Από τις χρηματοδοτήσεις της Μ.Κ.Ο. Αποναρκοθέτησης στο εδώλιο για χρέη προς το Δημόσιο

• Ο 64χρονος ημε­δα­πός, που έχει συν­δε­θεί στο παρελ­θόν με την πολύ­κροτη υπόθεση της Μ.Κ.Ο. «Διεθνές Κέντρο Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης», καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει σε δεύτερο βαθμό την πρω­τό­δικη κατα­δίκη του σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με μερική έκτιση 6 μηνών, σε μια δικα­στική δια­δρομή που παρα­μέ­νει στενά συνυ­φα­σμένη με ένα από τα μεγα­λύ­τερα σκάν­δαλα χρη­μα­το­δο­τή­σεων Μ.Κ.Ο. στη χώρα

Στις 8 Μαΐου 2026 ανα­μέ­νε­ται να εκδι­κα­στεί ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου η έφεση που άσκησε 64χρονος ημε­δα­πός κατά της πρω­τό­δι­κης κατα­δί­κης του για μη κατα­βολή χρεών προς το Δημόσιο. Η δικά­σι­μος αυτή τοπο­θε­τεί ξανά στο επί­κε­ντρο μια υπόθεση που, αν και στο τυπικό της σκέλος αφορά φορο­λο­γική παρά­βαση συγκε­κρι­μέ­νης μορφής, αποκτά ιδιαί­τερο βάρος εξαι­τίας του φορ­τι­σμέ­νου παρελ­θό­ντος του κατη­γο­ρου­μέ­νου και της σύν­δε­σής του με μια από τις πιο πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νες δικα­στι­κές δια­δρο­μές της τελευ­ταίας εικο­σα­ε­τίας.

Σε πρώτο βαθμό, το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου είχε επι­βά­λει στον 64χρονο ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών, με μερική έκτιση 6 μηνών. Η απόφαση αυτή προ­σβλή­θηκε με την έφεση που πρό­κει­ται να συζη­τη­θεί την προσεχή άνοιξη, σε μια δίκη που ανα­μέ­νε­ται να κρίνει εκ νέου την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της υπε­ρά­σπι­σης και τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο και το ποσό των 885.987,91 ευρώ

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται η απο­δι­δό­μενη πράξη της μη κατα­βο­λής χρεών προς το Δημόσιο. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο 64χρονος φέρεται να καθυ­στέ­ρησε με πρόθεση, στις 1 Νοεμ­βρίου 2022 στη Ρόδο, την πληρωμή βεβαιω­μέ­νων χρεών προς το Δημόσιο, τα οποία είχαν βεβαιω­θεί στις αρμό­διες δημό­σιες οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες.

Το συνο­λικό ύψος των οφειλών, μαζί με τόκους και προ­σαυ­ξή­σεις μέχρι την ημε­ρο­μη­νία σύντα­ξης του πίνακα χρεών, υπε­ρέ­βαινε όχι μόνο το ποσό των 100.000 ευρώ, αλλά και εκείνο των 200.000 ευρώ, ενώ η καθυ­στέ­ρηση αφο­ρούσε χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο των 4 μηνών. Το ειδι­κό­τερο ποσό που κατα­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία ανέρ­χε­ται σε 885.987,91 ευρώ και έχει βεβαιω­θεί από τη ΔΟΥ Ρόδου, με την κατη­γο­ρία να παρα­πέ­μπει σε συνημ­μένο πίνακα χρεών.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης στον πρώτο βαθμό

Στο πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο, ο 64χρονος είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν πλη­ρού­ται το γνω­στικό στοι­χείο της υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του αδι­κή­μα­τος. Η υπε­ρά­σπιση κινή­θηκε γύρω από τον ισχυ­ρι­σμό ότι κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης δεν είχε γνώση για τη γέννηση της οφειλής, ενώ δια­τεί­νε­ται πως, αν τελούσε σε καθε­στώς ελευ­θε­ρίας, θα είχε ήδη υπο­βά­λει αίτηση πτώ­χευ­σης πριν το ποσό κατα­στεί ληξι­πρό­θε­σμο, στε­ρού­με­νος, όπως ο ίδιος ισχυ­ρί­ζε­ται, αυτό το δικαί­ωμα.

Παράλ­ληλα, τέθηκε ισχυ­ρι­σμός περί εσφαλ­μέ­νης ερμη­νείας του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990, ως προς το ποιος απο­τε­λεί υπο­κεί­μενο του εγκλή­μα­τος όταν οι οφειλές συν­δέ­ο­νται με νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προ­σώ­πων. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε το γεγονός ότι η οφειλή ανά­γε­ται σε δρα­στη­ριό­τητα Μ.Κ.Ο., συγκε­κρι­μένα του Διε­θνούς Κέντρου Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης, με μορφή αστικής μη κερ­δο­σκο­πι­κής εται­ρείας, καθώς και σε δημόσια σύμβαση με το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών που ανά­γε­ται στο 2000.

