Προσωρινά κρατούμενος ο πολιτικός μηχανικός που κατηγορείται για κακουργηματική απάτη άνω των 120.000 ευρώ

Μετά την απο­λο­γία του ενώπιον του Ανα­κριτή – Ομόφωνη ήταν η απόφαση του Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας και του Β΄ τακτι­κού Ανα­κριτή Ρόδου μετά την απο­λο­γία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος αρνεί­ται στο σύνολό τους τις απο­δι­δό­με­νες πράξεις και απο­δί­δει την ποινική δίωξη σε οικο­νο­μική διαφορά με την εγκα­λούσα πλευρά.

Σε νέο στάδιο εισέρ­χε­ται η υπόθεση που απα­σχό­λησε τις τελευ­ταίες ημέρες τις Αρχές και αφορά ημεδαπό πολι­τικό μηχα­νικό, ο οποίος είχε συλ­λη­φθεί επ’ αυτο­φώρω κατά τη διάρ­κεια συντο­νι­σμέ­νης αστυ­νο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης, την ώρα που παρα­λάμ­βανε προ­ση­μειω­μένα χαρ­το­νο­μί­σματα.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­λο­γή­θηκε ενώπιον του Β΄τα­κτι­κού Ανα­κριτή Ρόδου και, με ομόφωνη απόφαση του ίδιου και του Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας, κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος.

Η ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί σε βάρος του αφορά το αδίκημα της απάτης σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, σε τετε­λε­σμένη μορφή και σε από­πειρα, με το φερό­μενο όφελος να τοπο­θε­τεί­ται πάνω από το όριο των 120.000 ευρώ που προσ­δί­δει στην πράξη τον κακουρ­γη­μα­τικό της χαρα­κτήρα.

Η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Στο επί­κε­ντρο της απο­λο­γίας βρέθηκε η θέση ότι η σχέση των δύο μερών ήταν αμιγώς επαγ­γελ­μα­τική και ότι κάθε ποσό που εισπρά­χθηκε αντι­στοι­χούσε σε υπαρκτό και νόμιμο έργο. Ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι ασκεί το επάγ­γελμα του πολι­τι­κού μηχα­νι­κού επί σειρά ετών και ότι ανέλαβε για λογα­ρια­σμό της επι­χεί­ρη­σης συγκε­κρι­μέ­νες τεχνι­κές και διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες, οι οποίες, όπως υπο­στη­ρί­ζει, εκτε­λέ­στη­καν πραγ­μα­τικά.

Κεντρικό βάρος δίνει στον τρόπο διε­νέρ­γειας των συναλ­λα­γών. Επι­ση­μαί­νει ότι οι οικο­νο­μι­κές κινή­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν με διαφανή τρόπο, μέσω του τρα­πε­ζι­κού του λογα­ρια­σμού, στοι­χείο που, κατά τον ίδιο, αναιρεί κάθε υπόνοια από­κρυ­ψης ή συγκά­λυ­ψης. Αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι προέβη ποτέ σε παρα­πλα­νη­τι­κές ενέρ­γειες ή ότι προ­κά­λεσε την κατα­βολή χρη­μά­των με ψευδείς παρα­στά­σεις, ενώ υπο­στη­ρί­ζει ότι σε καμία περί­πτωση δεν δημιούρ­γησε εσφαλ­μέ­νες εντυ­πώ­σεις στην εγκα­λούσα σχετικά με την πορεία των υπο­θέ­σεων που χει­ρι­ζό­ταν.

Σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας του, ο μηχα­νι­κός υπο­στη­ρί­ζει ότι η ποινική δια­δι­κα­σία κινή­θηκε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα εξαι­τίας της οικο­νο­μι­κής δια­φο­ράς που είχε ανα­κύ­ψει μεταξύ των μερών και της αξίωσής του για την εξό­φληση των δεδου­λευ­μέ­νων του. Δια­τεί­νε­ται ότι υπήρχε προ­γραμ­μα­τι­σμένη κατα­βολή μέρους της οφει­λό­με­νης αμοιβής του, η οποία δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε λόγω της υπο­βο­λής της καταγ­γε­λίας, και δηλώνει ότι προ­τί­θε­ται να ανα­ζη­τή­σει ποι­νι­κές ευθύνες σε βάρος της εγκα­λού­σας πλευράς, θεω­ρώ­ντας τις σε βάρος του καταγ­γε­λίες αβά­σι­μες.

