ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βήμα προς βήμα το σκηνοθετημένο τροχαίο που φέρεται να έκρυβε τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή στη Ρόδο

Δαμιανός Αθανασίου 8 λεπτά ανάγνωση
τσιαντης
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η εισαγ­γε­λική πρόταση ζητά την παρα­πο­μπή 48χρονου Ουκρα­νού στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως, μετά τον θάνατο του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή.
  • Οι σχέσεις μεταξύ του κατη­γο­ρου­μέ­νου και του θύματος ήταν τετα­μέ­νες, με οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές και προη­γού­μενα περι­στα­τικά έντονης αντι­πα­ρά­θε­σης.
  • Ο Τσια­ντής είχε κατο­νο­μά­σει τον κατη­γο­ρού­μενο ως δράστη κλοπής στην οικία του, λίγες εβδο­μά­δες πριν τον θάνατό του.
  • Σημα­ντικό στοι­χείο είναι η κατα­γε­γραμ­μένη συνο­μι­λία του κατη­γο­ρου­μέ­νου που δείχνει έλλειψη συγκί­νη­σης για τον θάνατο του θύματος και αναφορά σε σχέδια για παρα­ποί­ηση εγγρά­φων.

• Η εισαγ­γε­λική πρόταση προς το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζητά την παρα­πο­μπή 48χρονου ουκρα­νι­κής κατα­γω­γής στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, περι­γρά­φο­ντας θάνατο διά στραγ­γα­λι­σμού, μετα­φορά της σορού σε γκρεμό και μεθο­δική προ­σπά­θεια παρα­πλά­νη­σης των Αρχών

Μια υπόθεση που ξεκί­νησε ως πιθανό θανα­τη­φόρο τροχαίο σε ερημική επαρ­χιακή οδό της Ρόδου και εξε­λί­χθηκε σε δικο­γρα­φία για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως οδεύει πλέον προς το ακρο­α­τή­ριο. Οπως απε­κά­λυχε χθες η «δημο­κρα­τική», η εισαγ­γε­λική πρόταση που εισά­γε­ται ενώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζητά την παρα­πο­μπή 48χρονου ουκρα­νι­κής κατα­γω­γής στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να δικα­στεί για τον θάνατο του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή, συντα­ξιού­χου που εντο­πί­στηκε νεκρός σε γκρεμό στις 7 Μαΐου 2025, καθώς και τη δια­τή­ρηση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης έως την ορι­στική εκδί­καση της υπό­θε­σης. Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε εμπλοκή του.

Η γνω­ρι­μία, η συνερ­γα­σία και οι οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές

Ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής, ημε­δα­πός συντα­ξιού­χος με σημα­ντική ακίνητη περιου­σία στο νησί, μεταξύ της οποίας και ένα ξενο­δο­χείο που σκόπευε να λει­τουρ­γή­σει κατά την του­ρι­στική περίοδο, είχε γνω­ρι­στεί με τον κατη­γο­ρού­μενο πριν από 4 έτη περίπου, όταν ο τελευ­ταίος είχε μισθώ­σει δωμάτια στο ξενο­δο­χείο του για επαγ­γελ­μα­τική εκμε­τάλ­λευση. Από τα μέσα Μαρτίου 2025 οι δύο άνδρες φέρο­νται να είχαν συμ­φω­νή­σει να συνερ­γα­στούν για την ανα­καί­νιση και τη λει­τουρ­γία του ξενο­δο­χείου, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος εμφα­νί­ζε­ται να είχε πυκνή παρου­σία στην οικία του θύματος, με μαρ­τυ­ρίες να κάνουν λόγο ακόμη και για συγκα­τοί­κηση.

