“Ζητώ να σταλεί κατά προτεραιότητα γιατρός και νοσηλεύτρια στην Όλυμπο της Καρπάθου”

Συζη­τή­θηκε στη Βουλή η Επί­καιρη Ερώτηση του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού για το Πολυ­δύ­ναμο Ιατρείο Ολύμπου Καρ­πά­θου το οποίο παρα­μέ­νει χρόνια κλειστό. Κατά τη συζή­τηση ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός περιέ­γραψε την απα­ξί­ωση των ακριβών μηχα­νη­μά­των που υφί­στα­νται όλα τα κλειστά ιατρεία προ­τεί­νο­ντας τη μετα­φορά μέρους του εξο­πλι­σμού τους σε μονάδες υγείας όπου θα αξιο­ποιεί­ται. Ζήτησε επι­στα­μένα τη στε­λέ­χωση του Ιατρείου Ολύμπου με γιατρό έστω από τον Στρατό και απο­σπα­σμένη νοση­λεύ­τρια και πρό­τεινε στον Υπουργό την εγκα­τά­σταση Τηλεϊ­α­τρι­κής τρίτης γενιάς με την οποία ο γιατρός θα υπο­στη­ρί­ζε­ται επι­στη­μο­νικά αλλά και θα εκπαι­δεύ­ε­ται περαι­τέρω.

Ο Υπουρ­γός είπε ότι θα καλύψει προ­σω­ρινά το κενό με την απο­στολή εβδο­μα­διαίου κλι­μα­κίου 3 γιατρών και μιας νοση­λεύ­τριας μέχρις να καλυ­φθεί η θέση γιατρού και να γίνει ο οργα­νι­σμός του νοσο­κο­μείου. Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός σχο­λί­ασε σχετικά “Δεν θέλω να ακούω τα ίδια λόγια που τα λέμε αλλά δεν τα κάνουμε, όπως στον Αρχάγ­γελο Ρόδου και την Αντι­μά­χεια Κω. Ζητώ, ξεκά­θαρα, κατά προ­τε­ραιό­τητα ένας οπλίτης γιατρός να μεταβεί στην Όλυμπο με μια νοση­λεύ­τρια για να καλύψει τις ανάγκες τόσο των κατοί­κων όσο και των του­ρι­στών. Ιδίως τα επεί­γο­ντα περι­στα­τικά που δεν μπορούν να περι­μέ­νουν την εβδο­μα­διαία επί­σκεψη”

Ολό­κληρη η συζή­τηση της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης, ακο­λου­θεί:

“ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Κύριε Πρόεδρε, όπως προ­βλέ­πει ο Κανο­νι­σμός, κατήλ­θον της Έδρας για να υποβάλω την  ερώτηση, η οποία νομίζω ότι είναι ιδιαί­τερα σημα­ντική όχι για το Πολυ­δύ­ναμο Ιατρείο της Ολύμπου, αλλά διότι στην κατη­γο­ρία αυτή από την εποχή που ο τότε Υπουρ­γός Υγείας κ. Αβρα­μό­που­λος έκανε όλα αυτά τα ανα­βαθ­μι­σμένα ιατρεία δεν υπάρχει ακόμα και σήμερα ο οργα­νι­σμός λει­τουρ­γίας τους και κατά συνέ­πεια έχουν λει­τουρ­γικά προ­βλή­ματα. Υπάρ­χουν μηχα­νή­ματα εκα­τομ­μυ­ρίων μέσα στα ιατρεία αυτά, τα οποία μηχα­νή­ματα δεν έχουν ουσια­στικά λει­τουρ­γή­σει ποτέ και τελικά θα κατα­στρα­φούν, εάν δεν έχουν ήδη κατα­στρα­φεί, λόγω του χρόνου και της μη λει­τουρ­γίας τους.

Κατά συνέ­πεια, λοιπόν, παρότι η ευθύνη δεν ανήκει στον κ. Ξανθό, όμως  ο Υπουρ­γός κ. Ξανθός δια­χει­ρί­ζε­ται το θέμα, διότι είναι Υπουρ­γός αυτήν τη στιγμή, όπως θα έκανε και οποιοσ­δή­ποτε άλλος στη θέση του, θα το δια­χει­ρι­ζό­ταν.

