Στις 4 Ιουνίου 2026 η νέα δίκη για τον Ροδίτη δάσκαλο yoga και την καταγγελία της 19χρονης Ισπανής

• Η υπόθεση που είχε κατα­λή­ξει σε κατα­δίκη από το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επι­στρέ­φει στο ακρο­α­τή­ριο με νέα σύνθεση δικα­στών, έπειτα από την υπ’ αριθμ. 4/8-1-2026 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Ανώ­τα­του Δικα­στη­ρίου

Νέο κεφά­λαιο ανοίγει σε μία από τις πιο πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νες δικα­στι­κές υπο­θέ­σεις των Δωδε­κα­νή­σων, καθώς προσ­διο­ρί­στηκε ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, για τις 4 Ιουνίου 2026, η νέα δίκη που αφορά στον 49χρονο ημεδαπό δάσκαλο yoga και τη 43χρονη σύντροφό του, με αντι­κεί­μενο την καταγ­γε­λία 19χρονης Ισπανής για κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη με εκμε­τάλ­λευση ανάγκης για εργασία.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται έπειτα από την παρέμ­βαση του Αρείου Πάγου, ο οποίος με την υπ’ αριθμ. 4/8-1-2026 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος έκανε δεκτή την εισή­γηση του Αντει­σαγ­γε­λέα κ. Νικό­λαου Νικο­λάου και ανέ­τρεψε την υπ’ αριθμ. 295/2024 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, παρα­πέ­μπο­ντας την υπόθεση εκ νέου προς εκδί­καση.

Η αιτιο­λο­γία της αναί­ρε­σης και ο πυρήνας της δικα­στι­κής κρίσης

Η ανώτατη δικαιο­σύνη έκρινε ότι η κατα­δι­κα­στική απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου δεν διέθετε την ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία που απαι­τεί­ται σε υπο­θέ­σεις τέτοιου βάρους. Σύμφωνα με την εισαγ­γε­λική εισή­γηση που υιο­θε­τή­θηκε, το δικα­στή­ριο δεν απο­τύ­πωσε με πλη­ρό­τητα τα κρίσιμα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά ώστε να ελεγ­χθεί η στοι­χειο­θέ­τηση της κατά­χρη­σης σε γενε­τή­σια πράξη με εκμε­τάλ­λευση ανάγκης για εργασία. Δεν εξη­γή­θηκε επαρκώς, όπως κρίθηκε, ο τρόπος με τον οποίο προ­έ­κυψε ο εξα­να­γκα­σμός, ούτε πώς ακριβώς η ανάγκη για εργασία λει­τούρ­γησε ως μοχλός υπο­χρέ­ω­σης απέ­να­ντι στην εγκα­λούσα.

Με τον τρόπο αυτόν, ο Άρειος Πάγος έθεσε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί το νέο δικα­στή­ριο, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι η ποινική κρίση σε υπο­θέ­σεις με βαρύ κοι­νω­νικό και ηθικό φορτίο δεν μπορεί να στη­ρί­ζε­ται σε γενι­κό­λο­γες δια­τυ­πώ­σεις, αλλά οφείλει να εξηγεί ποια περι­στα­τικά γίνο­νται δεκτά, ποια απορ­ρί­πτο­νται και με ποια λογική υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του νόμου.

Οι ποινές που είχαν επι­βλη­θεί και η πορεία της υπό­θε­σης

Σε πρώτο βαθμό, ο 49χρονος είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 30 μηνών και η 43χρονη σύντρο­φός του σε ποινή 10 μηνών. Στον δεύτερο βαθμό, το Τρι­με­λές Εφετείο Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου είχε επι­βά­λει στον πρώτο ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών και στη δεύτερη ποινή 6 μηνών για απλή συνέρ­γεια, με ανα­στολή και ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου. Έπειτα από την αναι­ρε­τική κρίση, οι ποινές αυτές έπαψαν να ισχύουν και η υπόθεση επι­στρέ­φει στο ακρο­α­τή­ριο από την αρχή.