Οι σχέσεις τους ωστόσο, σύμφωνα με την εισαγ­γε­λική πρόταση, ήταν τετα­μέ­νες. Μάρ­τυ­ρας περι­γρά­φει δύο περι­στα­τικά έντονης αντι­πα­ρά­θε­σης με αφορμή χρη­μα­τι­κές οφειλές, εκ των οποίων στο ένα ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να εκτό­ξευσε αντι­κεί­μενα, προ­κα­λώ­ντας φόβο στον παρι­στά­μενο. Λίγες εβδο­μά­δες νωρί­τερα, τον Απρίλιο του 2025, η οικία του θύματος είχε γίνει στόχος κλοπής με λεία 15.000 ευρώ και 6 χρυσά στυλό συνο­λι­κής αξίας 7.500 ευρώ, ενώ οι δράστες είχαν γράψει με σπρέι στους τοίχους τις λέξεις «κλέφτης» και «απα­τε­ώ­νας». Ο ίδιος ο Τσια­ντής είχε κατο­νο­μά­σει τότε στις Αρχές ως δράστη τον κατη­γο­ρού­μενο. Στοι­χείο που αξιο­λο­γεί­ται ιδιαί­τερα είναι κατα­γε­γραμ­μένη συνο­μι­λία του κατη­γο­ρου­μέ­νου λίγες ημέρες μετά τον θάνατο, στην οποία εμφα­νί­ζε­ται να απο­κα­λεί το θύμα «ηλίθιο», να μην εκφρά­ζει κανένα ίχνος συγκί­νη­σης και να ανα­φέ­ρε­ται στην ανάγκη να απο­κτή­σει ένα «ψεύτικο» έγγραφο ώστε να είναι «καλυμ­μέ­νος», γεγονός που κατά την εισαγ­γε­λική εκτί­μηση παρα­πέ­μπει σε πρόθεση ιδιο­ποί­η­σης περιου­σια­κού στοι­χείου του θανό­ντος.

Το χρονικό της 1ης Μαΐου 2025

Η κρίσιμη ημέρα ξεκινά με μια απο­τυ­χη­μένη από­πειρα. Το πρωί της 1 Μαΐου 2025 ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επι­χεί­ρησε να μισθώ­σει αυτο­κί­νητο από εται­ρεία ενοι­κιά­σεων επι­δει­κνύ­ο­ντας το δίπλωμα οδή­γη­σης του Τσιαντή, χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Τις μεσημ­βρι­νές ώρες της ίδιας ημέρας ο Τσια­ντής μίσθωσε ο ίδιος δίκυκλη μοτο­σι­κλέτα από κατά­στημα της πόλης της Ρόδου για 1 ημέρα, κίνηση που κρίθηκε καθ’ όλα ύποπτη, καθώς ο ίδιος είχε στην κατοχή του 3 μοτο­σι­κλέ­τες, απέ­φευγε το τελευ­ταίο διά­στημα να οδηγεί δίκυκλα και είχε ανα­φέ­ρει στη σύζυγό του ότι λόγω της βροχής δεν είχε προ­γραμ­μα­τί­σει τίποτα για την αργία της Πρω­το­μα­γιάς.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, μεταξύ 20:00 και 21:00, το θύμα και ο κατη­γο­ρού­με­νος δεί­πνη­σαν μαζί σε κατά­στημα εστί­α­σης χωριού του νησιού, όπου ο Τσια­ντής εθεάθη ζωντα­νός για τελευ­ταία φορά. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, σε χρόνο που δεν έχει προσ­διο­ρι­στεί με ακρί­βεια, πάντως εντός του δια­στή­μα­τος από τις 21:40 έως τις 22:50, ο κατη­γο­ρού­με­νος, ευρι­σκό­με­νος σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση τόσο κατά τη λήψη της από­φα­σης όσο και κατά την εκτέ­λεση, φέρεται να πίεσε με τα χέρια του τις πλάγιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου του θύματος, προ­κα­λώ­ντας διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτικό του θάνατο.