Η πρότασή μου, λοιπόν, όσον αφορά τα Ιατρεία αυτά έχει γίνει και σε άλλες ερω­τή­σεις και εξα­κο­λου­θεί να ισχύει, δηλαδή σχετικά με το ότι δεν μπορούν τα μηχα­νή­ματα να λει­τουρ­γή­σουν λόγω της μη υπάρ­ξεως γιατρών, γιατί προ­κη­ρύσ­σο­νται οι θέσεις αλλά δεν πάνε οι γιατροί. Δεν έχει σημασία το γιατί.

Σημασία έχει ότι τα μηχα­νή­ματα αυτά πρέπει να λει­τουρ­γή­σουν. Πρέπει να πάνε ή σε κέντρα υγείας ή σε νοσο­κο­μεία, ώστε να λει­τουρ­γή­σουν. Αυτή είναι πάγια πρότασή μου.

Και όσον αφορά τις δυνα­τό­τη­τες που έχουν να απο­κτή­σουν οργα­νι­σμούς, αυτό εξαρ­τά­ται όχι μόνο από το Υπουρ­γείο Υγείας, αλλά και από το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών και από την οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας, για να είμαστε αντι­κει­με­νι­κοί και καθαροί.

Όμως, το Ιατρείο αυτό της Ολύμπου είναι στο βόρειο μέρος της Καρ­πά­θου και ουσια­στικά βλέπεις τη θάλασσα και από τη μία πλευρά και από την άλλη. Είναι πάνω σε ένα ψηλό βουνό, με πολλή επι­σκε­ψι­μό­τητα από πλευράς του­ρι­στών. Και είναι πράγ­ματι ένα μεγάλο πρό­βλημα διότι η από­σταση είναι μεγάλη για να πάει ένας άρρω­στος από την Όλυμπο στα Πηγάδια. Η πρότασή μου λοιπόν εδώ, η πιο απλή πρόταση, είναι κατά προ­τε­ραιό­τητα να πάει ένας γιατρός στρα­τιω­τι­κός εκεί –λέω κατά προ­τε­ραιό­τητα, γιατί μπορεί να πάει ένας, δεν χάλασε ο κόσμος- και το δεύτερο είναι μια νοση­λεύ­τρια από κάπου να απο­σπα­στεί, αν δεν μπορεί να διο­ρι­στεί, για να λει­τουρ­γή­σει το συγκε­κρι­μένο Ιατρείο της Ολύμπου Καρ­πά­θου.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΑΝΘΟΣ (Υπουρ­γός Υγείας): Κύριε συνά­δελφε, ευχα­ρι­στώ για την ερώτηση.

Η εικόνα είναι αυτή που περι­γρά­φετε. Έχουμε ένα πολυ­δύ­ναμο περι­φε­ρειακό ιατρείο, το οποίο για πάρα πολλά χρόνια, νομίζω την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, ήταν πλήρως ακά­λυ­πτο και από για­τρούς και από υπό­λοιπο προ­σω­πικό. Αυτό ανα­δει­κνύει, κατά την άποψή μου, κι ένα έλλειμμα σοβαρού σχε­δια­σμού στε­λέ­χω­σης των υπο­δο­μών που ανα­πτύ­χθη­καν την προη­γού­μενη περίοδο. Τα προη­γού­μενα χρόνια, τα χρόνια της υπο­τι­θέ­με­νης ευη­με­ρίας και ευδαι­μο­νίας, ανα­πτύ­χθη­καν υπο­δο­μές στο σύστημα υγείας, χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν από το ΕΣΠΑ χωρίς να υπάρχει μια πρό­βλεψη πώς θα στε­λε­χω­θούν και πώς θα μπο­ρέ­σουν να είναι λει­τουρ­γι­κές για το καλό των πολιτών.

