Οφειλές 885.987,91 € προς το Δημόσιο με κατηγορούμενο κεντρικό πρόσωπο σε σκάνδαλο της Μ.Κ.Ο…. αποναρκοθέτησης

• Ο 64χρονος κατη­γο­ρού­με­νος, που είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με μερική έκτιση 6 μηνών, ανέβαλε χθες την υπόθεση για την 8η Μαϊου 2026, ενώ στο βάθος παρα­μέ­νει το φορ­τι­σμένο ιστο­ρικό της δια­δρο­μής του και η πολύ­κροτη υπόθεση χρη­μα­το­δο­τή­σεων Μ.Κ.Ο. που είχε προ­κα­λέ­σει πανελ­λή­νιο σάλο

Ανα­βλή­θηκε χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η εκδί­καση της έφεσης που άσκησε 64χρονος ημε­δα­πός για την ακύρωση της πρω­τό­δι­κης κατα­δί­κης του για μη κατα­βολή χρεών προς το Δημόσιο.

Η νέα ημε­ρο­μη­νία ορί­στηκε για τις 8 Μαΐου 2026, μετα­φέ­ρο­ντας χρονικά μια κρίσιμη δίκη που ανα­μέ­νε­ται να κρίνει σε δεύτερο βαθμό μια πρω­τό­δικη κατα­δίκη με σαφές απο­τύ­πωμα, τόσο στο ποινικό σκέλος όσο και στη δημόσια εικόνα της υπό­θε­σης.

Ο 64χρονος έχει συν­δε­θεί στο παρελ­θόν με υπο­θέ­σεις που είχαν πυρο­δο­τή­σει έντονη δημο­σιό­τητα, πολι­τι­κές ανα­φο­ρές και δικα­στι­κές δια­δρο­μές με πολ­λα­πλά επίπεδα, από χρη­μα­το­δο­τή­σεις προ­γραμ­μά­των απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης μέχρι καταγ­γε­λίες, εντάλ­ματα και σφοδρές αντι­δι­κίες.

Σε πρώτο βαθμό, από το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, ο 64χρονος Έλληνας είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών, με μερική έκτιση της ποινής 6 μηνών.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο, τα όρια του νόμου και το ποσό των 885.987,91 €

Η υπόθεση αφορά στην πράξη της μη κατα­βο­λής χρεών προς το Δημόσιο, όπως τυπο­ποιεί­ται στο άρθρο 25 παρ. 1 στοιχ. β του Ν. 1882/1990. Στον πυρήνα της κατη­γο­ρίας βρί­σκε­ται ότι στη Ρόδο, στις 01.11.2022, με πρόθεση καθυ­στέ­ρησε την πληρωμή βεβαιω­μέ­νων χρεών προς το Δημόσιο, τα οποία είχαν βεβαιω­θεί στις αρμό­διες δημό­σιες οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες, και το συνο­λικό ύψος τους, μαζί με τόκους και προ­σαυ­ξή­σεις μέχρι την ημε­ρο­μη­νία σύντα­ξης του πίνακα χρεών, υπε­ρέ­βαινε όχι μόνο το ποσό των 100.000 €, αλλά και το ποσό των 200.000 €, ενώ η καθυ­στέ­ρηση αφο­ρούσε χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο των 4 μηνών.

Το ειδι­κό­τερο ποσό που ανα­φέ­ρε­ται είναι 885.987,91 €, βεβαιω­μένο από τη ΔΟΥ Ρόδου, με την κατη­γο­ρία να παρα­πέ­μπει σε συνημ­μένο πίνακα χρεών.

Οι θέσεις που είχε προ­βά­λει στον πρώτο βαθμό

Στον πρώτο βαθμό, ο 64χρονος Έλληνας είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν πλη­ρού­ται το γνω­στικό στοι­χείο της υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του αδι­κή­μα­τος. Η γραμμή αυτή, όπως παρου­σιά­στηκε, κινή­θηκε γύρω από τον ισχυ­ρι­σμό ότι κατά τον χρόνο τέλεσης δεν είχε καμία γνώση για τη γέννηση της οφειλής, και ότι αν βρι­σκό­ταν σε καθε­στώς ελευ­θε­ρίας θα είχε κατα­θέ­σει άμεσα αίτηση πτώ­χευ­σης πριν κατα­στεί το ποσό ληξι­πρό­θε­σμο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι στε­ρή­θηκε πρα­κτικά αυτό το δικαί­ωμα.

