ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η απολογία του Ουκρανού κατηγορούμενου για τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή

Δαμιανός Αθανασίου 9 λεπτά ανάγνωση
τσιαντης

• Αρνή­θηκε κάθε εμπλοκή, περιέ­γραψε άλλοθι για την κρίσιμη χρονική περίοδο και δήλωσε ότι δεν μπορεί να εξη­γή­σει πώς η δική του sim κάρτα βρέθηκε σε συσκευή που συν­δέ­ε­ται με το θύμα

Η υπόθεση του θανάτου του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή περνά σε κομβική φάση, καθώς η απο­λο­γία του 49χρονου υπηκόου Ουκρα­νίας, που κατη­γο­ρεί­ται για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση, έθεσε στο επί­κε­ντρο μια ευθεία άρνηση εμπλο­κής και μια σειρά από συγκε­κρι­μέ­νους ισχυ­ρι­σμούς για τις κινή­σεις του, τις επαφές του με το θύμα και, κυρίως, για τα τηλε­πι­κοι­νω­νιακά δεδο­μένα που η δικο­γρα­φία εμφα­νί­ζει ως κρί­σι­μους συν­δέ­σμους.

Μετά την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας ενώπιον του Β’ Τακτι­κού Ανα­κριτή και την αξιο­λό­γηση των θέσεών του, ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, σε μια εξέλιξη που ανε­βά­ζει την ένταση της ανα­κρι­τι­κής διε­ρεύ­νη­σης και μετα­φέ­ρει πλέον το βάρος στη δια­σταύ­ρωση των λεγό­με­νών του με τα στοι­χεία που έχουν συλ­λε­χθεί.

Από την πρώτη στιγμή, όταν του απαγ­γέλ­θηκε η κατη­γο­ρία, η στάση του ήταν απόλυτη. Δήλωσε ότι δεν απο­δέ­χε­ται την κατη­γο­ρία όπως του απο­δί­δε­ται και προ­χώ­ρησε σε ανα­λυ­τική κατά­θεση θέσεων για το πώς περι­γρά­φει τη σχέση του με το θύμα, τι έκανε την επίμαχη ημέρα και γιατί θεωρεί ότι τα στοι­χεία που τον συν­δέ­ουν με τη δολο­φο­νία δεν αφορούν στον ίδιο.

Η κατη­γο­ρία και το χρονικό πλαίσιο που εξε­τά­ζε­ται

Η κατη­γο­ρία που του απο­δό­θηκε είναι ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, με την αναφορά ότι η πράξη τοπο­θε­τεί­ται εντός συγκε­κρι­μέ­νου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος, από 21:40 έως 22:50 στις 1 Μαΐου 2025. Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­τυ­πώ­νε­ται ότι ο θάνατος επήλθε από στραγ­γα­λι­σμό, με πίεση στον τράχηλο, μέχρι να προ­κλη­θεί ασφυ­κτι­κός θάνατος.

Πρό­κει­ται για την πιο βαριά εκδοχή που μπορεί να απο­δο­θεί σε μια τέτοια υπόθεση και το πλαίσιο αυτό είναι εκείνο πάνω στο οποίο καλεί­ται η ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία να «κου­μπώ­σει» γεγο­νότα, κινή­σεις, μαρ­τυ­ρίες, τηλε­φω­νι­κές ενερ­γο­ποι­ή­σεις και κατα­γρα­φές, ώστε να δια­πι­στω­θεί αν υπάρχει αδιά­σπα­στη αλυσίδα που οδηγεί στον κατη­γο­ρού­μενο.

Η σχέση με το θύμα όπως την περι­γρά­φει ο 49χρονος

Στην απο­λο­γία του, ο κατη­γο­ρού­με­νος τοπο­θε­τεί την έναρξη της γνω­ρι­μίας του με το θύμα στο 2022 και περι­γρά­φει ότι υπήρχε, κατά τα λεγό­μενά του, φιλική αλλά και επαγ­γελ­μα­τική σχέση. Ανα­φέ­ρει ότι εκτε­λούσε εργα­σίες τόσο στο σπίτι του θύματος στην Κρε­μα­στή όσο και στο ξενο­δο­χείο, αλλά και στη βίλα στην Κάλαθο, με εργα­σίες όπως βαψί­ματα και μερε­μέ­τια.