Οι νυχτε­ρι­νές δια­δρο­μές και η σκη­νο­θε­σία

Η συνέ­χεια, όπως ανα­συ­ντί­θε­ται από βιντε­ο­λη­πτικό υλικό και τηλε­πι­κοι­νω­νιακά δεδο­μένα, περι­γρά­φε­ται ως μια προ­σε­κτικά μεθο­δευ­μένη επι­χεί­ρηση συγκά­λυ­ψης. Στις 22:52 ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να κινή­θηκε με τη μισθω­μένη μοτο­σι­κλέτα και με το κινητό τηλέ­φωνο του θύματος προς ερημικό σημείο επαρ­χια­κής οδού, όπου παρέ­μεινε επί 2 ώρες περίπου ανα­ζη­τώ­ντας, κατά την εισαγ­γε­λική εκτί­μηση, τον κατάλ­ληλο χώρο για να στηθεί το σκηνικό ενός τρο­χαίου. Η δια­δρομή αυτή, σημειώ­νε­ται, ουδόλως συνάδει με τις συνή­θειες του θύματος, το οποίο κατά τα οικεία του πρόσωπα δεν χρη­σι­μο­ποιούσε ποτέ τη συγκε­κρι­μένη οδό.

Στη 01:21 της 2 Μαΐου 2025 ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να εγκα­τέ­λειψε στο σημείο τη μοτο­σι­κλέτα και το τηλέ­φωνο του θύματος και να απο­χώ­ρησε πεζός, καλώ­ντας ραδιο­ταξί από στάση λεω­φο­ρείου του κοντι­νό­τε­ρου χωριού. Ο οδηγός τον παρέ­λαβε μου­σκε­μένο από τη βροχή και τον απο­βί­βασε στην πόλη της Ρόδου στις 02:07. Μόλις 29 λεπτά αργό­τερα κατα­γρά­φε­ται να επι­βαί­νει σε λευκό ενοι­κια­ζό­μενο αυτο­κί­νητο που χρη­σι­μο­ποιούσε εκείνη την περίοδο για τις μετα­κι­νή­σεις του, με το οποίο, κατά την εισαγ­γε­λική πρόταση, μετέ­φερε τη σορό του Τσιαντή στο ίδιο σημείο. Εκεί παρέ­μεινε για 38 λεπτά, χρόνος κατά τον οποίο φέρεται να έριξε το πτώμα σε γκρεμό βάθους 4 μέτρων περίπου και στη συνέ­χεια να κατα­κρή­μνισε επάνω του τη μοτο­σι­κλέτα, ώστε ο θάνατος να εμφα­νι­στεί ως απο­τέ­λε­σμα τρο­χαίου ατυ­χή­μα­τος ή ακόμη και αυτο­χει­ρίας. Αξιο­ση­μεί­ωτο κρί­νε­ται ότι κατά το κρίσιμο νυχτε­ρινό διά­στημα η τηλε­φω­νική σύνδεση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, που καθ’ όλη την ημέρα είχε συνεχή χρήση δεδο­μέ­νων, εμφα­νί­ζει πλήρη σιγή, η οποία δια­κό­πτε­ται 14 λεπτά μετά την απο­μά­κρυνσή του από την περιοχή.

Το ύποπτο μήνυμα και οι ανώ­νυ­μες κλήσεις στο 112

Την ίδια στιγμή που ο Τσια­ντής φερόταν ζωντα­νός, τα ίχνη του είχαν ήδη χαθεί. Στις 14:19 της 1 Μαΐου εστάλη από το τηλέ­φωνό του μήνυμα προς τη σύζυγό του με το περιε­χό­μενο ότι βρι­σκό­ταν «με παρέα στην Λίνδο». Η ίδια το θεώρησε αμέσως ύποπτο, τόσο επειδή περιείχε διπλό κόμμα, σημείο στίξης που ο σύζυγός της δεν χρη­σι­μο­ποιούσε αλλά εντο­πί­στηκε σε γραπτό μήνυμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου, όσο και επειδή η κεραία που ενερ­γο­ποι­ή­θηκε βρι­σκό­ταν στο κέντρο της πόλης της Ρόδου. Ενδει­κτικό της ανα­τρο­πής της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του θύματος είναι ότι, ενώ τις προη­γού­με­νες ημέρες πραγ­μα­το­ποιούσε δεκάδες τηλε­φω­νι­κές επι­κοι­νω­νίες, με 44 κατα­γε­γραμ­μέ­νες στις 29 Απρι­λίου, την ημέρα της Πρω­το­μα­γιάς δεν υπήρξε καμία.

