«Να μην ξανακαούν τα μέρη του παππού» – 4.000 επιστολές μαθητών στον. Κυρ. Μητσοτάκη

4.000 μαθητές και μαθή­τριες από όλη την Ελλάδα ένωσαν τις  ανη­συ­χίες τους για το περι­βάλ­λον και την κλι­μα­τική κρίση, στέλ­νο­ντας μηνύ­ματα και κάρτες προς τον πρω­θυ­πουργό, Κυριάκο Μητσο­τάκη, με αφορμή την έναρξη της COP28.

Τα μηνύ­ματα έφτασαν στις ηλε­κτρο­νι­κές θυρίδες της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Προ­στα­σίας της Φύσης, που είχε την πρω­το­βου­λία της  δράσης και από εκεί απε­στά­λη­σαν στο Γραφείο του Πρω­θυ­πουρ­γού.

«Τα λέω στον μπαμπά μου να τα γράφει γιατί ακόμη είμαι μικρός και δεν ξέρω να γράφω. Θέλω όταν συνα­ντη­θείτε με τους άλλους πρω­θυ­πουρ­γούς να τους πείτε: “Πρέπει να πάρουμε τώρα μέτρα ώστε να μην ξανα­κα­ούν τα μέρη του παππού του Χρήστου (Αλε­ξαν­δρού­πολη) και να μην έχει πολλή ζέστη και λίγες βροχές ώστε να έχουν οι ελιές του καρπούς και να βγάζουν λάδι”», έγραφε η κάρτα του μικρού Χρήστου από το 32ο νηπια­γω­γείο Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Με τις εικόνες των καμένων εκτά­σεων να έχουν χαρα­χτεί στη μνήμη του, ο μόλις 5 ετών Χρήστος όταν του ζητή­θηκε να γράψει μία κάρτα σκέ­φτηκε αμέσως τον τόπο του παππού του, την Αλε­ξαν­δρού­πολη που επλήγη από τη φετινή κατα­στρο­φική πυρ­κα­γιά στην ευρύ­τερη περιοχή.

Όπως ανα­φέ­ρει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων η νηπια­γω­γός του 32ου νηπια­γω­γείου Θεσ­σα­λο­νί­κης, Λίνα Κυνη­γο­πού­λου, τα παιδιά βλέ­πο­ντας τις εικόνες από τις κατα­στρο­φές που έχουν πλήξει τη χώρα το τελευ­ταίο διά­στημα, όπως οι πυρ­κα­γιές αλλά και οι πλημ­μύ­ρες στη Θεσ­σα­λία, αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι κάτι πάει λάθος.

«Αισθά­νο­νται ότι δεν θα έπρεπε τα πράγ­ματα να είναι έτσι αλλά πάντοτε σε πλαίσιο που μπορούν να το δια­χει­ρι­στούν ψυχο­λο­γικά και να μην τρο­μο­κρα­τού­νται. Δεν θέλουμε να δημιουρ­γή­σουμε απελ­πι­σία στα παιδιά και πανικό, ωστόσο παρα­τη­ρούν τις αλλαγές. Φρο­ντί­ζουμε όμως μέσα στο πλαίσιο που μπορούν να το αντι­με­τω­πί­σουν και να το δια­χει­ρι­στούν και με την αισιό­δοξη νότα ότι εμείς μπο­ρούμε να τα αλλά­ξουμε, να δρά­σουμε και να πρά­ξουμε για να το εμπο­δί­σουμε, να κου­βε­ντιά­ζουμε γι’ αυτό», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Κυνη­γο­πού­λου, ενώ προ­σθέ­τει ότι το νηπια­γω­γείο γενικά είναι ένα πρό­σφορο έδαφος για να ξεκι­νή­σει η καλ­λιέρ­γεια οικο­λο­γι­κής συνεί­δη­σης.

«Το νηπια­γω­γείο μας ανήκει στο “Eco Schools” και φέτος εκπο­νούμε και ευρω­παϊκό eTwinning πρό­γραμμα με οικο­λο­γικό θέμα. Πιστεύω ότι το νηπια­γω­γείο με τη συμβολή και των γονέων μπορούν να βάλουν στα παιδιά το σποράκι της οικο­λο­γι­κής συνεί­δη­σης», τονίζει η κ. Κυνη­γο­πού­λου.

Λιγό­στευ­σαν οι μαθητές λόγω πλημ­μυ­ρών

Στο Δημο­τικό Σχολείο Αρμε­νίου Λάρισας οι μαθητές έχουν λιγο­στεύ­σει μετά τις κατα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες στη Θεσ­σα­λία, καθώς από τους 42 μαθητές έχουν πλέον απο­μεί­νει οι 29. Στην τάξη της εκπαι­δευ­τι­κού, Μαρίνας Γκου­τζου­ρέλα, βρί­σκο­νται πλέον μόνο δύο παιδιά τα οποία θέλησαν να στεί­λουν κι αυτά το μήνυμά τους στο πλαίσιο της Cop28.

«Όπως θα ξέρετε η Θεσ­σα­λία πλημ­μύ­ρισε, το χωριό μου είναι το Αρμένιο. Ήταν ένα όμορφο και κατα­πρά­σινο χωριό. Είχε όμορφη πλατεία, όμορφο σχολείο και όμορφη παιδική χαρά. Τώρα έχει παντού λάσπες και χαλούν συνέ­χεια τα παπού­τσια μας. Δεν μπο­ρούμε να παί­ζουμε. Οι δρόμοι έχουν κατα­στρα­φεί. Και όλο το χωριό το ίδιο», γράφει η κάρτα της 8χρονης Εμμέ­λιας Κουτέρη από το Αρμένιο Λάρισας.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η εκπαι­δευ­τι­κός πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης, Μαρίνα Γκου­τζου­ρέλα, όταν ξεκί­νη­σαν το σχολείο τον Οκτώ­βριο συζή­τη­σαν για τις κατα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες στη Θεσ­σα­λία και έθεσαν στα παιδιά το ερώτημα:΅«ποιος φταίει» .