Ειδικά για τον Μάρτιο του 2025, υπο­στη­ρί­ζει ότι υπήρξε προ­φο­ρική συμ­φω­νία ώστε να εκτε­λέ­σει ανα­καί­νιση στο ξενο­δο­χείο και στη συνέ­χεια να ανα­λά­βει τη δια­χεί­ρισή του, διευ­κρι­νί­ζο­ντας όμως ότι αυτή η συμ­φω­νία δεν υλο­ποι­ή­θηκε.

Με τον τρόπο αυτό επι­χει­ρεί να δια­μορ­φώ­σει ένα πλαίσιο σχέσης που δεν οδηγεί, κατά τον ίδιο, σε σύγκρουση και κίνητρο, σε αντί­θεση με την εκτί­μηση που έχει κατα­γρα­φεί στη δικο­γρα­φία περί οικο­νο­μι­κού υπό­βα­θρου και έντασης.

Η δική του περι­γραφή για την 1η Μαΐου 2025 και το άλλοθι που προ­βάλ­λει

Το πιο κρίσιμο σκέλος της απο­λο­γίας του αφορά στην 1η Μαΐου 2025 και στις ώρες που κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο τοπο­θε­τεί­ται η τέλεση της ανθρω­πο­κτο­νίας.

Ο 49χρονος ανα­φέ­ρει ότι στις 30 Απρι­λίου 2025 συμ­φώ­νη­σαν με το θύμα να βρεθούν την επόμενη ημέρα στο ξενο­δο­χείο, όπως και έγινε. Στη συνέ­χεια περι­γρά­φει πρωινή επί­σκεψη στην επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης οχη­μά­των στην Κρε­μα­στή, όπου, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μπήκε ο ίδιος για να ρωτήσει, επειδή το θύμα πονούσε το πόδι του. Κατά τα λεγό­μενά του, η επι­χεί­ρηση αρνή­θηκε να νοι­κιά­σει αυτο­κί­νητο στο θύμα, επι­κα­λού­μενη περι­στα­τικά του παρελ­θό­ντος με επι­στροφή οχη­μά­των χτυ­πη­μέ­νων.

Από εκείνο το σημείο και μετά, ο κατη­γο­ρού­με­νος λέει ότι απο­χω­ρί­στηκε το θύμα και πήγε στο κέντρο της Ρόδου, επειδή είχε ραντε­βού με φίλο. Ανα­φέ­ρει επίσης ότι δεν γνω­ρί­ζει τίποτα για το γραπτό μήνυμα που στάλ­θηκε από το κινητό του θύματος προς τη σύζυγό του το μεση­μέρι της 1ης Μαΐου 2025 και περιο­ρί­ζε­ται να πει ότι το μόνο που του είχε ανα­φέ­ρει το θύμα ήταν πως θα συνα­ντούσε φίλους λόγω του εορ­τα­σμού της Πρω­το­μα­γιάς.

Στο πιο συγκε­κρι­μένο κομμάτι του άλλοθι, δηλώνει ότι στις 15:00 της ίδιας ημέρας συνα­ντή­θηκε με φίλο του και μέχρι περίπου 20:00 ή 21:00 ήταν μαζί στο κέντρο της Ρόδου. Με αυτή την αναφορά προ­σπα­θεί να καλύψει χρονικά μεγάλο μέρος της ημέρας, μετα­φέ­ρο­ντας τη συζή­τηση στο πού βρι­σκό­ταν κατά τις ώρες που η δικο­γρα­φία «βλέπει» δια­δρο­μές και κινή­σεις σε άλλες περιο­χές.

Επι­πλέον, προ­βαί­νει σε ειδική διά­ψευση για τη συνά­ντηση που, σύμφωνα με στοι­χεία της υπό­θε­σης, φέρεται να έγινε σε συγκε­κρι­μένη επι­χεί­ρηση στην Παστίδα. Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν συνα­ντή­θηκε εκεί με το θύμα την 1η Μαΐου 2025, αλλά 3 ημέρες νωρί­τερα, στις 28 Απρι­λίου. Μάλιστα επι­ση­μαί­νει ότι το κατά­στημα δια­θέ­τει κάμερες και, κατά την άποψή του, θα μπο­ρούσε εύκολα να φανεί αν υπήρξε συνά­ντηση την κρίσιμη ημε­ρο­μη­νία.