Το επίμαχο αφήγημα περί ανα­πτυ­ξια­κού

Ο πυρήνας της κατη­γο­ρίας, όπως την περι­γρά­φει η υπε­ρά­σπιση, στη­ρί­ζε­ται στον ισχυ­ρι­σμό ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος παρέ­στησε ψευδώς πως ανα­λάμ­βανε την ένταξη της επι­χεί­ρη­σης σε ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα. Ο ίδιος το απορ­ρί­πτει ευθέως, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ουδέ­ποτε ανέλαβε, υπο­σχέ­θηκε ή δια­βε­βαί­ωσε οτι­δή­ποτε σχετικό με ένταξη σε ανα­πτυ­ξιακό νόμο.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, οι εργα­σίες που εκτέ­λεσε αφο­ρού­σαν απο­κλει­στικά την αλλαγή χρήσης χώρων του ξενο­δο­χείου, για την οποία δια­τεί­νε­ται ότι έλαβε τμη­μα­τικά το ποσό των 78.000 ευρώ, καθώς και τη σύνταξη ανα­λυ­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού έργου για ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση και προ­σθήκη δωμα­τίων. Όπως ανα­φέ­ρει, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός κοστο­λο­γή­θηκε στις 619.850 ευρώ και η αμοιβή του ορί­στηκε, βάσει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, στο 2% της αξίας του έργου, ήτοι 18.595,50 ευρώ, ποσό που με τον ΦΠΑ 24% δια­μορ­φώ­θηκε στα 23.058,42 ευρώ. Για το σύνολο, υπο­στη­ρί­ζει, εκδό­θη­καν νόμιμα φορο­λο­γικά παρα­στα­τικά και στις δια­τρα­πε­ζι­κές κατα­θέ­σεις ανα­γρα­φό­ταν ρητά η αιτιο­λο­γία της αλλαγής χρήσης.

Ο μηχα­νι­κός παρα­δέ­χε­ται ότι ένα τέτοιο τεχνικό έγγραφο θα μπο­ρούσε να φανεί χρήσιμο στην επι­χεί­ρηση για περισ­σό­τε­ρους σκοπούς, όπως τρα­πε­ζική χρη­μα­το­δό­τηση, χρη­μα­το­δό­τηση από του­ρι­στικό πρα­κτο­ρείο ή ενδε­χό­μενη μελ­λο­ντική ένταξη σε χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα, επι­μέ­νει όμως ότι η πιθανή χρη­σι­μό­τητά του δεν μετα­βάλ­λει τη φύση της εργα­σίας του σε ανάληψη υπό­σχε­σης για ανα­πτυ­ξιακό. Επι­κα­λεί­ται, μάλιστα, ότι από το πλήθος των μηνυ­μά­των και των εγγρά­φων που έχει προ­σκο­μί­σει η ίδια η εγκα­λούσα δεν προ­κύ­πτει ούτε ένα σαφές στοι­χείο που να τεκ­μη­ριώ­νει τέτοια δέσμευση.

Σημα­ντικό τμήμα της απο­λο­γίας αφιε­ρώ­θηκε στο ύψος της φερό­με­νης ζημίας και, κατ’ επέ­κταση, στον κακουρ­γη­μα­τικό χαρα­κτήρα της πράξης. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στη­ρί­ζει ότι οι τρα­πε­ζι­κές κατα­βο­λές προς τον μηχα­νικό, οι οποίες στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα φέρουν αιτιο­λο­γία αλλαγής χρήσης και αμοιβής μηχα­νι­κού, ανέρ­χο­νται στο ποσό των 61.007,5 ευρώ, ενώ η εγκα­λούσα ανε­βά­ζει το συνο­λικό ποσό στα 138.181 ευρώ.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι τα ποσά που πράγ­ματι έλαβε αθροί­ζο­νται σε 74.200 ευρώ, ποσό που, κατά τη γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης, τοπο­θε­τεί­ται κάτω από το όριο που δικαιο­λο­γεί την παρα­πο­μπή για κακούρ­γημα.