Στη βάση αυτή ανα­πτύ­χθηκε ερμη­νευ­τική συζή­τηση για τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τον τρόπο μετα­φο­ράς ποι­νι­κής ευθύνης σε φυσικά πρόσωπα που φέρουν ιδιό­τη­τες εκπρο­σώ­πη­σης.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο απέρ­ριψε τη συγκε­κρι­μένη επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία και κατέ­ληξε σε κατα­δι­κα­στική κρίση, θεω­ρώ­ντας ότι δεν απο­δεί­χθη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί περί άγνοιας. Στην αξιο­λό­γηση ενσω­μα­τώ­θηκε και η θέση ότι, προ­κει­μέ­νου για αστικές εται­ρείες, οι ποινές επι­βάλ­λο­νται στους νόμι­μους εκπρο­σώ­πους τους.

Το βαρύ φορτίο της

υπό­θε­σης της Μ.Κ.Ο.

Αυτό που δια­φο­ρο­ποιεί ουσια­στικά τη συγκε­κρι­μένη δικα­στική δια­δρομή είναι ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν είναι ένα άγνωστο πρόσωπο για τη δημόσια σφαίρα. Το όνομά του έχει συν­δε­θεί με την πολύ­κροτη υπόθεση της οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης Μ.Κ.Ο. που είχε ανα­λά­βει έργα απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε Βοσνία, Ιράκ και Λίβανο, μια υπόθεση που, σύμφωνα με στοι­χεία που έχουν δημο­σιο­ποι­η­θεί κατά καιρούς, συν­δέ­θηκε με ποσά που φέρεται να έφταναν ή να ξεπερ­νού­σαν τα 9.000.000 ευρώ.

Στο επί­κε­ντρο των καταγ­γε­λιών είχε βρεθεί ο ισχυ­ρι­σμός ότι κον­δύ­λια προ­ο­ρι­ζό­μενα για ανθρω­πι­στικό έργο δια­τέ­θη­καν τελικά σε άλλους σκοπούς. Στο δημο­σιο­γρα­φικό και πολι­τικό σκέλος της υπό­θε­σης ακού­στη­καν βαριά ονόματα, με ανα­φο­ρές στον τότε πρω­θυ­πουργό κ. Γιώργο Παπαν­δρέου, σε στενό συνερ­γάτη του, καθώς και σε πολι­τι­κές τριβές που εντά­χθη­καν τελικά σε μια ευρύ­τερη συζή­τηση γύρω από το πώς χρη­μα­το­δο­τού­νταν οι Μ.Κ.Ο., ποιοι έλεγχοι διε­νερ­γού­νταν, ποιος βεβαί­ωνε, ποιος ενέ­κρινε, ποιος εκτα­μί­ευε και ποιος έφερε την ευθύνη για την απο­τροπή ζημίας στο Δημόσιο.

Η υπόθεση λει­τούρ­γησε ως ορόσημο, καθώς άνοιξε τον δρόμο για τη διε­ρεύ­νηση και άλλων χρη­μα­το­δο­τή­σεων, ανα­δει­κνύ­ο­ντας μια συνο­λι­κό­τερη συζή­τηση περί δια­φά­νειας, ελέγχων, δια­δι­κα­σιών και λογο­δο­σίας. Ο 64χρονος είχε κατα­δι­κα­στεί τελικά σε πολυετή κάθειρξη για την υπόθεση αυτή.

Η κατ’ οίκον έρευνα και η αγωγή κακο­δι­κίας

Στο ευρύ­τερο ιστο­ρικό του 64χρονου εντάσ­σε­ται και ένα ακόμη επει­σό­διο που είχε προ­κα­λέ­σει δημο­σιό­τητα. Στην Ιαλυσό είχε διε­νερ­γη­θεί κατ’ οίκον έρευνα, μετά από καταγ­γε­λία σχετική με όπλο, με τα στοι­χεία να περι­λαμ­βά­νουν κατα­γρα­φές για άδειες οπλο­φο­ρίας και την εμπλοκή αστυ­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών. Η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση κατέ­ληξε στην αρχειο­θέ­τηση της υπό­θε­σης, με την αιτιο­λο­γία ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις τέλεσης αδι­κή­μα­τος. Παράλ­ληλα, ο ίδιος είχε προ­χω­ρή­σει στην άσκηση αγωγής κακο­δι­κίας σε βάρος εισαγ­γε­λι­κού λει­τουρ­γού.

