασφάλεια για τους χώρους εργασίας και για τα συμβάντα

“Ο θάνατος του συνα­δέλ­φου μας έρχεται να κατα­δεί­ξει για άλλη μια φορά τις αντί­ξοες και απάν­θρω­πες συν­θή­κες που εργά­ζο­νται οι πυρο­σβέ­στες καθώς και την ανα­γκαιό­τητα υλο­ποί­η­σης των δια­χρο­νι­κών αιτη­μά­των που κατα­θέ­τει η Ε.Α.Κ.Π. στην φυσική και πολι­τική ηγεσία και διεκ­δι­κεί με τους αγώνες της.Η απώλεια μιας ανθρώ­πι­νης ζωής δεν μπορεί να συγκρι­θεί με τα στρέμ­ματα δάσους που σώθηκαν, ούτε με τα εύσημα που θα πάρουν κάποιοι επειδή εφάρ­μο­σαν το «περι­βό­ητο δόγμα» αντι­με­τώ­πι­σης των δασικών πυρ­κα­γιών με κάθε κόστος, ούτε με την αύξηση της δημο­τι­κό­τη­τας του κυρίου Υπουρ­γού επειδή τα «κατά­φερε» καλά την αντι­πυ­ρική περίοδο.”.

Αυτό υπο­γραμ­μί­ζε­ται σε ανα­κοί­νωση της Ενω­τι­κής Αγω­νι­στι­κής Κίνησης Πυρο­σβε­στών με αφορμή το θάνατο πυρο­σβέ­στη πριν λίγες ημέρεες.

Η ανα­κοί­νωση ανα­λυ­τικά:

Αρχικά θα θέλαμε, ως Ε.Α.Κ.Π., να εκφρά­σουμε τα θερμά και ειλι­κρινή μας συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οικο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος συνα­δέλ­φου μας, Ανδρέα Ανδρε­άδη, ο οποίος έχασε άδικα τη ζωή του στις 29 Αυγού­στου 2024.

Λόγω των δεκάδων τρο­χαίων και όχι μόνο, ατυ­χη­μά­των, με τραυ­μα­τι­σμούς συνα­δέλ­φων και υλικές ζημιές πυρο­σβε­στι­κών οχη­μά­των, που συνέ­βη­σαν και τη φετινή αντι­πυ­ρική περίοδο, με ανα­κοί­νωσή μας, στις 3 Αυγού­στου 2024 κάναμε λόγο για την εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων του νόμου περί υγιει­νής και ασφά­λειας στους χώρους εργα­σίας του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος. Πριν προ­λά­βει ακόμη να στε­γνώ­σει το μελάνι της ανα­κοί­νω­σης, ήρθε και η απώλεια μιας ανθρώ­πι­νης ζωής.

Ο συνά­δελ­φος, Ανδρέας Ανδρε­ά­δης, έχασε η ζωή του σε ένα τροχαίο ατύχημα που συνέβη πηγαί­νο­ντας να ανα­λά­βει υπη­ρε­σία, αφού, όπως καταγ­γέλ­λουν οι υπό­λοι­ποι συνά­δελ­φοί του,   είχε ξεκου­ρα­στεί μόλις 2,5 ώρες από την προη­γού­μενη 24ώρη υπη­ρε­σία που είχε εκτε­λέ­σει.

Οι πολυ­ή­με­ρες μετα­κι­νή­σεις σε συμ­βά­ντα, η εντα­τι­κο­ποί­ηση της υπε­ρερ­γα­σίας και οι συνε­χείς επι­φυ­λα­κές ακόμη και σε συμ­βά­ντα με μικρή έκταση ή με βάση τον δείκτη επι­κιν­δυ­νό­τη­τας, δημιουρ­γούν εκτός από σωμα­τική κόπωση και μεγάλη ψυχο­λο­γική πίεση σε όλους τους συνα­δέλ­φους, με απο­τέ­λε­σμα αρκε­τούς τραυ­μα­τι­σμούς πυρο­σβε­στών ακόμα και τον θάνατο, όπως στην περί­πτωση του άτυχου συνα­δέλ­φου!

Οι αντερ­γα­τι­κές πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζο­νται από την σημε­ρινή κυβέρ­νηση και δια­χρο­νικά απ’ όλες τις κυβερ­νή­σεις, στους εργα­ζό­με­νους στο Π.Σ. αλλά και σε όλους τους άλλους εργα­ζό­με­νους, έχουν οδη­γή­σει σε δεκάδες τραυ­μα­τι­σμούς πυρο­σβε­στών την φετινή αντι­πυ­ρική περίοδο!

Σε αυτήν την αρνη­τική κατά­σταση μερίδιο ευθύνης έχουν και οι διοι­κή­σεις εκείνες που μετα­τρέ­πο­νται σε πει­θή­νια όργανα επι­βο­λής αυτών των πολι­τι­κών!

