Χ. Χατζηευθυμίου: «Δεν υπάρχει σχεδιασμός από τη δημοτική αρχή παρά μόνο σπασμωδικές κινήσεις»

Συνέ­ντευξη

στη Μαρία Χον­δρο­γιάννη

“Δεν γνωρίζω  καμία οικο­νο­μική θεωρία που να υπο­στη­ρί­ζει ότι με απουσία χρη­μα­το­δό­τη­σης παρα­γω­γι­κών επεν­δύ­σεων, με συνεχή αύξηση και επιβολή νέων φορο­λο­γιών, με τη μείωση μισθών & συντά­ξεων (άρα μείωση της ρευ­στό­τη­τας στην αγορά), με τη διάλυση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, με την συνεχή αύξηση της ανερ­γίας, με τη δημιουρ­γία νεό­πτω­χων,  με τη διάλυση της μεσαίας τάξης,  μπορεί να υπάρξει ανά­πτυξη”.

Με τη συγκε­κρι­μένη φράση, σε συνέ­ντευξή του στη “δ”,  ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης της  ελλάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας κ. Χατζής Χατζηευ­θυ­μίου,  περι­γρά­φει τις συνέ­πειες που έχει η  πολι­τική η οποία  εφαρ­μό­ζε­ται από την κυβέρ­νηση και τονίζει πως οι συνε­χείς δανει­σμοί δεν λύνουν το οικο­νο­μικό πρό­βλημα της Ελλάδας.

Ο κ. Χατζηευ­θυ­μίου ανα­φε­ρε­ται σε όλα τα θέματα που καίνε τους πολίτες και καυ­τη­ριά­ζει τα κακώς κείμενα σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο. Ειδικά για την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ, κάνει ιστο­ρική ανα­δρομή σε όσα έγιναν για την θέσπιση του ειδικού καθε­στώ­τος ώστε να μπο­ρέ­σουν οι ανα­γνώ­στες να ενη­με­ρω­θούν αλλά και να συγκρί­νουν.

Σε ερώτηση σχετικά με το έργο της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής ο κ. Χατζηευ­θυ­μίου δηλώνει πως εκτός από την  υστέ­ρηση εσόδων υπάρ­χουν και  αντι­πα­λό­τη­τες μεταξύ αντι­δη­μάρ­χων, εντε­ταλ­μέ­νων συμ­βού­λων και προ­έ­δρων οργα­νι­σμών και επι­χει­ρή­σεων, λόγω των επι­κά­λυ­ψης αρμο­διο­τή­των.

Ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης «ΡΟΔΗ» ανα­φέ­ρε­ται επίσης στο μετα­να­στευ­τικό καθώς και σε  άλλα εξίσου σημα­ντικά θέματα.

Η συνέ­ντευξή του κ. Χατζή Χατζηευ­θυ­μίου, ανα­λυ­τικά:

• Πώς απο­τι­μάτε τη θητεία της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής καθώς συμπλη­ρώ­θηκε ένας χρόνος;

Συμπλη­ρώ­θηκε ήδη ο πρώτος χρόνος της θητείας της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής δηλαδή το  20% της θητείας της και είμαστε σε αναμονή της απο­λο­γι­στι­κής συνε­δρί­α­σης η οποία, σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων, είναι υπο­χρε­ω­τική. Στη συνε­δρί­αση αυτή θα έχουμε τη δυνα­τό­τητα να κατα­θέ­σουμε τις παρα­τη­ρή­σεις και τις προ­τά­σεις μας ως παρά­ταξη για τις υστε­ρή­σεις που παρα­τη­ρή­θη­καν αλλά και πώς θα πρέπει να κινηθεί η δημο­τική αρχή για την αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των του νησιού μας.

Στη συνε­δρί­αση αυτή θα έχουν την δυνα­τό­τητα να παρέμ­βουν με παρα­τη­ρή­σεις και προ­τά­σεις θεσμικά όργανα αλλά και πολίτες.

Κάνο­ντας μια πρώτη επι­γραμ­μα­τική απο­τί­μηση του έργου της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής,  η οποία δεν είναι πλέον νέα μιας και εξά­ντλησε το 20% της θητείας της, θα έλεγα ότι:

Παρα­τη­ρεί­ται μια μεγάλη υστέ­ρηση στα έσοδα του Δήμου, που είναι απο­τέ­λε­σμα πέραν της γενι­κό­τε­ρης οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης της χώρας και της απου­σίας προ­γράμ­μα­τος και προ­γραμ­μα­τι­σμού αντι­με­τώ­πι­σης των οικο­νο­μι­κών θεμάτων, τα οποία ήσαν γνωστά προ των εκλογών.

Δια­πι­στώ­νε­ται καθη­με­ρινά μία αντι­πα­λό­τητα, που φτάνει σε συγκρού­σεις  μεταξύ αντι­δη­μάρ­χων, εντε­ταλ­μέ­νων συμ­βού­λων και προ­έ­δρων οργα­νι­σμών και επι­χει­ρή­σεων, λόγω της επι­κά­λυ­ψης αρμο­διο­τή­των. Αν τώρα στην αρχή της δημο­τι­κής περιό­δου υπάρ­χουν τόσα εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς, ποια θα είναι η κατά­σταση μετά από δύο ή τρία χρόνια και πώς αυτή η αντι­πα­λό­τητα – σύγκρουση θα επη­ρε­ά­ζει την λει­τουρ­γία των υπη­ρε­σιών του Δήμου αλλά και την τοπική κοι­νω­νία.

Δια­πι­στώ­θηκε σοβα­ρό­τατο θέμα με την εσκεμ­μένη απα­ξί­ωση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου το οποίο από κορυ­φαίο συλ­λο­γικό όργανο του νησιού τείνει να κατα­στεί το όργανο νομι­μο­ποί­η­σης των απο­φά­σεων του κ. δημάρ­χου. Προ­βλή­ματα δια­δι­κα­στικά στη λει­τουρ­γία του Δ.Σ. παρου­σιά­σθη­καν τον πρώτο αυτό χρόνο, με την παρα­βί­αση του κανο­νι­σμού λει­τουρ­γίας του.

Πέραν αυτών υπάρ­χουν πολύ σημα­ντικά θέματα που δεν συζη­τού­νται ή δεν συζη­τή­θη­καν καθόλου αυτό το διά­στημα.

Να ανα­φέ­ρουμε, λοιπόν, πολύ πρό­χειρα ότι θέματα, όπως η παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση και η στήριξη της τοπικής οικο­νο­μίας στην περίοδο της κρίσης που δια­νύ­ουμε, η ανά­δειξη του δικτύου κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης, το περι­βαλ­λο­ντικό πρό­γραμμα του Δήμου, η θωρά­κιση του νησιού στην αντι­με­τώ­πιση φυσικών κατα­στρο­φών (πλημ­μύ­ρες, φωτιές, σεισμοί κ.α.), το πρό­γραμμα για τον πολι­τι­σμό, η προ­στα­σία της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, δεν συζη­τή­θη­καν και δεν συζη­τού­νται.

Αυτά επι­γραμ­μα­τικά. Θα έχουμε την δυνα­τό­τητα στον απο­λο­γι­σμό του έργου της δημο­τι­κής αρχής να ανα­φερ­θούμε εκτενώς στα θέματα αυτά και να κατα­θέ­σουμε και προ­τά­σεις στο πλαίσιο της δημιουρ­γι­κής  παρου­σίας της παρά­τα­ξής μας στο δημο­τικό  μας συμ­βού­λιο.

• Οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές του ΦΠΑ καταρ­γή­θη­καν και οι φορείς προ­σπα­θούν να τους επα­να­φέ­ρουν με προ­σφυ­γές στη Δικαιο­σύνη. Θα έπρεπε να γίνουν και δυνα­μι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις;

Έχει, νομίζω, αξία να γίνει μια ανα­δρομή και να θυμη­θούμε  πώς ξεκί­νησε, από την εποχή της τουρ­κο­κρα­τίας, και για ποιους λόγους η εφαρ­μογή ενός ειδικού δημο­σιο­νο­μι­κού καθε­στώ­τος στη Δωδε­κά­νησο, πώς το υπε­ρα­σπί­σθη­καν οι τοπικοί μας παρά­γο­ντες τα χρόνια εκείνα και πώς καταρ­γή­θηκε αμαχητί με τη σημε­ρινή κυβέρ­νηση και την άνευρη αντί­δραση των τοπικών παρα­γό­ντων

Από την εποχή της τουρ­κο­κρα­τίας υπήρχε ειδική δημο­σιο­νο­μική μετα­χεί­ριση όχι μόνον για τη Δωδε­κά­νησο στο σύνολό της, αλλά και μεταξύ των δια­φό­ρων νησιών.

Στη συνέ­χεια κατά την ιταλική κατοχή της δωδε­κα­νή­σου υπήρξε νομο­θε­σία η οποία προ­έ­βλεπε την ειδική δημο­σιο­νο­μική μετα­χεί­ριση της περιο­χής μας.

Ιταλική Νομο­θε­σία:

1. Κυβερ­νη­τικό Διά­ταγμα της 28ης Μαΐου του  1938 με αριθμό 187

2. Κυβερ­νη­τικό Διά­ταγμα της 12ης Ιουνίου του 1939 με αριθμό 312

Τα Δια­τάγ­ματα αυτά καθό­ρι­ζαν την συνο­ριακή γραμμή, την εισα­γωγή των εμπο­ρευ­μά­των, τις απαλ­λα­γές από τους δασμούς, τις δια­με­τα­κο­μί­σεις, τις προ­σω­ρι­νές  εισα­γω­γές και απο­θη­κεύ­σεις, την κατα­στολή του λαθρε­μπο­ρίου αλλά  και τη δια­χεί­ριση  των εσόδων.

Στη συνέ­χεια, με την Ενσω­μά­τωση, ο Στρα­τιω­τι­κός Διοι­κη­τής Δωδε­κα­νή­σου Περι­κλής Ιωαν­νί­δης δια­τή­ρησε τα Ιταλικά Δια­τάγ­ματα 187/1938 & 312/1939, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σημασία που τα δια­τάγ­ματα αυτά είχαν για την ανά­πτυξη των νησιών μας.

Εδόθη μάλιστα η αρμο­διό­τητα στο δημο­τικό συμ­βού­λιο του κάθε νησιού να καθο­ρί­ζει το ποσοστό το οποίο εισπρατ­τό­ταν, το οποίο όμως δεν μπο­ρούσε να είναι μεγα­λύ­τερο του 4% της αξίας των προ­ϊ­ό­ντων.

Από τις αρχές του 1972, με δια­βο­λές τρίτων, άρχισε να δια­δί­δε­ται ότι υπάρχει πρόθεση της Κυβέρ­νη­σης να καταρ­γή­σει το Ειδικό Δασμο­λο­γικό καθε­στώς της Δωδε­κα­νή­σου αλλά και τη μετα­βολή του Φόρου Κύκλου Εργα­σιών.

Μάλιστα την 1/12/1972 δημο­σιεύ­θηκε η πλήρης κατάρ­γηση του Δασμο­λο­γίου. Μία πράξη η οποία βέβαια έλαβε και την ανάλογη  δημο­σιό­τητα στα τοπικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης της εποχής εκείνης.

Στο σημείο αυτό να επι­ση­μάνω την αντί­δραση του κ. Ι. Χαρίτου ο οποίος υπε­ρα­σπί­σθηκε σθεναρά τη δια­τή­ρηση των ανα­πτυ­ξια­κών κινή­τρων της Δωδε­κα­νή­σου, όταν στη σχετική συζή­τηση του Νομο­σχε­δίου επί δυόμιση ώρες κατέ­θετε στοι­χεία για την ανα­γκαιό­τητα δια­τή­ρη­σης του Δασμο­λο­γίου στη Δωδε­κά­νησο.

Απο­τέ­λε­σμα, η ψήφιση της κατάρ­γη­σης του Δασμο­λο­γίου στη Δωδε­κά­νησο απερ­ρί­φθη με ψήφους 68 υπέρ και 5 κατά. Απόφαση η οποία έλαβε μεγάλη δημο­σιό­τητα σε αθη­ναϊκά και τοπικά Μ.Μ.Ε.

Το Ειδικό Δασμο­λο­γικό Καθε­στώς δια­τη­ρή­θηκε μέχρι τη μετα­πο­λί­τευση και καταρ­γή­θηκε με την πρόφαση ότι ήταν αντί­θετο προς το καθε­στώς της τότε ΕΟΚ.

Το ειδικό δημο­σιο­νο­μικό καθε­στώς, όπως είδαμε, εφαρ­μό­ζο­νταν πριν αλλά και μετά την Ενσω­μά­τωσή της  Δωδε­κα­νή­σου. Οι τοπικοί παρά­γο­ντες διέ­βλε­ψαν τότε ότι η δια­τή­ρησή του καθώς και ένα ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς ήταν απα­ραί­τητα διότι εξυ­πη­ρε­τού­σαν τις τοπικές ανα­πτυ­ξια­κές συν­θή­κες αλλά και σκοπούς εθνι­κούς.

Έτσι εφαρ­μό­σθηκε, μετά από αγώνες της Τ.Α. που στη­ρί­χθηκε από τους φορείς και τους βου­λευ­τές του νομού, ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. ο οποίος μετά τα γνωστά γεγο­νότα έπαψε να εφαρ­μό­ζε­ται και τα απο­τε­λέ­σματα στη λει­τουρ­γία του Δήμου, γνωστά.

Το τελευ­ταίο προ­νό­μιο που απέ­μεινε στα νησιά μας ήταν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ.

Ο ΦΠΑ εισήχθη το 1986. Από της εφαρ­μο­γής του ΦΠΑ στη χώρα μας ετέθη θέμα για την ύπαρξη μειω­μέ­νων συντε­λε­στών στη Δωδε­κά­νησο σε ποσοστό 50%.

Δήμαρ­χος Ροδίων την εποχή εκείνη ο κ. Σάββας Καρα­γιάν­νης

Βου­λευ­τές μας οι κ.κ. Κοσμάς Σφυρίου, Αντώ­νιος Γεωρ­γιά­δης, Ιωάννης Ζίγδης και Αρι­στο­τέ­λης Παυ­λί­δης.

Πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ, ο Γεώρ­γιος Καρα­γιάν­νης

Πλήρης ταύτιση των τοπικών παρα­γό­ντων με κοινό αίτημα την  εφαρ­μογή μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στη Δωδε­κά­νησο κατά 50%.

Έγιναν συσκέ­ψεις στο Δημαρ­χείο, ελή­φθη­σαν απο­φά­σεις οι οποίες επι­κυ­ρώ­θη­καν από μεγάλη λαϊκή συγκέ­ντρωση στην πλατεία Ελευ­θε­ρίας.

Τελικά μετά από αγώνα στη Βουλή πέτυχαν να υπάρ­χουν μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ κατά 30% σε σχέση με την υπό­λοιπη χώρα, μια μείωση που επε­κτά­θηκε και στις Κυκλά­δες, τη Χίο, τη Σάμο και τη Λέσβο.

Σήμερα καταρ­γού­νται και οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ μετά την κατάρ­γηση και του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. με το πρό­σχημα της απαί­τη­σης των πιστω­τών ή των θεσμών, αν θέλετε.

Αντί­δραση από τους τοπι­κούς παρά­γο­ντες: ΚΑΜΙΑ. Η προ­σφυγή στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας ντου­φε­κιά στον αέρα

Όμως μπορεί να δια­τη­ρη­θεί το ειδικό δημο­σιο­νο­μικό καθε­στώς υπό την προ­ϋ­πό­θεση :

α) Να ζητηθεί από το Συμ­βού­λιο, να εναρ­μο­νι­σθεί, όπως έγινε με την Έκτη Κατευ­θυ­ντή­ρια Οδηγία αριθμός 3, η οποία εξαί­ρεσε το Άγιο Όρος, τα γαλλικά υπερ­πό­ντια εδάφη και το νησί Ελι­γο­λάνδη στη Βόρεια Θάλασσα το οποίο ανήκει στη Γερ­μα­νία.

β) Οι δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νοι συντε­λε­στές εντός της χώρας δεν απα­γο­ρεύ­ο­νται από τα κείμενα της Δεύ­τε­ρης και Έκτης Οδηγίας καθώς και την Πράξη Προ­σχω­ρή­σεως.

Το εφάρ­μοσε η Γαλλία για την Κορσική. Απα­γο­ρευ­τική είναι η τελεία απαλ­λαγή από το ΦΠΑ και όχι το ύψος του ΦΠΑ.

Άρα είναι θέμα βού­λη­σης της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης που όπως φαί­νε­ται δεν υπήρχε και δεν υπάρχει.

• Άλυτο παρα­μέ­νει το μετα­να­στευ­τικό. Πώς μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα που δεν ανήκει στην Ελλάδα και μόνο; Πώς κρίνετε τις προ­τά­σεις που έχουν γίνει από την κυβέρ­νηση για την αντι­με­τώ­πισή του;  

Επί του θέματος αυτού γίνεται δυστυ­χώς φιλο­λο­γική συζή­τηση. Επί της ουσίας καμία συζή­τηση, καμία πρόταση και πολύ περισ­σό­τερο καμία ουσια­στική ΑΠΟΦΑΣΗ.

Δεν είναι ασφαλώς πρό­βλημα της χώρας μας είναι πρό­βλημα τερά­στιο, πανευ­ρω­παϊκό ή αν θέλετε ακόμη μεγα­λύ­τερο .

Αυτό το οποίο αντι­με­τω­πί­ζουμε σήμερα είναι η κορυφή του παγό­βου­νου. Η Ευρώπη θα πρέπει να απο­δε­χθεί ότι δύο ή και περισ­σό­τερα εκα­τομ­μύ­ρια άτομα (κυρίως από τη Συρία αλλά ενδε­χο­μέ­νως και από άλλες χώρες της περιο­χής) θα εγκα­τα­στα­θούν μόνιμα ή για μεγάλο χρονικό διά­στημα στις χώρες της Ε.Ε.Επίλυση του προ­βλή­μα­τος θα υπάρξει μόνον εάν αντι­με­τω­πι­σθεί η γενε­σιουρ­γός αιτία του προ­βλή­μα­τος. Ο λόγος αυτής της μετα­νά­στευ­σης των δύο και πλέον εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων είναι ασφαλώς οι πολε­μι­κές συρ­ρά­ξεις στη Συρία και στη Μέση Ανατολή γενι­κό­τερα.

Προ­σω­πικά δεν βλέπω να γίνο­νται ενέρ­γειες στην κατεύ­θυνση της λήξης των εχθρο­πρα­ξιών, άρα δεν γίνο­νται οι ενδε­δειγ­μέ­νες ενέρ­γειες για την κατα­πο­λέ­μηση του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος.

Εφόσον οι έχοντες τη δυνα­τό­τητα κατα­πο­λέ­μη­ση­ςτου προ­βλή­μα­τος δεν δεί­χνουν να έχουν απο­φα­σί­σει τον τερ­μα­τι­σμό του, οι εταίροι μας στην Ευρω­παϊκή Ένωση στρέ­φο­νται στην κατεύ­θυνση της διο­χέ­τευ­σης των μετα­να­στών κυρίως στην Ελλάδα και την Ιταλία και παράλ­ληλα λαμ­βά­νουν μέτρα απο­τρο­πής της εγκα­τά­στα­σης των μετα­να­στών στις χώρες τους και ιδιαί­τερα στη Γερ­μα­νία, όπου ο μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός αυτών επι­θυ­μούν να εγκα­τα­στα­θούν.

Εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την κακή οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας μας και πιέζουν στην κατεύ­θυνση της δημιουρ­γίας ολό­κλη­ρων πόλεων μετα­να­στών, γίνεται λόγος για πόλεις 50.000 κατοί­κων, με το δήθεν δέλεαρ της κάλυψης του ενοι­κίου; Για τους Έλληνες άστε­γους μπορεί να υπάρξει ανάλογη αντι­με­τώ­πιση;

Θεωρώ ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να δεχθεί τη δημιουρ­γία στρα­το­πέ­δων (Hot Spots) για τη φιλο­ξε­νία των μετα­να­στών, αλλά να συμ­βά­λει ώστε να επι­λυ­θούν τα αίτια που προ­κα­λούν το πρό­βλημα.

Η Ελλάδα από την Αρχαιό­τητα δίδαξε πολι­τι­σμό και πολι­τι­σμός δεν είναι η απα­ξί­ωση της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας και της ζωής.

• Τα οικο­νο­μικά του Δήμου πηγαί­νουν από το κακό στο χει­ρό­τερο. Με ποιο τρόπο θα αυξη­θούν τα έσοδα καθώς νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις δεν αντέ­χουν αυξή­σεις τελών σαν αυτές που απο­φα­σί­στη­καν στην Κω;

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι όλοι οι ασχο­λού­με­νοι με τα δημο­τικά μας πράγ­ματα γνώ­ρι­ζαν για τις δρα­μα­τι­κές μειώ­σεις των εσόδων των ΟΤΑ από τους Κεντρι­κούς Αυτο­τε­λείς Πόρους. Γνώ­ρι­ζαν επίσης την ισχυρή πιθα­νό­τητα κατάρ­γη­σης τόσον του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. όσον και των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. Εφόσον λοιπόν ήσαν γνωστά τα παρα­πάνω, οι παρα­τά­ξεις που διεκ­δί­κη­σαν το Δήμο της Ρόδου θα ήταν λογικό να έχουν επε­ξερ­γα­σθεί ένα σχέδιο αντι­με­τώ­πι­σης της κατά­στα­σης που δια­μορ­φώ­νο­νταν στο νησί.

Δυστυ­χώς, όπως αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος της πορείας των οικο­νο­μι­κών του Δήμου μας, τέτοιος σχε­δια­σμός δεν υπήρξε με απο­τέ­λε­σμα να γίνο­νται σπα­σμω­δι­κές κινή­σεις για την αντι­με­τώ­πιση των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των.

Τελευ­ταία σκέψη της δημο­τι­κής αρχής είναι αυτή της αντι­γρα­φής της απο­φά­σεως του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου της Κω.

Αυτή θα είναι μία απόφαση η οποία θα αντι­με­τω­πί­σει την καθο­λική αντί­δραση των κατοί­κων του νησιού οι οποίοι θα βρεθούν ενώπιον μιας ακόμη οικο­νο­μι­κής αφαί­μα­ξης του οικο­γε­νεια­κού εισο­δή­μα­τος.

Φοβού­μαι ότι η συνεχής επιβολή φόρων, πέραν του ό,τι θα έχει τα αντί­θετα από τα προσ­δο­κώ­μενα απο­τε­λέ­σματα, ίσως προ­κα­λέ­σει ανε­ξέ­λεγ­κτες κατα­στά­σεις.

Σκε­φτείτε την αντί­δραση κάποιου συμπο­λίτη μας που ενώ αδυ­να­τεί να αντι­με­τω­πί­σει τις συνε­χείς αυξή­σεις φόρων, την επιβολή νέων, την πιθανή κατά­σχεση της κατοι­κίας ή της επι­χεί­ρη­σής του να έχει να αντι­με­τω­πί­σει και έναν ακόμη τοπικό φόρο για την κάλυψη των αναγκών του Δήμου.

Θα ανα­ρω­τη­θεί κανείς και πώς θα αντι­με­τω­πι­σθούν τα υπαρκτά οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα του Δήμου;

Απά­ντηση: Με την αξιο­ποί­ηση της τερά­στιας ακί­νη­της περιου­σίας του και των πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών που δια­θέ­τει, με την αξιο­ποί­ηση των οικο­νο­μι­κών εργα­λείων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και τη δημιουρ­γία οικο­νο­μίας κλί­μα­κας .

Ήδη έχει χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος και ο χρόνος είναι χρήμα, όπως είναι γνωστόν.

Έστω και αργά, ας κινη­θούν οι υπεύ­θυ­νοι του Δήμου προς αυτή την κατεύ­θυνση χωρίς να θεωρούν το πολι­τικό κόστος υπέρ­τερο του συμ­φέ­ρο­ντος της Ρόδου. Η επί­κληση αδυ­να­μίας στην εκτέ­λεση έργου, λόγω της έλλει­ψης πόρων, δεν απο­τε­λεί δικαιο­λο­γία σοβαρή. Μέσα στις υπο­χρε­ώ­σεις της κάθε δημο­τι­κής αρχής είναι η εξεύ­ρεση πόρων για την εκτέ­λεση δράσεων και έργων που θα έχουν ως στόχο την ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας της ζωής των κατοί­κων του Δήμου.

• Πώς σχο­λιά­ζετε την πρόταση του κ. Στάγκα για ενσω­μά­τωση της ΔΕΥΑΡ στο Δήμο;

Μία πρόταση η οποία έρχεται προς το δημο­τικό συμ­βού­λιο για ένα τόσο σοβαρό θέμα θα πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται από μία μελέτη η οποία θα τεκ­μη­ριώ­νει τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να προ­χω­ρή­σει ο Δήμος στη λήψη μιας τέτοιας από­φα­σης.

Υπάρ­χουν ζητή­ματα οικο­νο­μι­κής και διοι­κη­τι­κής φύσεως αλλά και πρα­κτικά ζητή­ματα στα οποία η μελέτη αυτή θα πρέπει να δίνει απα­ντή­σεις.

Θα περι­μέ­νουμε, λοιπόν, την κατά­θεση μιας τεκ­μη­ριω­μέ­νης πρό­τα­σης – μελέτης έτσι ώστε η όποια απόφασή μας να είναι προς όφελος τόσο των κατοί­κων όσον και του Δήμου.

• Έχει αξιο­ποι­η­θεί με τον τρόπο που πρέπει ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός από το Δήμο Ρόδου;

Ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός είναι ένα σοβαρό κεφά­λαιο για την τοπική οικο­νο­μία το οποίο δυστυ­χώς δεν έχει προ­σε­χθεί και δεν έχει αξιο­ποι­η­θεί στο μέτρο στο οποίο θα έπρεπε. Δυστυ­χώς η Ρόδος παρότι είναι ένα πανέ­μορφο νησί μέχρι πριν από λίγα χρόνια, είχε στραμ­μένη την πλάτη της προς τη θάλασσα.

Να θυμίσω την κατά­σταση που επι­κρα­τούσε στην Ακαντιά με τα σιλό τσι­μέ­ντου και τα φορτηγά αυτ/τα, τα μότορ­σιπ με τα πάσης φύσεως εμπο­ρεύ­ματα, την έλλειψη ηλε­κτρο­φω­τι­σμού (λιμάνι για λει­τουρ­γία μόνο την ημέρα), την αδυ­να­μία υδρο­δό­τη­σης των πλοίων, την απουσία ασφαλ­το­τά­πητα, την ελεύ­θερη ανε­ξέ­λεγ­κτη πρό­σβαση οποιου­δή­ποτε, την απουσία στοι­χειώ­δους καθα­ριό­τη­τας του χώρου, το καρ­νά­γιο στην περιοχή και μέσα σ’ όλα αυτά και τα πούλμαν που μετέ­φε­ραν τους ηρω­ι­κούς επι­σκέ­πτες του νησιού, από τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια για εκδρο­μές.

Χωρίς καμιά υποδομή, χωρίς τουα­λέ­τες, χωρίς ένα σκέ­πα­στρο προ­στα­σίας από τον ήλιο αλλά χωρίς να υπάρχει καν η δυνα­τό­τητα ούτε για ένα ποτήρι νερό.

Παρ’ όλα αυτά η Ρόδος με τις ομορ­φιές της αλλά και με τη βοήθεια των άξιων και ικανών επι­χει­ρη­μα­τιών, που ασχο­λού­νται με το θαλάσ­σιο του­ρι­σμό, βρι­σκό­ταν ανάμεσα στα λιμάνια που οι εται­ρείες έβαζαν στα προ­γράμ­ματά τους.

Μετά την απο­μά­κρυνση των σιλό τσι­μέ­ντου από την Ακαντιά και τη μετα­φορά του επι­βα­τι­κού και εμπο­ρευ­μα­τι­κού λιμένα, εκεί δημιουρ­γή­θηκε το του­ρι­στικό λιμάνι.

Πέρασαν πέντε χρόνια από τότε και δεν έγινε κατορ­θωτό να τοπο­θε­τη­θεί μία τέντα για την προ­στα­σία των επι­βα­τών από τον ήλιο, αλλά ούτε η δημιουρ­γία μιας αίθου­σας επι­βα­τών, που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανάγκες και την ιστορία του νησιού μας.

Πρό­σφατα δημιουρ­γή­θηκε ζήτημα με τη λει­τουρ­γία Home Port στη γείτονα χώρα, μια μεγάλη ευκαι­ρία για τη Ρόδο που δυστυ­χώς και πάλι φοβού­μαι ότι χάθηκε.

Είμαστε τελικά άξιοι της μοίρας μας.

• Πώς κρίνετε την πορεία της κυβέρ­νη­σης καθώς τον πρώτο λόγο μέχρι τώρα έχουν τα μέτρα και οι φόροι; Με αυτά μπορεί να ορθο­πο­δή­σει η Ελλάδα; Με αυτή την τακτική έχει αρκετό πολι­τικό χρόνο ή κυβέρ­νηση;

Προ τεσ­σά­ρων ημερών η Ελλάδα εόρτασε το ιστο­ρικό ΟΧΙ του Μεταξά στην απαί­τηση των Γερ­μα­νών και των συμ­μά­χων τους για παρά­δοση της χώρας στις δυνά­μεις του άξονα και νίκησε.

Εβδο­μή­ντα περίπου χρόνια αργό­τερα, κατορ­θώ­σαμε να γίνουμε η χλεύη των ηττη­μέ­νων και το ιστο­ρικό ΟΧΙ του 1940 μετε­τράπη στο ΝΑΙ σε όλα.

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μου από τις εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες πολι­τι­κών (πότε επι­τέ­λους θα καταρ­γη­θεί ο εκτρω­μα­τι­κός Νόμος «Περί ευθύνης Υπουρ­γών»;), που την υπερ­χρέ­ω­σαν και την έστει­λαν στην αγκαλιά του Δ.Ν.Τ. και των εταίρων(;).

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι τις δυσκο­λίες της χώρας για την αντι­με­τώ­πιση των οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σεών της.

Αυτό που δεν αντι­λαμ­βά­νο­μαι είναι:

α) Γιατί θα πρέπει να παρα­δώ­σουμε τα ασημικά της χώρας μας στους εταίρους-δανειστές μας όταν οι ίδιοι παρα­δέ­χο­νται ότι το πρό­γραμμα που εφάρ­μο­σαν στην Ελλάδα είναι λαν­θα­σμένο; (μετά από 6 χρόνια εφαρ­μο­γής του αντί να μειωθεί το χρέος αυξή­θηκε κατά 50% παρά τις θυσίες των Ελλήνων) και

β) Για ποιόν λόγο να εξα­κο­λου­θεί να εφαρ­μό­ζε­ται η αντια­να­πτυ­ξιακή πολι­τική και η εξα­θλί­ωση της κοι­νω­νίας, όταν οι ίδιοι οι εταίροι μας (;) παρα­δέ­χο­νται ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο;

Πώς θα υπάρξει ανά­πτυξη όταν δεν χρη­μα­το­δο­τεί­ται καμία παρα­γω­γική επέν­δυση;

Δεν γνωρίζω καμία οικο­νο­μική θεωρία που να υπο­στη­ρί­ζει ότι με απουσία χρη­μα­το­δό­τη­σης παρα­γω­γι­κών επεν­δύ­σεων, με συνεχή αύξηση και επιβολή νέων φορο­λο­γιών, με τη μείωση μισθών & συντά­ξεων (άρα μείωση της ρευ­στό­τη­τας στην αγορά), με τη διάλυση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, με την συνεχή αύξηση της ανερ­γίας, με τη δημιουρ­γία νεό­πτω­χων, με τη διάλυση της μεσαίας τάξης μπορεί να υπάρξει ανά­πτυξη.

Οι συνε­χείς δανει­σμοί δεν είναι η λύση του προ­βλή­μα­τος.

Κλεί­νο­ντας, θέλω να δανει­στώ μία φράση από πρό­σφατη ομιλία του Στρα­τη­γού κ. Κ. Ζιαζιά τ. Αρχηγού του Γ.Ε.Σ. ο οποίος υπη­ρέ­τησε και στη Ρόδο και είχα τη χαρά και την τιμή να τον γνωρίσω.

Είπε ο στρα­τη­γός Κ. Ζιαζιάς προ ημερών σε ομιλία του:

«Η Ελλάδα μπορεί να ζήσει χωρίς δανεικά αλλά όχι χωρίς Ιδανικά» .Έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί οι εκλογές στη ΝΔ. Πιστεύ­ετε πως θα γίνουν αφορμή να διχα­στεί το κόμμα; Ποιο πρέπει να είναι το προφίλ του νέου προ­έ­δρου και ποιον από τους υπο­ψη­φί­ους θα υπο­στη­ρί­ξετε;

Είναι γνωστό ότι από πολλά χρόνια πριν δεν έχω καμία ανά­μειξη με τα τεκται­νό­μενα στη Ν.Δ. και οι λόγοι γνωστοί .

Θεωρώ ότι πριν από λίγα χρόνια άνοιξε μία επι­κίν­δυνη ατραπός στα εσω­τε­ρικά των κομ­μά­των εκείνων που ακο­λου­θούν τη δια­δι­κα­σία εκλογής του Προ­έ­δρου του κόμ­μα­τός τους από τους περα­στι­κούς.

Ποιο είναι το εκλο­γικό σώμα που θα επι­λέ­ξει τον Πρόεδρο της Ν.Δ.;

Πως θα ελεγ­χθεί ότι το απο­τέ­λε­σμα δεν έχει «πει­ρα­χθεί» από τα κομ­μα­τικά επι­τε­λεία άλλων κομ­μά­των με την πρι­μο­δό­τηση υπο­ψη­φίου της αρε­σκείας των;

Πως θα δια­φυ­λα­χθεί το έγκυρο της ψηφο­φο­ρίας όταν δεν υπάρ­χουν εκλο­γι­κοί κατά­λο­γοι και άρα όποιος θέλει θα μπορεί να ψηφίσει περισ­σό­τε­ρες από μία φορές;

Τι νόημα έχει να είναι κανείς κομ­μα­τικό στέ­λε­χος σε ένα κόμμα που εκλέγει τον Πρόεδρό του από τους περα­στι­κούς και ποιος είναι ο ρόλος των στε­λε­χών αυτών που έχουν την ευθύνη (υπο­τί­θε­ται) της καλής λει­τουρ­γίας του κόμ­μα­τος;

Τι αξία θα έχουν στη συνέ­χεια τα Συνέ­δρια του κόμ­μα­τος;

Για τι θα απο­φα­σί­ζουν τα Συνέ­δρια αν όχι και για τον Πρόεδρο;

Ποιες θα είναι οι εργα­σίες τους; Μήπως ο ιδε­ο­λο­γι­κός προσ­διο­ρι­σμός τους;

Υπάρχει κανείς που στοι­χειω­δώς παρα­κο­λου­θεί τα πολι­τικά μας πράγ­ματα που να πιστεύει ότι υπάρ­χουν δια­φο­ρές ιδε­ο­λο­γι­κές μεταξύ των κομ­μά­των εξου­σίας;

Αυτός είναι ένας προ­βλη­μα­τι­σμός όχι μόνον δικός μου αλλά πολλών ανθρώ­πων που στο παρελ­θόν ασχο­λή­θη­καν με τα κόμματα.

Ασφαλώς μετά από μια εκλο­γική δια­δι­κα­σία και μάλιστα εσω­κομ­μα­τική, παρα­τη­ρού­νται τριβές.

Είναι μέρος της ευθύνης αλλά και της ικα­νό­τη­τας του νικητή των εκλογών να απορ­ρο­φή­σει τους τριγ­μούς και να προ­χω­ρή­σει μπροστά αξιο­ποιώ­ντας όλα τα στελέχη και όλους όσους ήσαν διεκ­δι­κη­τές της θέσης του Αρχηγού.

Το προφίλ του Αρχηγού της Ν.Δ. θα το επι­λέ­ξουν οι περα­στι­κοί που θα ψηφί­σουν .

Όπως δήλωσα στην αρχή της ερώ­τη­σής σας απέχω από πολλά χρόνια από τα τεκται­νό­μενα στη Ν.Δ. οπότε όπως αντι­λαμ­βά­νε­σθε δεν νομι­μο­ποιούμε να καθο­ρίσω με τη ψήφο μου το μέλλον της παρά­τα­ξης αυτής άσχετα με το ότι η ίδια η παρά­ταξη δίνει τη δυνα­τό­τητα σε όποιον περάσει από τις κάλπες που θα στηθούν να ψηφίσει.