Οι κατη­γο­ρη­μα­τι­κές αρνή­σεις για μετα­κι­νή­σεις, οχήματα και τηλε­φω­νι­κές κλήσεις

Στην απο­λο­γία του, ο 49χρονος δεν περιο­ρί­στηκε σε γενική άρνηση. Προ­χώ­ρησε σε αλλε­πάλ­λη­λες, στο­χευ­μέ­νες αρνή­σεις για επι­μέ­ρους περι­στα­τικά που περι­γρά­φο­νται ως κρίσιμα μέσα στη δικο­γρα­φία.

Δηλώνει ότι δεν ήταν εκείνος που οδη­γούσε τη μοτο­συ­κλέτα την οποία είχε μισθώ­σει το θύμα και ότι δεν ήταν το πρόσωπο που κατα­γρά­φηκε σε συγκε­κρι­μένη ώρα στην επαρ­χιακή οδό Παστί­δας Καλυ­θιών. Επι­πλέον ανα­φέ­ρει ότι δεν ήταν εκείνος που, σε μετα­γε­νέ­στερη ώρα, οδη­γώ­ντας αυτο­κί­νητο μάρκας Nissan Micra, μετέβη στο σημείο της χαρά­δρας όπου βρέθηκε το πτώμα.

Παράλ­ληλα, αρνεί­ται ότι γνω­ρί­ζει οτι­δή­ποτε για τις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις προς τον διεθνή αριθμό 112 που έγιναν στις 5 και 6 Μαΐου 2025. Αρνεί­ται επίσης ότι ήταν το πρόσωπο που το από­γευμα της 7ης Μαΐου 2025 μετέβη σε επι­χεί­ρηση και, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τηλε­φω­νική συσκευή υπαλ­λή­λου, τηλε­φώ­νησε στον ιδιο­κτήτη της εται­ρείας από την οποία είχε νοι­κια­στεί η μοτο­συ­κλέτα.

Με αυτή τη γραμμή, επι­χει­ρεί να «σπάσει» τη σύνδεση ανάμεσα σε μια ακο­λου­θία κατα­γρα­φών και κινή­σεων που, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στα στοι­χεία της υπό­θε­σης, εμφα­νί­ζε­ται να σχη­μα­τί­ζει σενάριο ανα­γνώ­ρι­σης, ενη­μέ­ρω­σης και καθο­δή­γη­σης προς το σημείο όπου βρέθηκε το δίκυκλο.

Το κεντρικό αγκάθι της sim κάρτας και οι φράσεις που επι­λέ­γει

Από τα πιο κρίσιμα σημεία της απο­λο­γίας είναι εκείνα στα οποία ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν περιο­ρί­ζε­ται να πει «δεν το έκανα», αλλά δηλώνει ότι δεν μπορεί να εξη­γή­σει δεδο­μένα που φαί­νε­ται να τον ακου­μπούν.

Χαρα­κτη­ρι­στικά, ανα­φέ­ρει ότι δεν μπορεί να εξη­γή­σει το γεγονός ότι στις 1:40 της 2ας Μαΐου 2025 από το τηλέ­φωνό του έγινε κλήση σε εται­ρεία ταξί, προ­κει­μέ­νου να παρα­λη­φθεί άτομο από την περιοχή της Παστί­δας. Η συγκε­κρι­μένη δια­τύ­πωση έχει ιδιαί­τερο βάρος, επειδή δεν απο­τε­λεί απλή διά­ψευση, αλλά παρα­δοχή αδυ­να­μίας εξή­γη­σης ενός τεχνι­κού ίχνους, το οποίο εμφα­νί­ζε­ται να έχει απο­τυ­πω­θεί.