Ακο­λού­θησε, σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, η δεύτερη φάση του σχεδίου, η καθο­δή­γηση των Αρχών προς το σημείο. Στις 5 και 6 Μαΐου 2025 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 6 κλήσεις προς τον ευρω­παϊκό αριθμό έκτα­κτης ανάγκης 112 από τηλε­φω­νική συσκευή που ανήκε στο θύμα και δεν έφερε κάρτα SIM. Στις συνο­μι­λίες που κατα­γρά­φη­καν, άγνω­στος άνδρας που μιλούσε ελλη­νικά και αγγλικά με ρωσό­φωνη προφορά περιέ­γραφε τροχαίο με πεσμένα άτομα και μοτο­σι­κλέτα κάτω από δρόμο, δίνο­ντας κάθε φορά δια­φο­ρε­τικό όνομα και αρνού­με­νος να αφήσει στοι­χεία επι­κοι­νω­νίας. Στις 7 Μαΐου, τέλος, ο ίδιος φέρεται να τηλε­φώ­νησε στον υπεύ­θυνο της εται­ρείας από την οποία είχε μισθω­θεί η μοτο­σι­κλέτα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τη συσκευή ανυ­πο­ψί­α­στης υπαλ­λή­λου του­ρι­στι­κού γρα­φείου στην οποία εμφα­νί­στηκε ως πελάτης. Ισχυ­ρί­στηκε ότι ως διερ­χό­με­νος ανα­γνώ­ρισε το δίκυκλο από αυτο­κόλ­λητο με την επω­νυ­μία της εται­ρείας, ισχυ­ρι­σμός που κατά την εισαγ­γε­λική πρόταση ήταν αδύ­να­τος, αφού το αυτο­κόλ­λητο βρι­σκό­ταν στον ανε­μο­θώ­ρακα με την εξω­τε­ρική πλευρά στραμ­μένη προς το έδαφος και δεν ήταν ορατό από τον δρόμο. Το ίδιο βράδυ, στις 20:00 της 7 Μαΐου 2025, αστυ­νο­μι­κοί με τη συν­δρομή εθε­λο­ντών εντό­πι­σαν στον γκρεμό τη σορό του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή, με το κεφάλι σφη­νω­μένο ανάμεσα σε βράχια και τη μοτο­σι­κλέτα επάνω του.

Τα επι­στη­μο­νικά ευρή­ματα που «γκρέ­μι­σαν» το σενάριο του τρο­χαίου

Η ιατρο­δι­κα­στική εξέταση, λόγω της προ­χω­ρη­μέ­νης απο­σύν­θε­σης, δεν κατέστη δυνατόν να προσ­διο­ρί­σει με βεβαιό­τητα τον μηχα­νι­σμό του θανάτου, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας αιτία και είδος ως απροσ­διό­ρι­στα. Η ιατρο­δι­κα­στής ωστόσο δεν απέ­κλεισε το ενδε­χό­μενο εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας, ανα­φέ­ρο­ντας ως πιθα­νούς μηχα­νι­σμούς την πρό­κληση ασφυ­ξίας με από­φραξη των ανα­πνευ­στι­κών οδών ή την πρό­κληση εγκε­φα­λι­κής ανοξίας μέσω πίεσης στις πλάγιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου, ενώ επι­σή­μανε ότι στο πτώμα και στα ενδύ­ματα δεν εντο­πί­στη­καν οι χαρα­κτη­ρι­στι­κές εκδορές προ­στρι­βής στο οδό­στρωμα που παρα­τη­ρού­νται κατά κανόνα σε ανα­τρο­πές δικύ­κλων.

