Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου θωρακίζει τον οικισμό των Απολλώνων – Δημοπρατήθηκε το έργο αντιπλημμυρικής προστασίας

Στην προ­κή­ρυξη ανοι­κτού ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού για την κατα­σκευή του έργου «Αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία οικι­σμού Απολ­λώ­νων Ρόδου» προ­χώ­ρησε η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, μέσω της Γενικής Διεύ­θυν­σης Υπο­δο­μών, δρο­μο­λο­γώ­ντας μία σημα­ντική παρέμ­βαση για την προ­στα­σία του οικι­σμού από πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα και την ενί­σχυση της ανθε­κτι­κό­τη­τάς του απέ­να­ντι στις  επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής κρίσης.

Το έργο έχει συνο­λικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 800.000,00 ευρώ (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ΦΠΑ) και χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το Πρό­γραμμα «Νότιο Αιγαίο 2021-2027», όπου εντά­χθηκε με απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου. Η παρέμ­βαση εντάσ­σε­ται στον ευρύ­τερο σχε­δια­σμό της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για την ενί­σχυση της ανθε­κτι­κό­τη­τας των νησιών απέ­να­ντι στα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα που προ­κα­λεί η κλι­μα­τική κρίση.

Το έργο αφορά στη διευ­θέ­τηση τμή­μα­τος του ρέματος Βασι­λεια­νού εντός των ορίων του οικι­σμού Απολ­λώ­νων, με σκοπό την ασφαλή απορροή των ομβρίων υδάτων και τη μείωση του πλημ­μυ­ρι­κού κιν­δύ­νου. Η τεχνική μελέτη η οποία εκπο­νή­θηκε από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου – ως φορέας υλο­ποί­η­σης του έργου – προ­βλέ­πει την κατα­σκευή ορθο­γω­νι­κής τάφρου επεν­δε­δυ­μέ­νης με σκυ­ρό­δεμα, πλάτους από 3,20 έως 9,50 μέτρα και ύψους τοι­χω­μά­των από 1,20 έως 4,00 μέτρα. Το συνο­λικό μήκος της διευ­θέ­τη­σης ανέρ­χε­ται σε 567,61 μέτρα, όπου προ­βλέ­πε­ται η κατα­σκευή τεσ­σά­ρων νέων τεχνι­κών έργων (οχετών) για την προ­στα­σία των παρό­χθιων ιδιο­κτη­σιών και την ασφαλή διέ­λευση οχη­μά­των και πεζών  από τις εγκάρ­σιες προς το ρέμα οδούς.

Με την ολο­κλή­ρωση του έργου ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχυ­θεί σημα­ντικά η αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία του οικι­σμού, να δια­σφα­λι­στεί η ομαλή παρο­χέ­τευση των υδάτων κατά τη διάρ­κεια έντονων βρο­χο­πτώ­σεων και να βελ­τιω­θεί η ασφά­λεια των κατοί­κων και των μετα­κι­νή­σεων στην περιοχή.

Ο δια­γω­νι­σμός διε­ξά­γε­ται  μέσω ανοι­κτής ηλε­κτρο­νι­κής δια­δι­κα­σίας μέσω του Εθνικού Συστή­μα­τος Ηλε­κτρο­νι­κών Δημο­σίων Συμ­βά­σεων (ΕΣΗΔΗΣ).

Οι προ­σφο­ρές υπο­βάλ­λο­νται απο­κλει­στικά ηλε­κτρο­νικά μέσω της δια­δι­κτυα­κής πύλης του ΕΣΗΔΗΣ στη διεύ­θυνση www.promitheus.gov.gr.

Η κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία και ώρα υπο­βο­λής των προ­σφο­ρών είναι η 22α Ιουνίου 2026, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:00.

Η ηλε­κτρο­νική απο­σφρά­γιση των προ­σφο­ρών θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 25 Ιουνίου 2026, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:00 πμ

Η συνο­λική προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης του έργου είναι δώδεκα (12) μήνες από την ημε­ρο­μη­νία υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης με τον ανάδοχο.

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος δήλωσε σχετικά με το έργο:

«Στον οικισμό Απόλ­λωνα της Ρόδου, ένα έργο Αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας ήταν αντι­κεί­μενο σχε­δια­σμού, μελέτης και αδειο­δό­τη­σης για μεγάλο διά­στημα.

Το έργο είναι πλέον δημο­πρα­τη­μένο, με την χρη­μα­το­δό­τηση που εξα­σφα­λί­σαμε για αυτό μέσα από τους Ευρω­παϊ­κούς πόρους της Περι­φέ­ρειας μας.

Έχουμε κου­ρα­στεί—και ίσως να έχουμε γίνει και λίγο γρα­φι­κοί—από τις συχνές ανα­φο­ρές μας στο διοι­κη­τικό πλαίσιο που μετα­τρέ­πει σε Γολγοθά κάθε προ­σπά­θεια κατα­σκευής Αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων. Γιατί; Απλά γιατί η νομο­θε­σία μας δείχνει να αγνοεί την έννοια της προ­τε­ραιό­τη­τας. Πολύ περισ­σό­τερο και ειδικά όταν ανα­φε­ρό­μα­στε σε έργα προ­στα­σίας της ανθρώ­πι­νης ζωής, η περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση θα έπρεπε να τρέχει με άλλη ταχύ­τητα. Με την ταχύ­τητα που επι­βά­λει η προ­τε­ραιό­τητα της ανθρώ­πι­νης ζωής. Και όμως, κάνουμε τον σταυρό μας όποτε ξεκινά η δια­δι­κα­σία αυτής της αδειο­δό­τη­σης γιατί ξέρουμε από τι θα περά­σουμε. Όχι, δεν είναι στραβός ο γιαλός, εμείς—ως δημόσια διοί­κηση—αρμε­νί­ζουμε στραβά. Μας αρέσει η συζή­τηση για την κλι­μα­τική κρίση και τις συνέ­πειες αυτής, αλλά δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να δεχθούμε:

●ότι πρέπει να αλλά­ξουμε ταχύ­τητα,

●ότι οι συν­θή­κες απαι­τούν άλλο νομικό περι­βάλ­λον,

●ότι τα έργα προ­στα­σίας της ανθρώ­πι­νης ζωής δεν μπορεί να μην έχουν την αντι­με­τώ­πιση και τον σεβασμό που η ίδια η ζωή αξίζει.

Αυτό το κλίμα, το σχεδόν “πολε­μικό” πλέον κλίμα από το οποίο διέρ­χο­νται όλα τα έργα, είναι τρο­χο­πέδη ανά­πτυ­ξης, θωρά­κι­σης και προ­στα­σίας.

Μάθαμε επίσης να το ονο­μά­ζουμε όλο αυτό “παθο­γέ­νεια”, αλλά και αυτό περισ­σό­τερο σαν άλλοθι ακού­γε­ται. Άλλοθι για να μην προ­χω­ρή­σουμε απο­φα­σι­στικά μπροστά. Για να μην “κατη­γο­ρη­θούμε”. Λες και υπάρχει πια περί­πτωση να υπάρξει πρω­το­βου­λία που να μην “κατη­γο­ρη­θεί”.

Στους λίγους που παλεύ­ουν να περά­σουν όρθιοι τον στίβο μάχης, όπως έλεγαν και στον Στρατό το πεδίο με την αλλη­λου­χία εμπο­δίων, ο δικός μας σεβα­σμός.»