Στο ίδιο μήκος κύματος, δηλώνει ότι δεν μπορεί να εξη­γή­σει πώς στις 19:30 της 9ης Μαΐου 2025 ενερ­γο­ποιεί­ται στη συσκευή του θύματος η τηλε­φω­νική σύνδεση που, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, αντι­στοι­χεί στον ίδιο. Επίσης υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν γνω­ρί­ζει τίποτα για το γεγονός ότι στις 13 Μαΐου 2025, όταν κλήθηκε να κατα­θέ­σει από την αστυ­νο­μία για τον θάνατο του θύματος, η τηλε­φω­νική του σύνδεση ενερ­γο­ποι­ή­θηκε σε άλλη τηλε­φω­νική συσκευή.

Αυτές οι φράσεις, με την επα­νά­ληψη του «δεν μπορώ να εξηγήσω» και του «δεν γνωρίζω τίποτα», απο­τυ­πώ­νουν τον βασικό άξονα της υπε­ρά­σπι­σης σε σχέση με τα τηλε­πι­κοι­νω­νιακά στοι­χεία. Δεν υιο­θε­τεί μια τεχνική ανάλυση για το πώς θα μπο­ρούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά επι­λέ­γει να τοπο­θε­τη­θεί με όρους άγνοιας και αδυ­να­μίας ερμη­νείας, αφή­νο­ντας στην ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία να κρίνει αν υπάρ­χουν λογικές και απο­δει­κτι­κές γέφυρες ή αν πρό­κει­ται για ασύν­δετα δεδο­μένα.

Η αναφορά στο περι­στα­τικό της 11ης Απρι­λίου 2025 και τι επι­χει­ρεί να δείξει

Ο κατη­γο­ρού­με­νος συμπε­ρι­λαμ­βά­νει στην απο­λο­γία του και αναφορά σε περι­στα­τικό που, κατά τα λεγό­μενά του, συνέβη στις 11 Απρι­λίου 2025, όταν το θύμα του τηλε­φώ­νησε να πάει στην οικία του. Περι­γρά­φει ότι βρήκε το θύμα χτυ­πη­μένο στο πρόσωπο με ματω­μένο χείλος και ότι εκείνο του είπε πως τον είχαν κλέψει μπαί­νο­ντας από παρά­θυρο.

Ο ίδιος ανα­φέ­ρει ότι έλεγξε το παρά­θυρο, το βρήκε κλειστό και στον χώρο είδε κυνη­γε­τικά όπλα και αντι­κεί­μενα αξίας στη θέση τους, γι’ αυτό δεν πίστεψε ότι υπήρξε κλοπή. Η αναφορά αυτή λει­τουρ­γεί σε 2 επίπεδα. Πρώτον, επι­χει­ρεί να δείξει ότι υπήρχαν περί­εργα περι­στα­τικά και πριν από την ανθρω­πο­κτο­νία. Δεύ­τε­ρον, προ­σπα­θεί να παρου­σιά­σει τον εαυτό του ως πρόσωπο που κλήθηκε να βοη­θή­σει και να ελέγξει μια κατά­σταση, όχι ως πρόσωπο που δημιουρ­γεί απειλή.

Η παρα­δοχή για προη­γού­με­νες κατη­γο­ρίες και το βάρος της

Σε ερώτηση για το αν έχει κατη­γο­ρη­θεί άλλη φορά, ο 49χρονος απά­ντησε ότι έχει κατη­γο­ρη­θεί για παρά­νομη είσοδο και για παρά­νομη μετα­φορά μετα­να­στών. Η αναφορά αυτή κατα­γρά­φε­ται αυτο­τε­λώς μέσα στη δια­δι­κα­σία και απο­τε­λεί στοι­χείο που, από τη μία, δείχνει ότι υπάρχει προη­γού­μενο εμπλο­κής με τις αρχές, από την άλλη όμως δεν σχε­τί­ζε­ται αυτο­μά­τως με την υπόθεση ανθρω­πο­κτο­νίας και θα αξιο­λο­γη­θεί μέσα στο πλαίσιο της συνο­λι­κής εικόνας που σχη­μα­τί­ζει η δικο­γρα­φία.

