Τι ζητά το ΔΝΤ, που συμφωνεί η Ε.Ε., σε τι “δυσκολεύεται” η Αθήνα

Οι εν­δο­κυ­βερ­νη­τι­κές “τρι­βές” για το εύρος του συμ­βι­βα­σμού με Βρυ­ξέλ­λες (Βε­ρο­λί­νο) και Ουά­σιγ­κτον (ΔΝΤ), έχουν οδη­γή­σει σε ανη­συ­χη­τι­κή εξά­ντλη­ση των χρο­νι­κών πε­ρι­θω­ρί­ων, που αφή­νει ο πο­λι­τι­κός κύ­κλος των εκλο­γών που αρ­χί­ζουν στην Ευ­ρώ­πη.

Η συ­νά­ντη­ση του ΔΣ του ΔΝΤ την Δευ­τέ­ρα λει­τουρ­γεί ως χρο­νι­κό τε­λε­σί­γρα­φο προς την Αθήνα για να υιο­θε­τή­σει την γραμ­μή “συμ­βι­βα­σμού” που συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει τόσο την βαριά εκ­δο­χή του πε­ρι­βό­η­του “Κόφτη” για του­λά­χι­στον μία πε­ντα­ε­τία απαι­τή­σε­ων 3,5% πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των (με μικρή μεί­ω­ση στην συ­νέ­χεια) όσο και την ταυ­τό­χρο­νη δέ­σμευ­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης στα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος, που θα μπο­ρού­σε να ανοί­ξει την δυ­να­τό­τη­τα για το QE από την ΕΚΤ.

Όσον αφορά τον “Κόφτη” αυτός θα πρέ­πει να εκτεί­νε­ται στην πλήρη εκ­δο­χή του μέχρι το έτος ολο­κλή­ρω­σης της απο­πλη­ρω­μής του δα­νεί­ου του ΔΝΤ και να πε­ρι­λαμ­βά­νει τις διορ­θώ­σεις που το ΔΝΤ έχει απαι­τή­σει:

•    σε έσοδα (με διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης – μεί­ω­ση αφο­ρο­λό­γη­του),

•    δα­πά­νες (πε­ρι­στο­λή δα­πα­νών στο ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα με μεί­ω­ση των προ­σω­πι­κών δια­φο­ρών στις ισχύ­ου­σες συ­ντά­ξεις) και

•    διαρ­θρω­τι­κές πο­λι­τι­κές με πε­ραι­τέ­ρω απε­λευ­θέ­ρω­ση της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας (απο­λύ­σεις – συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις).

Στο εσω­τε­ρι­κό τόσο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όσο και των ΑΝΕΛ, το “φορ­τίο” αυτού του “συμ­βι­βα­σμού” έχει πέσει εξαι­ρε­τι­κά βαρύ.

Και για τον λόγο αυτό έχουν ση­μειω­θεί σο­βα­ρές “τρι­βές” που εκ­φρά­ζο­νται και σε κυ­βερ­νη­τι­κό επί­πε­δο με ιδιαί­τε­ρη έντα­ση τα τε­λευ­ταία 24ωρα.

Από την πλευ­ρά κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών που εμπλέ­κο­νται στην προ­σπά­θεια… κα­τά­σβε­σης της εν­δο­κυ­βερ­νη­τι­κής πυρ­κα­γιάς που έχει ανά­ψει η σχε­τι­κή συ­ζή­τη­ση, ανα­φέ­ρε­ται οτι αυτή η έντα­ση έχει υπο­χρε­ώ­σει τον πρω­θυ­πουρ­γό να κα­θυ­στε­ρή­σει το δί­δυ­μο Τσα­κλώ­του – Χου­λια­ρά­κη (ακόμα και σ’ αυτή την ομάδα υπάρ­χουν μι­κρο­α­πο­κλί­σεις) από το προ­χω­ρή­σουν τις σχε­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες.

