Ανοιχτή επιστολή στο Ροδιακό λαό για την κατάσταση στο Νοσοκομείο της Ρόδου από τον Σύλλογο Εργαζομένων

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα το Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου βρέ­θη­κε επα­νει­λημ­μέ­να στην επι­και­ρό­τη­τα για την υπο­στε­λέ­χω­σή του σε ια­τρι­κό προ­σω­πι­κό και για την κα­τά­στα­ση την παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή. Φυ­σι­κά δεν είναι η πρώτη φορά. Ούτε τα συ­γκε­κρι­μέ­να προ­βλή­μα­τα είναι δυ­στυ­χώς τα μο­να­δι­κά. Η αλή­θεια είναι ότι η κα­τά­στα­ση στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου είναι πολύ χει­ρό­τε­ρη. Η υπο­στε­λέ­χω­σή του είναι το κύριο πρό­βλη­μα. Οι ελ­λεί­ψεις σε ια­τρι­κό και πα­ραϊ­α­τρι­κό, νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό είναι τέ­τοιες που δη­μιουρ­γούν επι­κίν­δυ­νες κα­τα­στά­σεις για τους ερ­γα­ζό­με­νους του νο­σο­κο­μεί­ου και τους ασθε­νείς.

Αδυ­να­τού­με να πά­ρου­με τις άδειες μας, τα ρεπό μας και στα πόστα που δου­λεύ­ου­με, εί­μα­στε λι­γό­τε­ροι από ότι ανα­λο­γεί με βάση τον φόρτο ερ­γα­σί­ας στον οποίο πρέ­πει να αντα­πε­ξέλ­θου­με. Για πα­ρά­δειγ­μα στις κλι­νι­κές δύο νο­ση­λεύ­τριες έχουν να φρο­ντί­σουν μέχρι και 35 ασθε­νείς, όταν ο ΠΟΥ ορί­ζει μία νο­ση­λεύ­τρια για 3,5 ασθε­νείς. Στη ΜΕΘ που θα έπρε­πε να αντι­στοι­χεί μία νο­ση­λεύ­τρια-ής για κάθε ασθε­νή, σή­με­ρα αντι­στοι­χούν δύο για μέχρι έξι ασθε­νείς.

Ει­δι­κά το κα­λο­καί­ρι, μια εποχή που σε άλλα μέρη ση­μα­το­δο­τεί την πε­ρί­ο­δο της ανά­παυ­σης για τους ερ­γα­ζό­με­νους, οι ερ­γα­ζό­με­νοι του νο­σο­κο­μεί­ου, όπως και οι υπό­λοι­ποι ερ­γα­ζό­με­νοι του νη­σιού, έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με την τε­ρά­στια αύ­ξη­ση του όγκου δου­λειάς εξαι­τί­ας της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης, αφού ο πλη­θυ­σμός υπερ­δι­πλα­σιά­ζε­ται. Όπως κα­τα­λα­βαί­νει κάθε λο­γι­κός άν­θρω­πος, αυτό από τη μία έχει επί­πτω­ση στην υγεία των ερ­γα­ζο­μέ­νων του νο­σο­κο­μεί­ου και από την άλλη στο επί­πε­δο πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών του νο­σο­κο­μεί­ου προς τους ασθε­νείς, τους εξε­τα­ζό­με­νους και τους συγ­γε­νείς τους.

Όμως, στην έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού, πρέ­πει να προ­στε­θούν και τα πα­λαιω­μέ­να και ασυ­ντή­ρη­τα μη­χα­νή­μα­τα. Παλιά ακτι­νο­λο­γι­κά μη­χα­νή­μα­τα, μο­νά­δες αι­μο­κά­θαρ­σης, κλί­βα­νος απο­στεί­ρω­σης, κα­ρό­τσια, φο­ρεία, πλυ­ντή­ρια πιά­των και ρού­χων, ελ­λεί­ψεις σε υλικά ανα­λώ­σι­μα, απα­ραί­τη­τα για την δου­λειά μας, από τα οποία δεν είναι λίγες οι φορές που ξε­μέ­νου­με. Έχου­με ελ­λεί­ψεις σε καρ­διο­γρά­φους και αντλί­ες με­τάγ­γι­σης. Ελ­λεί­ψεις σε αντι­δρα­στή­ρια που χρη­σι­μο­ποιού­νται σε πιο ει­δι­κές εξε­τά­σεις.

