Παραπομπή σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο πατέρα και κόρης για αιμομιξία με φόντο μια σιωπή 12 χρόνων

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική πρόταση και στέλνει στο ακρο­α­τή­ριο 2 κατη­γο­ρού­με­νους, ενώ δια­τη­ρεί­ται το πλαίσιο προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης για τον 55χρονο μέχρι την εκδί­καση με επί­κε­ντρο το απο­δει­κτικό υλικό και τη γενε­τική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη

Υπάρ­χουν υπο­θέ­σεις που δεν ξεσπούν με μια κραυγή αλλά με ένα έγγραφο. Μια κατα­γραφή, μια κοι­νω­νική έρευνα, μια υπη­ρε­σιακή δια­βί­βαση που ανοίγει την πόρτα σε έναν κλειστό κόσμο. Στη Ρόδο, μια τέτοια δια­δρομή οδήγησε πλέον σε βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών, το οποίο έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική πρόταση και απο­φά­σισε την παρα­πο­μπή δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Στον πυρήνα βρί­σκε­ται η καταγ­γελ­λό­μενη τέλεση αιμο­μι­ξίας, μια υπόθεση που, σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, ξεκινά χρονικά από το 2010 και φτάνει έως τον Ιανουά­ριο του 2022, με το δικα­στικό σκέλος να εστιά­ζει στο τμήμα εκείνο που παρα­μέ­νει ενεργό μετά την παρα­γραφή.

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης τοπο­θε­τεί­ται στην αυτε­πάγ­γελτη ενερ­γο­ποί­ηση της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου, έπειτα από έγγραφο υπη­ρε­σίας κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας του Δήμου, που δια­βι­βά­στηκε στις 12/6/2024. Στο υλικό αυτό επι­συ­να­πτό­ταν έκθεση κοι­νω­νι­κής έρευνας, όπου κατα­γρά­φο­νταν σοβαρές υπό­νοιες για γενε­τή­σιες πράξεις μεταξύ μιας 31χρονης Ελλη­νί­δας και ενός 55χρονου Έλληνα, βιο­λο­γι­κής κόρης και βιο­λο­γι­κού πατέρα. Ακο­λού­θησε προ­κα­ταρ­κτική εξέταση με δια­δο­χι­κές εισαγ­γε­λι­κές παραγ­γε­λίες προς την αρμόδια υπη­ρε­σία Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου. Το νήμα της έρευνας έδεσε, τελικά, στην άσκηση ποι­νι­κής δίωξης στις 20/5/2025 για αιμο­μι­ξία κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με την υπόθεση να περνά στην κύρια ανά­κριση.

Το βού­λευμα που υιο­θε­τεί την εισαγ­γε­λική κρίση

Με βού­λευμα που απο­φα­σί­στηκε και εκδό­θηκε στη Ρόδο στις 5/2/2026, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική πρόταση και έκρινε ότι προ­κύ­πτουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις για τη στήριξη κατη­γο­ρίας σε βάρος των 2 κατη­γο­ρου­μέ­νων. Το Συμ­βού­λιο, παρα­πέ­μπει συνο­λικά στη συλ­λο­γι­στική της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης, υιο­θε­τώ­ντας την απο­τί­μηση του απο­δει­κτι­κού υλικού που συγκε­ντρώ­θηκε τόσο στην προ­κα­ταρ­κτική εξέταση όσο και στην κύρια ανά­κριση.

Στη υπόθεση περι­γρά­φε­ται ένα χρονικό που ξεκινά από το 2010 και φτάνει έως τον Ιανουά­ριο του 2022. Μετα­φρα­σμένο στον άξονα των ηλικιών, το 2010 η 31χρονη ήταν 16 και ο 55χρονος ήταν 39. Η εισαγ­γε­λική απο­τί­μηση, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, εντάσ­σει τα καταγ­γελ­λό­μενα γεγο­νότα σε πλαίσιο επα­να­λη­πτι­κό­τη­τας, κάνο­ντας λόγο για πολ­λα­πλές πράξεις σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σμέ­νες ημε­ρο­μη­νίες, κυρίως εντός της οικίας όπου φέρο­νται να διέ­με­ναν.