«Ανα­ρω­τη­θή­καμε λοιπόν φταίνε μόνο συγκε­κρι­μέ­νοι φορείς ή μήπως φταίμε και οι υπό­λοι­ποι. Τότε ξεκι­νή­σαμε να μιλάμε για την κλι­μα­τική αλλαγή, παρότι είναι μια έννοια δύσκολη να κατα­νοη­θεί σε μαθητές και μαθή­τριες 8 ετών. Έτσι στα­θή­καμε κυρίως ότι ο άνθρω­πος με τη συμπε­ρι­φορά του και τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζει το περι­βάλ­λον, φέρει κι αυτός τις δικές του ευθύνες. Με αφορμή τα δικαιώ­ματα των παιδιών που γιορ­τά­σαμε πριν από λίγες μέρες, ένα από τα δικαιώ­ματα που ανα­φέρ­θηκε ήταν η ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης, δηλαδή το δικαί­ωμά μας να λέμε δημόσια τη γνώμη μας, οπότε δου­λέ­ψαμε πάνω σε αυτό ώστε να φτάσει η φωνή μας κάπου επίσημα. Και έτσι δου­λέ­ψαμε ώστε να κάνουμε κάτι και για το παρόν και για το μέλλον μας. Γι’ αυτό απο­φα­σί­σαμε και μια επι­στολή στον πρω­θυ­πουργό», σημειώ­νει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Γκου­τζου­ρέλα και προ­σθέ­τει: «Το σχολείο μας δεν έχει πολυ­πληθή τμήματα. Απο­χώ­ρη­σαν 13 μαθητές. Δια­λύ­θη­καν τα σπίτια τους, άλλοι φιλο­ξε­νού­νται σε δομές, άλλοι σε οικεία πρόσωπα, άλλοι έχουν μετα­φερ­θεί σε διά­φο­ρες περιο­χές, Έπρεπε να είμαστε 42 και τώρα είναι 29». Σύμφωνα με την κ. Γκου­τζου­ρέλα, στην αρχή οι μαθή­τριές της ήταν λίγο διστα­κτι­κές αλλά στην πορεία το έκαναν με χαρά.

«Όταν συν­νε­φιά­ζει ο ουρανός αρχί­ζουν να φοβού­νται»

«Παλεύ­ουμε κάθε μέρα και κυρίως στο ψυχο­λο­γικό κομμάτι. Τα παιδιά έχασαν και φίλους και συμ­μα­θη­τές και τους ψάχνουν. Όταν συν­νε­φιά­ζει ο ουρανός αρχί­ζουν να φοβού­νται, και με την πρώτη ψιχάλα ανη­συ­χούν. Το βλέ­πουμε στα μάτια τους. Προ­σπα­θούμε όμως να τους κάνουμε να ξεχνιού­νται όση ώρα βρί­σκο­νται στο σχολικό περι­βάλ­λον», τονίζει η κ. Γκου­τζου­ρέλα.

Σημειώ­νε­ται ότι η Ελλη­νική Εται­ρεία Προ­στα­σίας της Φύσης είναι ο χει­ρι­στής στην Ελλάδα των τριών διεθνών Δικτύων Περι­βαλ­λο­ντι­κής Εκπαί­δευ­σης «Οικο­λο­γικά Σχολεία», «Μαθαίνω για τα Δάση» και «Νέοι Δημο­σιο­γρά­φοι για το Περι­βάλ­λον», των οποίων ιδρυτής και διεθνής συντο­νι­στής είναι το Διεθνές Ίδρυμα για την Περι­βαλ­λο­ντική Εκπαί­δευση (FEE). Και τα τρία Δίκτυα είναι εγκε­κρι­μένα από το υπουρ­γείο Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των.

Όπως επι­ση­μαί­νει η Ελλη­νική Εται­ρεία Προ­στα­σίας της Φύσης, ένα από τα καίρια θέματα που συζη­τού­νται στην COP28 είναι η παγκό­σμια Σύμπραξη για την Πράσινη Εκπαί­δευση (Greening Education Partnership – GEP) που προωθεί η UNESCO, υπό την καθο­δή­γηση του Γενικού Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ, για τον μετα­σχη­μα­τι­σμό των εκπαι­δευ­τι­κών συστη­μά­των και την ενσω­μά­τωση της κλι­μα­τι­κής παι­δείας. Η UNESCO ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νώ­σει και τα κρι­τή­ρια και τις προ­δια­γρα­φές για την επί­τευξη των στόχων των τεσ­σά­ρων Πυλώνων της GEP.

Το FEE είναι στρα­τη­γι­κός εταίρος της UNESCO για την υλο­ποί­ηση της GEP. Αν και η χώρα μας δεν έχει υπο­γρά­ψει τη Σύμπραξη, η ΕΕΠΦ ήδη μετέχει στη Σύμπραξη και φιλο­δο­ξεί να παίξει καθο­ρι­στικό ρόλο στην επί­τευξη των στόχων της, που θεωρούν ότι πρέπει να απο­τε­λέ­σουν κεντρικό εθνικό στόχο.