Το παραθυράκι που ανοίγει τα Δωδεκάνησα σε Τούρκους αγοραστές και το νέο μέτωπο των γάμων

• Απο­κά­λυ­ψη των «ΝΕΩΝ» για εται­ρεί­ες βι­τρί­να που πα­ρα­κάμ­πτουν τις απα­γο­ρεύ­σεις στις πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές, την ώρα που στη Ρόδο και τη Χίο ερευ­νά­ται αν η αύ­ξη­ση γάμων Τούρ­κων υπη­κό­ων με Μου­σουλ­μά­νες συν­δέ­ε­ται με τη γρή­γο­ρη από­κτη­ση ακι­νή­των

Ενα φαι­νό­με­νο που εξε­λίσ­σε­ται αθό­ρυ­βα εδώ και χρό­νια στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο με στοι­χεία που δεί­χνουν ότι δεν πρό­κει­ται για με­μο­νω­μέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις.

Το έντο­νο εν­δια­φέ­ρον Τούρ­κων πο­λι­τών για αγορά ακι­νή­των στα Δω­δε­κά­νη­σα, παρά το νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο που απα­γο­ρεύ­ει τέ­τοιες αγο­ρα­πω­λη­σί­ες σε πο­λί­τες τρί­των χωρών χωρίς ει­δι­κή άδεια, φαί­νε­ται να εξυ­πη­ρε­τεί­ται μέσα από συ­γκε­κρι­μέ­νους μη­χα­νι­σμούς πα­ρά­καμ­ψης. Ρε­πορ­τάζ της εφη­με­ρί­δας «Τα Νέα», που δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 26 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, πε­ρι­γρά­φει το πώς στή­νε­ται η «κο­μπί­να» και ποια είναι η έκτα­σή της σε Ρόδο, Κω, Λέρο και Πάτμο. Πα­ράλ­λη­λα, νέα στοι­χεία ανοί­γουν ένα δεύ­τε­ρο μέ­τω­πο, αυτό των γάμων Τούρ­κων υπη­κό­ων με Μου­σουλ­μά­νες που ζουν στην Ελ­λά­δα και της πι­θα­νής σύν­δε­σής τους με την από­κτη­ση ακι­νή­των αμέ­σως μετά.

Η μέ­θο­δος με τις εται­ρεί­ες βι­τρί­να

Σύμ­φω­να με το δη­μο­σί­ευ­μα των «ΝΕΩΝ», δύο πηγές με γνώση του κτη­μα­το­με­σι­τι­κού χώρου των Δω­δε­κα­νή­σων, που μί­λη­σαν υπό κα­θε­στώς ανω­νυ­μί­ας, πε­ρι­γρά­φουν έναν μη­χα­νι­σμό που λει­τουρ­γεί εδώ και πε­ρί­που 2 χρό­νια, διά­στη­μα στο οποίο το τουρ­κι­κό εν­δια­φέ­ρον έχει κο­ρυ­φω­θεί. Ολό­κλη­ρο το Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο, με έμ­φα­ση στα Δω­δε­κά­νη­σα, βρί­σκε­ται κατά την έκ­φρα­σή τους στο «μάτι του κυ­κλώ­να».

Η δια­δι­κα­σία ξε­κι­νά με την ίδρυ­ση μιας εται­ρεί­ας που λει­τουρ­γεί απο­κλει­στι­κά ως βι­τρί­να, συ­νή­θως μο­νο­πρό­σω­πης ΙΚΕ, η οποία δη­λώ­νει ως έδρα οποιο­δή­πο­τε ση­μείο της Αθή­νας, άλλης ελ­λη­νι­κής πόλης ή κρά­τους μέ­λους της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Πίσω από αυτήν κρύ­βε­ται πο­λί­της τρί­της χώρας και η πραγ­μα­τι­κή έδρα, όπως ση­μειώ­νουν οι πηγές, «μπο­ρεί να βρί­σκε­ται στην Άγκυ­ρα ή οπου­δή­πο­τε αλλού». Η αγο­ρα­πω­λη­σία γί­νε­ται στο όνομα της εται­ρεί­ας και το ακί­νη­το περνά στην πράξη στην κυ­ριό­τη­τα του αν­θρώ­που που βρί­σκε­ται από πίσω.

