Βήμα προς βήμα το σκηνοθετημένο τροχαίο που φέρεται να έκρυβε τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή στη Ρόδο

• Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση προς το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζητά την πα­ρα­πο­μπή 48χρο­νου ου­κρα­νι­κής κα­τα­γω­γής στο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο για αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, πε­ρι­γρά­φο­ντας θά­να­το διά στραγ­γα­λι­σμού, με­τα­φο­ρά της σορού σε γκρε­μό και με­θο­δι­κή προ­σπά­θεια πα­ρα­πλά­νη­σης των Αρχών

Μια υπό­θε­ση που ξε­κί­νη­σε ως πι­θα­νό θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο σε ερη­μι­κή επαρ­χια­κή οδό της Ρόδου και εξε­λί­χθη­κε σε δι­κο­γρα­φία για αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως οδεύ­ει πλέον προς το ακρο­α­τή­ριο. Οπως απε­κά­λυ­χε χθες η «δη­μο­κρα­τι­κή», η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση που ει­σά­γε­ται ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζητά την πα­ρα­πο­μπή 48χρο­νου ου­κρα­νι­κής κα­τα­γω­γής στο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να δι­κα­στεί για τον θά­να­το του Κων­στα­ντί­νου Τσια­ντή, συ­ντα­ξιού­χου που εντο­πί­στη­κε νε­κρός σε γκρε­μό στις 7 Μαΐου 2025, καθώς και τη δια­τή­ρη­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης έως την ορι­στι­κή εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά κάθε εμπλο­κή του.

Η γνω­ρι­μία, η συ­νερ­γα­σία και οι οι­κο­νο­μι­κές δια­φο­ρές

Ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής, ημε­δα­πός συ­ντα­ξιού­χος με ση­μα­ντι­κή ακί­νη­τη πε­ριου­σία στο νησί, με­τα­ξύ της οποί­ας και ένα ξε­νο­δο­χείο που σκό­πευε να λει­τουρ­γή­σει κατά την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο, είχε γνω­ρι­στεί με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο πριν από 4 έτη πε­ρί­που, όταν ο τε­λευ­ταί­ος είχε μι­σθώ­σει δω­μά­τια στο ξε­νο­δο­χείο του για επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση. Από τα μέσα Μαρ­τί­ου 2025 οι δύο άν­δρες φέ­ρο­νται να είχαν συμ­φω­νή­σει να συ­νερ­γα­στούν για την ανα­καί­νι­ση και τη λει­τουρ­γία του ξε­νο­δο­χεί­ου, ενώ ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εμ­φα­νί­ζε­ται να είχε πυκνή πα­ρου­σία στην οικία του θύ­μα­τος, με μαρ­τυ­ρί­ες να κά­νουν λόγο ακόμη και για συ­γκα­τοί­κη­ση.

Οι σχέ­σεις τους ωστό­σο, σύμ­φω­να με την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, ήταν τε­τα­μέ­νες. Μάρ­τυ­ρας πε­ρι­γρά­φει δύο πε­ρι­στα­τι­κά έντο­νης αντι­πα­ρά­θε­σης με αφορ­μή χρη­μα­τι­κές οφει­λές, εκ των οποί­ων στο ένα ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να εκτό­ξευ­σε αντι­κεί­με­να, προ­κα­λώ­ντας φόβο στον πα­ρι­στά­με­νο. Λίγες εβδο­μά­δες νω­ρί­τε­ρα, τον Απρί­λιο του 2025, η οικία του θύ­μα­τος είχε γίνει στό­χος κλο­πής με λεία 15.000 ευρώ και 6 χρυσά στυλό συ­νο­λι­κής αξίας 7.500 ευρώ, ενώ οι δρά­στες είχαν γρά­ψει με σπρέι στους τοί­χους τις λέ­ξεις «κλέ­φτης» και «απα­τε­ώ­νας». Ο ίδιος ο Τσια­ντής είχε κα­το­νο­μά­σει τότε στις Αρχές ως δρά­στη τον κα­τη­γο­ρού­με­νο. Στοι­χείο που αξιο­λο­γεί­ται ιδιαί­τε­ρα είναι κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη συ­νο­μι­λία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου λίγες ημέ­ρες μετά τον θά­να­το, στην οποία εμ­φα­νί­ζε­ται να απο­κα­λεί το θύμα «ηλί­θιο», να μην εκ­φρά­ζει κα­νέ­να ίχνος συ­γκί­νη­σης και να ανα­φέ­ρε­ται στην ανά­γκη να απο­κτή­σει ένα «ψεύ­τι­κο» έγ­γρα­φο ώστε να είναι «κα­λυμ­μέ­νος», γε­γο­νός που κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή εκτί­μη­ση πα­ρα­πέ­μπει σε πρό­θε­ση ιδιο­ποί­η­σης πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου του θα­νό­ντος.