Η Μ.Κ.Ο. «Διεθνές Κέντρο Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης» και το σκάν­δαλο των κον­δυ­λίων

Σύμφωνα με όσα προ­έ­κυ­ψαν από τις έρευνες και τη δικα­στική πορεία, η Μ.Κ.Ο. φέρεται να είχε λάβει κον­δύ­λια συν­δε­ό­μενα με έργα απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε Βοσνία και Ερζε­γο­βίνη, Ιράκ και Λίβανο, σε περίοδο που τοπο­θε­τεί­ται μεταξύ 2000 και 2004, με το συνο­λικό ύψος των χρη­μα­το­δο­τή­σεων να παρου­σιά­ζε­ται ότι έφθανε τα 9.000.000 ευρώ.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο, καθώς και οι σχε­τι­κές ανα­φο­ρές, έκαναν λόγο για εκτα­μιεύ­σεις χωρίς την τήρηση βασικών προ­ϋ­πο­θέ­σεων του νόμου και των συμ­βά­σεων. Στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις αυτές περι­λαμ­βά­νο­νταν, σύμφωνα με τα στοι­χεία, οι εγκρί­σεις από τις οικείες πρε­σβείες, η ουσια­στική πιστο­ποί­ηση προόδου και ολο­κλή­ρω­σης του έργου, καθώς και οι πλήρεις δια­δι­κα­σίες ελέγχου παρα­στα­τι­κών.

Παράλ­ληλα, είχε περι­γρα­φεί ότι η προ­βλε­πό­μενη οικο­νο­μική συμ­με­τοχή της ίδιας της Μ.Κ.Ο. στο κόστος των προ­γραμ­μά­των δεν καλυ­πτό­ταν όπως όφειλε. Στο ίδιο πλαίσιο εμφα­νί­στη­καν καταγ­γε­λίες και στοι­χεία για τεχνά­σματα που, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, απέ­δι­δαν ως συμ­με­τοχή της οργά­νω­σης ποσά τα οποία υπο­τί­θε­ται ότι είχαν κατα­βλη­θεί ως μισθοί σε αλλο­δα­πούς εργα­ζό­με­νους και στη συνέ­χεια «επέ­στρε­φαν» ως δωρεές, χωρίς να κατα­χω­ρί­ζο­νται κανο­νικά στα βιβλία. Στην ίδια εικόνα προ­στέ­θη­καν ανα­φο­ρές ότι μέρος των κον­δυ­λίων κατέ­ληξε σε δαπάνες άσχετες με τον ανθρω­πι­στικό σκοπό, με την υπόθεση να απο­τυ­πώ­νε­ται δημόσια ως παρά­δειγμα μετα­τρο­πής της απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε πεδίο αθέ­μι­των ωφε­λη­μά­των.

Οι βαριές ποινές κάθειρ­ξης και η εμβέ­λεια του σκαν­δά­λου

Η δικα­στική κατά­ληξη της υπό­θε­σης, όπως κατα­γρά­φηκε, περιέ­λαβε βαριές ποινές κάθειρ­ξης για τα εμπλε­κό­μενα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα στοι­χεία, επι­βλή­θηκε ποινή κάθειρ­ξης 16 ετών στον ιδρυτή και πρόεδρο της Μ.Κ.Ο., 14 ετών σε τότε πρέσβη και 12 ετών σε άλλον τότε πρέσβη, ενώ για στενό συνερ­γάτη του τότε πρω­θυ­πουρ­γού ανα­φέρ­θηκε ότι αθω­ώ­θηκε, καθώς δεν απο­δεί­χθηκε η εμπλοκή του.

Οι ποινές αυτές, πέρα από το αμιγώς ποινικό τους βάρος, απο­τυ­πώ­θη­καν στη δημόσια σφαίρα ως τομή, καθώς προ­σέ­δω­σαν στην υπόθεση χαρα­κτήρα εμβλη­μα­τι­κού σκαν­δά­λου που υπερέβη τα στενά όρια μιας δικο­γρα­φίας. Άνοιξαν, ταυ­τό­χρονα, μια ευρύ­τερη συζή­τηση για τον τρόπο με τον οποίο εγκρί­νο­νταν, παρα­κο­λου­θού­νταν και ελέγ­χο­νταν χρη­μα­το­δο­τή­σεις Μ.Κ.Ο. με κρατικό χρήμα.

Στο φόντο αυτό, η νέα δικά­σι­μος της 8ης Μαΐου 2026 αποκτά πρό­σθετο βάρος, καθώς θα κρίνει σε δεύτερο βαθμό μια κατα­δίκη που, αν και αφορά αμιγώς οφειλές προς το Δημόσιο, ανα­πό­φευ­κτα τοπο­θε­τεί­ται στη συνέ­χεια μιας μακράς και φορ­τι­σμέ­νης δικα­στι­κής δια­δρο­μής.