Το κρί­σι­μο ση­μείο είναι ότι κατά τη σύ­να­ψη των συμ­βο­λαί­ων λαμ­βά­νε­ται υπόψη η κα­τα­στα­τι­κή και όχι η πραγ­μα­τι­κή έδρα. Έτσι, ένα νο­μι­κό πρό­σω­πο με ελ­λη­νι­κή ή ευ­ρω­παϊ­κή διεύ­θυν­ση στα χαρ­τιά εμ­φα­νί­ζε­ται ως δι­καιού­με­νο να αγο­ρά­σει ακί­νη­το, οποιου­δή­πο­τε εί­δους, στις ακρι­τι­κές πε­ριο­χές της χώρας. «Εάν ο νόμος εφαρ­μο­ζό­ταν κατά γράμ­μα, αυτά τα συμ­βό­λαια δεν θα έπρε­πε να προ­χω­ρούν», δη­λώ­νει μία από τις πηγές.

Στην εξί­σω­ση μπαί­νει και ο πα­ρά­γο­ντας του χρή­μα­τος. Οι Τούρ­κοι επεν­δυ­τές φέ­ρο­νται δια­τε­θει­μέ­νοι να κα­τα­βά­λουν ποσά υπερ­πολ­λα­πλά­σια της αντι­κει­με­νι­κής αξίας οι­κο­πέ­δων και ακι­νή­των, με απο­τέ­λε­σμα οι τιμές στις το­πι­κές αγο­ρές να εκτο­ξεύ­ο­νται. Σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις στο στό­χα­στρο μπαί­νουν και με­γα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις, όπως ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες σε προ­νο­μια­κές το­πο­θε­σί­ες.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι εκ­πρό­σω­ποι της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης και άν­θρω­ποι με γνώση των τε­κται­νο­μέ­νων είτε δεν επι­βε­βαί­ω­σαν τα πα­ρα­πά­νω είτε δή­λω­σαν άγνοια για το φαι­νό­με­νο.

Η μέ­θο­δος δεν είναι νέα. Δη­μο­σί­ευ­μα της τουρ­κι­κής εφη­με­ρί­δας «Milliyet» τον Φε­βρουά­ριο ανέ­φε­ρε ότι Τούρ­κοι πο­λί­τες απο­κτούν ακί­νη­τα στη Θράκη μέσω εται­ρειών με έδρα τη Βουλ­γα­ρία και άλλα κράτη μέλη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, ακο­λου­θώ­ντας το ίδιο ακρι­βώς μο­τί­βο.

Η διά­στα­ση της «χρυ­σής βίζας»

Η υπό­θε­ση γί­νε­ται πιο σύν­θε­τη όταν μπαί­νει στη μέση το πρό­γραμ­μα της Golden Visa. Εφό­σον η εται­ρεία βι­τρί­να αγο­ρά­σει ακί­νη­το αξίας άνω των νό­μι­μων ορίων, δη­λα­δή 800.000 ευρώ για την Ατ­τι­κή, τη Θεσ­σα­λο­νί­κη και τα νησιά με πλη­θυ­σμό άνω των 3.100 κα­τοί­κων, το φυ­σι­κό πρό­σω­πο που βρί­σκε­ται από πίσω μπο­ρεί να αι­τη­θεί άδεια δια­μο­νής μό­νι­μου επεν­δυ­τή. Με άλλα λόγια, πο­λί­τες τρί­της χώρας εν­δέ­χε­ται μέσω του ίδιου πα­ρα­θυ­ριού όχι μόνο να αγο­ρά­ζουν ακί­νη­τα σε ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές, αλλά και να απο­κτούν ταυ­τό­χρο­να δι­καί­ω­μα μό­νι­μης δια­μο­νής.

