Εισαγγελική εισήγηση παραπομπής σε δίκη για αιμομιξία με στοίχημα την αποκάλυψη μιας σιωπής 12 χρόνων

• Η υπό­θε­ση άνοι­ξε από κοι­νω­νι­κή έρευ­να, πέ­ρα­σε από προ­κα­ταρ­κτι­κή και κύρια ανά­κρι­ση και κο­ρυ­φώ­νε­ται με πρό­τα­ση πα­ρα­πο­μπής στο αρ­μό­διο Μικτό Ορ­κω­τό, ενώ ζη­τεί­ται η συ­νέ­χι­ση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης του 55χρο­νου μέχρι την εκ­δί­κα­ση

Η ει­σαγ­γε­λι­κή ει­σή­γη­ση πα­ρα­πο­μπής σε δίκη, για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση αι­μο­μι­ξί­ας που απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έρ­χε­ται να κλεί­σει το πρώτο βαρύ κε­φά­λαιο μιας ιστο­ρί­ας που για χρό­νια φέ­ρε­ται να εξε­λισ­σό­ταν πίσω από κλει­στές πόρ­τες, μέσα σε συν­θή­κες απο­μό­νω­σης, εξάρ­τη­σης και φόβου.

Στον πυ­ρή­να της βρί­σκε­ται μια 31χρονη Ελ­λη­νί­δα και ένας 55χρο­νος Έλ­λη­νας, βιο­λο­γι­κή κόρη και βιο­λο­γι­κός πα­τέ­ρας, με την ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή να πε­ρι­γρά­φει ένα χρο­νι­κό που ξε­κι­νά από το 2010 και φθά­νει έως τον Ια­νουά­ριο του 2022.

Η δι­κο­γρα­φία σχη­μα­τί­στη­κε αυ­τε­παγ­γέλ­τως στην Ρόδο, με αφορ­μή έγ­γρα­φο που δια­βι­βά­στη­κε στην Ει­σαγ­γε­λία στις 12/6/2024 από υπη­ρε­σία κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας του Δήμου, στο οποίο επι­συ­να­πτό­ταν έκ­θε­ση κοι­νω­νι­κής έρευ­νας. Εκεί κα­τα­γρά­φο­νταν σο­βα­ρές υπό­νοιες για γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις με­τα­ξύ της 31χρο­νης και του 55χρο­νου, δη­λα­δή με­τα­ξύ κα­τιό­ντος και ανιό­ντος.

Μετά την πα­ρα­λα­βή του υλι­κού, πα­ραγ­γέλ­θη­κε προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση με δια­δο­χι­κές ει­σαγ­γε­λι­κές πα­ραγ­γε­λί­ες στις 19/6/2024, 10/12/2024 και 19/2/2025 προς την Υπο­διεύ­θυν­ση Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου. Στη συ­νέ­χεια, στις 20/5/2025 ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη σε βάρος των 2 κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για αι­μο­μι­ξία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, με την υπό­θε­ση να περνά στην κύρια ανά­κρι­ση.

Μετά τις απο­λο­γί­ες, η 31χρονη δεν τέ­θη­κε υπό πε­ριο­ρι­στι­κό μέτρο, ενώ για τον 55χρονο επι­βλή­θη­κε προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση. Η ει­σή­γη­ση ζητεί η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση να συ­νε­χι­στεί έως την ορι­στι­κή εκ­δί­κα­ση, με ανώ­τα­το όριο την 27/11/2026.