Ασυ­ντή­ρη­το είναι και το ίδιο το κτή­ριο. Το χει­μώ­να κρυώ­νου­με, το κα­λο­καί­ρι η ζέστη είναι αφό­ρη­τη για ασθε­νείς και ερ­γα­ζό­με­νους. Στα πλυ­ντή­ρια-στε­γνω­τή­ρια του νο­σο­κο­μεί­ου δεν μπο­ρείς το κα­λο­καί­ρι ούτε να ανα­σά­νεις. Οι τε­χνι­κές υπη­ρε­σί­ες είναι εδώ και χρό­νια πλή­ρως υπο­βαθ­μι­σμέ­νες. Οι όποιες ερ­γα­σί­ες έγι­ναν ανα­θέ­το­νταν σε ερ­γο­λά­βους, επο­μέ­νως τώρα που έχει πε­ρι­κο­πεί δρα­μα­τι­κά η χρη­μα­το­δό­τη­ση των νο­σο­κο­μεί­ων, το νο­σο­κο­μείο της Ρόδου αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει και στις πιο απλές ερ­γα­σί­ες όπως το βά­ψι­μο του κτη­ρί­ου.

Ο κα­τά­λο­γος αυτών των ελ­λεί­ψε­ων που ανα­φέ­ρα­με πιο πάνω εν­δει­κτι­κά, χωρίς να είναι δη­λα­δή πλή­ρης, για ένα νο­σο­κο­μείο που βρί­σκε­ται σε ένα τόσο με­γά­λο και πο­λυ­πλη­θές νησί και τόσο μα­κριά από την ηπει­ρω­τι­κή χώρα είναι με­γά­λο πρό­βλη­μα. Είναι με­γά­λο το κό­στος για το λαό της Ρόδου που υπο­χρε­ώ­νε­ται να προ­σφεύ­γει είτε στα ιδιω­τι­κά ερ­γα­στή­ρια-ια­τρεία για μικρά προ­βλή­μα­τα και να πλη­ρώ­νει πα­νά­κρι­βα εξε­τά­σεις και θε­ρα­πεί­ες, είτε στα νο­σο­κο­μεία της Αθή­νας, όταν μι­λά­με για πιο σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα, όπως δύ­σκο­λα χει­ρουρ­γεία, που μπο­ρεί να στοι­χί­σουν πραγ­μα­τι­κά μια ολό­κλη­ρη πε­ριου­σία.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι, σε αυτές τις συν­θή­κες κα­τα­βά­λου­με πραγ­μα­τι­κά ηρω­ι­κές προ­σπά­θειες, με­τρά­με απώ­λειες στην υγεία μας και στε­ρού­μα­στε χρόνο από τις οι­κο­γέ­νειες μας για να κρα­τά­με λει­τουρ­γι­κό το νο­σο­κο­μείο.

Ωστό­σο αυτή η κα­τά­στα­ση δεν έπεσε ξαφ­νι­κά από τον ου­ρα­νό. Ούτε είναι κάτι που πρέ­πει να θε­ω­ρή­σου­με ότι είναι δε­δο­μέ­νο και να απο­δε­χτού­με ότι δε μπο­ρεί να γίνει αλ­λιώς. Είναι συ­νει­δη­τή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή που υλο­ποιούν δια­χρο­νι­κά οι κυ­βερ­νή­σεις, χωρίς εξαι­ρέ­σεις. Οι ίδιοι οι αριθ­μοί το απο­δει­κνύ­ουν.

Η χρη­μα­το­δό­τη­ση στα Δη­μό­σια Νο­σο­κο­μεία, η οποία πρέ­πει να πούμε ότι ποτέ δεν έφτα­σε να κα­λύ­πτει πλή­ρως τις ανά­γκες, μόνο από το 2013 ως το 2019 μειώ­θη­κε πάνω από 30%. Τη χρο­νιά που δια­νύ­ου­με, που υπο­τί­θε­ται πως είναι η πρώτη χρο­νιά εκτός μνη­μο­νί­ων, όπως έλεγε η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, η μεί­ω­ση συ­νε­χί­στη­κε, 65 εκα­τομ­μύ­ρια λι­γό­τε­ρα δια­τέ­θη­καν για τα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία τη στιγ­μή που οι ανά­γκες εξαι­τί­ας της χρό­νιας υπο­χρη­μα­το­δό­τη­σης συσ­σω­ρεύ­ο­νται.

Όλες οι Διοι­κή­σεις και όλες οι κυ­βερ­νή­σεις μέχρι σή­με­ρα αντι­με­τω­πί­ζουν την Υγεία σαν ένα εμπό­ρευ­μα, όποιος έχει το αγο­ρά­ζει. Οι με­γά­λοι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμι­λοι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον κλάδο της Υγεί­ας, ο οποί­ος τους απο­φέ­ρει τε­ρά­στια πο­σο­στά κέρ­δους, απαι­τούν να πά­ρουν με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι της πίτας.

