Θανάσης Μπαράκας στον RV: “Προχωρούν χωρίς να ακούν κανέναν και, όταν βρίσκουν τοίχο, φταίνε οι άλλοι”

Μια συ­νο­λι­κή ει­κό­να διοι­κη­τι­κής ασυ­νέ­πειας του Δήμου Ρόδου,  οι­κο­νο­μι­κών απω­λειών και απο­φά­σε­ων που, όπως υπο­στή­ρι­ξε, λαμ­βά­νο­νται χωρίς επαρ­κή προ­ε­τοι­μα­σία, πε­ριέ­γρα­ψε ο  Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας, μέλος της πα­ρά­τα­ξης του Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα, μι­λώ­ντας στην εκ­πο­μπή της Ρένας Παυ­λά­κη,  «Πρω­ι­νό Xpress», όπου κλη­θη­κε να σχο­λιά­σει την ατζέ­ντα των θε­μά­των των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών που αφο­ρούν τη δη­μο­τι­κή αρχή και τους χει­ρι­σμούς της.

Από τη συμ­φω­νία με την ΕΤΑΔ που δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε μέχρι το έργο της επέ­κτα­σης του Βιο­λο­γι­κού της Ρόδου από τη ΔΕΥΑΡ και τη ρύ­παν­ση της πε­ριο­χής, και από τη λει­τουρ­γία των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων των δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων μέχρι τα drones στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, ο κ. Μπα­ρά­κας συ­νέ­δε­σε δια­φο­ρε­τι­κές υπο­θέ­σεις κάτω από έναν κοινό πα­ρο­νο­μα­στή: την απου­σία στα­θε­ρής και συ­ντε­ταγ­μέ­νης διοί­κη­σης:  «Αυτή είναι η προ­χει­ρό­τη­τα: τα ξέρω όλα, δεν ακούω κα­νέ­ναν, προ­χω­ράω και, άμα βρω τοίχο μπρο­στά μου, φταί­νε οι άλλοι».

Η συμ­φω­νία με την ΕΤΑΔ και το ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε ο Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας στην υπό­θε­ση της ΕΤΑΔ και στη συμ­φω­νία που είχε αρ­χί­σει να δια­μορ­φώ­νε­ται για την αξιο­ποί­η­ση των πα­ρα­λιών. Σύμ­φω­να με όσα έχουν δη­μο­σιο­ποι­η­θεί, ο Δήμος Ρόδου είχε θέσει συ­γκε­κρι­μέ­νους όρους, οι οποί­οι είχαν γίνει απο­δε­κτοί, με­τα­ξύ των οποί­ων και η από­δο­ση στον Δήμο πο­σο­στού 20% επί των εσό­δων.

Παρά ταύτα, η δια­δι­κα­σία δεν κα­τέ­λη­ξε στην υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας.

«Γιατί υπα­να­χώ­ρη­σε ο Δήμος, αυτό δεν θα το μά­θου­με ποτέ», ανέ­φε­ρε ο κ. Μπα­ρά­κας, απο­φεύ­γο­ντας, όπως είπε, να υιο­θε­τή­σει όσα συ­ζη­τού­νται ανε­πί­ση­μα και επι­μέ­νο­ντας στα οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να της υπό­θε­σης.

Με βάση τους δι­κούς του πρό­χει­ρους υπο­λο­γι­σμούς, τα ποσά που προ­έ­κυ­ψαν από τους δια­γω­νι­σμούς και τα προ­τι­μη­σια­κά δι­καιώ­μα­τα έφτα­σαν πε­ρί­που τα πέντε εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Εάν ίσχυε η συμ­φω­νία για την από­δο­ση του 20%, ο Δήμος θα μπο­ρού­σε να ει­σπρά­ξει πε­ρί­που ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ.

«Ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ μι­λά­με. Αυ­το­χρη­μα­το­δο­τεί­ται το κτί­ριο της Ακά­βης με αυτά τα ποσά», τό­νι­σε, πα­ρου­σιά­ζο­ντας την υπό­θε­ση ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα μιας επι­λο­γής που, κατά την εκτί­μη­σή του, στέ­ρη­σε από τον Δήμο ένα ση­μα­ντι­κό έσοδο.

«Ο Δήμος με τη στάση του τα τε­λευ­ταία χρό­νια μόνο χάνει», δή­λω­σε, συν­δέ­ο­ντας την εξέ­λι­ξη της ΕΤΑΔ με άλλες οι­κο­νο­μι­κές εκ­κρε­μό­τη­τες.