Το χρο­νι­κό που πε­ρι­γρά­φε­ται εκτεί­νε­ται σε 12 χρό­νια. Αν το­πο­θε­τη­θεί πάνω στον άξονα των ηλι­κιών, η ει­κό­να γί­νε­ται ακόμη πιο σκλη­ρή. Το 2010, η 31χρονη ήταν 16 και ο 55χρο­νος ήταν 39.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή απο­τί­μη­ση εντάσ­σει τα γε­γο­νό­τα σε πλαί­σιο επα­να­λη­πτι­κό­τη­τας, μι­λώ­ντας για πρά­ξεις που φέ­ρο­νται να τε­λέ­στη­καν σε πολ­λα­πλές, μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σμέ­νες ημε­ρο­μη­νί­ες. Τα πε­ρι­στα­τι­κά, κατά το υλικό της δι­κο­γρα­φί­ας, το­πο­θε­τού­νται κυ­ρί­ως μέσα στην οικία όπου διέ­με­ναν, σε συν­θή­κες που η κοι­νω­νι­κή έρευ­να απο­δί­δει σε απο­μό­νω­ση και εξάρ­τη­ση από ναρ­κω­τι­κές ου­σί­ες, με ανα­φο­ρές σε έλεγ­χο και σω­μα­τι­κή βία.

Στην καρ­διά της υπό­θε­σης υπάρ­χει ένα στοι­χείο που, κατά την ει­σαγ­γε­λι­κή εκτί­μη­ση, λει­τουρ­γεί ως κα­θο­ρι­στι­κός δεί­κτης. Η 31χρονη φέ­ρε­ται ότι κυο­φό­ρη­σε και γέν­νη­σε ένα κο­ρί­τσι στις 28/10/2022, χωρίς, όπως κα­τα­γρά­φε­ται, να λαμ­βά­νει ια­τρι­κή φρο­ντί­δα κατά την διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης και του το­κε­τού. Ο το­κε­τός φέ­ρε­ται ότι έγινε αιφ­νι­δί­ως μέσα στο σπίτι, με πα­ρό­ντα τον 55χρονο, ο οποί­ος κατά τα ανα­φε­ρό­με­να πα­ρεί­χε συν­δρο­μή.

Στην ει­σή­γη­ση απο­δί­δε­ται ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία στο ότι η εγκυ­μο­σύ­νη και η γέν­νη­ση φέ­ρο­νται να εξε­λί­χθη­καν εν κρυ­πτώ. Η επι­λο­γή της απο­φυ­γής ια­τρι­κής πα­ρα­κο­λού­θη­σης πε­ρι­γρά­φε­ται ως έν­δει­ξη πρό­θε­σης συ­γκά­λυ­ψης της σχέ­σης. Και εδώ η τρα­γι­κό­τη­τα δεν βρί­σκε­ται μόνο στην κα­ταγ­γελ­λό­με­νη πράξη, αλλά και στο πε­ρι­βάλ­λον που, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται, έφτα­σε να θε­ω­ρεί φυ­σιο­λο­γι­κό κάτι που, για την κοι­νω­νία και τον νόμο, απο­τε­λεί ακραία πα­ρα­βί­α­ση των ορίων.

Το κο­ρί­τσι που γεν­νή­θη­κε το 10/2022 είναι σή­με­ρα 3 ετών. Η δι­κο­γρα­φία ανα­φέ­ρε­ται επί­σης σε ένα ακόμη παιδί.

Στο απο­δει­κτι­κό υλικό δε­σπό­ζει έκ­θε­ση ερ­γα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Σύμ­φω­να με όσα απο­τυ­πώ­νο­νται στην ει­σή­γη­ση, από την στα­τι­στι­κή επε­ξερ­γα­σία των ερ­γα­στη­ρια­κών απο­τε­λε­σμά­των προ­κύ­πτει ότι ο γε­νε­τι­κός τύπος του 55χρο­νου είναι 274.309.387 φορές πιο πι­θα­νό να ανή­κει στον βιο­λο­γι­κό πα­τέ­ρα του κο­ρι­τσιού που γεν­νή­θη­κε στις 28/10/2022 από ό,τι σε οποιο­δή­πο­τε άλλο τυ­χαίο άτομο, με πι­θα­νό­τη­τα πα­τρό­τη­τας 99,999%.