Τα αριθ­μη­τι­κά δε­δο­μέ­να είναι εν­δει­κτι­κά. Με βάση τα στοι­χεία του υπουρ­γεί­ου Με­τα­νά­στευ­σης και Ασύ­λου για τον Ιού­λιο του 2026, οι Τούρ­κοι κα­τα­τάσ­σο­νται δεύ­τε­ροι στη λίστα με τις ισχύ­ου­σες αρ­χι­κές άδειες δια­μο­νής μό­νι­μου επεν­δυ­τή, με 4.975 «χρυ­σές βίζες».

Το νέο μέ­τω­πο των γάμων στη Ρόδο και τη Χίο

Πέρα από τις εται­ρεί­ες βι­τρί­να, ένα δεύ­τε­ρο στοι­χείο έρ­χε­ται να προ­στε­θεί στην ει­κό­να και αφορά άμεσα τη Ρόδο. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», από το έτος 2025 κα­τα­γρά­φε­ται αύ­ξη­ση των αι­τή­σε­ων Τούρ­κων υπη­κό­ων για τη σύ­να­ψη γάμου με Μου­σουλ­μά­νες που ζουν στην Ελ­λά­δα. Η αύ­ξη­ση αυτή ερευ­νά­ται ως προς το αν συν­δέ­ε­ται με την από­κτη­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, και συ­γκε­κρι­μέ­να ακι­νή­των, σε χρόνο άμεσο μετά την τέ­λε­ση του γάμου.

Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι αν ο γάμος λει­τουρ­γεί, σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, ως ένα ακόμη όχημα πα­ρά­καμ­ψης των πε­ριο­ρι­σμών στις πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές. Μά­λι­στα, κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, δια­κι­νεί­ται έντο­να η εκ­δο­χή ότι έχει στη­θεί ένας ολό­κλη­ρος μη­χα­νι­σμός που εξυ­πη­ρε­τεί τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις, με κέ­ντρα δρά­σης τη Ρόδο και τη Χίο. Το αν ο μη­χα­νι­σμός αυτός είναι ορ­γα­νω­μέ­νος, ποιοι τον απαρ­τί­ζουν και ποια είναι η έκτα­σή του πα­ρα­μέ­νουν ζη­τή­μα­τα υπό διε­ρεύ­νη­ση και δεν προ­κύ­πτουν προς το παρόν επι­βε­βαιω­μέ­να στοι­χεία.

Τι λέει ο νόμος και πώς λει­τουρ­γεί η Επι­τρο­πή

Το νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο ορί­ζε­ται από τον Νόμο 1892 του 1990, όπως ισχύ­ει. Η πρό­ε­δρος της Συ­ντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής Συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κών Συλ­λό­γων Ελ­λά­δας, μι­λώ­ντας στα «ΝΕΑ», εξη­γεί ότι υπή­κο­οι τρί­των χωρών δεν μπο­ρούν να αγο­ρά­σουν ή να μι­σθώ­σουν μα­κρο­χρό­νια ακί­νη­τα σε πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές, για λό­γους εθνι­κού συμ­φέ­ρο­ντος.

Το δι­καί­ω­μα αυτό επι­τρέ­πε­ται μόνο σε πο­λί­τες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και της Ευ­ρω­παϊ­κής Ζώνης Ελεύ­θε­ρων Συ­ναλ­λα­γών. Πο­λί­της τρί­της χώρας οφεί­λει να υπο­βά­λει ει­δι­κή αί­τη­ση, η οποία εξε­τά­ζε­ται από επι­τρο­πή της κατά τόπο αρ­μό­διας Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης.

Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου, απα­ντώ­ντας σε ερω­τή­μα­τα των «ΝΕΩΝ», πε­ριέ­γρα­ψε τη δια­δι­κα­σία της Επι­τρο­πής Απα­γό­ρευ­σης Άρσης Δι­καιο­πρα­ξιών. Η αί­τη­ση πα­ρα­λαμ­βά­νε­ται μαζί με φά­κε­λο δι­καιο­λο­γη­τι­κών, στον οποίο πρέ­πει να ανα­φέ­ρε­ται ρητά ο σκο­πός χρή­σης του ακι­νή­του και ο ακρι­βής γε­ω­γρα­φι­κός προσ­διο­ρι­σμός του.