Η Cosmote, τα LED και τα δύο εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ

Στο ίδιο πλαί­σιο ενέ­τα­ξε και τον εξω­δι­κα­στι­κό συμ­βι­βα­σμό με την Cosmote για τη σύμ­βα­ση των φω­τι­στι­κών LED. Όπως ανέ­φε­ρε, το ποσό που κα­λεί­ται να κα­τα­βά­λει ο Δήμος προ­σεγ­γί­ζει τα δύο εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, τα οποία, εφό­σον πλη­ρω­θούν από τον φε­τι­νό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, θα λεί­ψουν από άλλες πα­ρεμ­βά­σεις και έργα.

Ο κ. Μπα­ρά­κας έθεσε το ερώ­τη­μα γιατί η οφει­λή δεν είχε τα­κτο­ποι­η­θεί εγκαί­ρως και γιατί, εφό­σον υπήρ­χαν αντιρ­ρή­σεις για το ύψος της, αυτές δεν κα­τα­τέ­θη­καν μέσα στις προ­βλε­πό­με­νες προ­θε­σμί­ες.

«Δεν συμ­με­τέ­χου­με στην επι­τρο­πή, δεν πάμε να δια­φω­νή­σου­με και να πούμε “κύριε, δεν είναι τρία ευρώ, είναι δυό­μι­σι” και δεν πλη­ρώ­νεις ούτε τα δυό­μι­σι ούτε τα τρία. Τι είναι αυτή η τα­κτι­κή;» διε­ρω­τή­θη­κε.

Κατά τον ίδιο, το πρό­βλη­μα δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε μία λαν­θα­σμέ­νη από­φα­ση. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος συ­νο­μι­λεί με άλ­λους φο­ρείς, υπο­γρά­φει συμ­φω­νί­ες, αμ­φι­σβη­τεί στη συ­νέ­χεια τους όρους τους ή επι­λέ­γει να συ­γκρου­στεί αφού έχουν ήδη δη­μιουρ­γη­θεί οι­κο­νο­μι­κές και νο­μι­κές συ­νέ­πειες.

«Πού είναι το έκτα­κτο;»

Το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της συ­ζή­τη­σης αφο­ρού­σε το έργο ύψους άνω των 50 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για τις εγκα­τα­στά­σεις επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των της ΔΕΥΑΡ και την επι­λο­γή της δια­δι­κα­σί­ας δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση.

Ο Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας αμ­φι­σβή­τη­σε ευ­θέ­ως ότι τα προ­βλή­μα­τα των βιο­λο­γι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν απρό­βλε­πτα, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι έχουν κα­τα­γρα­φεί εδώ και χρό­νια και έχουν οδη­γή­σει ακόμη και στην επι­βο­λή προ­στί­μων.

«Δεν μπο­ρείς να επι­κα­λεί­σαι για ένα χρό­νιο πρό­βλη­μα ένα έκτα­κτο πε­ρι­στα­τι­κό», είπε.

Έθεσε, πα­ράλ­λη­λα, ένα πρό­σθε­το ερώ­τη­μα που αφορά την κα­τα­νο­μή των πι­στώ­σε­ων του έργου. Όπως επι­σή­μα­νε, για το 2026 προ­βλέ­πε­ται η διά­θε­ση πε­ρί­που ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου ευρώ, ενώ το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των χρη­μά­των με­τα­φέ­ρε­ται στα επό­με­να έτη.

«Αν πραγ­μα­τι­κά είναι έκτα­κτο και θέ­λεις να τε­λειώ­σει γρή­γο­ρα, γιατί προ­ϋ­πο­λο­γί­ζεις από τα 50 εκα­τομ­μύ­ρια ένα εκα­τομ­μύ­ριο το 2026; Πού είναι το έκτα­κτο;» ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Κατά την άποψή του, η ίδια η χρο­νι­κή κα­τα­νο­μή των ποσών απο­δυ­να­μώ­νει το επι­χεί­ρη­μα ότι απαι­τού­νταν μια κα­τε­πεί­γου­σα δια­δι­κα­σία αντί ενός κα­νο­νι­κού ανοι­κτού δια­γω­νι­σμού.

Η προ­σφυ­γή ερ­γο­λη­πτι­κής εται­ρεί­ας κατά της δια­δι­κα­σί­ας, την οποία είχε ήδη επι­ση­μά­νει ως πι­θα­νό εν­δε­χό­με­νο η αντι­πο­λί­τευ­ση και είχε συ­ζη­τη­θεί δη­μό­σια, ήταν για τον κ. Μπα­ρά­κα μια εξέ­λι­ξη που θα έπρε­πε να έχει προ­βλε­φθεί.

«Υπο­λό­γι­ζαν χωρίς τον ξε­νο­δό­χο. Αυτό ται­ριά­ζει εδώ», σχο­λί­α­σε.