Τώρα, η εικόνα εκεί ποια είναι; Εμείς έχουμε προ­κη­ρύ­ξει και τον Αύγου­στο και τον Δεκέμ­βριο επα­να­προ­κη­ρύ­ξαμε και μάλιστα στον βαθμό του Διευ­θυ­ντή, θέση ειδι­κευ­μέ­νου γενικού γιατρού παθο­λό­γου. Δυστυ­χώς, δεν υπήρξε καμία αντα­πό­κριση. Επα­να­προ­κη­ρύσ­σε­ται τακτικά η θέση του αγρο­τι­κού γιατρού με θητεία υπαί­θρου. Στην τελευ­ταία προ­κή­ρυξη του Μαρτίου υπήρξε η κάλυψη, υπήρξε δηλαδή ενδια­φε­ρό­με­νος γιατρός ο οποίος δεν απε­δέ­χθη τον διο­ρι­σμό. Άρα, προ­φα­νώς, υπάρχει μια αδυ­να­μία προ­σέλ­κυ­σης γιατρών, ακόμα και ανει­δί­κευ­των γιατρών, όπως οι αγρο­τι­κοί, παρότι, επίσης, στο συγκε­κρι­μένο Περι­φε­ρειακό Ιατρείο υπάρχει το επι­πλέον επίδομα που βγάλαμε με τον ν.4368, των 400 ευρώ. Δηλαδή ουσια­στικά έχει γίνει μια προ­σαύ­ξηση 50% στον μισθό του. Παρ’ όλα αυτά δεν έγινε απο­δε­κτή η θέση.

Κατά την άποψή μου, αυτό ανα­δει­κνύει ένα συνο­λι­κό­τερο πρό­βλημα κινή­τρων για κάλυψη, ειδικά με ιατρικό δυνα­μικό, των άγονων και νησιω­τι­κών περιο­χών και ιδιαί­τερα των πιο δυσπρό­σι­των κομ­μα­τιών τους. Διότι είναι αλήθεια ότι στο κέντρο υγείας του νησιού, η εικόνα είναι αρκετά καλή από άποψη στε­λέ­χω­σης, δηλαδή έχουμε αυτή τη στιγμή δώδεκα για­τρούς που υπη­ρε­τούν, εκ των οποίων μόνο ένας είναι επι­κου­ρι­κός. Οι υπό­λοι­ποι είναι μόνιμοι γιατροί. Υπάρ­χουν και οι αγρο­τι­κοί γιατροί των γύρω περι­φε­ρεια­κών ιατρείων, οι οποίοι εφη­με­ρεύ­ουν στο κέντρο υγείας και απ’ ό,τι ενη­με­ρώ­θηκα από την Υπη­ρε­σία, έχουμε και είκοσι οχτώ άτομα λοιπό υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό, νοση­λευ­τές κ.λπ..

Αυτό, λοιπόν, το οποίο κατ’ αρχάς έχει απο­φα­σι­στεί πρό­σφατα από τη Διοι­κούσα Επι­τροπή του Κέντρου Υγείας, είναι ότι μια φορά την εβδο­μάδα θα γίνεται επί­σκεψη κλι­μα­κίου με τρεις για­τρούς και μία νοση­λεύ­τρια στο Πολυ­δύ­ναμο Περι­φε­ρειακό Ιατρείο της Ολύμπου. Ξεκι­νάνε μια φορά την εβδο­μάδα με γιατρό χει­ρουργό γυναι­κο­λόγο και οφθαλ­μί­α­τρο και μια νοση­λεύ­τρια. Νομίζω ότι αυτή θα είναι μια πρώτη μικρή βελ­τί­ωση της κάλυψης των αναγκών αυτού του απο­μα­κρυ­σμέ­νου πλη­θυ­σμού. Και εννο­εί­ται ότι θα συνε­χί­σουμε την προ­σπά­θεια να επα­να­προ­κη­ρύσ­σουμε τις θέσεις. Και νομίζω ότι ίσως με έναν καλύ­τερο συν­δυα­σμό κινή­τρων -τα οποία πρέπει κάποια στιγμή να συζη­τή­σουμε στα σοβαρά, όλες οι πολι­τι­κές δυνά­μεις, αν θέλουμε όντως να θωρα­κί­σουμε υγειο­νο­μικά αυτές τις περιοχές- πρέπει να κάνουμε μια σημα­ντική υπέρ­βαση και όσον αφορά τα μισθο­λό­για και όσον αφορά τις άλλες παροχές που υπάρ­χουν.

Έχουν δοθεί κάποια κίνητρα. Και εξε­λί­ξεις έχουν γίνει. Τώρα τελευ­ταία ψηφί­σαμε και τη δυνα­τό­τητα μετά­θε­σης μετά από μια πεντα­ε­τία, έτσι ώστε να μην αισθά­νο­νται αυτοί οι άνθρω­ποι που θα πάνε σε αυτές τις περιο­χές, εγκλω­βι­σμέ­νοι και χωρίς δυνα­τό­τητα και επι­στη­μο­νι­κής και βαθ­μο­λο­γι­κής ανέ­λι­ξης. Νομίζω, όμως, ότι αυτά μέχρι στιγμής δεν λει­τουρ­γούν ικα­νο­ποι­η­τικά σε όλες τις περιο­χές. Η προ­σπά­θεια, λοιπόν, θα κινηθεί προς αυτήν την κατεύ­θυνση.