Παράλ­ληλα, τέθηκε και ισχυ­ρι­σμός περί εσφαλ­μέ­νης ερμη­νείας του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990 ως προς το ποιος είναι το υπο­κεί­μενο του εγκλή­μα­τος σε περι­πτώ­σεις οφειλών που συν­δέ­ο­νται με νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προ­σώ­πων. Στο πλαίσιο αυτό, έγινε αναφορά στην ΜΚΟ του Διε­θνούς Κέντρου Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης με μορφή αστικής μη κερ­δο­σκο­πι­κής εται­ρείας, σε δημόσια σύμβαση με το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών που ανά­γε­ται στο 2000, και σε ερμη­νευ­τική συζή­τηση για το πότε και πώς μετα­φέ­ρε­ται ποινική ευθύνη σε φυσικά πρόσωπα που φέρουν ιδιό­τη­τες εκπρο­σώ­πη­σης.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο, απέρ­ριψε την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αυτή και προ­χώ­ρησε σε κατα­δίκη, κρί­νο­ντας ότι δεν απο­δεί­χθη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί περί άγνοιας, ενώ στην αξιο­λό­γηση ενσω­μα­τώ­θηκε και η θέση ότι οι ποινές επι­βάλ­λο­νται, προ­κει­μέ­νου για αστικές εται­ρείες, στους νόμι­μους εκπρο­σώ­πους τους.

Το παρελ­θόν που βαραί­νει την αίθουσα, η υπόθεση της ΜΚΟ

Αυτό που δια­φο­ρο­ποιεί την υπόθεση στο πεδίο της δημό­σιας πρό­σλη­ψης είναι ότι ο 64χρονος δεν είναι ένας άγνω­στος κατη­γο­ρού­με­νος. Το ιστο­ρικό του έχει συν­δε­θεί με την πολύ­κροτη υπόθεση της οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης ΜΚΟ που είχε ανα­λά­βει έργα απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε Βοσνία, Ιράκ και Λίβανο, υπόθεση που, σύμφωνα με τα στοι­χεία που έχουν δημο­σιο­ποι­η­θεί κατά καιρούς, συν­δέ­θηκε με ποσά που φέρο­νται να έφταναν ή να ξεπερ­νού­σαν τα 9.000.000 € και με καταγ­γε­λίες ότι κον­δύ­λια που προ­ο­ρί­ζο­νταν για ανθρω­πι­στικό έργο δια­τέ­θη­καν σε άλλους σκοπούς.

Στο δημόσιο σκέλος της υπό­θε­σης είχαν ακου­στεί βαριά ονόματα, είχε γίνει αναφορά στον τότε πρω­θυ­πουργό κ. Γιώργο Παπαν­δρέου, σε στενό συνερ­γάτη του, και σε πολι­τι­κές τριβές που έφτασαν να συζη­τού­νται ως κομμάτι ενός ευρύ­τε­ρου προ­βλή­μα­τος, πώς χρη­μα­το­δο­τού­νταν ΜΚΟ, τι έλεγχοι γίνο­νταν, ποιος βεβαί­ωνε, ποιος ενέ­κρινε, ποιος εκτα­μί­ευε, ποιος είχε την ευθύνη να απο­τρέ­ψει τη ζημία.

Η υπόθεση απο­τέ­λεσε ορόσημο που άνοιξε την πόρτα για να ερευ­νη­θούν και άλλες χρη­μα­το­δο­τή­σεις, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­δει­χθεί μια γενι­κό­τερη συζή­τηση περί δια­φά­νειας, ελέγχων, δια­δι­κα­σιών και λογο­δο­σίας. Ο 64χρονος είχε κατα­δι­κα­στεί μάλιστα σε πολυετή κάθειρξη για την υπόθεση αυτή. Ειχε βρεθεί στο προ­σκή­νιο και για το ό,τι είχε διε­νερ­γη­θεί κατ’ οίκον έρευνα στην Ιαλυσό ύστερα από καταγ­γε­λία σχετική με όπλο, κατα­γρα­φές για άδειες οπλο­φο­ρίας, την εμπλοκή αστυ­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών και την κατά­ληξη της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, που είχε τεθεί στο αρχείο με αιτιο­λο­γία ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις τέλεσης αδι­κή­μα­τος. Μάλιστα είχε ασκήσει και αγωγή κακο­δι­κίας σε Εισαγ­γε­λικό Λει­τουργό.