Τα 26 εκα­τομ­μύ­ρια του 2027 και οι «ίδιοι πόροι»

Ο κ. Μπα­ρά­κας εξέ­φρα­σε, επί­σης, σο­βα­ρές αμ­φι­βο­λί­ες για τη δυ­να­τό­τη­τα της ΔΕΥΑΡ να χρη­μα­το­δο­τή­σει το έργο με ίδιους πό­ρους, ιδιαί­τε­ρα από τη στιγ­μή που, όπως επι­σή­μα­νε, δεν έχει πα­ρου­σια­στεί ήδη εξα­σφα­λι­σμέ­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση.

«Πώς με ίδιους πό­ρους θα πλη­ρώ­νο­νταν τα 26 εκα­τομ­μύ­ρια το 2027; Από ποιους πό­ρους; Οι λο­γα­ρια­σμοί δεν βγαί­νουν, αφού δεν είναι ενταγ­μέ­νο κάπου αυτό το έργο», ανέ­φε­ρε.

Τό­νι­σε ακόμη ότι, κατά την κα­νο­νι­κή διοι­κη­τι­κή πο­ρεία, ένα έργο ωρι­μά­ζει με τις απαι­τού­με­νες με­λέ­τες, εξα­σφα­λί­ζε­ται η χρη­μα­το­δό­τη­σή του και ακο­λου­θούν οι δια­γω­νι­στι­κές δια­δι­κα­σί­ες.

«Για να εντα­χθεί ένα έργο, εντάσ­σε­ται πριν, αφού έχει ωρι­μά­σει και γί­νο­νται οι δια­δι­κα­σί­ες σύμ­φω­να με τη νο­μο­θε­σία», δή­λω­σε.

Στη συ­νέ­χεια χρη­σι­μο­ποί­η­σε δη­κτι­κό τόνο για να πε­ρι­γρά­ψει τις πι­θα­νές συ­νέ­πειες μιας τόσο με­γά­λης οι­κο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης:

«Μπο­ρεί να μας πουν “έχω τα 26 εκα­τομ­μύ­ρια για το 2027, γιατί δεν θα πλη­ρώ­σω τη ΔΕΗ, δεν θα πλη­ρώ­σω το φράγ­μα, θα πλη­ρώ­σω μόνο τους υπαλ­λή­λους”».

Ερω­τή­μα­τα για τη λυ­μα­το­λά­σπη και την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή δια­χεί­ρι­ση

Με αφορ­μή την κα­τά­στα­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των, ο κ. Μπα­ρά­κας έθεσε δη­μο­σί­ως και το ζή­τη­μα της δια­χεί­ρι­σης της λυ­μα­το­λά­σπης του Βιο­λο­γι­κού στο Βόδι.

«Τόσο καιρό ας μας πουν πού απο­θέ­τουν τη λυ­μα­το­λά­σπη από το Βόδι. Την πη­γαί­νουν κάπου ή φεύ­γει στη θά­λασ­σα; Ερώ­τη­μα κάνω. Και αν την πη­γαί­νουν κάπου, να μας δεί­ξουν πού ακρι­βώς την πη­γαί­νουν», ανέ­φε­ρε.

Διευ­κρί­νι­σε ότι θέτει ερώ­τη­μα και δεν δια­τυ­πώ­νει δια­πί­στω­ση, ζη­τώ­ντας, ωστό­σο, από τη διοί­κη­ση της ΔΕΥΑΡ να δώσει συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία για τη δια­χεί­ρι­ση των πα­ρα­γό­με­νων υπο­λειμ­μά­των.

Η ανα­φο­ρά αυτή έγινε ενώ στον δη­μό­σιο διά­λο­γο έχουν επα­νέλ­θει οι πα­λαιό­τε­ροι έλεγ­χοι, τα πρό­στι­μα και οι εκ­θέ­σεις για τα προ­βλή­μα­τα λει­τουρ­γί­ας των βιο­λο­γι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων, τα οποία, σύμ­φω­να με τον κ. Μπα­ρά­κα, δεν επι­τρέ­πουν να εμ­φα­νί­ζε­ται η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση ως αιφ­νί­δια και απρό­βλε­πτη.

«Αυτά είναι αστεία», σχο­λί­α­σε για το επι­χεί­ρη­μα του απρό­βλε­πτου γε­γο­νό­τος.

Οι συν­θέ­σεις των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων

Ο Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας ανα­φέρ­θη­κε και στη λει­τουρ­γία των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων της ΔΕΥΑΡ και της ΔΕΡ­ΜΑΕ, θέ­το­ντας ερω­τή­μα­τα για την πρό­σκλη­ση των τα­κτι­κών και ανα­πλη­ρω­μα­τι­κών μελών και, κατ’ επέ­κτα­ση, για τη νο­μι­μό­τη­τα απο­φά­σε­ων που έχουν λη­φθεί.