Ο φά­κε­λος ελέγ­χε­ται, πρω­το­κολ­λεί­ται και απο­στέλ­λε­ται στις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες των μελών της Επι­τρο­πής, η οποία απαρ­τί­ζε­ται από τον γε­νι­κό γραμ­μα­τέα και εκ­προ­σώ­πους των υπουρ­γεί­ων Εθνι­κής Άμυ­νας και Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη και συ­νε­δριά­ζει πε­ρί­που μία φορά τον μήνα.

Στο ερώ­τη­μα για τα πο­σο­τι­κά στοι­χεία, όμως, η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση αρ­νή­θη­κε να απα­ντή­σει, επι­κα­λού­με­νη την «ει­δι­κή φύση του αντι­κει­μέ­νου αυτής, καθώς και για λό­γους που άπτο­νται της προ­στα­σί­ας της εθνι­κής ασφά­λειας». Η επί­κλη­ση της εθνι­κής ασφά­λειας ακόμη και για αριθ­μη­τι­κά δε­δο­μέ­να δεί­χνει από μόνη της το βάρος που απο­δί­δουν οι αρχές στο ζή­τη­μα.

Στο μι­κρο­σκό­πιο των υπη­ρε­σιών ασφα­λεί­ας

Το φαι­νό­με­νο δεν απο­τε­λεί άγνω­στη υπό­θε­ση για τις ελ­λη­νι­κές υπη­ρε­σί­ες ασφα­λεί­ας. Ρε­πορ­τάζ των «ΝΕΩΝ» της 22 Μαρ­τί­ου 2025 είχε απο­κα­λύ­ψει ότι του­λά­χι­στον 20 έως 30 Τούρ­κοι επεν­δυ­τές «ει­δι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος» σε ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές βρί­σκο­νταν στο μι­κρο­σκό­πιο της Εθνι­κής Υπη­ρε­σί­ας Πλη­ρο­φο­ριών και της Αρχής κα­τα­πο­λέ­μη­σης του μαύ­ρου χρή­μα­τος, για τυχόν «ύπο­πτους» σκο­πούς που άπτο­νται και γε­ω­πο­λι­τι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος. «Μέχρι στιγ­μής δεν έχει κα­τα­γρα­φεί κά­ποια ύπο­πτη κε­ντρι­κή με­θό­δευ­ση πίσω από αυτή την αξιο­ση­μεί­ω­τη επεν­δυ­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα», ση­μεί­ω­ναν τότε αρ­μό­διοι κρα­τι­κοί λει­τουρ­γοί.

Ένα και πλέον έτος μετά, η δια­τύ­πω­ση αυτή δια­βά­ζε­ται υπό δια­φο­ρε­τι­κό πρί­σμα. Τα νέα στοι­χεία για τις εται­ρεί­ες βι­τρί­να και οι πλη­ρο­φο­ρί­ες για τους γά­μους σε Ρόδο και Χίο θέ­τουν εκ νέου το ερώ­τη­μα αν πρό­κει­ται για με­μο­νω­μέ­νες επεν­δυ­τι­κές κι­νή­σεις ή για κάτι πιο συ­ντο­νι­σμέ­νο.

Το ζη­τού­με­νο για τις αρχές είναι διπλό. Να δια­πι­στω­θεί η πραγ­μα­τι­κή έκτα­ση του φαι­νο­μέ­νου, κάτι που προ­ϋ­πο­θέ­τει στοι­χεία που μέχρι σή­με­ρα δεν δη­μο­σιο­ποιού­νται, και να απα­ντη­θεί αν πίσω από τις αγο­ρα­πω­λη­σί­ες και τους γά­μους υπάρ­χει ορ­γα­νω­μέ­νος μη­χα­νι­σμός ή πα­ράλ­λη­λες κι­νή­σεις ιδιω­τών που εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τα ίδια κενά. Μέχρι τότε, το Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο και ιδιαί­τε­ρα η Ρόδος πα­ρα­μέ­νουν στο «μάτι του κυ­κλώ­να».