Το ιστο­ρικό της καταγ­γε­λίας και η εκδοχή των δύο πλευρών

Η καταγ­γε­λία τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στις 5 Αυγού­στου 2019, όταν η 19χρονη Ισπανή έφτασε στη Ρόδο για να εργα­στεί ως καθα­ρί­στρια σε επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης δωμα­τίων που δια­τη­ρούσε ο κατη­γο­ρού­με­νος, με τη συμ­φω­νία αντί μισθού να της παρέ­χο­νται στέγη και τροφή. Σύμφωνα με όσα φέρεται να υπο­στή­ριξε η εγκα­λούσα, βρέθηκε σε εξαι­ρε­τικά ευάλωτη θέση, χωρίς οικο­νο­μι­κούς πόρους και με δυσκο­λίες ακόμη και για την έκδοση εισι­τη­ρίου επι­στρο­φής στην πατρίδα της, εκμε­τάλ­λευση που, κατά την κατη­γο­ρία, αξιο­ποι­ή­θηκε προ­κει­μέ­νου να υπο­χρε­ω­θεί σε ασελ­γείς πράξεις παρου­σία της δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρού­με­νης, σε συνου­σία με τον 49χρονο, αλλά και να ανεχθεί γενε­τή­σιες πράξεις και θωπείες.

Από την πλευρά του, ο 49χρονος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τις απο­δι­δό­με­νες πράξεις. Δια­τεί­νε­ται ότι μέσω της ιστο­σε­λί­δας Helpx φιλο­ξε­νεί κάθε καλο­καίρι εθε­λο­ντές, χωρίς εργα­σιακή σχέση και χωρίς υπο­χρέ­ωση αμοιβής, παρέ­χο­ντας στέγη και τροφή με αντάλ­λαγμα μικρές βοη­θη­τι­κές εργα­σίες. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ενη­μέ­ρωσε εξαρχής την 19χρονη πως δωρεάν φιλο­ξε­νία προ­βλε­πό­ταν μόνο για ένα άτομο και ότι, από την πρώτη ημέρα της άφιξής της, οι όποιες ερω­τι­κές πράξεις έγιναν με τη συναί­νεσή της, στο πλαίσιο, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ενός κλί­μα­τος ελευ­θε­ρίας που η ίδια απο­δέ­χθηκε, κάνο­ντας λόγο και για επί­σκεψη σε νατου­ρα­λι­στική παραλία γυμνι­στών στην οποία συμ­με­τείχε οικειο­θε­λώς.

Ο ίδιος ανα­φέ­ρει ότι η εγκα­λούσα τού γνω­στο­ποί­ησε αργό­τερα την επι­θυ­μία της να απο­χω­ρή­σει για να βρει εργασία επ’ αμοιβή, και ότι λίγο αργό­τερα ακο­λού­θησε η καταγ­γε­λία της στην αστυ­νο­μία, με απο­τέ­λε­σμα να συλ­λη­φθεί αυθη­με­ρόν η σύντρο­φός του.

Στο ιστο­ρικό που έχει ανα­πτυ­χθεί δικα­στικά περι­λαμ­βά­νε­ται και αναφορά σε προ­γε­νέ­στερη καταγ­γε­λία, την οποία είχε υπο­βά­λει εις βάρος του, σε ηλικία 42 ετών, 36χρονη Αμε­ρι­κανή πολίτης, ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι κατέστη ανή­μπορη μετά από πρα­κτι­κές yoga και ότι ακο­λού­θησε ερωτική συνεύ­ρεση χωρίς τη θέλησή της. Από εκείνη την υπόθεση ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε απαλ­λα­γεί. Η συγκε­κρι­μένη αναφορά, σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, εντά­χθηκε στο ευρύ­τερο πλαίσιο της παρού­σας υπό­θε­σης, χωρίς ωστόσο να μπορεί από μόνη της να υπο­κα­τα­στή­σει την από­δειξη της επί­δι­κης πράξης του 2019.

Την υπε­ρά­σπιση του 49χρονου είχε ανα­λά­βει και στον αναι­ρε­τικό βαθμό ο δικη­γό­ρος κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός, ο οποίος χει­ρί­στηκε με επι­τυ­χία την προ­σφυγή στον Άρειο Πάγο.