Το περι­βάλ­λον που ανα­δύ­ε­ται μέσα από την κοι­νω­νική έρευνα περι­γρά­φε­ται ως κλειστό και απο­μο­νω­μένο, με στοι­χεία εξάρ­τη­σης και φόβου, χωρίς η ίδια η περι­γραφή να απο­τε­λεί αυτο­τε­λώς από­δειξη εξα­να­γκα­σμού αλλά να λει­τουρ­γεί ως πλαίσιο μέσα στο οποίο τοπο­θε­τού­νται οι ισχυ­ρι­σμοί και τα αντι­κει­με­νικά δεδο­μένα.

Η γέννηση παιδιού και ο ρόλος της γενε­τι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης

Κομβικό σημείο στην εισαγ­γε­λική εκτί­μηση απο­τε­λεί η αναφορά ότι η 31χρονη κυο­φό­ρησε και γέννησε κορίτσι στις 28/10/2022, χωρίς, όπως κατα­γρά­φε­ται, ιατρική παρα­κο­λού­θηση κατά την εγκυ­μο­σύνη και τον τοκετό, με τον τοκετό να φέρεται ότι έγινε αιφ­νι­δίως εντός της οικίας, με παρόντα τον 55χρονο, ο οποίος κατά τα ανα­φε­ρό­μενα παρείχε συν­δρομή. Το παιδί είναι σήμερα 3 ετών.

Στο απο­δει­κτικό υλικό δεσπό­ζει έκθεση εργα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, η οποία, σύμφωνα με όσα έχουν κατα­γρα­φεί, απο­δί­δει εξαι­ρε­τικά υψηλή πιθα­νό­τητα πατρό­τη­τας για τον 55χρονο σε σχέση με το παιδί που γεν­νή­θηκε στις 28/10/2022. Η στα­τι­στική απο­τύ­πωση παρου­σιά­ζε­ται ως καθο­ρι­στικό αντι­κει­με­νικό στοι­χείο, επειδή δεν εξαρ­τά­ται από ισχυ­ρι­σμούς, ερμη­νείες ή υπε­ρα­σπι­στι­κές αφη­γή­σεις αλλά από εργα­στη­ριακό απο­τέ­λε­σμα που μετα­φέ­ρε­ται στο πεδίο της δικα­στι­κής αξιο­λό­γη­σης.

Οι θέσεις των κατη­γο­ρου­μέ­νων και το φίλτρο της αξιο­λό­γη­σης

Η 31χρονη, σύμφωνα με τα στοι­χεία που έχουν κατα­γρα­φεί, αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία. Ταυ­τό­χρονα, υπο­στή­ριξε ότι από την ηλικία των 16 ετών υπήρξαν γενε­τή­σιες πράξεις χωρίς τη συναί­νεσή της, με επί­κληση σχέσης εξου­σίας και εξάρ­τη­σης και απου­σίας τρίτου προ­σώ­που που θα μπο­ρούσε να παρέμ­βει. Η εισαγ­γε­λική απο­τί­μηση, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, ανα­φέ­ρει ότι οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται επαρκώς από άλλα απο­δει­κτικά στοι­χεία πέραν της απο­λο­γίας.

Ο 55χρονος, από την πλευρά του, επίσης αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία, ενώ κατά τα ανα­φε­ρό­μενα παρα­δέ­χθηκε την ύπαρξη σεξουα­λι­κών σχέσεων για περίπου έναν μήνα γύρω στα έτη 2021 και 2022. Η εισαγ­γε­λική εισή­γηση κρίνει ότι ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν ευστα­θεί, επι­κα­λού­μενη συν­δυα­στικά το υπό­λοιπο υλικό, τις κατα­θέ­σεις, τα ευρή­ματα της κοι­νω­νι­κής έρευνας και κυρίως την εργα­στη­ριακή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη.

Στον τρόπο που περι­γρά­φε­ται η συλ­λο­γι­στική, ξεχω­ρί­ζει η προ­σπά­θεια να δια­χω­ρι­στεί το περι­γρα­φικό πλαίσιο από την αυστηρή από­δειξη. Η αναφορά σε επι­θε­τι­κό­τητα ή χρήση ουσιών αξιο­λο­γεί­ται ως στοι­χείο περι­βάλ­λο­ντος, όχι ως αυτό­ματη από­δειξη εξα­να­γκα­σμού. Από την άλλη, η μακρά συγκα­τοί­κηση, η γέννηση παιδιού και τα εργα­στη­ριακά δεδο­μένα αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως στοι­χεία με αυξη­μένη αντι­κει­με­νική βαρύ­τητα.