Το χρο­νι­κό της 1ης Μαΐου 2025

Η κρί­σι­μη ημέρα ξε­κι­νά με μια απο­τυ­χη­μέ­νη από­πει­ρα. Το πρωί της 1 Μαΐου 2025 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να επι­χεί­ρη­σε να μι­σθώ­σει αυ­το­κί­νη­το από εται­ρεία ενοι­κιά­σε­ων επι­δει­κνύ­ο­ντας το δί­πλω­μα οδή­γη­σης του Τσια­ντή, χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Τις με­σημ­βρι­νές ώρες της ίδιας ημέ­ρας ο Τσια­ντής μί­σθω­σε ο ίδιος δί­κυ­κλη μο­το­σι­κλέ­τα από κα­τά­στη­μα της πόλης της Ρόδου για 1 ημέρα, κί­νη­ση που κρί­θη­κε καθ’ όλα ύπο­πτη, καθώς ο ίδιος είχε στην κα­το­χή του 3 μο­το­σι­κλέ­τες, απέ­φευ­γε το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα να οδη­γεί δί­κυ­κλα και είχε ανα­φέ­ρει στη σύ­ζυ­γό του ότι λόγω της βρο­χής δεν είχε προ­γραμ­μα­τί­σει τί­πο­τα για την αργία της Πρω­το­μα­γιάς.

Το βράδυ της ίδιας ημέ­ρας, με­τα­ξύ 20:00 και 21:00, το θύμα και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεί­πνη­σαν μαζί σε κα­τά­στη­μα εστί­α­σης χω­ριού του νη­σιού, όπου ο Τσια­ντής εθε­ά­θη ζω­ντα­νός για τε­λευ­ταία φορά. Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, σε χρόνο που δεν έχει προσ­διο­ρι­στεί με ακρί­βεια, πά­ντως εντός του δια­στή­μα­τος από τις 21:40 έως τις 22:50, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ευ­ρι­σκό­με­νος σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση τόσο κατά τη λήψη της από­φα­σης όσο και κατά την εκτέ­λε­ση, φέ­ρε­ται να πίεσε με τα χέρια του τις πλά­γιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου του θύ­μα­τος, προ­κα­λώ­ντας διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτι­κό του θά­να­το.

Οι νυ­χτε­ρι­νές δια­δρο­μές και η σκη­νο­θε­σία

Η συ­νέ­χεια, όπως ανα­συ­ντί­θε­ται από βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό και τη­λε­πι­κοι­νω­νια­κά δε­δο­μέ­να, πε­ρι­γρά­φε­ται ως μια προ­σε­κτι­κά με­θο­δευ­μέ­νη επι­χεί­ρη­ση συ­γκά­λυ­ψης. Στις 22:52 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να κι­νή­θη­κε με τη μι­σθω­μέ­νη μο­το­σι­κλέ­τα και με το κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο του θύ­μα­τος προς ερη­μι­κό ση­μείο επαρ­χια­κής οδού, όπου πα­ρέ­μει­νε επί 2 ώρες πε­ρί­που ανα­ζη­τώ­ντας, κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή εκτί­μη­ση, τον κα­τάλ­λη­λο χώρο για να στη­θεί το σκη­νι­κό ενός τρο­χαί­ου. Η δια­δρο­μή αυτή, ση­μειώ­νε­ται, ου­δό­λως συ­νά­δει με τις συ­νή­θειες του θύ­μα­τος, το οποίο κατά τα οι­κεία του πρό­σω­πα δεν χρη­σι­μο­ποιού­σε ποτέ τη συ­γκε­κρι­μέ­νη οδό.

