Προσωρινά κρατούμενος ο πολιτικός μηχανικός που κατηγορείται για κακουργηματική απάτη άνω των 120.000 ευρώ

Μετά την απολογία του ενώπιον του Ανακριτή – Ομόφωνη ήταν η απόφαση του Εισαγγελέως Υπηρεσίας και του Β΄ τακτικού Ανακριτή Ρόδου μετά την απολογία του κατηγορουμένου, ο οποίος αρνείται στο σύνολό τους τις αποδιδόμενες πράξεις και αποδίδει την ποινική δίωξη σε οικονομική διαφορά με την εγκαλούσα πλευρά.

Σε νέο στάδιο εισέρχεται η υπόθεση που απασχόλησε τις τελευταίες ημέρες τις Αρχές και αφορά ημεδαπό πολιτικό μηχανικό, ο οποίος είχε συλληφθεί επ’ αυτοφώρω κατά τη διάρκεια συντονισμένης αστυνομικής επιχείρησης, την ώρα που παραλάμβανε προσημειωμένα χαρτονομίσματα.

Ο κατηγορούμενος απολογήθηκε ενώπιον του Β΄τακτικού Ανακριτή Ρόδου και, με ομόφωνη απόφαση του ίδιου και του Εισαγγελέως Υπηρεσίας, κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος.

Η ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί σε βάρος του αφορά το αδίκημα της απάτης σε βαθμό κακουργήματος, κατ’ εξακολούθηση, σε τετελεσμένη μορφή και σε απόπειρα, με το φερόμενο όφελος να τοποθετείται πάνω από το όριο των 120.000 ευρώ που προσδίδει στην πράξη τον κακουργηματικό της χαρακτήρα.

Η γραμμή της υπεράσπισης

Στο επίκεντρο της απολογίας βρέθηκε η θέση ότι η σχέση των δύο μερών ήταν αμιγώς επαγγελματική και ότι κάθε ποσό που εισπράχθηκε αντιστοιχούσε σε υπαρκτό και νόμιμο έργο. Ο κατηγορούμενος διατείνεται ότι ασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού επί σειρά ετών και ότι ανέλαβε για λογαριασμό της επιχείρησης συγκεκριμένες τεχνικές και διοικητικές διαδικασίες, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, εκτελέστηκαν πραγματικά.

Κεντρικό βάρος δίνει στον τρόπο διενέργειας των συναλλαγών. Επισημαίνει ότι οι οικονομικές κινήσεις πραγματοποιήθηκαν με διαφανή τρόπο, μέσω του τραπεζικού του λογαριασμού, στοιχείο που, κατά τον ίδιο, αναιρεί κάθε υπόνοια απόκρυψης ή συγκάλυψης. Αρνείται κατηγορηματικά ότι προέβη ποτέ σε παραπλανητικές ενέργειες ή ότι προκάλεσε την καταβολή χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, ενώ υποστηρίζει ότι σε καμία περίπτωση δεν δημιούργησε εσφαλμένες εντυπώσεις στην εγκαλούσα σχετικά με την πορεία των υποθέσεων που χειριζόταν.

Σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της επιχειρηματολογίας του, ο μηχανικός υποστηρίζει ότι η ποινική διαδικασία κινήθηκε στην πραγματικότητα εξαιτίας της οικονομικής διαφοράς που είχε ανακύψει μεταξύ των μερών και της αξίωσής του για την εξόφληση των δεδουλευμένων του. Διατείνεται ότι υπήρχε προγραμματισμένη καταβολή μέρους της οφειλόμενης αμοιβής του, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της υποβολής της καταγγελίας, και δηλώνει ότι προτίθεται να αναζητήσει ποινικές ευθύνες σε βάρος της εγκαλούσας πλευράς, θεωρώντας τις σε βάρος του καταγγελίες αβάσιμες.

Το επίμαχο αφήγημα περί αναπτυξιακού

Ο πυρήνας της κατηγορίας, όπως την περιγράφει η υπεράσπιση, στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος παρέστησε ψευδώς πως αναλάμβανε την ένταξη της επιχείρησης σε αναπτυξιακό πρόγραμμα. Ο ίδιος το απορρίπτει ευθέως, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε ανέλαβε, υποσχέθηκε ή διαβεβαίωσε οτιδήποτε σχετικό με ένταξη σε αναπτυξιακό νόμο.

Κατά τους ισχυρισμούς του, οι εργασίες που εκτέλεσε αφορούσαν αποκλειστικά την αλλαγή χρήσης χώρων του ξενοδοχείου, για την οποία διατείνεται ότι έλαβε τμηματικά το ποσό των 78.000 ευρώ, καθώς και τη σύνταξη αναλυτικού προϋπολογισμού έργου για ενεργειακή αναβάθμιση και προσθήκη δωματίων. Όπως αναφέρει, ο προϋπολογισμός κοστολογήθηκε στις 619.850 ευρώ και η αμοιβή του ορίστηκε, βάσει ιδιωτικού συμφωνητικού, στο 2% της αξίας του έργου, ήτοι 18.595,50 ευρώ, ποσό που με τον ΦΠΑ 24% διαμορφώθηκε στα 23.058,42 ευρώ. Για το σύνολο, υποστηρίζει, εκδόθηκαν νόμιμα φορολογικά παραστατικά και στις διατραπεζικές καταθέσεις αναγραφόταν ρητά η αιτιολογία της αλλαγής χρήσης.