Παρα­γραφή, χρονικά όρια και το τμήμα που οδη­γεί­ται σε δίκη

Παρότι το χρονικό της υπό­θε­σης απλώ­νε­ται από το 2010, η εισαγ­γε­λική προ­σέγ­γιση και η κρίση που απο­τυ­πώ­νε­ται στο βού­λευμα δια­χω­ρί­ζουν το υλικό σε εκείνο που μπορεί να κριθεί ποινικά και εκείνο που δεν μπορεί λόγω παρα­γρα­φής.

Με βάση τη δικα­στική απο­τί­μηση, παύει ορι­στικά η ποινική δίωξη για μερι­κό­τε­ρες πράξεις που τοπο­θε­τού­νται μέχρι τις 4/2/2021 λόγω παρα­γρα­φής, ενώ το σκέλος που παρα­πέ­μπε­ται σε δίκη αφορά πολ­λα­πλές πράξεις εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 4/2/2021 έως τον Ιανουά­ριο του 2022. Το πέρασμα αυτό δεν είναι μια τεχνική λεπτο­μέ­ρεια. Είναι ο μηχα­νι­σμός με τον οποίο μια βαριά αφήγηση πολλών ετών συμπυ­κνώ­νε­ται σε εκείνο το χρονικό πλαίσιο που, κατά τους κανόνες του ποι­νι­κού συστή­μα­τος, παρα­μέ­νει δια­θέ­σιμο για κρίση. Έτσι, η υπόθεση οδη­γεί­ται στο ακρο­α­τή­ριο όχι ως συνο­λική ανα­δρομή 12 χρόνων αλλά ως δίκη για το τμήμα εκείνο που, κατά την κρίση των δικα­στι­κών αρχών, συγκε­ντρώ­νει επαρ­κείς ενδεί­ξεις και δεν έχει απο­κο­πεί από τα χρονικά όρια της παρα­γρα­φής.

Το βού­λευμα δια­τη­ρεί σε ισχύ το ένταλμα προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης για τον 55χρονο μέχρι την ορι­στική εκδί­καση, εντός των ανώ­τα­των χρο­νι­κών ορίων που προ­βλέ­πει η δικο­νο­μία.

Το κοι­νω­νικό απο­τύ­πωμα πίσω από τη δικο­γρα­φία

Πέρα από τη νομική της όψη, η υπόθεση φωτίζει μια σκο­τεινή λει­τουρ­γία της σιωπής. Μια ιστορία που ξετυ­λί­χθηκε πίσω από κλει­στές πόρτες, μέσα σε συν­θή­κες απο­μό­νω­σης και εξάρ­τη­σης, φτάνει στο σημείο να σπάσει όχι απα­ραί­τητα από μια άμεση καταγ­γε­λία, αλλά από την παρέμ­βαση θεσμών που είδαν ενδεί­ξεις και τις κατέ­γρα­ψαν. Η κοι­νω­νική έρευνα, ως αφε­τη­ρία, δείχνει τη σημασία των υπη­ρε­σιών που βρί­σκο­νται κοντά στην καθη­με­ρι­νό­τητα, εκεί όπου οι ακραίες παρα­βιά­σεις μπορεί να κρύ­βο­νται πίσω από τη ρουτίνα. Και η μετα­τροπή αυτής της κατα­γρα­φής σε δικο­γρα­φία, έπειτα σε ανά­κριση, έπειτα σε βού­λευμα παρα­πο­μπής, δείχνει πώς μια υπόθεση μπορεί να δια­νύ­σει τη θεσμική της δια­δρομή μέχρι το κατώφλι του δικα­στη­ρίου.

Με την παρα­πο­μπή στο αρμόδιο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, η υπόθεση περνά πλέον στο σημείο όπου όλα θα μετρη­θούν αλλιώς. Το ακρο­α­τή­ριο είναι ο τόπος όπου τα στοι­χεία θα απο­κτή­σουν ιεράρ­χηση, οι κατα­θέ­σεις θα δοκι­μα­στούν και η επι­στη­μο­νική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη θα εντα­χθεί στην αλυσίδα της από­δει­ξης με τρόπο που να επι­τρέ­πει τελική κρίση.