Στη 01:21 της 2 Μαΐου 2025 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να εγκα­τέ­λει­ψε στο ση­μείο τη μο­το­σι­κλέ­τα και το τη­λέ­φω­νο του θύ­μα­τος και να απο­χώ­ρη­σε πεζός, κα­λώ­ντας ρα­διο­τα­ξί από στάση λε­ω­φο­ρεί­ου του κο­ντι­νό­τε­ρου χω­ριού. Ο οδη­γός τον πα­ρέ­λα­βε μου­σκε­μέ­νο από τη βροχή και τον απο­βί­βα­σε στην πόλη της Ρόδου στις 02:07. Μόλις 29 λεπτά αρ­γό­τε­ρα κα­τα­γρά­φε­ται να επι­βαί­νει σε λευκό ενοι­κια­ζό­με­νο αυ­το­κί­νη­το που χρη­σι­μο­ποιού­σε εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο για τις με­τα­κι­νή­σεις του, με το οποίο, κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, με­τέ­φε­ρε τη σορό του Τσια­ντή στο ίδιο ση­μείο. Εκεί πα­ρέ­μει­νε για 38 λεπτά, χρό­νος κατά τον οποίο φέ­ρε­ται να έριξε το πτώμα σε γκρε­μό βά­θους 4 μέ­τρων πε­ρί­που και στη συ­νέ­χεια να κα­τα­κρή­μνι­σε επάνω του τη μο­το­σι­κλέ­τα, ώστε ο θά­να­τος να εμ­φα­νι­στεί ως απο­τέ­λε­σμα τρο­χαί­ου ατυ­χή­μα­τος ή ακόμη και αυ­το­χει­ρί­ας. Αξιο­ση­μεί­ω­το κρί­νε­ται ότι κατά το κρί­σι­μο νυ­χτε­ρι­νό διά­στη­μα η τη­λε­φω­νι­κή σύν­δε­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, που καθ’ όλη την ημέρα είχε συ­νε­χή χρήση δε­δο­μέ­νων, εμ­φα­νί­ζει πλήρη σιγή, η οποία δια­κό­πτε­ται 14 λεπτά μετά την απο­μά­κρυν­σή του από την πε­ριο­χή.

Το ύπο­πτο μή­νυ­μα και οι ανώ­νυ­μες κλή­σεις στο 112

Την ίδια στιγ­μή που ο Τσια­ντής φε­ρό­ταν ζω­ντα­νός, τα ίχνη του είχαν ήδη χαθεί. Στις 14:19 της 1 Μαΐου εστά­λη από το τη­λέ­φω­νό του μή­νυ­μα προς τη σύ­ζυ­γό του με το πε­ριε­χό­με­νο ότι βρι­σκό­ταν «με παρέα στην Λίνδο». Η ίδια το θε­ώ­ρη­σε αμέ­σως ύπο­πτο, τόσο επει­δή πε­ριεί­χε διπλό κόμμα, ση­μείο στί­ξης που ο σύ­ζυ­γός της δεν χρη­σι­μο­ποιού­σε αλλά εντο­πί­στη­κε σε γρα­πτό μή­νυ­μα του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, όσο και επει­δή η κε­ραία που ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε βρι­σκό­ταν στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου. Εν­δει­κτι­κό της ανα­τρο­πής της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας του θύ­μα­τος είναι ότι, ενώ τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες πραγ­μα­το­ποιού­σε δε­κά­δες τη­λε­φω­νι­κές επι­κοι­νω­νί­ες, με 44 κα­τα­γε­γραμ­μέ­νες στις 29 Απρι­λί­ου, την ημέρα της Πρω­το­μα­γιάς δεν υπήρ­ξε καμία.