Και επίσης, ξέρετε πολύ καλά ότι το Κέντρο Υγείας ουσια­στικά μετα­τρέ­πε­ται σε ένα μίνι νοσο­κο­μείο. Υπάρχει χρη­μα­το­δο­τη­μένο από το ΕΣΠΑ νέο κτήριο. Γίνεται μια προ­σπά­θεια να παρα­δο­θεί τον Ιούνιο. Υπάρ­χουν κάποιες τεχνι­κές εκκρε­μό­τη­τες με τους βιο­λο­γι­κούς καθα­ρι­σμούς κ.λπ. Και έχει γίνει συνά­ντηση με την ΚΤΥΠ, με τις Κτη­ρια­κές Υπο­δο­μές. Προ­σπα­θούμε να κλεί­σουμε την εκκρε­μό­τητα.

Και επίσης έχει προ­χω­ρή­σει η προ­ερ­γα­σία της δημιουρ­γίας νέου οργα­νι­σμού του νοσο­κο­μείου που προ­βλέ­πει επι­πλέον στε­λέ­χωση και με ιατρικό και με νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό. Το έχει ανα­λά­βει η Υπη­ρε­σία του Υπουρ­γείου και περι­μένω την τελική πρόταση.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Χαί­ρο­μαι γι’ αυτά που ακούω. Τα προ­συ­πο­γράφω. Όμως το πρα­κτικό -θα το επαναλάβω- είναι να πάει τώρα ένας στρα­τιω­τι­κός γιατρός κατά προ­τε­ραιό­τητα -διότι ο στρατός δεν θα πάθει τίποτα να βάλει έναν γιατρό στην Όλυμπο- και να απο­σπα­στεί μία νοση­λεύ­τρια από το Κέντρο Υγείας. Διότι ναι μεν πράγ­ματι το κλι­μά­κιο επι­σκέ­πτε­ται και κάνει μία ιατρική η οποία είναι στο πλαίσιο περίπου της προ­λη­πτι­κής ιατρι­κής, αλλά το οξύ, το επείγον περι­στα­τικό δεν μπορεί να το προ­βλέ­ψει το κλι­μά­κιο και να πάει εκείνη την ώρα.

Άρα, όταν υπάρχει ένα έμφραγμα το οποίο θα συμβεί σε έναν κάτοικο, σε έναν του­ρί­στα που επι­σκέ­πτε­ται την Όλυμπο, δεν μπορεί το κλι­μά­κιο να το αντι­με­τω­πί­σει. Κατά συνέ­πεια, λοιπόν, επα­νέρ­χο­μαι στην πρόταση του στρα­τιω­τι­κού γιατρού και της νοση­λεύ­τριας η οποία πρέπει να απο­σπα­στεί.

 Όσον αφορά τα προ­βλή­ματα που έχουν πράγ­ματι οι απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές, τα ορεινά και τα νησιω­τικά ιατρεία, είναι γεγονός ότι υπάρχει απρο­θυ­μία των γιατρών να πάνε και οι αλλε­πάλ­λη­λες προ­κη­ρύ­ξεις απο­βαί­νουν άγονες. Και γίνεται μία αντι­πο­λί­τευση αιώνια εδώ στην Βουλή στον εκά­στοτε Υπουργό που του ανα­πτύσ­σει αυτά τα προ­βλή­ματα και απαντά ο εκά­στοτε Υπουρ­γός στε­ρε­ό­τυπα με όλα αυτά που πρέπει να απα­ντή­σει και ακούμε.

Είπα, όμως, κάτι στον κ. Πολάκη σε μία άλλη ερώτηση. Γίνεται σήμερα μια κοσμο­γο­νία με δημο­σιεύ­σεις στο New England -προχθές είχε το Jama, το Circulation– πριν από ένα εξάμηνο για την τηλεϊ­α­τρική τρίτης γενιάς η οποία δια­φέ­ρει από την τηλεϊ­α­τρική που γνω­ρί­ζουμε διότι είναι και τηλεϊ­α­τρική εκπαί­δευ­σης. Γίνεται, δηλαδή, τηλεκ­παί­δευση από ένα πανε­πι­στη­μιακό κέντρο -που πρέπει να υπάρχει εδώ στην Αθήνα ή οπου­δή­ποτε αλλού- όπου θα γίνεται συνεχής εκπαί­δευση και όχι η εκπαί­δευση που γίνεται μέχρι σήμερα διά των εται­ρειών στην ουσία, εξ ου και τα διάφορα παρα­τρά­γουδα.

