Αλλάζει ο τρόπος χορήγησης της ετήσιας άδειας από το 2026

Αλλαγές στον τρόπο χορή­γη­σης και δια­χεί­ρι­σης της ετήσιας κανο­νι­κής άδειας έφερε από την 1η Ιανουα­ρίου η ανα­μόρ­φωση της εργα­τι­κής νομο­θε­σίας, χωρίς να θίγεται ο βασικός κορμός των δικαιω­μά­των των εργα­ζο­μέ­νων. Οι νέες ρυθ­μί­σεις στο­χεύ­ουν κυρίως στην ενί­σχυση της ευε­λι­ξίας, αλλά και στη μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας για τις επι­χει­ρή­σεις.

Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, το δικαί­ωμα στην άδεια παρα­μέ­νει ακέραιο ως προς τη διάρ­κειά του και τη σύνδεσή του με τα έτη προ­ϋ­πη­ρε­σίας, ωστόσο αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να αξιο­ποι­η­θεί μέσα στο έτος.

Η βασική αλλαγή αφορά τη δυνα­τό­τητα κατά­τμη­σης της ετήσιας άδειας. Έτσι από την 1η Ιανουα­ρίου, η άδεια δεν θα χρειά­ζε­ται να λαμ­βά­νε­ται υπο­χρε­ω­τικά ενιαία, καθώς θεσμο­θε­τεί­ται η τμη­μα­τική χορή­γησή της, έπειτα από έγγραφη αίτηση του εργα­ζο­μέ­νου προς τον εργο­δότη.

Η άδεια θα μπορεί να κατα­νέ­με­ται σε περισ­σό­τερα από ένα χρονικά δια­στή­ματα εντός του ίδιου έτους, με σαφείς ελά­χι­στες διάρ­κειες. Κάθε τμήμα άδειας θα πρέπει να περι­λαμ­βά­νει του­λά­χι­στον πέντε συνε­χό­με­νες εργά­σι­μες ημέρες για όσους εργά­ζο­νται με πεν­θή­μερο και έξι ημέρες για το εξα­ή­μερο σύστημα, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται ουσια­στι­κός χρόνος ανά­παυ­σης.

Παρα­μέ­νει, παράλ­ληλα, η ανάγκη συνεν­νό­η­σης εργο­δότη και εργα­ζο­μέ­νου για τον χρόνο χορή­γη­σης της άδειας. Σε περι­πτώ­σεις δια­φω­νίας, εξα­κο­λου­θεί να υπάρχει η δυνα­τό­τητα προ­σφυ­γής στην Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας, η οποία λει­τουρ­γεί ως μηχα­νι­σμός επί­λυ­σης δια­φο­ρών.

Σημα­ντική αλλαγή επέρ­χε­ται και στη διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία. Από το 2026 καταρ­γεί­ται η υπο­χρέ­ωση προ­α­ναγ­γε­λίας της άδειας στο πλη­ρο­φο­ριακό σύστημα Εργάνη, μια δια­δι­κα­σία που μέχρι σήμερα επι­βά­ρυνε τις επι­χει­ρή­σεις με πρό­σθε­τες δηλώ­σεις.

Στη θέση της, εισά­γε­ται η απο­λο­γι­στική κατα­χώ­ριση της άδειας, η οποία θα πραγ­μα­το­ποιεί­ται εντός του επό­με­νου μήνα από τη χορή­γησή της. Με τον τρόπο αυτό περιο­ρί­ζε­ται το διοι­κη­τικό βάρος, ενώ δια­τη­ρεί­ται η δυνα­τό­τητα ελέγχου από τις αρμό­διες αρχές.

Παρά τις νέες δυνα­τό­τη­τες ευε­λι­ξίας, ο πυρήνας της ετήσιας κανο­νι­κής άδειας παρα­μέ­νει αμε­τά­βλη­τος. Η διάρ­κειά της εξα­κο­λου­θεί να καθο­ρί­ζε­ται από την προ­ϋ­πη­ρε­σία και το είδος της εργα­σια­κής σχέσης, ενώ δεν μπορεί να αντι­κα­τα­στα­θεί με χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση, παρά μόνο σε περί­πτωση λύσης της σύμ­βα­σης εργα­σίας.

Επι­πλέον, εξα­κο­λου­θεί να ισχύει η διάταξη που προ­βλέ­πει ότι του­λά­χι­στον το 50% των εργα­ζο­μέ­νων κάθε επι­χεί­ρη­σης πρέπει να λαμ­βά­νει την άδειά του στο διά­στημα από Μάιο έως Σεπτέμ­βριο, παρά τις συζη­τή­σεις που έχουν ανα­πτυ­χθεί για μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία στη συγκε­κρι­μένη ρύθμιση.

Η ετήσια άδεια παρα­μέ­νει ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα των εργα­ζό­με­νων και πρέπει να εξα­ντλεί­ται εντός του ημε­ρο­λο­για­κού έτους εντός του οποίου θεμε­λιώ­νει το συγκε­κρι­μένο δικαί­ωμα. Αν δεν δοθεί, μετα­φέ­ρε­ται, αλλά πρέπει να χορη­γη­θεί το αργό­τερο έως τις 31 Μαρτίου του επό­με­νου έτους.

Αν τελικώς δεν ληφθεί, μετα­τρέ­πε­ται σε χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ως εξής: εφόσον η άδεια δεν χορη­γή­θηκε με υπαι­τιό­τητα του εργο­δότη, τότε οφείλει να κατα­βά­λει τις απο­δο­χές αδείας αυξη­μέ­νες κατά 100% (διπλά­σιες).

Εάν δεν υπάρχει ευθύνη του εργο­δότη, τότε κατα­βάλ­λε­ται το ποσό του μισθού που αντι­στοι­χεί στις ημέρες (υπό­λοιπο) άδειας που δεν πήρε ο εργα­ζό­με­νος.

Πηγή: in.gr