Αίτηση θεραπείας των καταστημάτων επί της Ακτής Μιαούλη

Με αίτηση θερα­πείας προς το Τμήμα Προϊ­στο­ρι­κών και Κλα­σι­κών Αρχαιο­τή­των και Μου­σείων Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, προ­σέ­φυ­γαν τρεις κατα­στη­μα­τάρ­χες για την ανά­κληση εγγρά­φου της ανωτέρω υπη­ρε­σίας που αφορά χορή­γηση βεβαιώ­σεων για χρήση γης εντός αρχαιο­λο­γι­κών χώρων.

Όπως ανα­φέ­ρουν οι προ­σφεύ­γο­ντες δια­τη­ρούν κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, τα οποία δρα­στη­ριο­ποιού­νται από ετών στην ακτή Μιαούλη.

Οπως ισχυ­ρί­ζο­νται, ουδέ­ποτε ζητή­θηκε ειδική αδειο­δό­τηση από την Υπη­ρε­σία, ούτε έγινε ποτέ έλεγχος από την Αστυ­νο­μία ούτε τους ζητή­θηκε ποτέ να εγκρί­νει η υπη­ρε­σία τα σχέδια των κτηρίων που υφί­στα­νται από δεκάδες ετών.

Από την άλλη, η ανωτέρω υπη­ρε­σία με έγγραφό της συναί­νεσε ανα­φο­ρικά με κάθε χρήση που αφορά επι­τρε­πό­με­νες χρήσεις γης και ζητή­θηκε να κοι­νο­ποιού­νται στην Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου τα αιτή­ματα ιδιωτών για έκδοση άδειας προ­κει­μέ­νου να γίνεται έλεγχος.

Ενώ, λοιπόν, όπως δια­τεί­νο­νται λει­τουρ­γού­σαν καθ’ όλα νόμιμα οι επι­χει­ρή­σεις γνω­στο­ποι­ή­θηκε από την ανωτέρω Υπη­ρε­σία έγγραφο με θέμα «Ανά­κληση του υπ’ αρ. 269434/23-06-2023 εγγρά­φου με θέμα “χρήσεις γης εντός αρχαιο­λο­γι­κών χώρων για τη χορή­γηση βεβαιώ­σεων του άρθρου 28 παρ. 2 του Ν. 4442/2016”», και με το οποίο ζητή­θηκε η ανά­κληση των ως άνω χορη­γη­μέ­νων βεβαιώ­σεων προς τις επι­χει­ρή­σεις καθώς δεν κοι­νο­ποι­ή­θη­καν τα αιτή­ματα των ιδιωτών προς έλεγχο.

Όπως ανα­πτύσ­σουν στην αίτησή τους οι κατα­στη­μα­τάρ­χες το ανωτέρω έγγραφο παρα­βιά­ζει την αρχή της προ­στα­σίας της δικαιο­λο­γη­μέ­νης εμπι­στο­σύ­νης του διοι­κού­με­νου και πάσχει από έλλειψη ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας. Ειδι­κό­τερα, διά της λει­τουρ­γίας και εγκα­τά­στα­σης των κατα­στη­μά­των στην συγκε­κρι­μένη περιοχή δεν δύναται να προ­κλη­θεί με άμεσο ή έμμεσο τρόπο κατα­στροφή, βλάβη, ρύπανση ή αλλοί­ωση του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου.

Η ίδια η Υπη­ρε­σία, όπως δια­τεί­νο­νται χορή­γησε συναί­νεση, κρί­νο­ντας τη νομι­μό­τητα λει­τουρ­γίας εντός του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της πόλης Ρόδου, συνεπώς, η λει­τουρ­γία των κατα­στη­μά­των ήταν νόμιμη.

Επι­πλέον, σύμφωνα με την αίτηση η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση πάσχει από έλλειψη νομι­μό­τη­τας και παρα­βιά­ζει την αρχή της ισό­τη­τας.

Όπως επι­ση­μαί­νουν οι κατα­στη­μα­τάρ­χες από τις αρχές του μηνός Ιουλίου δέχο­νται συστη­μα­τική, κατευ­θυ­νό­μενη και εμμο­νική «επί­σκεψη ελέγχου» από την Ελλη­νική Αστυ­νο­μία και βρί­σκο­νται κατη­γο­ρού­με­νοι για το γεγονός ότι οι επι­χει­ρή­σεις θα έπρεπε να λάβουν άδεια από την Αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία. Όπως υπο­στη­ρί­ζουν έχουν υποστεί από την Υπη­ρε­σία άνιση μετα­χεί­ριση, διότι η συναί­νεση της Υπη­ρε­σίας ήρθη μόνο για τα δικά τους συγκε­κρι­μένα κατα­στή­ματα που βρί­σκο­νται στην Ακτή Μιαούλη, ενώ θα έπρεπε να ανα­κλη­θεί και για τα υπό­λοιπα που βρί­σκο­νται εντός της ίδιας ευθείας του δρόμου.

Ετσι, επειδή έχουν παρα­βια­στεί οι αρχές της νομι­μό­τη­τας, της δικαιο­λο­γη­μέ­νης εμπι­στο­σύ­νης του Διοι­κού­με­νου στη Διοί­κηση, της αιτιο­λό­γη­σης των απο­φά­σεων και της ισό­τη­τας ζητούν να γίνει δεκτή η αίτησή τους και να ανα­κλη­θεί το προ­σβαλ­λό­μενο έγγραφο.