Τα σχέδια για μείωση ΕΝΦΙΑ και ΦΠΑ στην εστίαση

Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, σε ποσοστά έως 30% στις μικρές και χαμη­λό­τε­ρης αξίας ιδιο­κτη­σίες, καθώς και την επα­να­φορά του ΦΠΑ στην εστίαση από 24% σε 13% προ­σα­να­το­λί­ζε­ται να εξαγ­γεί­λει η κυβέρ­νηση, στο πλαίσιο των μέτρων φορο­λο­γι­κής ελά­φρυν­σης του 2019, που θα χρη­μα­το­δο­τη­θούν από το προ­βλε­πό­μενο υπερ­πλε­ό­να­σμα της συγκε­κρι­μέ­νης χρονιάς.

Τα δύο μέτρα υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα επι­φέ­ρουν συνο­λικά κόστος 600 εκατ. ευρώ στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό: Από τον ΕΝΦΙΑ οι απώ­λειες εσόδων υπο­λο­γί­ζο­νται σε 250 εκατ. ευρώ και από τον ΦΠΑ εστί­α­σης σε περίπου 350 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς που μετα­φέ­ρουν πηγές του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου.

Ειδι­κό­τερα, ως προς τον ΕΝΦΙΑ, οι πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι η κυβέρ­νηση σχε­διά­ζει αφενός την πλήρη απαλ­λαγή των πολύ χαμηλής αξίας κατοι­κιών και αφε­τέ­ρου τη μείωση των συντε­λε­στών κυρίως στις περιο­χές με χαμηλές τιμές ζώνης και όχι τόσο στις ακρι­βό­τε­ρες. Αλλωστε, αυτό προ­κύ­πτει και από το προ­βλε­πό­μενο κόστος του μέτρου. Δεδο­μέ­νου ότι τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ δια­μορ­φώ­νο­νται στα 2,65 δισ. ευρώ (και οι βεβαιω­θέ­ντες φόροι στα 3,1 δισ. ευρώ) το ποσό των 250 εκατ. ευρώ αντι­στοι­χεί σε μειώ­σεις μόλις 10% κατά μέσον όρο. Με άλλα λόγια, η κυβέρ­νηση φιλο­δο­ξεί να δώσει ένα ταξικό «πρόσημο» στο μέτρο της αυτό, έστω κι αν το όφελος για τις χαμη­λό­τε­ρες ιδιο­κτη­σίες είναι μικρό, ενώ αντί­θετα η επι­βά­ρυνση για μεσαίες και μεγάλες ιδιο­κτη­σίες είναι συχνά δυσβά­στα­κτη, σε περι­πτώ­σεις που το ακίνητο δεν απο­δί­δει έσοδα.

Σημειώ­νε­ται ότι η Ν.Δ. έχει υπο­σχε­θεί μείωση ΕΝΦΙΑ 30% (όχι έως 30%) σε προ­ο­πτική διετίας.

Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ στην εστίαση, η κυβέρ­νηση φαί­νε­ται να υιο­θε­τεί ένα μέτρο που έχει ήδη εξαγ­γεί­λει ο Κ. Μητσο­τά­κης, με στόχο την τόνωση των επι­χει­ρή­σεων του κλάδου, τη στήριξη του του­ρι­σμού, τη μείωση των τιμών, αλλά και την κατα­πο­λέ­μηση της φορο­δια­φυ­γής, η οποία έχει απο­δει­χθεί ότι αυξή­θηκε με τη μετά­ταξη των σχε­τι­κών ειδών στον κανο­νικό συντε­λε­στή. Οπως έχει υπο­στη­ρι­χθεί κατ’ επα­νά­λη­ψιν και με στοι­χεία, η αύξηση του συντε­λε­στή ΦΠΑ στην εστίαση στο 23% (2011) απέφερε πολύ χαμη­λό­τερη από την ανα­με­νό­μενη αύξηση εσόδων, αφενός λόγω της μείωσης του τζίρου των επι­χει­ρή­σεων και αφε­τέ­ρου λόγω της φορο­δια­φυ­γής, προς την οποία απο­τέ­λεσε κίνητρο. Αντί­θετα, την περίοδο κατά την οποία μειώ­θηκε ξανά στο 13% (2013-2014), τα έσοδα μειώ­θη­καν ελά­χι­στα, ενώ αυξή­θηκε ο τζίρος των εν λόγω επι­χει­ρή­σεων. Το υπό­δειγμα επι­βε­βαιώ­θηκε όταν στη συνέ­χεια, με το τρίτο μνη­μό­νιο, επα­νε­ντά­χθηκε η εστίαση στον κανο­νικό συντε­λε­στή ΦΠΑ, πλέον 24%.

Εφόσον οι πλη­ρο­φο­ρίες αυτές επι­βε­βαιω­θούν, φαί­νε­ται να μένει εκτός των άμεσων σχε­δια­σμών της κυβέρ­νη­σης η μείωση της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος, ενδε­χο­μέ­νως καθώς το κόστος είναι υψηλό και θα περιό­ριζε τα περι­θώ­ρια χρη­μα­το­δό­τη­σης κοι­νω­νι­κών παροχών, σε περί­πτωση που θα καταρ­γη­θούν τα αντί­με­τρα για να δια­σω­θούν οι συντά­ξεις.