Ακο­λού­θη­σε, σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία, η δεύ­τε­ρη φάση του σχε­δί­ου, η κα­θο­δή­γη­ση των Αρχών προς το ση­μείο. Στις 5 και 6 Μαΐου 2025 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 6 κλή­σεις προς τον ευ­ρω­παϊ­κό αριθ­μό έκτα­κτης ανά­γκης 112 από τη­λε­φω­νι­κή συ­σκευή που ανήκε στο θύμα και δεν έφερε κάρτα SIM. Στις συ­νο­μι­λί­ες που κα­τα­γρά­φη­καν, άγνω­στος άν­δρας που μι­λού­σε ελ­λη­νι­κά και αγ­γλι­κά με ρω­σό­φω­νη προ­φο­ρά πε­ριέ­γρα­φε τρο­χαίο με πε­σμέ­να άτομα και μο­το­σι­κλέ­τα κάτω από δρόμο, δί­νο­ντας κάθε φορά δια­φο­ρε­τι­κό όνομα και αρ­νού­με­νος να αφή­σει στοι­χεία επι­κοι­νω­νί­ας. Στις 7 Μαΐου, τέλος, ο ίδιος φέ­ρε­ται να τη­λε­φώ­νη­σε στον υπεύ­θυ­νο της εται­ρεί­ας από την οποία είχε μι­σθω­θεί η μο­το­σι­κλέ­τα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τη συ­σκευή ανυ­πο­ψί­α­στης υπαλ­λή­λου του­ρι­στι­κού γρα­φεί­ου στην οποία εμ­φα­νί­στη­κε ως πε­λά­της. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι ως διερ­χό­με­νος ανα­γνώ­ρι­σε το δί­κυ­κλο από αυ­το­κόλ­λη­το με την επω­νυ­μία της εται­ρεί­ας, ισχυ­ρι­σμός που κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση ήταν αδύ­να­τος, αφού το αυ­το­κόλ­λη­το βρι­σκό­ταν στον ανε­μο­θώ­ρα­κα με την εξω­τε­ρι­κή πλευ­ρά στραμ­μέ­νη προς το έδα­φος και δεν ήταν ορατό από τον δρόμο. Το ίδιο βράδυ, στις 20:00 της 7 Μαΐου 2025, αστυ­νο­μι­κοί με τη συν­δρο­μή εθε­λο­ντών εντό­πι­σαν στον γκρε­μό τη σορό του Κων­στα­ντί­νου Τσια­ντή, με το κε­φά­λι σφη­νω­μέ­νο ανά­με­σα σε βρά­χια και τη μο­το­σι­κλέ­τα επάνω του.

Τα επι­στη­μο­νι­κά ευ­ρή­μα­τα που «γκρέ­μι­σαν» το σε­νά­ριο του τρο­χαί­ου

Η ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση, λόγω της προ­χω­ρη­μέ­νης απο­σύν­θε­σης, δεν κα­τέ­στη δυ­να­τόν να προσ­διο­ρί­σει με βε­βαιό­τη­τα τον μη­χα­νι­σμό του θα­νά­του, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας αιτία και είδος ως απροσ­διό­ρι­στα. Η ια­τρο­δι­κα­στής ωστό­σο δεν απέ­κλει­σε το εν­δε­χό­με­νο εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας, ανα­φέ­ρο­ντας ως πι­θα­νούς μη­χα­νι­σμούς την πρό­κλη­ση ασφυ­ξί­ας με από­φρα­ξη των ανα­πνευ­στι­κών οδών ή την πρό­κλη­ση εγκε­φα­λι­κής ανο­ξί­ας μέσω πί­ε­σης στις πλά­γιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου, ενώ επι­σή­μα­νε ότι στο πτώμα και στα εν­δύ­μα­τα δεν εντο­πί­στη­καν οι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές εκ­δο­ρές προ­στρι­βής στο οδό­στρω­μα που πα­ρα­τη­ρού­νται κατά κα­νό­να σε ανα­τρο­πές δι­κύ­κλων.