Επι­κα­λέ­στη­κε τη δική του εμπει­ρία από τη συμ­με­το­χή του στη ΔΕΡ­ΜΑΕ, ση­μειώ­νο­ντας ότι σε σειρά συ­νε­δριά­σε­ων απου­σί­α­ζε συ­στη­μα­τι­κά τα­κτι­κό μέλος χωρίς να κα­λεί­ται ο ανα­πλη­ρω­τής του.

«Εδώ δεν θέ­λουν κα­νέ­ναν έλεγ­χο. Θέ­λουν να απο­φα­σί­ζουν», υπο­στή­ρι­ξε.

Κατά τον ίδιο, το εν­δια­φέ­ρον για τη νο­μι­μό­τη­τα της σύν­θε­σης των διοι­κη­τι­κών ορ­γά­νων εμ­φα­νί­ζε­ται επι­λε­κτι­κά, ανά­λο­γα με το ποιος συμ­με­τέ­χει και ποιος μπο­ρεί να ασκή­σει έλεγ­χο στις απο­φά­σεις.

«Μόλις άρ­χι­σαν να ανα­δει­κνύ­ο­νται σο­βα­ρά θέ­μα­τα, αυτά ενο­χλούν», ανέ­φε­ρε, προ­σθέ­το­ντας ότι θα συ­νε­χί­σει να πα­ρα­κο­λου­θεί τις υπο­θέ­σεις ακόμη και χωρίς θε­σμι­κή συμ­με­το­χή στα διοι­κη­τι­κά συμ­βού­λια.

«Απ’ έξω ακόμα κα­λύ­τε­ρα θα τις πα­ρα­κο­λου­θού­με. Να μην κοι­μού­νται ήσυ­χοι», είπε.

Τα drones και η λο­γι­κή «προ­χω­ρά­με και βλέ­που­με»

Στο τέλος της συ­νέ­ντευ­ξης, ο κ. Μπα­ρά­κας κλή­θη­κε να σχο­λιά­σει την ανά­δει­ξη ορι­στι­κού ανα­δό­χου για το σύ­στη­μα των drones στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, παρά τις επι­ση­μάν­σεις που έχουν δια­τυ­πω­θεί για τα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να, τη νο­μι­μό­τη­τα της επι­τή­ρη­σης και την ανά­γκη προη­γού­με­νης εξέ­τα­σης του σχε­δια­σμού από τις αρ­μό­διες ανε­ξάρ­τη­τες αρχές.

«Τα ξέρω όλα, δεν ακούω κα­νέ­ναν, προ­χω­ράω και, άμα βρω τοίχο μπρο­στά μου, φταί­νε οι άλλοι», δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Πρό­κει­ται, όπως υπο­στή­ρι­ξε, για μια λο­γι­κή σύμ­φω­να με την οποία οι απο­φά­σεις προ­ω­θού­νται με τα­χύ­τη­τα, ενώ οι νο­μι­κοί, διοι­κη­τι­κοί και οι­κο­νο­μι­κοί κίν­δυ­νοι εξε­τά­ζο­νται εκ των υστέ­ρων, όταν πλέον εμ­φα­νι­στούν εν­στά­σεις, προ­σφυ­γές ή πα­ρεμ­βά­σεις ελεγ­κτι­κών αρχών.

Η Ακάβη και ο ανά­δο­χος του 2019

Ο Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας προ­α­νήγ­γει­λε, τέλος, συ­νέ­χεια και για το κτί­ριο της Ακά­βης, ανα­φε­ρό­με­νος στην προ­ο­πτι­κή να κλη­θεί ανά­δο­χος του δια­γω­νι­σμού του 2019 να ανα­λά­βει σή­με­ρα το έργο με οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να μιας εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κής πε­ριό­δου.

«Κα­λού­με έναν ανά­δο­χο, τον ανα­πλη­ρω­μα­τι­κό του 2019, με τις τιμές να έχουν πάει το 2026 δεν ξέρω κι εγώ πού. Άλλη προ­χει­ρό­τη­τα για να δεί­ξουν ότι εν­δια­φέ­ρο­νται για το κτί­ριο της Ακά­βης», δή­λω­σε.

Κατά την εκτί­μη­σή του, είναι εξαι­ρε­τι­κά αμ­φί­βο­λο ότι ένας ερ­γο­λά­βος θα δε­χθεί να εκτε­λέ­σει σή­με­ρα ένα έργο με τιμές που είχαν υπο­λο­γι­στεί πριν από επτά χρό­νια.

«Το λο­γι­κό είναι να τους πει ένα “no”, γιατί το 2019 κυ­μαι­νό­ταν στα 1.100 ευρώ το τε­τρα­γω­νι­κό και τώρα κο­ντεύ­ει στα 2.000. Όλη αυτή η κα­θυ­στέ­ρη­ση έχει οδη­γή­σει στα αδιέ­ξο­δα», κα­τέ­λη­ξε.

Πηγή:  realvoice995.gr