Ο μηχανικός παραδέχεται ότι ένα τέτοιο τεχνικό έγγραφο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο στην επιχείρηση για περισσότερους σκοπούς, όπως τραπεζική χρηματοδότηση, χρηματοδότηση από τουριστικό πρακτορείο ή ενδεχόμενη μελλοντική ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα, επιμένει όμως ότι η πιθανή χρησιμότητά του δεν μεταβάλλει τη φύση της εργασίας του σε ανάληψη υπόσχεσης για αναπτυξιακό. Επικαλείται, μάλιστα, ότι από το πλήθος των μηνυμάτων και των εγγράφων που έχει προσκομίσει η ίδια η εγκαλούσα δεν προκύπτει ούτε ένα σαφές στοιχείο που να τεκμηριώνει τέτοια δέσμευση.

Σημαντικό τμήμα της απολογίας αφιερώθηκε στο ύψος της φερόμενης ζημίας και, κατ’ επέκταση, στον κακουργηματικό χαρακτήρα της πράξης. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι οι τραπεζικές καταβολές προς τον μηχανικό, οι οποίες στη συντριπτική τους πλειονότητα φέρουν αιτιολογία αλλαγής χρήσης και αμοιβής μηχανικού, ανέρχονται στο ποσό των 61.007,5 ευρώ, ενώ η εγκαλούσα ανεβάζει το συνολικό ποσό στα 138.181 ευρώ.

Υποστηρίζει ότι τα ποσά που πράγματι έλαβε αθροίζονται σε 74.200 ευρώ, ποσό που, κατά τη γραμμή της υπεράσπισης, τοποθετείται κάτω από το όριο που δικαιολογεί την παραπομπή για κακούργημα.

Πώς περιγράφεται από την εγκαλούσα πλευρά η εξέλιξη

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται από την πλευρά της θιγόμενης επιχείρησης, η συνεργασία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2024, όταν η εταιρεία απευθύνθηκε στον μηχανικό για τη συμμόρφωση των δραστηριοτήτων της στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και την ένταξή της σε αναπτυξιακό πρόγραμμα. Η σχέση, όπως περιγράφεται, οικοδομήθηκε σταδιακά σε βάση εμπιστοσύνης.

Οι καταβολές, κατά την καταγγέλλουσα πλευρά, ξεκίνησαν με προκαταβολή 7.000 ευρώ τον Απρίλιο του 2024 και συνεχίστηκαν με ακόμη 9.000 ευρώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Ακολούθησαν 10.000 ευρώ τον Μάρτιο του 2025 και 2.000 ευρώ τον Απρίλιο του ίδιου έτους, ενώ η χρήση μετρητών δικαιολογούνταν, όπως αναφέρεται, με την επίκληση παραβόλων που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ. Από τον Μάιο του 2025 προστέθηκαν ηλεκτρονικές συναλλαγές μέσω εφαρμογής πληρωμών, με διαδοχικές μεταφορές 500 ευρώ, 1.000 ευρώ και 1.100 ευρώ.

Η μεγαλύτερη ένταση τοποθετείται τον Οκτώβριο του 2025. Με επίκληση επείγουσας αλλαγής χρήσης ακινήτου φέρεται να αποσπάστηκαν 25.500 ευρώ, ενώ με αφορμή το λεγόμενο άνοιγμα φακέλου για το αναπτυξιακό πρόγραμμα καταβλήθηκαν, κατά την καταγγελία, επιπλέον 20.600 ευρώ. Παράλληλα εκδόθηκε τιμολόγιο ύψους 23.058,42 ευρώ, ενώ ακολούθησε και νέα απαίτηση για 38.423 ευρώ, η οποία παρουσιάστηκε ως ποσοστό επί του προϋπολογισμού για την προέγκριση του φακέλου.

Στην καταγγελία περιλαμβάνεται και αναφορά σε τηλεφωνική επικοινωνία, λίγες ημέρες πριν από την υποβολή της μήνυσης, με πρόσωπο που φέρεται να εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος δημόσιας αρχής και να καθησύχασε για την πορεία του φακέλου, αναφέροντας ότι η αίτηση είχε ήδη λάβει προέγκριση. Το επεισόδιο αυτό εντάσσεται, κατά την εγκαλούσα πλευρά, στο ευρύτερο πλαίσιο της φερόμενης παραπλάνησης.

Η εξέλιξη επιταχύνθηκε όταν, κατά την καταγγελία, διατυπώθηκε νέα απαίτηση για 23.000 ευρώ, οπότε η επιχείρηση αποφάσισε να μεταφέρει την υπόθεση στη δικαιοσύνη, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σχεδιασμένη επιχείρηση των Αρχών και τη σύλληψη με τα προσημειωμένα χαρτονομίσματα.

Την υπεράσπιση του κατηγορουμένου έχουν αναλάβει οι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής, Δήμος Μουτάφης και Μανώλης Ζέζιος και την υποστήριξη της κατηγορίας η κ. Μύριαμ Τομαρά.