Καθο­ρι­στική υπήρξε και η πορεία της τεχνι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Η αρχική εκτί­μηση περί εκτρο­πής και ανα­τρο­πής της μοτο­σι­κλέ­τας ανα­τρά­πηκε όταν δια­πι­στώ­θηκε ότι οι φθορές και τα κλαδιά που είχαν αξιο­λο­γη­θεί δημιουρ­γή­θη­καν κατά την ανά­συρση του δικύ­κλου από τον γκρεμό και ότι η τελευ­ταία κατα­γε­γραμ­μένη πορεία του ήταν αντί­θετη από εκείνη που είχε υπο­τε­θεί. Στη συμπλη­ρω­μα­τική του έκθεση ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κατέ­ληξε ότι η τελική θέση της μοτο­σι­κλέ­τας δεν είναι δυνατόν να απο­τε­λεί συνέ­πεια τρο­χαίου, εκτί­μησε σε ποσοστό μικρό­τερο του 1% την πιθα­νό­τητα το κλειδί να γύρισε μόνο του στη θέση «OFF» κατά την πρό­σκρουση και χαρα­κτή­ρισε σχεδόν απίθανη την αποβολή του υπο­δή­μα­τος του αναβάτη υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες. Πρό­σθετο βάρος στο κατη­γο­ρη­τή­ριο προσ­δί­δει το γεγονός ότι μετά τον θάνατο του Τσιαντή κατα­γρά­φη­καν συν­δέ­σεις στον λογα­ρια­σμό ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου του, ενώ σε τηλε­φω­νική συσκευή που του ανήκε ενερ­γο­ποι­ή­θηκε στις 9 Μαΐου 2025 η τηλε­φω­νική σύνδεση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος έκτοτε φέρεται να τη χρη­σι­μο­ποιούσε απο­κλει­στικά.

Η απο­λο­γία και η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο 48χρονος, απο­λο­γού­με­νος στις 2 Απρι­λίου 2026 ενώπιον του Ανα­κριτή, αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά την πράξη. Υπο­στή­ριξε ότι δια­τη­ρούσε φιλικές και επαγ­γελ­μα­τι­κές σχέσεις με το θύμα, το οποίο του όφειλε περίπου 650 ευρώ για εργα­σίες, ότι τον απο­χω­ρί­στηκε το μεση­μέρι της 1 Μαΐου μετά τη μίσθωση της μοτο­σι­κλέ­τας και ότι έκτοτε αγνο­ούσε τις κινή­σεις του. Πρόβαλε άλλοθι για τις απο­γευ­μα­τι­νές και βρα­δι­νές ώρες, αρνή­θηκε ότι οδη­γούσε τα επίμαχα οχήματα και δήλωσε άγνοια για τις κλήσεις στο 112, για την κλήση προς το ραδιο­ταξί από το προ­σω­πικό του τηλέ­φωνο και για την ενερ­γο­ποί­ηση της σύν­δε­σής του στη συσκευή του θανό­ντος. Την ανα­χώ­ρησή του για τη Γερ­μα­νία, όπου συνε­λή­φθη στις 22 Ιανουα­ρίου 2026 σε εκτέ­λεση ευρω­παϊ­κού εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης, την απέδωσε απο­κλει­στικά σε ανα­ζή­τηση εργα­σίας. Η εισαγ­γε­λική πρόταση αντι­τεί­νει ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται από το απο­δει­κτικό υλικό, εμφα­νί­ζουν ουσιώ­δεις αντι­φά­σεις και αφήνουν ανα­πά­ντητα τα κρίσιμα ευρή­ματα που τον συν­δέ­ουν με την υπόθεση, ενώ σημειώ­νει και τη μετα­βολή της περι­γρα­φής του θύματος από «άτομο με ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα» σε «καλό άνθρωπο» μεταξύ κατά­θε­σης και απο­λο­γίας.

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου έχει ανα­λά­βει η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Πετρά. Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­νται, εκ μέρους του αδελφού του θύματος Βασι­λείου Τσιαντή, η δικη­γό­ρος κ. Στε­φα­νία Κου­λού­μπρη, ενώ τη σύζυγο του θανό­ντος εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Στυ­λια­νός Κιουρ­τζής. Στο πλευρό της οικο­γέ­νειας έχουν παρα­στεί κατά την πορεία της υπό­θε­σης και οι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Χάρης Δια­κο­σάβ­βας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.