Σε υπο­θέ­σεις όπου οι απο­λο­γί­ες συχνά κι­νού­νται ανά­με­σα στην άρ­νη­ση, την ελα­χι­στο­ποί­η­ση και την αμ­φι­σβή­τη­ση, η αριθ­μη­τι­κή αυτή απο­τύ­πω­ση πα­ρου­σιά­ζε­ται ως ση­μείο κα­μπής.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή προ­σέγ­γι­ση την αντι­με­τω­πί­ζει ως κρί­σι­μο αντι­κει­με­νι­κό στοι­χείο, που δεν εξαρ­τά­ται από δια­θέ­σεις, ισχυ­ρι­σμούς ή ανα­γνώ­σεις. Και αυτό, κατά την λο­γι­κή της ει­σή­γη­σης, αλ­λά­ζει τον τρόπο που αξιο­λο­γού­νται οι αφη­γή­σεις των εμπλε­κο­μέ­νων.

Η 31χρονη αρ­νή­θη­κε την κα­τη­γο­ρία. Ταυ­τό­χρο­να, όπως κα­τα­γρά­φε­ται, ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο 55χρο­νος προ­έ­βαι­νε σε γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις εις βάρος της από τότε που ήταν 16, χωρίς την συ­ναί­νε­σή της, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος σχέση εξου­σί­ας και εξάρ­τη­σης και την απου­σία άλλου προ­σώ­που που θα μπο­ρού­σε να πα­ρέμ­βει.

Η ει­σή­γη­ση, όμως, απο­τι­μά αυ­τούς τους ισχυ­ρι­σμούς ως μη επαρ­κώς επι­βε­βαιω­μέ­νους από άλλα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία, ανα­φέ­ρο­ντας ότι στη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στι­κά στην απο­λο­γία της 31χρο­νης.

Επι­πλέ­ον, απο­δί­δε­ται βάρος σε αντι­κει­με­νι­κά δε­δο­μέ­να, όπως η μακρά συ­γκα­τοί­κη­ση και το γε­γο­νός της εγκυ­μο­σύ­νης και της γέν­νη­σης. Στο κεί­με­νο επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ανα­φο­ρά σε επι­θε­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά υπό χρήση ου­σιών αξιο­λο­γεί­ται ως πε­ρι­γρα­φι­κό στοι­χείο και όχι αυ­το­τε­λής από­δει­ξη εξα­να­γκα­σμού ή έλ­λει­ψης συ­ναί­νε­σης.

Από την άλλη, ο 55χρο­νος επί­σης αρ­νή­θη­κε την κα­τη­γο­ρία, ενώ κατά τα ανα­φε­ρό­με­να πα­ρα­δέ­χθη­κε την ύπαρ­ξη σε­ξουα­λι­κών σχέ­σε­ων για πε­ρί­που 1 μήνα γύρω στα έτη 2021 και 2022. Η ει­σαγ­γε­λι­κή ει­σή­γη­ση κρί­νει ότι και οι δικοί του ισχυ­ρι­σμοί δεν ευ­στα­θούν, επι­κα­λού­με­νη συν­δυα­στι­κά την κοι­νω­νι­κή έρευ­να, τις κα­τα­θέ­σεις και κυ­ρί­ως το ερ­γα­στη­ρια­κό εύ­ρη­μα πα­τρό­τη­τας.

Πα­ρό­τι το χρο­νι­κό που πε­ρι­γρά­φε­ται ξε­κι­νά από το 2010, η ει­σή­γη­ση κα­τα­λή­γει ότι το αξιό­ποι­νο ενός με­γά­λου τμή­μα­τος έχει εξα­λει­φθεί λόγω πα­ρα­γρα­φής, για πρά­ξεις που το­πο­θε­τού­νται έως τον 12/2020.

Με βάση αυτή την εκτί­μη­ση, η πα­ρα­πο­μπή σε δίκη προ­τεί­νε­ται να αφορά την πε­ρί­ο­δο που πα­ρα­μέ­νει ενερ­γή δι­κα­στι­κά. Για την 31χρονη, το διά­στη­μα από 1/2021 έως 1/2022. Για τον 55χρονο, το διά­στη­μα από 12/2020 έως 1/2022.

