• Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών έκανε δεκτή την εισαγγελική πρόταση και στέλνει στο ακροατήριο 2 κατηγορούμενους, ενώ διατηρείται το πλαίσιο προσωρινής κράτησης για τον 55χρονο μέχρι την εκδίκαση με επίκεντρο το αποδεικτικό υλικό και τη γενετική πραγματογνωμοσύνη
Υπάρχουν υποθέσεις που δεν ξεσπούν με μια κραυγή αλλά με ένα έγγραφο. Μια καταγραφή, μια κοινωνική έρευνα, μια υπηρεσιακή διαβίβαση που ανοίγει την πόρτα σε έναν κλειστό κόσμο. Στη Ρόδο, μια τέτοια διαδρομή οδήγησε πλέον σε βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, το οποίο έκανε δεκτή την εισαγγελική πρόταση και αποφάσισε την παραπομπή δύο κατηγορουμένων σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της περιφέρειας του Εφετείου Δωδεκανήσου.
Στον πυρήνα βρίσκεται η καταγγελλόμενη τέλεση αιμομιξίας, μια υπόθεση που, σύμφωνα με τη δικογραφία, ξεκινά χρονικά από το 2010 και φτάνει έως τον Ιανουάριο του 2022, με το δικαστικό σκέλος να εστιάζει στο τμήμα εκείνο που παραμένει ενεργό μετά την παραγραφή.
Η αφετηρία της υπόθεσης τοποθετείται στην αυτεπάγγελτη ενεργοποίηση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ρόδου, έπειτα από έγγραφο υπηρεσίας κοινωνικής πρόνοιας του Δήμου, που διαβιβάστηκε στις 12/6/2024. Στο υλικό αυτό επισυναπτόταν έκθεση κοινωνικής έρευνας, όπου καταγράφονταν σοβαρές υπόνοιες για γενετήσιες πράξεις μεταξύ μιας 31χρονης Ελληνίδας και ενός 55χρονου Έλληνα, βιολογικής κόρης και βιολογικού πατέρα. Ακολούθησε προκαταρκτική εξέταση με διαδοχικές εισαγγελικές παραγγελίες προς την αρμόδια υπηρεσία Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρόδου. Το νήμα της έρευνας έδεσε, τελικά, στην άσκηση ποινικής δίωξης στις 20/5/2025 για αιμομιξία κατ’ εξακολούθηση, με την υπόθεση να περνά στην κύρια ανάκριση.
Το βούλευμα που υιοθετεί την εισαγγελική κρίση
Με βούλευμα που αποφασίστηκε και εκδόθηκε στη Ρόδο στις 5/2/2026, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου έκανε δεκτή την εισαγγελική πρόταση και έκρινε ότι προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για τη στήριξη κατηγορίας σε βάρος των 2 κατηγορουμένων. Το Συμβούλιο, παραπέμπει συνολικά στη συλλογιστική της εισαγγελικής πρότασης, υιοθετώντας την αποτίμηση του αποδεικτικού υλικού που συγκεντρώθηκε τόσο στην προκαταρκτική εξέταση όσο και στην κύρια ανάκριση.
Στη υπόθεση περιγράφεται ένα χρονικό που ξεκινά από το 2010 και φτάνει έως τον Ιανουάριο του 2022. Μεταφρασμένο στον άξονα των ηλικιών, το 2010 η 31χρονη ήταν 16 και ο 55χρονος ήταν 39. Η εισαγγελική αποτίμηση, όπως αποτυπώνεται, εντάσσει τα καταγγελλόμενα γεγονότα σε πλαίσιο επαναληπτικότητας, κάνοντας λόγο για πολλαπλές πράξεις σε μη επακριβώς προσδιορισμένες ημερομηνίες, κυρίως εντός της οικίας όπου φέρονται να διέμεναν.
Το περιβάλλον που αναδύεται μέσα από την κοινωνική έρευνα περιγράφεται ως κλειστό και απομονωμένο, με στοιχεία εξάρτησης και φόβου, χωρίς η ίδια η περιγραφή να αποτελεί αυτοτελώς απόδειξη εξαναγκασμού αλλά να λειτουργεί ως πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετούνται οι ισχυρισμοί και τα αντικειμενικά δεδομένα.
Η γέννηση παιδιού και ο ρόλος της γενετικής πραγματογνωμοσύνης
Κομβικό σημείο στην εισαγγελική εκτίμηση αποτελεί η αναφορά ότι η 31χρονη κυοφόρησε και γέννησε κορίτσι στις 28/10/2022, χωρίς, όπως καταγράφεται, ιατρική παρακολούθηση κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, με τον τοκετό να φέρεται ότι έγινε αιφνιδίως εντός της οικίας, με παρόντα τον 55χρονο, ο οποίος κατά τα αναφερόμενα παρείχε συνδρομή. Το παιδί είναι σήμερα 3 ετών.
Στο αποδεικτικό υλικό δεσπόζει έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, η οποία, σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί, αποδίδει εξαιρετικά υψηλή πιθανότητα πατρότητας για τον 55χρονο σε σχέση με το παιδί που γεννήθηκε στις 28/10/2022. Η στατιστική αποτύπωση παρουσιάζεται ως καθοριστικό αντικειμενικό στοιχείο, επειδή δεν εξαρτάται από ισχυρισμούς, ερμηνείες ή υπερασπιστικές αφηγήσεις αλλά από εργαστηριακό αποτέλεσμα που μεταφέρεται στο πεδίο της δικαστικής αξιολόγησης.