Το κεφά­λαιο της ανα­χώ­ρη­σης για Γερ­μα­νία και οι περιο­ρι­στι­κοί όροι

Ο κατη­γο­ρού­με­νος τοπο­θε­τεί την ανα­χώ­ρησή του για την Γερ­μα­νία στα τέλη Νοεμ­βρίου 2025 και την απο­δί­δει σε οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες και ανάγκη ανεύ­ρε­σης εργα­σίας. Υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν μπο­ρούσε να εργα­στεί χωρίς άδεια παρα­μο­νής, ότι έκανε αίτηση και ότι υπήρχε προ­γραμ­μα­τι­σμένη εξέταση της υπό­θε­σής του σε συγκε­κρι­μέ­νες ημε­ρο­μη­νίες εντός του 2026. Ανα­φέ­ρει επίσης ότι το γερ­μα­νικό κράτος του παρείχε δωμάτιο στο Μόναχο και επίδομα δια­βί­ω­σης.

Στο πιο κρίσιμο σημείο, δηλώνει ότι σκοπός του δεν ήταν να παρα­βιά­σει τους περιο­ρι­στι­κούς όρους, αλλά να επι­στρέ­φει κάθε μήνα για να δίνει το παρών. Υπο­στη­ρί­ζει ότι είχε ενη­με­ρώ­σει τηλε­φω­νικά το αρμόδιο αστυ­νο­μικό τμήμα ότι τους μήνες Δεκέμ­βριο 2025 και Ιανουά­ριο 2026 δεν θα δώσει το παρών λόγω παρα­μο­νής στη Γερ­μα­νία και ότι του ζητή­θηκε να απο­στεί­λει έγγραφο που να απο­δει­κνύει τη μετοί­κισή του.

Η συγκε­κρι­μένη αναφορά επι­χει­ρεί να αντι­κρού­σει την εικόνα απο­φυ­γής ή φυγής. Ταυ­τό­χρονα, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για να αξιο­λο­γη­θεί αν υπήρξε έγγραφη ενη­μέ­ρωση, αν υπήρξε πραγ­μα­τική δυνα­τό­τητα επι­στρο­φής και αν τελικά η ανα­χώ­ρηση συν­δέ­ε­ται χρονικά με την εξέλιξη των ερευνών, όπως αυτό απο­τυ­πώ­νε­ται στη δικο­γρα­φία.

Ο 49χρονος ανα­φέ­ρει ότι βρί­σκε­ται σε διά­σταση με τη σύζυγό του και ότι έχει ανήλικο άρρεν τέκνο ηλικίας 3,5 ετών. Πρό­κει­ται για στοι­χείο που συχνά προ­βάλ­λε­ται για να απο­τυ­πω­θεί κοι­νω­νικό και οικο­γε­νειακό πλαίσιο, χωρίς αυτό να αλλάζει το αντι­κεί­μενο της ανα­κρι­τι­κής κρίσης, η οποία παρα­μέ­νει επι­κε­ντρω­μένη στα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα της υπό­θε­σης.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­ση­μαί­νει ότι έμαθε για τη συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία από τηλε­φώ­νημα του πεθερού του στις 21 Ιανουα­ρίου 2026. Περι­γρά­φει ότι σοκα­ρί­στηκε και ότι προ­σπά­θησε να βρει αερο­πο­ρικά εισι­τή­ρια για Ρόδο, τα οποία όμως ήταν ακριβά, γι’ αυτό και αγόρασε εισι­τή­ρια ώστε να μεταβεί οδικώς από το Μόναχο προς Ρου­μα­νία και στη συνέ­χεια προς Θεσ­σα­λο­νίκη, με στόχο να βρει χρήματα για να μεταβεί στη Ρόδο.

Δηλώνει ότι το θύμα ήταν καλός άνθρω­πος και ότι δεν είχε κανέναν λόγο να του κάνει κακό. Πρό­κει­ται για προ­σω­πική τοπο­θέ­τηση που επι­χει­ρεί να μετα­φέ­ρει στο επίπεδο του κινή­τρου την απόλυτη άρνηση και να αμφι­σβη­τή­σει το σενάριο οικο­νο­μι­κής ή άλλης σύγκρου­σης.

Στην πλευρά της υπε­ρά­σπι­σης παρέστη η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Πετρά.

Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας στο πλευρό της οικο­γέ­νειας του θύματος παρί­στα­νται οι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Στε­φα­νία Κου­λου­μπρή, ενώ για τη χήρα παρί­στα­νται οι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Χάρης Δια­κο­σάβ­βας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.