Στην ουσία, η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση δια­χω­ρί­ζει το χρο­νι­κό σε 2 επί­πε­δα. Το πρώτο είναι εκεί­νο που, ακόμη κι αν πε­ρι­γρά­φε­ται ως μέρος της ίδιας σκο­τει­νής αλ­λη­λου­χί­ας, δεν μπο­ρεί να κρι­θεί ποι­νι­κά λόγω χρο­νι­κών ορίων. Το δεύ­τε­ρο είναι εκεί­νο που, σύμ­φω­να με την ει­σαγ­γε­λι­κή κρίση, μπο­ρεί και πρέ­πει να εξε­τα­στεί από δι­κα­στή­ριο, ως το τμήμα που συ­γκε­ντρώ­νει σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις και πα­ρα­μέ­νει εντός των πλαι­σί­ων της ποι­νι­κής δί­ω­ξης.

Η ει­σή­γη­ση προ­τεί­νει την πα­ρα­πο­μπή των 2 κα­τη­γο­ρου­μέ­νων στο ακρο­α­τή­ριο του αρ­μό­διου Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου που θα ορι­στεί από την αρ­μό­δια ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή. Πα­ράλ­λη­λα, ζη­τεί­ται να δια­τη­ρη­θεί η ισχύς του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης του 55χρο­νου. Η αι­τιο­λό­γη­ση, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, στη­ρί­ζε­ται στην εκτί­μη­ση περί κιν­δύ­νου τέ­λε­σης νέων ομοει­δών πρά­ξε­ων και στην ανά­γκη να δια­σφα­λι­στεί η πα­ρου­σία του στο δι­κα­στή­ριο.

Στο πλαί­σιο αυτό, η ει­σαγ­γε­λι­κή ει­σή­γη­ση πε­ρι­γρά­φει στοι­χεία που, κατά την κρίση της, συν­δέ­ο­νται με την επα­να­λη­πτι­κό­τη­τα και την απα­ξί­ω­ση απέ­να­ντι στην γε­νε­τή­σια ελευ­θε­ρία και την προ­σω­πι­κό­τη­τα του φε­ρό­με­νου θύ­μα­τος.

Πίσω από τα υπη­ρε­σια­κά έγ­γρα­φα, τις ημε­ρο­μη­νί­ες και τις εκ­θέ­σεις, υπάρ­χει ένας κό­σμος που μοιά­ζει να λει­τουρ­γεί με δι­κούς του κα­νό­νες. Ένα σπίτι όπου, σύμ­φω­να με το υλικό που αξιο­λο­γή­θη­κε, η απο­μό­νω­ση και η εξάρ­τη­ση με­τα­τρέ­πουν τα όρια σε θολές γραμ­μές και την εξου­σία σε κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

Η τρα­γι­κό­τη­τα της υπό­θε­σης δεν βρί­σκε­ται μόνο σε αυτό που απο­δί­δε­ται, αλλά και σε αυτό που υπο­νο­εί­ται ως πε­ρι­βάλ­λον, δη­λα­δή ένα κλει­στό σύ­στη­μα όπου η σιωπή μπο­ρεί να κρα­τή­σει χρό­νια και να σπά­σει μόνο όταν κά­ποιος έξω από αυτό το σύ­στη­μα δει το ση­μά­δι και το κα­τα­γρά­ψει.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή ει­σή­γη­ση πα­ρα­πο­μπής σε δίκη δεν είναι η τε­λι­κή κρίση. Είναι όμως μια δη­μό­σια, θε­σμι­κή πα­ρα­δο­χή ότι το υλικό που συ­γκε­ντρώ­θη­κε κρί­νε­ται αρ­κε­τό για να φτά­σει στο ακρο­α­τή­ριο. Και από αυτό το ση­μείο και μετά, η κοι­νω­νία πα­ρα­κο­λου­θεί μια δια­δι­κα­σία όπου δεν ανα­ζη­τεί­ται μόνο η ποι­νι­κή αλή­θεια, αλλά και η απο­κα­τά­στα­ση μιας στοι­χειώ­δους τάξης που, σύμ­φω­να με το πε­ριε­χό­με­νο της δι­κο­γρα­φί­ας, φέ­ρε­ται να δια­λύ­θη­κε για χρό­νια εκεί όπου θα έπρε­πε να προ­στα­τεύ­ε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο, μέσα στον πυ­ρή­να της οι­κο­γέ­νειας.