Πώς περι­γρά­φε­ται από την εγκα­λούσα πλευρά η εξέλιξη

Σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρο­νται από την πλευρά της θιγό­με­νης επι­χεί­ρη­σης, η συνερ­γα­σία ξεκί­νησε τον Μάρτιο του 2024, όταν η εται­ρεία απευ­θύν­θηκε στον μηχα­νικό για τη συμ­μόρ­φωση των δρα­στη­ριο­τή­των της στο ισχύον νομο­θε­τικό πλαίσιο και την ένταξή της σε ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα. Η σχέση, όπως περι­γρά­φε­ται, οικο­δο­μή­θηκε στα­διακά σε βάση εμπι­στο­σύ­νης.

Οι κατα­βο­λές, κατά την καταγ­γέλ­λουσα πλευρά, ξεκί­νη­σαν με προ­κα­τα­βολή 7.000 ευρώ τον Απρίλιο του 2024 και συνε­χί­στη­καν με ακόμη 9.000 ευρώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Ακο­λού­θη­σαν 10.000 ευρώ τον Μάρτιο του 2025 και 2.000 ευρώ τον Απρίλιο του ίδιου έτους, ενώ η χρήση μετρη­τών δικαιο­λο­γού­νταν, όπως ανα­φέ­ρε­ται, με την επί­κληση παρα­βό­λων που δεν επι­βα­ρύ­νο­νται με ΦΠΑ. Από τον Μάιο του 2025 προ­στέ­θη­καν ηλε­κτρο­νι­κές συναλ­λα­γές μέσω εφαρ­μο­γής πλη­ρω­μών, με δια­δο­χι­κές μετα­φο­ρές 500 ευρώ, 1.000 ευρώ και 1.100 ευρώ.

Η μεγα­λύ­τερη ένταση τοπο­θε­τεί­ται τον Οκτώ­βριο του 2025. Με επί­κληση επεί­γου­σας αλλαγής χρήσης ακι­νή­του φέρεται να απο­σπά­στη­καν 25.500 ευρώ, ενώ με αφορμή το λεγό­μενο άνοιγμα φακέλου για το ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα κατα­βλή­θη­καν, κατά την καταγ­γε­λία, επι­πλέον 20.600 ευρώ. Παράλ­ληλα εκδό­θηκε τιμο­λό­γιο ύψους 23.058,42 ευρώ, ενώ ακο­λού­θησε και νέα απαί­τηση για 38.423 ευρώ, η οποία παρου­σιά­στηκε ως ποσοστό επί του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για την προ­έ­γκριση του φακέλου.

Στην καταγ­γε­λία περι­λαμ­βά­νε­ται και αναφορά σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία, λίγες ημέρες πριν από την υποβολή της μήνυσης, με πρόσωπο που φέρεται να εμφα­νί­στηκε ως εκπρό­σω­πος δημό­σιας αρχής και να καθη­σύ­χασε για την πορεία του φακέλου, ανα­φέ­ρο­ντας ότι η αίτηση είχε ήδη λάβει προ­έ­γκριση. Το επει­σό­διο αυτό εντάσ­σε­ται, κατά την εγκα­λούσα πλευρά, στο ευρύ­τερο πλαίσιο της φερό­με­νης παρα­πλά­νη­σης.

Η εξέλιξη επι­τα­χύν­θηκε όταν, κατά την καταγ­γε­λία, δια­τυ­πώ­θηκε νέα απαί­τηση για 23.000 ευρώ, οπότε η επι­χεί­ρηση απο­φά­σισε να μετα­φέ­ρει την υπόθεση στη δικαιο­σύνη, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για τη σχε­δια­σμένη επι­χεί­ρηση των Αρχών και τη σύλληψη με τα προ­ση­μειω­μένα χαρ­το­νο­μί­σματα.

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου έχουν ανα­λά­βει οι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, Δήμος Μου­τά­φης και Μανώλης Ζέζιος και την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας η κ. Μύριαμ Τομαρά.