Η υπόθεση της ΜΚΟ Διεθνές Κέντρο Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης

Σύμφωνα με όσα είχαν προ­κύ­ψει από τις έρευνες και τη δικα­στική πορεία, η ΜΚΟ είχε λάβει κον­δύ­λια που συν­δέ­θη­καν με έργα απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε Βοσνία Ερζε­γο­βίνη, Ιράκ και Λίβανο, σε περίοδο που τοπο­θε­τεί­ται από το 2000 έως το 2004, με το συνο­λικό ύψος των χρη­μα­το­δο­τή­σεων να έχει παρου­σια­στεί ως ποσό που έφτανε τα 9.000.000 €.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο και οι σχε­τι­κές ανα­φο­ρές μιλού­σαν για εκτα­μιεύ­σεις χωρίς την τήρηση βασικών προ­ϋ­πο­θέ­σεων του νόμου και των συμ­βά­σεων, όπως εγκρί­σεις από τις οικείες πρε­σβείες, ουσια­στική πιστο­ποί­ηση προόδου και ολο­κλή­ρω­σης του έργου και πλήρεις δια­δι­κα­σίες ελέγχου παρα­στα­τι­κών.

Παράλ­ληλα, είχε περι­γρα­φεί ότι η προ­βλε­πό­μενη οικο­νο­μική συμ­με­τοχή της ίδιας της ΜΚΟ στο κόστος των προ­γραμ­μά­των δεν καλυ­πτό­ταν όπως όφειλε, ενώ εμφα­νί­στη­καν καταγ­γε­λίες και στοι­χεία για τεχνά­σματα που απέ­δι­δαν ως συμ­με­τοχή της οργά­νω­σης ποσά που υπο­τί­θε­ται ότι είχαν κατα­βλη­θεί ως μισθοί σε αλλο­δα­πούς εργα­ζό­με­νους και στη συνέ­χεια «επέ­στρε­φαν» ως δωρεές, χωρίς να κατα­χω­ρί­ζο­νται κανο­νικά στα βιβλία. Στο ίδιο πλαίσιο είχε απο­τυ­πω­θεί η εικόνα ότι μέρος των κον­δυ­λίων κατέ­ληξε σε δαπάνες άσχετες με τον ανθρω­πι­στικό σκοπό, με την υπόθεση να περι­γρά­φε­ται δημόσια ως παρά­δειγμα μετα­τρο­πής της απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης σε πεδίο αθέ­μι­των ωφε­λη­μά­των.

Η δικα­στική κατά­ληξη, όπως κατα­γρά­φηκε, περιέ­λαβε βαριές ποινές κάθειρ­ξης για εμπλε­κό­μενα πρόσωπα, με αναφορά σε κατα­δί­κες 16 ετών για τον ιδρυτή και πρόεδρο της ΜΚΟ, 14 ετών για τότε πρέσβη, και 12 ετών για άλλον τότε πρέσβη, ενώ για συνερ­γάτη του τότε πρω­θυ­πουρ­γού ανα­φέρ­θηκε ότι αθω­ώ­θηκε, καθώς δεν απο­δεί­χθηκε η εμπλοκή του.

Οι ποινές αυτές, πέρα από το καθαρά ποινικό τους βάρος, απο­τυ­πώ­θη­καν στη δημόσια σφαίρα ως τομή, επειδή έδωσαν στην υπόθεση χαρα­κτήρα εμβλη­μα­τι­κού σκαν­δά­λου που ξεπέ­ρασε τα στενά όρια μιας δικο­γρα­φίας και άνοιξε συζή­τηση για το πώς εγκρί­νο­νταν, παρα­κο­λου­θού­νταν και ελέγ­χο­νταν χρη­μα­το­δο­τή­σεις ΜΚΟ με κρατικό χρήμα.