Κα­θο­ρι­στι­κή υπήρ­ξε και η πο­ρεία της τε­χνι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Η αρ­χι­κή εκτί­μη­ση περί εκτρο­πής και ανα­τρο­πής της μο­το­σι­κλέ­τας ανα­τρά­πη­κε όταν δια­πι­στώ­θη­κε ότι οι φθο­ρές και τα κλα­διά που είχαν αξιο­λο­γη­θεί δη­μιουρ­γή­θη­καν κατά την ανά­συρ­ση του δι­κύ­κλου από τον γκρε­μό και ότι η τε­λευ­ταία κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη πο­ρεία του ήταν αντί­θε­τη από εκεί­νη που είχε υπο­τε­θεί. Στη συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή του έκ­θε­ση ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κα­τέ­λη­ξε ότι η τε­λι­κή θέση της μο­το­σι­κλέ­τας δεν είναι δυ­να­τόν να απο­τε­λεί συ­νέ­πεια τρο­χαί­ου, εκτί­μη­σε σε πο­σο­στό μι­κρό­τε­ρο του 1% την πι­θα­νό­τη­τα το κλει­δί να γύ­ρι­σε μόνο του στη θέση «OFF» κατά την πρό­σκρου­ση και χα­ρα­κτή­ρι­σε σχε­δόν απί­θα­νη την απο­βο­λή του υπο­δή­μα­τος του ανα­βά­τη υπό τις συ­γκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες. Πρό­σθε­το βάρος στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο προσ­δί­δει το γε­γο­νός ότι μετά τον θά­να­το του Τσια­ντή κα­τα­γρά­φη­καν συν­δέ­σεις στον λο­γα­ρια­σμό ηλε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου του, ενώ σε τη­λε­φω­νι­κή συ­σκευή που του ανήκε ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε στις 9 Μαΐου 2025 η τη­λε­φω­νι­κή σύν­δε­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποί­ος έκτο­τε φέ­ρε­ται να τη χρη­σι­μο­ποιού­σε απο­κλει­στι­κά.

Η απο­λο­γία και η γραμ­μή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο 48χρο­νος, απο­λο­γού­με­νος στις 2 Απρι­λί­ου 2026 ενώ­πιον του Ανα­κρι­τή, αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά την πράξη. Υπο­στή­ρι­ξε ότι δια­τη­ρού­σε φι­λι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές σχέ­σεις με το θύμα, το οποίο του όφει­λε πε­ρί­που 650 ευρώ για ερ­γα­σί­ες, ότι τον απο­χω­ρί­στη­κε το με­ση­μέ­ρι της 1 Μαΐου μετά τη μί­σθω­ση της μο­το­σι­κλέ­τας και ότι έκτο­τε αγνο­ού­σε τις κι­νή­σεις του. Πρό­βα­λε άλ­λο­θι για τις απο­γευ­μα­τι­νές και βρα­δι­νές ώρες, αρ­νή­θη­κε ότι οδη­γού­σε τα επί­μα­χα οχή­μα­τα και δή­λω­σε άγνοια για τις κλή­σεις στο 112, για την κλήση προς το ρα­διο­τα­ξί από το προ­σω­πι­κό του τη­λέ­φω­νο και για την ενερ­γο­ποί­η­ση της σύν­δε­σής του στη συ­σκευή του θα­νό­ντος. Την ανα­χώ­ρη­σή του για τη Γερ­μα­νία, όπου συ­νε­λή­φθη στις 22 Ια­νουα­ρί­ου 2026 σε εκτέ­λε­ση ευ­ρω­παϊ­κού εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης, την απέ­δω­σε απο­κλει­στι­κά σε ανα­ζή­τη­ση ερ­γα­σί­ας. Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση αντι­τεί­νει ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται από το απο­δει­κτι­κό υλικό, εμ­φα­νί­ζουν ου­σιώ­δεις αντι­φά­σεις και αφή­νουν ανα­πά­ντη­τα τα κρί­σι­μα ευ­ρή­μα­τα που τον συν­δέ­ουν με την υπό­θε­ση, ενώ ση­μειώ­νει και τη με­τα­βο­λή της πε­ρι­γρα­φής του θύ­μα­τος από «άτομο με ψυ­χο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα» σε «καλό άν­θρω­πο» με­τα­ξύ κα­τά­θε­σης και απο­λο­γί­ας.

Την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου έχει ανα­λά­βει η δι­κη­γό­ρος κ. Μαρία Πετρά. Για την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας πα­ρί­στα­νται, εκ μέ­ρους του αδελ­φού του θύ­μα­τος Βα­σι­λεί­ου Τσια­ντή, η δι­κη­γό­ρος κ. Στε­φα­νία Κου­λού­μπρη, ενώ τη σύ­ζυ­γο του θα­νό­ντος εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Στυ­λια­νός Κιουρ­τζής. Στο πλευ­ρό της οι­κο­γέ­νειας έχουν πα­ρα­στεί κατά την πο­ρεία της υπό­θε­σης και οι κ.κ. Μηνάς Τσέρ­κης, Μα­ρί­να Κρα­νί­τη Τσέρ­κη και Χάρης Δια­κο­σάβ­βας.