Ο θάνατος του συνα­δέλ­φου μας έρχεται να κατα­δεί­ξει για άλλη μια φορά τις αντί­ξοες και απάν­θρω­πες συν­θή­κες που εργά­ζο­νται οι πυρο­σβέ­στες καθώς και την ανα­γκαιό­τητα υλο­ποί­η­σης των δια­χρο­νι­κών αιτη­μά­των που κατα­θέ­τει η Ε.Α.Κ.Π. στην φυσική και πολι­τική ηγεσία και διεκ­δι­κεί με τους αγώνες της.

Η απώλεια μιας ανθρώ­πι­νης ζωής δεν μπορεί να συγκρι­θεί με τα στρέμ­ματα δάσους που σώθηκαν, ούτε με τα εύσημα που θα πάρουν κάποιοι επειδή εφάρ­μο­σαν το «περι­βό­ητο δόγμα» αντι­με­τώ­πι­σης των δασικών πυρ­κα­γιών με κάθε κόστος, ούτε με την αύξηση της δημο­τι­κό­τη­τας του κυρίου Υπουρ­γού επειδή τα «κατά­φερε» καλά την αντι­πυ­ρική περίοδο.

Ο κύριος Υπουρ­γός «απαί­τησε» από τη φυσική μας ηγεσία να εφαρ­μό­σει  «το νέο δόγμα» για την αντι­με­τώ­πιση των δασικών πυρ­κα­γιών και οι υπη­ρε­σια­κοί προϊ­στά­με­νοι  Πυρο­σβε­στι­κών Υπη­ρε­σιών και Περι­φε­ρειών, ακόμα και παρα­νο­μώ­ντας αρκετές φορές το εφαρ­μό­ζουν.

Ένα δόγμα που μόνο με το θαύμα της Κανά μπορεί να συγκρι­θεί αφού ντε και καλά η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί  να διπλα­σιά­σει και να τρι­πλα­σιά­σει τις μάχιμες δυνά­μεις θέτο­ντας το σύνολο της δύναμης του Π.Σ. σε γενική επι­φυ­λακή, αγνο­ώ­ντας ότι οι πυρο­σβέ­στες δεν είναι μηχανές, αλλά είναι άνθρω­ποι και έχουν όρια, όπως αυτά που δυστυ­χώς ξεπέ­ρασε ο άτυχος συνά­δελ­φος μας!

Στην βάση αυτής της τρα­γι­κής κατά­στα­σης που έχει δια­μορ­φω­θεί στο εργα­σιακό μας περι­βάλ­λον, επι­βάλ­λε­ται:

·       Άμεση ανα­γνώ­ριση του επαγ­γέλ­μα­τός μας ως Βαρύ – Ανθυ­γιεινό και Επι­κίν­δυνο με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται για τα ασφα­λι­στικά – συντα­ξιο­δο­τικά και οικο­νο­μικά μας δικαιώ­ματα.

·       Εδώ και τώρα θέσπιση κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων για την υγιεινή και ασφά­λεια για τους χώρους εργα­σίας και για τα συμ­βά­ντα.

·       Άμεση θέσπιση ωραρίου εργα­σίας το 35ωρο – πεν­θή­μερο.

·       Να στα­μα­τή­σουν οι κατα­χρη­στι­κές επι­φυ­λα­κές για προ­λη­πτι­κούς λόγους  που οδηγούν στην εκτός ανθρώ­πι­νων ορίων εξα­ντλη­τική υπε­ρερ­γα­σία των πυρο­σβε­στών και να καταρ­γη­θούν όλες οι αντερ­γα­τι­κές δια­τά­ξεις του Εσω­τε­ρι­κού Κανο­νι­σμού και του Νόμου 4662/2020 για τις επι­φυ­λα­κές.

·       Θέσπιση απο­ζη­μί­ω­σης της υπε­ρερ­γα­σίας όπως πλη­ρώ­νο­νται οι υπό­λοι­ποι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι και πληρωμή όλων των οφει­λό­με­νων ρεπό.

·       Στα­θε­ρές και μόνιμες σχέσεις εργα­σίας για όλες τις κατη­γο­ρίες των συμ­βα­σιού­χων πυρο­σβε­στών, για να εξα­λει­φθεί αυτή η διαρκή και μόνιμη ανα­σφά­λεια που ροκα­νί­ζει τα ψυχικά απο­θέ­ματα χιλιά­δων πυρο­σβε­στών που εργά­ζο­νται σκληρά για την πυρο­προ­στα­σία της χώρας!

Είναι καιρός εμείς οι πυρο­σβέ­στες να ορθώ­σουμε το ανά­στημά μας και να φωνά­ξουμε «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ»! Οι πυρο­σβέ­στες σύσ­σω­μοι να γυρί­σουμε την πλάτη στους συν­δι­κα­λι­στές που χρόνια τώρα μας εμπαί­ζουν, να συσπει­ρω­θούμε με την Ε.Α.Κ.Π. και να βγούμε στο δρόμο του οργα­νω­μέ­νου αγώνα!

Γιατί θέλουμε καλύ­τε­ρες και ασφα­λείς συν­θή­κες εργα­σίας, γιατί θέλουμε να γυρί­ζουμε από την υπη­ρε­σία μας πίσω στις οικο­γέ­νειές μας υγιείς, γιατί θέλουμε να ζήσουμε όλα όσα μας αξίζουν!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