Η έξο­δος κιν­δύ­νου 

Το χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο όμως που έχουν, φαί­νε­ται – του­λά­χι­στον από πλευ­ράς Ευ­ρω­ζώ­νης – να εξα­ντλεί­ται μέσα στο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, καθώς οι συ­ζη­τή­σεις στο ΔΝΤ πέραν εκεί­νων που αφο­ρούν έτσι κι αλ­λιώς τον σχο­λια­σμό των δύο Εκ­θέ­σε­ων που έχει στην ατζέ­ντα του, θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν και την …έξοδο κιν­δύ­νου από το εν­δε­χό­με­νο μίας ρήξης με την επι­λο­γή μίας φόρ­μου­λας που θα αντα­πο­κρί­νε­ται στην λει­τουρ­γι­κή συμ­με­το­χή του Τα­μεί­ου.

Η φόρ­μου­λα αυτή της… λει­τουρ­γι­κής συμ­με­το­χής στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα, σύμ­φω­να με τις μέχρι στιγ­μής διαρ­ρο­ές δεν θα διευ­κρι­νί­ζει το αν αυτή η δή­λω­ση/δέ­σμευ­ση συμ­με­το­χής θα εξει­δι­κεύ­ε­ται δη­λα­δή θα ανα­φέ­ρε­ται σε χρη­μα­το­δο­τι­κή συμ­με­το­χή ή όχι.

Το πλέον πι­θα­νό είναι οτι ο όρος αυτός θα πα­ρα­μέ­νει αδιευ­κρί­νι­στος μέχρι να “με­τρη­θεί” η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος, όταν αυτά δια­τυ­πω­θούν με συ­γκε­κρι­μέ­νους όρους και κα­τα­στεί με­τρή­σι­μη η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά τους στην εξέ­λι­ξη του χρέ­ους από το ΔΝΤ. (Κάτι που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έχει ήδη γίνει από τις “τε­χνι­κές” υπη­ρε­σί­ες και για τον λόγο αυτό δια­τη­ρεί­ται ζω­ντα­νό αυτό το πε­ρι­θώ­ριο).

Αυτό όμως προ­ϋ­πο­θέ­τει την ταυ­τό­χρο­νη συμ­φω­νία των τριών πλευ­ρών, Ε.Ε. – ΔΝΤ – Κυ­βέρ­νη­σης για το πα­κέ­το τόσο του “κόφτη” όσο και των “με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων”, όπως επα­νει­λημ­μέ­να έχει δη­λώ­σει τε­λευ­ταία ο Έλ­λη­νας ΥΠΟΙΚ. Στο ση­μείο αυτό το Βε­ρο­λί­νο κατά την συ­νή­θη τα­κτι­κή του κρα­τά­ει κλει­στά τα χαρ­τιά του μέχρι την τε­λευ­ταί­ας στιγ­μή προ­κει­μέ­νου να πε­τύ­χει τον στόχο του, κρα­δαί­νο­ντας πάνω από την δια­πραγ­μά­τευ­ση την απει­λή του grexit…

Βέ­βαια από την πλευ­ρά του Eurogroup, ει­δι­κά του κ. Βίζερ όπως ανα­φέ­ρε­ται στις άτυ­πες βδο­μα­διά­τι­κες ενη­με­ρώ­σεις του στους εκ­προ­σώ­πους του Τύπου, η συμ­φω­νία για τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα είναι μέρος του πα­κέ­του της συμ­φω­νί­ας του Μαΐου 2016 και σ’ αυτό δεν είχε φέρει αντίρ­ρη­ση τότε ούτε η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ούτε και το ΔΝΤ.

Και κατά συ­νέ­πεια αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μέρος της ισχύ­ου­σας συμ­φω­νί­ας η οποία πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει τώρα με την ολο­κλή­ρω­ση της Β’ αξιο­λό­γη­σης.

capital.gr