Με την τηλεκ­παί­δευση και την τηλε­διά­γνωση ο καθη­γη­τής, ο έμπει­ρος εν πάση περι­πτώ­σει γιατρός, θα βρί­σκε­ται στο Κέντρο Υγείας ανά πάσα στιγμή να βοηθάει τον νέο γιατρό για τη διά­γνωση. Και θα υπάρχει και τηλε­θε­ρα­πεία. Δηλαδή μπορεί να γίνεται ακόμη και θερα­πεία του εμφράγ­μα­τος ή ενός καρ­κι­νο­πα­θούς με την τηλεϊ­α­τρική. Και επειδή αυτό είναι πράγ­ματι επα­να­στα­τικό και είναι απο­τέ­λε­σμα –γι’ αυτό ανέφερα βιβλιογραφία- της τρίτης γενιάς τηλεϊ­α­τρι­κής, είναι κάτι το οποίο πρέπει να σκε­φτείτε και κυρίως να το οργα­νώ­σετε. Διότι το να το σκε­φτείτε δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία, το σκε­φτό­μα­στε όλοι. Η οργά­νωση, όμως, είναι το δύσκολο, πώς θα γίνει δηλαδή το κέντρο ο εγκέ­φα­λος και πώς ο καθη­γη­τής ή ο έμπει­ρος γιατρός θα βρί­σκε­ται στο Καστε­λό­ριζο ή στην Όλυμπο ή οπου­δή­ποτε αλλού.

Αυτό νομίζω ότι για την Ελλάδα απο­τε­λεί μία λύση που πρέπει να την προ­χω­ρή­σετε και βεβαίως από τη δική μας πλευρά θα βοη­θή­σουμε στο επι­στη­μο­νικό επίπεδο που μπο­ρούμε.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΑΝΘΟΣ (Υπουρ­γός Υγείας): Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές συμ­φω­νούμε.

Επα­να­λαμ­βάνω ότι η πρώτη κίνηση είναι η στα­διακή κάλυψη και υπο­στή­ριξη από το προ­σω­πικό του Κέντρου Υγείας Καρ­πά­θου, που προ­σε­χώς θα ανα­βαθ­μι­στεί σε επίπεδο μικρού νοσο­κο­μείου, της συγκε­κρι­μέ­νης περιο­χής.

Όσον αφορά το θέμα με τους στρα­τιω­τι­κούς για­τρούς, με τους οπλίτες για­τρούς κυρίως, έχουμε μια συστη­μα­τική συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας και έχουμε υπο­βά­λει κατά­λογο αναγκών του συστή­μα­τος υγείας που μπορούν να καλυ­φθούν με οπλίτες για­τρούς. Πρό­σφατα, μάλιστα, είχαμε μια συνά­ντηση και με τον κ. Βίτσα και με τον κ. Καμμένο.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ένοπλες Δυνά­μεις δεν έχουν πολύ μεγάλες δυνα­τό­τη­τες. Λόγω της διαρ­ροής επι­στη­μο­νι­κού και ιατρι­κού δυνα­μι­κού στο εξω­τε­ρικό έχει μειωθεί και η προ­σέ­λευση γιατρών στις ΕΣΣΟ, όπου κατα­τάσ­σο­νται.

Γίνεται, λοιπόν, μια προ­σπά­θεια. Ήδη καλύ­πτο­νται γύρω στα δεκα­πέ­ντε -αν θυμάμαι καλά- περι­φε­ρειακά ιατρεία, η αλήθεια είναι, όμως, ότι η προ­τε­ραιό­τητα είναι στα νησιά που δεν έχουν κανένα γιατρό, όπως, για παρά­δειγμα, η Τήλος.

Με το κίνητρο αυτό το οποίο δώσαμε πέρυσι κατα­φέ­ραμε να καλύ­ψουμε περισ­σό­τερα περι­φε­ρειακά ιατρεία και μάλιστα σε νησιά που είχαν χρόνια να δουν γιατρό, όπως στη Θύμαινα και σε άλλες περιο­χές.