Οι θέσεις των κατηγορουμένων και το φίλτρο της αξιολόγησης
Η 31χρονη, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί, αρνήθηκε την κατηγορία. Ταυτόχρονα, υποστήριξε ότι από την ηλικία των 16 ετών υπήρξαν γενετήσιες πράξεις χωρίς τη συναίνεσή της, με επίκληση σχέσης εξουσίας και εξάρτησης και απουσίας τρίτου προσώπου που θα μπορούσε να παρέμβει. Η εισαγγελική αποτίμηση, όπως αποτυπώνεται, αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν επιβεβαιώνονται επαρκώς από άλλα αποδεικτικά στοιχεία πέραν της απολογίας.
Ο 55χρονος, από την πλευρά του, επίσης αρνήθηκε την κατηγορία, ενώ κατά τα αναφερόμενα παραδέχθηκε την ύπαρξη σεξουαλικών σχέσεων για περίπου έναν μήνα γύρω στα έτη 2021 και 2022. Η εισαγγελική εισήγηση κρίνει ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί, επικαλούμενη συνδυαστικά το υπόλοιπο υλικό, τις καταθέσεις, τα ευρήματα της κοινωνικής έρευνας και κυρίως την εργαστηριακή πραγματογνωμοσύνη.
Στον τρόπο που περιγράφεται η συλλογιστική, ξεχωρίζει η προσπάθεια να διαχωριστεί το περιγραφικό πλαίσιο από την αυστηρή απόδειξη. Η αναφορά σε επιθετικότητα ή χρήση ουσιών αξιολογείται ως στοιχείο περιβάλλοντος, όχι ως αυτόματη απόδειξη εξαναγκασμού. Από την άλλη, η μακρά συγκατοίκηση, η γέννηση παιδιού και τα εργαστηριακά δεδομένα αντιμετωπίζονται ως στοιχεία με αυξημένη αντικειμενική βαρύτητα.
Παραγραφή, χρονικά όρια και το τμήμα που οδηγείται σε δίκη
Παρότι το χρονικό της υπόθεσης απλώνεται από το 2010, η εισαγγελική προσέγγιση και η κρίση που αποτυπώνεται στο βούλευμα διαχωρίζουν το υλικό σε εκείνο που μπορεί να κριθεί ποινικά και εκείνο που δεν μπορεί λόγω παραγραφής.
Με βάση τη δικαστική αποτίμηση, παύει οριστικά η ποινική δίωξη για μερικότερες πράξεις που τοποθετούνται μέχρι τις 4/2/2021 λόγω παραγραφής, ενώ το σκέλος που παραπέμπεται σε δίκη αφορά πολλαπλές πράξεις εντός του χρονικού διαστήματος από 4/2/2021 έως τον Ιανουάριο του 2022. Το πέρασμα αυτό δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μια βαριά αφήγηση πολλών ετών συμπυκνώνεται σε εκείνο το χρονικό πλαίσιο που, κατά τους κανόνες του ποινικού συστήματος, παραμένει διαθέσιμο για κρίση. Έτσι, η υπόθεση οδηγείται στο ακροατήριο όχι ως συνολική αναδρομή 12 χρόνων αλλά ως δίκη για το τμήμα εκείνο που, κατά την κρίση των δικαστικών αρχών, συγκεντρώνει επαρκείς ενδείξεις και δεν έχει αποκοπεί από τα χρονικά όρια της παραγραφής.
Το βούλευμα διατηρεί σε ισχύ το ένταλμα προσωρινής κράτησης για τον 55χρονο μέχρι την οριστική εκδίκαση, εντός των ανώτατων χρονικών ορίων που προβλέπει η δικονομία.
Το κοινωνικό αποτύπωμα πίσω από τη δικογραφία
Πέρα από τη νομική της όψη, η υπόθεση φωτίζει μια σκοτεινή λειτουργία της σιωπής. Μια ιστορία που ξετυλίχθηκε πίσω από κλειστές πόρτες, μέσα σε συνθήκες απομόνωσης και εξάρτησης, φτάνει στο σημείο να σπάσει όχι απαραίτητα από μια άμεση καταγγελία, αλλά από την παρέμβαση θεσμών που είδαν ενδείξεις και τις κατέγραψαν. Η κοινωνική έρευνα, ως αφετηρία, δείχνει τη σημασία των υπηρεσιών που βρίσκονται κοντά στην καθημερινότητα, εκεί όπου οι ακραίες παραβιάσεις μπορεί να κρύβονται πίσω από τη ρουτίνα. Και η μετατροπή αυτής της καταγραφής σε δικογραφία, έπειτα σε ανάκριση, έπειτα σε βούλευμα παραπομπής, δείχνει πώς μια υπόθεση μπορεί να διανύσει τη θεσμική της διαδρομή μέχρι το κατώφλι του δικαστηρίου.
Με την παραπομπή στο αρμόδιο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της περιφέρειας του Εφετείου Δωδεκανήσου, η υπόθεση περνά πλέον στο σημείο όπου όλα θα μετρηθούν αλλιώς. Το ακροατήριο είναι ο τόπος όπου τα στοιχεία θα αποκτήσουν ιεράρχηση, οι καταθέσεις θα δοκιμαστούν και η επιστημονική πραγματογνωμοσύνη θα ενταχθεί στην αλυσίδα της απόδειξης με τρόπο που να επιτρέπει τελική κρίση.
