Ένα ακόμη δύσκολο καλοκαίρι προμηνύεται για χιλιάδες επιβάτες, καθώς οι καθυστερήσεις στις πτήσεις επιστρέφουν πριν καν κορυφωθεί η τουριστική περίοδος. Το πρόβλημα δεν είναι νέο για την Ελλάδα· επανέρχεται κάθε φορά που η ταξιδιωτική κίνηση αυξάνεται και το σύστημα εναέριας κυκλοφορίας καλείται να λειτουργήσει στα όριά του. Μετά τη σύντομη ανάπαυλα της χειμερινής περιόδου, όταν η μειωμένη κίνηση περιόρισε προσωρινά την πίεση στο σύστημα, η αυξημένη ζήτηση, που ήδη έκανε την εμφάνισή της την περίοδο του Πάσχα, επαναφέρει στο προσκήνιο τις αντοχές των ελληνικών αεροδρομίων και της εναέριας κυκλοφορίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης του ευρωπαϊκού οργανισμού Eurocontrol, η Ελλάδα βρέθηκε στη δεύτερη θέση μεταξύ των χωρών που επιβάρυναν περισσότερο το ευρωπαϊκό δίκτυο. Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μας συνέβαλε στο 31% των συνολικών καθυστερήσεων στην Ευρώπη, με κύρια πηγή το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών. Από αυτό το ποσοστό, το 22% προέρχεται από το Ελ. Βενιζέλος, ενώ το υπόλοιπο 9% από το αεροδρόμιο “Μακεδονία” της Θεσσαλονίκης. Η Ισπανία κατέλαβε τη μερίδα του λέοντος στις καθυστερήσεις με ποσοστό 32% ενώ την πρώτη τριάδα έκλεισε η Γαλλία με ποσοστό 18%.
Το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών, που υπάγεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, βρίσκεται ήδη μεταξύ των πιο επιβαρυμένων στην Ευρώπη, με μέση καθυστέρηση 2,53 λεπτά ανά πτήση την εβδομάδα 20-26 Απριλίου. Και αυτό ενώ η κίνηση προς τη Μέση Ανατολή παραμένει ακόμη περιορισμένη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης πίεσης στο ελληνικό σύστημα εναέριας κυκλοφορίας όταν οι συγκεκριμένες πτήσεις επανέλθουν σε κανονικά επίπεδα.
Στο ΔΑΑ, οι περιορισμοί ήταν καθημερινοί, καθώς το αεροδρόμιο εξακολουθούσε να λειτουργεί με χειμερινή χωρητικότητα 22 αφίξεων ανά ώρα, παρά την αυξημένη ζήτηση ενόψει της θερινής περιόδου. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα υποδοχής πτήσεων ήταν μικρότερη από τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς, δημιουργώντας συνθήκες συμφόρησης ήδη από το τέλος Απριλίου.
Οι καθυστερήσεις αυτές δεν αποτυπώνουν απλώς μια χρονική απόκλιση στο πρόγραμμα των πτήσεων. Στην πράξη, ο χρόνος καθυστέρησης αφορά στη διάρκεια κατά την οποία ένα αεροσκάφος παραμένει στο έδαφος πριν απογειωθεί, ώστε η άφιξή του στο αεροδρόμιο της Αθήνας να συμβαδίζει με τα όρια διαχείρισης του εναέριου χώρου. Τους θερινούς μήνες, η επιβάρυνση αυξάνεται αισθητά, με τον μέσο χρόνο καθυστέρησης να φτάνει ακόμη και τα 9 λεπτά ανά άφιξη, στοιχείο που αναδεικνύει τις έντονες εποχικές διακυμάνσεις στην εναέρια κυκλοφορία. Ο επιπλέον αυτός χρόνος προστίθεται στο πρόγραμμα κάθε πτήσης, επηρεάζοντας τη συνολική ροή των δρομολογίων.
Πάντως, όπως προκύπτει από τα δεδομένα του Eurocontrol, η συνολική εικόνα των ευρωπαϊκών αεροδρομίων το εξεταζόμενο διάστημα εμφανίστηκε βελτιωμένη σε επίπεδο ακρίβειας, με 84,6% στις αφίξεις και 81,5% στις αναχωρήσεις. Ωστόσο, πίσω από τους μέσους όρους κρύβονται σημαντικές διαφοροποιήσεις από χώρα σε χώρα και από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, βρέθηκε μεταξύ των αεροδρομίων με τις μεγαλύτερες καθυστερήσεις ανά πτήση λόγω διαχείρισης ροής εναέριας κυκλοφορίας, στοιχείο που δείχνει ότι η ελληνική περίπτωση ξεχωρίζει αρνητικά μέσα σε ένα κατά τα άλλα πιο ισορροπημένο ευρωπαϊκό περιβάλλον.
Στη χώρα μας, οι καθυστερήσεις που καταγράφονται στο σύστημα εναέριας κυκλοφορίας συνδέονται κυρίως με ζητήματα χωρητικότητας και στελέχωσης. Όταν η ζήτηση αυξάνεται απότομα, ιδιαίτερα σε περιόδους υψηλής τουριστικής κίνησης, οι διαθέσιμοι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και οι επιχειρησιακές δυνατότητες του συστήματος καλούνται να διαχειριστούν μεγαλύτερο αριθμό πτήσεων μέσα σε περιορισμένα χρονικά παράθυρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις επιβάλλονται περιορισμοί για λόγους ασφάλειας, οι οποίοι μεταφράζονται σε καθυστερήσεις για τις πτήσεις και, τελικά, σε ταλαιπωρία για τους επιβάτες.
Πηγή: capital.gr