Αυτό το σκοπό υπη­ρε­τούν και οι οδη­γί­ες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης για την Υγεία, οι κα­τευ­θύν­σεις των κυ­βερ­νή­σε­ων που πάντα η επό­με­νη συ­μπλη­ρώ­νει από εκεί που στα­μά­τη­σε η προη­γού­με­νη. Το βα­σι­κό πε­ριε­χό­με­νο αυτής της πο­λι­τι­κής, ανε­ξάρ­τη­τα από ποιον κάθε φορά εκ­φρά­ζε­ται και εφαρ­μό­ζε­ται, είναι από τη μία να δί­νε­ται ζω­τι­κός χώρος για να ανα­πτυ­χθεί η επι­χει­ρη­μα­τι­κή δράση στην Υγεία και από την άλλη να εξοι­κο­νο­μού­νται κε­φά­λαια από τον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να δια­τε­θούν για την Υγεία, αλλά δί­νο­νται τε­λι­κά για να επι­δο­τού­νται επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμι­λοι προ­κει­μέ­νου να επεν­δύ­σουν, να εξυ­πη­ρε­τού­νται τα κρα­τι­κά δά­νεια κλπ. Δεν πε­ρισ­σεύ­ουν δη­λα­δή για τις λαϊ­κές ανά­γκες χρή­μα­τα, την ίδια στιγ­μή που από τα 55 δις ευρώ που είναι τα έσοδα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού από τους φό­ρους, οι με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες πλη­ρώ­νουν λι­γό­τε­ρα από 3 δις(!), όλα τα υπό­λοι­πα τα πλη­ρώ­νει ο λαός.

Ει­δι­κά στο νησί της Ρόδου, αυτή η τε­ρά­στια αντί­φα­ση φαί­νε­ται με… «γυμνό μάτι». Κάθε χρόνο χτί­ζο­νται γι­γά­ντιες σύγ­χρο­νες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες, για τις οποί­ες δα­πα­νώ­νται εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, πολλά από τα οποία μά­λι­στα, επι­δο­τού­νται με διά­φο­ρους τρό­πους. Όμως η δη­μό­σια υγεία του νη­σιού, όπως και άλλες υπο­δο­μές που σχε­τί­ζο­νται με τις λαϊ­κές ανά­γκες είναι εντε­λώς πα­ρα­τη­μέ­νη, δη­μιουρ­γώ­ντας χωρίς υπερ­βο­λή κιν­δύ­νους και για την αν­θρώ­πι­νη ζωή.

Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες ο Σύλ­λο­γος των Ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, εκτι­μά ότι είναι ανά­γκη να γίνει υπό­θε­ση του Ρο­δια­κού λαού ο αγώ­νας για δη­μό­σια Υγεία, αντά­ξια των σύγ­χρο­νων ανα­γκών μας. Από αυτή την άποψη θα συ­νε­χί­σει με μια πιο συ­στη­μα­τι­κή δου­λειά την προ­σπά­θεια που έχει ξε­κι­νή­σει για την ανά­δει­ξη των προ­βλη­μά­των του νο­σο­κο­μεί­ου, τμήμα το τμήμα. Επι­διώ­κου­με τα αι­τή­μα­τα μας:

· για γεν­ναία χρη­μα­το­δό­τη­ση των νο­σο­κο­μεί­ων

· προ­μή­θεια σύγ­χρο­νου εξο­πλι­σμού

· μο­νι­μο­ποί­η­ση των συμ­βα­σιού­χων, προ­σλή­ψεις μό­νι­μου ια­τρι­κού και πα­ραϊ­α­τρι­κού προ­σω­πι­κού με βάση τις σύγ­χρο­νες ανά­γκες του νη­σιού

· Δω­ρε­άν πα­ρο­χή ποιο­τι­κών υπη­ρε­σιών υγεί­ας σε όλους χωρίς όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις

να γί­νουν αι­τή­μα­τα όλου του Ρο­δια­κού λαού.

Κα­λού­με όλους τους φο­ρείς του νη­σιού να πά­ρουν δη­μό­σια θέση στο ζή­τη­μα της υγειο­νο­μι­κής πε­ρί­θαλ­ψης στο νησί. Πρω­τί­στως απευ­θυ­νό­μα­στε στα Σω­μα­τεία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τι­κό και το δη­μό­σιο τομέα, το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο της Ρόδου, αλλά και στους αθλη­τι­κούς και πο­λι­τι­στι­κούς συλ­λό­γους, τη Δη­μο­τι­κή Αρχή και την Πε­ρι­φέ­ρεια, τα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα, όσους στις προη­γού­με­νες εκλο­γές ζή­τη­σαν την ψήφο μας.

Η ΔΙΟΙ­ΚΗ­ΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΟΥ