ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

“Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο” – Μία παράσταση καθρέφτης ζωής από το ΚΑΠΗ ΡΟΔΟΥ

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΚΑΠΗ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η παρά­σταση «Όταν πηγαί­ναμε μαζί σχολείο» στο Δημο­τικό Θέατρο Ρόδου προ­σέ­φερε μονα­δι­κές συγκι­νη­τι­κές στιγμές στο κοινό.
  • Η Θεα­τρική Ομάδα «Έφηβοι Καρδιάς» παρου­σί­ασε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, γεμάτο νοσταλ­γία και αθω­ό­τητα.
  • Μέσα από τρυ­φε­ρό­τητα και χιούμορ, οι ηθο­ποιοί απέ­δει­ξαν ότι η ψυχή παρα­μέ­νει νέα, ανε­ξαρ­τή­τως ηλικίας.
  • Κάθε σκηνή και διά­λο­γος κου­βα­λούσε βιώματα και συναι­σθή­ματα που αγγί­ζουν την καρδιά του θεατή.
  • Η βραδιά απο­τέ­λεσε μια υπεν­θύ­μιση της ζωής και της παι­δι­κής αθω­ό­τη­τας που όλοι έχουμε μέσα μας.

Μονα­δι­κές και βαθιά συγκι­νη­τι­κές στιγμές έζησε το κατά­με­στο Δημο­τικό Θέατρο Ρόδου, στην παρου­σί­αση του έργου «Όταν πηγαί­ναμε μαζί σχολείο», σε κείμενα της Ζωής Κοντό­γιαν­νου και σκη­νο­θε­σία της Σου­σά­νας Καρ­δού­λια.

Γράφει ο Χρήστος Μυστι­λιά­δης – enlefko

Η Θεα­τρική Ομάδα του ΚΑΠΗ Δήμου Ρόδου, «Έφηβοι Καρδιάς», δεν παρου­σί­ασε απλώς μια παρά­σταση, αλλά χάρισε στο κοινό ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο. Με όχημα το συναί­σθημα, τη μνήμη και τη νοσταλ­γία, οι πρω­τα­γω­νι­στές ζωντά­νε­ψαν εικόνες μιας άλλης εποχής, τότε που οι φιλίες ήταν πιο αθώες, τα όνειρα πιο καθαρά και οι ανθρώ­πι­νες σχέσεις πιο ουσια­στι­κές.

Με τρυ­φε­ρό­τητα, χιούμορ αλλά και στιγμές βαθιάς συγκί­νη­σης, οι «Έφηβοι Καρδιάς» απέ­δει­ξαν πως η ηλικία δεν ορίζει την ψυχή. Αντί­θετα, η ψυχή παρα­μέ­νει πάντα νέα, όταν συνε­χί­ζει να θυμάται, να αγαπά και να δημιουρ­γεί. Κάθε ατάκα, κάθε βλέμμα, κάθε σιωπή πάνω στη σκηνή κου­βα­λούσε βιώματα, αλή­θειες και συναι­σθή­ματα που άγγιξαν το κοινό, το οποίο αντα­πέ­δωσε με θερμό και παρα­τε­τα­μένο χει­ρο­κρό­τημα.

Πρω­τα­γω­νι­στές με σειρά εμφά­νι­σης:

• Αθα­να­σία, γυναίκα Γρηγόρη: Αγγε­λική Μακρή

• Γρη­γό­ρης, χασάπης: Μιχάλης Τσίκκης

• Αφρο­δίτη, φίλη Αθα­να­σίας (ανύ­παν­δρη): Πουλ­χε­ρία Αση­κο­πού­λου

• Βαρβάρα, φίλη Αθα­να­σίας (παντρε­μένη): Άννα Αρφαρά

• Αγα­θο­κλής, φίλος Γρηγόρη και σύζυγος Βαρ­βά­ρας: Γιώργος Βατής

• Βιρ­γι­νία, εγγονή Γρηγόρη και Αθα­να­σίας: Βιρ­γι­νία Καλούδη

• Συμπε­θέρα Α, μάνα Αθα­να­σίας: Ελένη Γρου­ΐ­τση

• Σεμπε­θέρα Β, μάνα Γρηγόρη: Ζαμπέτα Μαγκαφά

• Γραμ­μα­τέας Αρι­στο­τέλη: Βιβή Λημνιού

• Αρι­στο­τέ­λης, επι­χει­ρη­μα­τίας χασάπης και άριστος: Μιχάλης Χαρ­το­φύ­λης

• Μαρία, καθα­ρί­στρια: Μαρία Γκρέκα

• Κων­στα­ντί­νος Καλάθης, ποιητής: Βασίλης Τυρίδης

• κα Σου­βλα­κο­πού­λου, Διευ­θύ­ντρια σχο­λείου: Θεώνη Τόπα

• Αστέρω, μέντιουμ: Ελένη Χατζη­χα­ρα­λά­μπους.

Ήταν μια παράσταση-καθρέφτης της ζωής, που θύμισε σε όλους πως, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, μέσα μας υπάρχει πάντα εκείνο το παιδί που γελά, ονει­ρεύ­ε­ται και συγκι­νεί­ται.

Ήταν μια βραδιά που δεν ήταν απλώς θέατρο, αλλά μια υπεν­θύ­μιση ζωής.

 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.