Μπορώ να το διε­ρευ­νήσω το ενδε­χό­μενο αυτό, για να δούμε αν πραγ­μα­τικά υπάρχει αυτή η δυνα­τό­τητα από τη μία.

Από την άλλη, το ζήτημα της τηλεϊ­α­τρι­κής είναι πολύ σημα­ντικό, γιατί εγώ θεωρώ ότι ένας βασικός λόγος για τον οποίο οι γιατροί δεν πάνε σε αυτές τις περιο­χές δεν είναι μόνο διότι δεν υπάρ­χουν κίνητρα οικο­νο­μικά, κοι­νω­νικά κτλ, αλλά είναι διότι αισθά­νο­νται ανα­σφα­λείς για τη δια­χεί­ριση των σοβαρών περι­στα­τι­κών.

Σίγουρα, ένα σύστημα τηλεϊ­α­τρι­κής και μάλιστα ανα­βαθ­μι­σμένο, όπως λέτε, θα μπο­ρέ­σει να παρέχει μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια στον γιατρό και μια αίσθηση επι­στη­μο­νι­κής υπο­στή­ρι­ξης, που την έχει ανάγκη, όταν μάλιστα είναι ανει­δί­κευ­τος. Αυτό είναι σημα­ντικό.

Θα το διε­ρευ­νή­σουμε. Δεν ξέρω τα μεγέθη και τα κόστη. Ξέρω ότι πάντως αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα σύστημα τηλεϊ­α­τρι­κής, το οποίο έχει οργα­νω­θεί από τη 2^η ΥΠΕ. Νομίζω ότι καλύ­πτει δεκα­πέ­ντε με είκοσι περιο­χές του Αιγαίου.

Επίσης, υπάρχει η δυνα­τό­τητα από κεντρικά νοσο­κο­μεία της 2^ης  ΥΠΕ, από το Θριάσιο, τη Νίκαια, το Αττικό, να παρέ­χε­ται υπο­στή­ριξη. Αυτό σίγουρα θέλει μια συνεχή ανα­βάθ­μιση και μια επα­νεκ­παί­δευση των γιατρών σε αυτή τη νέα τεχνο­λο­γία.

Επι­πλέον, γίνεται μια προ­σπά­θεια να ενι­σχύ­σουμε τις βάσεις αερο­δια­κο­μι­δών στο Αιγαίο. Εκτός από τη Ρόδο, όπου υπήρχε από παλιά, έχει ανα­πτυ­χθεί ήδη στη Σύρο και σε δεύτερο χρόνο θα γίνει και στη Μυτι­λήνη.

Η προ­σπά­θεια είναι να μειώ­σουμε και τους χρόνους δια­κο­μι­δής και τη δυνα­τό­τητα των ενα­έ­ριων μέσων να αντα­πο­κρί­νο­νται στη δια­κο­μιδή επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών.

Υπάρχει σε εξέλιξη και μια συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας για δημιουρ­γία πλωτών μέσων δια­κο­μι­δών, τα οποία θα επι­τρέ­πουν στα μικρά νησιά, όπου είναι πιο βολική η θαλάσ­σια επι­κοι­νω­νία, να γίνεται γρήγορα η μετα­κί­νηση ενός ασθε­νούς σε ένα πιο οργα­νω­μένο κέντρο.

Γίνεται συστη­μα­τική προ­σπά­θεια να ενι­σχύ­σουμε το αίσθημα υγειο­νο­μι­κής ασφά­λειας των πολιτών και σε αυτές τις ακρι­τι­κές περιο­χές. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Χρειά­ζε­ται, όπως είπα και πριν, μια δέσμη πολι­τι­κών και κινή­τρων, που υπερ­βαί­νει προ­φα­νώς τον ρόλο του Υπουρ­γείου Υγείας. Χρειά­ζε­ται, δηλαδή, μια διυ­πουρ­γική συνερ­γα­σία.

Πάντως, αυτό που θεωρώ ότι είναι πραγ­μα­τικά στον πυρήνα της αντι­με­τώ­πι­σης των προ­βλη­μά­των της νησιω­τι­κό­τη­τας είναι η καλύ­τερη στε­λέ­χωση και αντα­πό­κριση του συστή­μα­τος υγείας.”